Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Harvest - Mei 2018 nieuws
4 mei 2018 | Jeroen Ansink

Wat leest Amerika en wat waait waarschijnlijk over naar Nederland? 'Onze man in de VS' Jeroen Ansink doet maandelijks een rondje boekwinkels in New York.

Begin februari was Emma González nog een anonieme tiener die niet eens op twitter zat. Drie maanden later heeft de Amerikaanse scholiere anderhalf miljoen volgers en vormt ze een serieuze bedreiging voor de machtige wapenlobby NRA. Als overlevende van de dodelijke schietpartij op de Marjory Stoneman Douglas High School in Florida is González een van de oprichters van de #NeverAgain beweging, die het vuurwapengebruik in Amerika aan banden wil leggen. Haar stormachtige metamorfose van doodgewoon meisje tot wereldberoemde activiste is een treffend voorbeeld van wat Jeremy Heimans en Henry Timms omschrijven als New Power: gedecentraliseerde netwerken die voortgedreven worden door de energie van de massa en waarbij iedereen zich kan opwerpen als leider.

In het gelijknamige boek beschrijven beide auteurs hoe dit soort spontane bewegingen het steeds vaker weten te winnen van traditionele bolwerken. Waar oude macht gesloten, ontoegankelijk en vaak zelfs vijandig is (denk aan het imperium van de gevallen filmbons Harvey Weinstein), gedraagt nieuwe macht zich als een stroming die uitnodigt om mee te doen, en zodoende steeds sterker wordt. Het gaat hierbij niet alleen om twitter-initiatieven als #MeToo en #BlackLivesMatter; ook het Nederlandse netwerk van kleinschalige thuisverplegers Buurtzorg en het door burgers gestuurde journalistieke platform De Correspondent passeren de revue.

Gevestigde organisaties die geen raad weten met vaardigheden als crowdsourcing, radicale transparantie, leiderloze structuren en jeugdig enthousiasme zijn volgens Heimans en Timms ten dode opgeschreven. De toekomst is aan diegenen die hun ideeën beter en sneller in de collectieve psyche kunnen laten verankeren.

Helaas zijn de krachten van misinformatie, extremisme en nativisme momenteel aan de winnende hand. Zo werd Donald Trump president van de Verenigde Staten omdat hij wist mee te surfen op de golven van een massale volkswoede die nog steeds niet is weggeëbt. En wint terreurgroep Islamitische Staat nog steeds duizenden zieltjes door middel van een fijn vertakt sociaal media-netwerk waarop gedeelde filmpjes binnen mum van tijd viral gaan. Het antwoord van het machtige Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken, een officiële twitter-campagne onder de naam Think again, turn away! is daarmee vergeleken bijna gênant.

Wil de wereld niet verzanden in chaos dan zullen wetenschappers, gemeenschapsorganisatoren, en mensen die verlichtingswaarden uitdragen de macht moeten grijpen, aldus Timms en Heimans. De Parkland-studenten, die zich organiseerden toen New Power al bij de drukker lag, zijn wat betreft op de goede weg, zeggen de auteurs in een interview met The Guardian. Als ze tenminste niet de fout maken van Occupy Wall Street, dat even het wereldnieuws domineerde om vervolgens als een plumpudding in elkaar te zakken. Blijvende veranderingen zijn alleen mogelijk als new power zich integreert in oude machtsstructuren, zoals het Amerikaanse Congres. ‘Met hashtags en protestmarsen alleen kom je er niet.’

Annie Duke is niet de meest voor de hand liggende managementauteur. De 52-jarige Amerikaanse staat vooral bekend als de enige vrouw die zowel de World Series of Poker, de World Series of Poker Tournament of Champions en de NBC National Poker Heads-up Championship heeft gewonnen. Maar behalve gepensioneerd kaartspeler is Duke ook een cognitief psycholoog met een diploma van de Ivy League University of Pennsylvania.

In Thinking in Bets legt Duke uit hoe dezelfde instelling die haar vier miljoen dollar aan prijzengeld heeft opgeleverd ook in het bedrijfsleven vruchten kan afwerpen. In haar optiek zijn we allemaal gokkers, in de zin dat we ‘beslissingen nemen over een onzekere toekomst’. Alleen zitten we hierbij niet aan tafel met externe tegenstanders, maar nemen we het op tegen hypothetische versies van onszelf die andere keuzes hebben gemaakt. ‘In weddenschappen wint degene met het meest accurate wereldbeeld,’ aldus Duke. ‘Dat betekent dat je je open moet stellen voor informatie die botst met je overtuigingen.’

Veel leiders struikelen echter over wat Duke omschrijft als ‘resulting’: de neiging om de kwaliteit van hun beslissingen te bepalen aan de hand van de uitkomst. Goede besluiten kunnen echter tot slechte resultaten leiden en vice versa, omdat geluk en pech een vaak ondoorgrondelijke rol spelen. ‘In het leven beschikken we nooit over alle informatie die we nodig hebben.’

Om te voorkomen dat managers hun besluitvormingsproces baseren op één enkele uitkomst, suggereert Duke twee gedachteoefeningen: backcasts en premortems. Bij een backcast stel je je voor dat je je doel hebt behaald, en werk je terug om te kijken welke stappen je daarvoor hebt moeten zetten. Bij een premortem doe je het tegenovergestelde: je gaat er vanuit dat een beslissing verkeerd heeft uitgepakt, om vervolgens een hypothetische verklaring te geven van wat er precies is misgegaan.

Dukes uiteindelijke doel is om ons comfortabel te laten voelen bij zelftwijfel, omdat het omarmen van onzekerheid ons tot betere denkers maakt. Zwart-witdenkers die desondanks blijven vasthouden aan hun eigen gelijk nodigt ze uit tot een gokje: ben je bereid om al je geld, of zelfs je leven, op je mening te zetten? Zo niet, dan ben je, bijna per definitie, niet voor honderd procent overtuigd.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden