Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Schrijvelarij column
15 april 2019 | Pierre Pieterse

Een boek schrijven, wie wil dat nu niet? Eeuwige roem, applaus, interviews, gastoptredens op tv, middelpunt op het boekengala. Maar wie kan dat, een boek schrijven. Niet iedereen, zo weet de communis opinio. Lang niet iedereen zou ik daar aan willen toevoegen.

Schrijven is een ambacht dat je niet na de beroemde 10.000 uur (Uitblinkers! Piek!) onder de knie hebt. Evenmin is goddelijke ingeving een deus ex machina. ‘Schrijven is om negen uur ‘s ochtends aan je bureau gaan zitten en daar blijven totdat het op papier staat’, aldus W.F. Hermans. Simon Vestdijk had weer zo zijn eigen methode: hij zette de stofzuiger aan en had een enorm oeuvre geproduceerd toen ie die weer uitzette.

Maar zo simpel is het hoe verleidelijk simpel dat klinkt natuurlijk ook weer niet. Gelukkig zijn er doorgewinterde schrijvers die aspirant schrijvers van de nodige tips & trucs voorzien. Voor zover het fictie betreft dan, schrijft Marc Buelens in zijn boek Slimme non-fictie schrijven, wie zich begeeft op het terrein van non-fictie moet het allemaal zelf maar uitzoeken. En het resultaat is daar dan ook regelmatig naar. Te vaak kreeg deze Belgische auteur boeken onder ogen waarvan hij zich afvroeg waarom de uitgever niet heeft ingegrepen. Of waarom dat boek sowieso het licht moest zien. En dat bracht hem op het idee een boek te schrijven over de do’s en don’ts bij het schrijven van non-fictie.

Vooral de dont’s zijn naast herkenbaar zeer leerzaam. De do’s zijn eigenlijk nogal obligaat: goed voorbereiden, beginnen, volhouden, schrappen en weer schrijven, en tot slot, eindigen. De veel gemaakte fouten dus, daar gaat het even om. Nogal eens blijkt een boek niet meer dan een uitgeschreven powerpoint presentatie. Maar dat is echt te simpel. Waar voor een voordracht relatieve eenvoud vereist is, wint een boek aan kracht door diepgang. Lezen kent een andere spanningsboog. Dan zijn er nogal wat auteurs die hun eigen ervaring na verloop van tijd zijn gaan zien als een waarlijk geweldige methode. Deze veel voorkomende methode staat te boek als de ‘methode gezond verstand’ maar blijkt bij nadere beschouwing net zo bedrieglijk als dat gezonde verstand, zo weten we sinds Ons feilbare denken van Daniel Kahneman. Om dat idee kracht bij te zetten, wordt getracht dat ontsproten grote idee met allerlei onderzoeken te onderbouwen, maar zo werkt het natuurlijk niet. Ook komt het regelmatig voor dat auteurs verzuimen hun bronnen te vermelden. Vriendelijk gezegd, want grafieken, modellen en hele passages worden (al dan niet geparafraseerd) ‘anoniem’ overgenomen. Dat maakt het onmogelijk om de deugdelijkheid van het grote idee te checken, en het is ook nog eens plagiaat. In het verlengde hiervan nog maar even een simpel advies: check altijd de originele bron, anders is de kans groot dat je onwaarheden als ‘70% van alle veranderingen mislukt’ gaat debiteren.

Tot slot een paar observaties uit het veld. Allereerst de obligate voorbeelden, altijd maar Buurtzorg, Coolblue, of Google. Legendarisch is Sinek’s Begin met het Waarom dat maar een voorbeeld heeft: Apple. Gebrek aan focus komt de leesbaarheid ook niet ten goede. Sommige auteurs willen zo veel vertellen dat ze zichzelf overschreeuwen. Beter is het dan om een tweede boek te schrijven. Tot slot: kom snel to the point. Ik heb zelf eens een boek in handen gehad dat pas op de helft prijsgaf waarover het nou eigenlijk ging, de voorafgaande pagina’s gingen over waar het boek allemaal niet over ging. Zeg wat je gaat doen, en doe dat dan ook. Misschien is dat wel het belangrijkste advies.

(Lees hier een introductie op de vijf boeken die samen de shortlist vormen aan u voorgesteld, stuk voor stuk boeken die de toets der kritiek van Marc Buelens kunnen doorstaan.)

De kunst van appels en peren vergelijken column
29 maart 2017 | Bertrand Weegenaar

Er zijn vele manieren om een mening over het boek De Succesillusie van Richard Engelfriet te geven. Eén van mijn eerste reacties is: dit wordt mijn laatste blogpost! Hierna hoeft het dus niet meer. En kan al mijn in decennia opgebouwde kennis de prullenbak in. Mijn broertje heeft verklapt dat Sinterklaas oom Richard is en niet een oude wijze man uit Spanje!

Met het ontvangen van het boek viel ook Managementboek Magazine in de brievenbus. Een eerste gedachte: zal ik eens met een schaar alle artikelen eruit halen waarvan Engelfriet in zijn tweede deel van Het Grote Managementboeksprookjesboek aangeeft dat het op non-wetenschap gebaseerd goeroegeklets is? Er zou weinig van overblijven.             

Hoe kan het, vroeg ik mij af, dat op pagina 40-42 Engelfriet nagenoeg het hele verdienmodel van managementboek.nl onderuithaalt? En bijvoorbeeld: Simon Sinek’s Start With Why naar het land de fabelen verwijzen? Ik sla de pagina om en zie tot mijn verrassing en verbazing dat Kiki Verbeek, eigenaar van een GLASHELDERVERHAAL nog steeds in Sinterklaas gelooft. Haar nummer 1 is Begin met het Waarom van, inderdaad Simon Sinek. Gelukkig is nummer 3 Maak ze gek! Zonder het te beseffen, heeft Kiki zelfspot.

Eigenlijk zijn we al decennialang, collectief knettergek gemaakt. En is elke nieuwe ‘managementhype’ een nieuw hoofdstuk in het Grote Boek van Sinterklaas? STOP. Natuurlijk niet. De stijlfiguur humor en spot die ruim wordt gehanteerd, is alleen maar bedoeld om af te leiden dat Engelfriet in zijn boek geen enkel bewijs levert voor zijn stelling. Hij haalt natuurlijk een paar andere anti-goeroe auteurs van stal, maar enig eigen bewijs komt er niet. En zijn ook de volgende ‘bewijsvoeringen’ nodig: Hebben de Eskimo’s echt 70 woorden voor sneeuw? (Bron: Eskimo’s kennen wel 70 woorden voor sneeuw, p.134). Volgens Engelfriet is dat niet zo. Het zouden er veel minder zijn. Andere bronnen melden veel meer. Eigenlijk weten we het niet goed want er is niet één Eskimo-taal.

De mensen die werken en geloven in iteratieve processen als Lean, Six Sigma, Agile en Scrum komen er ook allemaal karig vanaf. Sukkels die voor de gek zijn gehouden. Door dure consultants. Engelfriet’s beschrijving van het (on)nut van de Plan Do Check Act (PDCA, van Deming) cyclus: ‘Ingewikkelde manier om te zeggen dat u aan de slag moet, maar ook moet blijven nadenken of alles goed gaat. Categorie open deuren die achteraf altijd kloppen. Heeft u succes? Dan heeft de PDCA-cyclus wederom zijn meerwaarde bewezen. Mislukt? Dan heeft u het niet goed toegepast. In de praktijk blijkt Plan, Delay, Cancel, Apologise overigens een betere toepassing te zijn van de PDCA-cyclus, evenals het bij bureaucraten bekende Please Don’t Change Anything.’

Engelfriet zijn hele stelling, waar allerlei anti-goeroe frutsels omheen geschreven zijn, is dat al dit geloof in succes nooit leidt tot succes. Zijn voornaamste bron van irritatie zit bij het positief denken. ‘Het is helemaal niet onomstotelijk vastgesteld dat positief denken leidt tot succes.’ De wereld van positieve psychologie biedt echter onderzoek en methoden om, onder andere, de KANS op succes te vergroten, meer te bereiken dan andere resultaten met je bedrijf dan financiële winsten. De methoden die op het vakgebied van de positieve psychologie zijn ontwikkeld zijn op diverse manieren onderzocht en gevalideerd. Hersenonderzoekers hebben al flink vooruitgang geboekt om relaties te leggen tussen positief denken en gezondheid. Regelmatig lachen helpt stofjes aan te maken die bepaalde functies in je lichaam verbetert. Zo zijn er andere activiteiten die stress, negatieve emoties, veroorzaken. Ook dat gaat via stofjes in je lichaam.

Tot slot: als je ergens aan begint, hoe klein ook, dan is hoop op het bereiken belangrijk. Iedereen weet bij het begin van een relatie, het schrijven van een boek of het starten van een bedrijf dat ‘falen’ een mogelijkheid is. Statistisch is er zelfs een grote kans te mislukken. Om de kans op succes te verbeteren, is geloven in slagen erg belangrijk. En veel methoden en technieken (die dus door Engelfriet naar het rijk der fabelen worden verwezen) zijn ontwikkeld om risico’s te verkleinen. En de kans op succes, de hoop op het slagen van bijvoorbeeld een onderneming te vergroten. Ja, dat mag je zien als een geloof. En er zijn honderden onderzochte en bewezen methoden en technieken om dat te managen.

De schellen vielen van Engelfriets’ ogen toen Joan Franka faalde bij het Songfestival 2012. Maar lekker zichzelf gebleven was. Heerlijk. Authentiek. (niet bewezen). Positief (bestaat niet). Wat Engelfriet niet begrepen heeft, is dat het Joan om iets anders ging: meedoen is belangrijker dan winnen. Er komen en er staan, was succes voldoende voor haar. Meer was niet nodig.

Uitgelegd & Uitgelicht #7: Purpose Driven Contentmarketing achtergrond
20 april 2016 | Robert Buisman

Op tweederde van zijn aankoopproces staat de prospect open voor persoonlijk contact, zo blijkt uit diverse onderzoeken. Dus van de bewustwording ‘Ik moet iets aan mijn probleem gaan doen’, tot aan de daadwerkelijke plaatsing van de order, heeft hij het grootste deel zelf al gezocht op bruikbare informatie. De verschuiving van push- naar pull-communicatie betekent dus dat marketeers moeten nadenken over de manier waarop potentiële klanten zich oriënteren en tot aankoop overgaan. Maar dat is niet het enige. Dichtbij huis kun je dat proces beïnvloeden.

Concreet zet je je marketing- en verkoopactiviteiten in, gerelateerd aan de fase waarin de prospect zich bevindt: bewustwording/ideevorming, oriëntatie, keuze, ingebruikname, en tot slot gebruik.

Deze fasering wordt in de zakelijke markt de buyer journey genoemd. Per stap, per contactfase in de klantreis, kun je gericht inspelen op de informatiebehoefte van de klant door relevante en aantrekkelijke content beschikbaar te stellen. Inbound marketing maakt het zelfs mogelijk om de klant vóór te zijn. De klant al van informatie te gaan voorzien, vlak voordat het moment van die informatiebehoefte ontstaat. Stel dat je bijvoorbeeld ziet dat een financieel manager jouw website de afgelopen drie maanden bezocht heeft. De eerste keer via een blogpost op een externe site - die naar jouw bedrijfswebsite linkt - en de tweede keer deed de manager een download van een whitepaper. Bij het derde bezoek opende hij specifieke pagina’s om een financiële calculator te raadplegen. Op dat moment weet je dat het serieus is. Dat die persoon dicht tegen het keuzemoment zit en kun je hem een specifieke factsheet e-mailen met product- en leveranciersvergelijkingen of referentiecases van eerdere klanten. Of je besluit om telefonisch het contact te leggen.

Door de buyer journey goed uit te tekenen - met gebruik van persona’s en klantcontactpunten - en je proces erop af te stemmen, zul je hier dus veel kunnen winnen. Helemaal als je bedenkt dat gemiddeld slechts negen procent van alle leads een order wordt (zonder het gebruik van journey mapping). Denk er echter niet te licht over, het kan een ingewikkelde klus zijn. In business-to-business hebben we namelijk te maken met verschillende functionarissen binnen de klantorganisatie die gezamenlijk de besluitvorming doen: de decision making unit (de ‘dmu’).

Rondom de aankoop van producten of diensten is het niet één persoon, maar zijn het er meerdere die allen verschillende informatiebehoeftes hebben. Daarin verschilt de zakelijke marketing van de consumentenmarketing en kan het de buyer journey aardig complex maken. Althans, op instrumenteel niveau.

Op emotioneel niveau ligt het iets anders. Geloofwaardigheid en relevantie zijn de basisvoorwaarden voor goede contentmarketing. Door op een authentieke manier relevante informatie te delen, ontstaat vertrouwen. Geloofwaardigheid en relevantie zijn input voor de contentmachine. Goed afgesteld, produceert de machine daarmee vertrouwen (‘In B2B trust is key’).

Werken aan geloofwaardigheid is een goede strategie. Geloofwaardigheid ligt grotendeels in je identiteit, de essentie van je organisatie, en bovenal in je purpose, je higher cause, of - om met Simon Sinek te spreken - je why. De Golden Circle van Sinek kun je heel goed gebruiken in je content mapping. Verwerk je ‘why’, ‘how’, en ‘what’ in de content planning om in de juiste fase de juiste informatie te geven.

Je bent niet de enige die aan content marketing doet. Inmiddels past de ruime meerderheid van de B2B-marketeers contentmarketing toe. Dat heeft geleid tot een enorme berg aan content (crap). Soms heb ik wel eens de indruk dat het delen van kennis inmiddels weer een soort nieuw schreeuwen wordt, met alle goed bedoelde adviezen, how to’s en 7 beste strategieën om... nou ja, vul zelf maar in. Met de berg aan content ontstaat een nieuw soort stress. Als iedereen maar van alles en nog wat roept, wie of wat geloof je dan nog? Geloofwaardigheid is het uitgangspunt van de content strategie.

Daarnaast dient het een ander doel dat de B2B-manager zal aanspreken. In zakelijke markten heb je te maken met meerdere beslissers en beïnvloeders. Een purpose heeft de leuke eigenschap dat het een diepere emotie raakt. Voor veel mensen is die emotie hetzelfde. Of je nou financieel, IT of sales manager bent, c-level of uitvoerend, een echte purpose overstijgt rationele argumenten. Automatisch koppelt de betreffende manager zijn eigen problematiek aan de purpose en maakt daarbij een eigen verhaal. Marketingtechnisch kun je 't niet krachtiger krijgen.

Juist in een wereld die steeds meer overspoeld wordt door producten, diensten, informatie en content zijn purpose en betekenis zaken waar we in de 21ste eeuw aandacht aan zullen blijven schenken. De instrumentele opzet van de klantreis met touchpoints, content typen en gepersonaliseerde (op data gebaseerde) communicatie is daarin ondersteunend, niet leidend. Hanteer deze eenvoudige strategie de volgende keer in je B2B-contentmarketing.

Dit is het zevende artikel uit de serie Uitgelegd & Uitgelicht, waarin Robert Buisman Business Development behandelt vanuit het perspectief van 21st Century Skills. Zijn stelling: niet technologie, maar de vaardigheden erachter en eromheen creëren innovatie en vernieuwing. Robert Buisman is de auteur van Zakelijk succes in nieuwe tijden. Meer over deze onderwerpen of weten wat Robert voor je kan doen? Kijk op zijn website of check zijn boek Zakelijk Succes in Nieuwe Tijden!

Geboekstaafd: De top 3 van Kim Spinder geboekstaafd
29 september 2014 | Nienke van Oeveren

Kim Spinder, innovator en piraat, winnaar van The Harvard M-Prize for Management Innovation, uitvinder van Deelstoel.nl en het Open Innovatie Festival, veranderaar en dwarsligger, veelgevraagd spreker. Met veel lef en plezier helpt ze organisaties om zich klaar te maken voor de toekomst. Wat zijn haar favoriete boeken?

1 The Progress Principle

Teresa Amabile, Steven Kramer

'Veel organisaties sturen op resultaat. Maar ik had steeds het gevoel: er klopt iets niet. De auteurs van The Progress Principle onderzochten hoe medewerkers het beste presteren, namelijk door te sturen op progressie in plaats van resultaat. Het besef hoeveel je bent opgeschoten, motiveert enorm en werkt bovendien zo goed omdat je veel kleine overwinningen haalt. Hoe kun je daar als manager op sturen? Hiervoor geven de auteurs veel tips. Zelf bepaal ik met de mensen waar ik mee werk wat de volgende stap is. We knippen alles op en doen gewoon!'

2 De Lean startup

Eric Ries

'Startups zijn populair, maar er gaat nog veel verkeerd. De methodiek van Ries vind ik daarom erg goed; snel testen een aanpassen. Spannend is hoe je deze methodiek voor de overheid gebruikt. In Engeland doen ze dat al! Daar zoeken ambtenaren burgers op; we hebben dit idee, wat vind je ervan? Veel beter dan lange plannen schrijven die halverwege niet meer relevant zijn.'

3 Begin met het Waarom

Simon Sinek

'Een heel aansprekend boek. In projecten begin ik altijd met de Golden Circle van Sinek. Waarom komen jullie elke dag je bed uit? Wat is de Why van dit project? Als je de Why samen bepaalt, kun je hier tijdens het project ook altijd op terugkomen. En ook online werkt het: het is veel cooler om aan te haken bij een Why dan bij een actielijstje. Als mensen de Why niet begrijpen, moet je 'm opnieuw formuleren - ik test de Why van mijn projecten dan ook vaak; bijvoorbeeld in de kroeg.'

Echte leiders eten het laatst nieuws
12 juni 2014 | Jeroen Ansink

Wat is het verschil tussen het leger en het bedrijfsleven? In het leger worden medailles toegekend aan mensen die zichzelf opofferen. In het bedrijfsleven geven we bonussen aan mensen die anderen opofferen. Dat is althans de mening van de Britse denker Simon Sinek, bekend van de bestseller Begin met het Waarom. In zijn nieuwe boek Een voor allen, allen voor een maakt Sinek gehakt van de gangbare bedrijfscultuur die de leider op een voetstuk plaatst en de rest van de organisatie daaraan ondergeschikt maakt.

De essentie van goed bestuur is juist het creëren van een cultuur van veiligheid, aldus Sinek. Leiderschap verschilt wat dat betreft niet van ouderschap. Een gezin dat zijn inkomen ziet slinken, zet niet de kinderen overboord, maar gaat op zoek naar kostenbesparingen, bijvoorbeeld door over te stappen van de Albert Heijn naar de budgetwinkel. Op die manier worden zowel het probleem als de oplossing daarvoor een gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Die behoefte aan veiligheid is een oerinstinct dat dateert uit de oude steentijd, toen mensen in relatief kleine en kwetsbare groepen leefden en samenwerking de enige manier om gevaar het hoofd te bieden. Hoewel een aanval van een sabeltandtijger of een rivaliserende stam inmiddels tot het verleden behoort, worden we nog steeds dagelijks geconfronteerd met onzekerheden, zowel in ons privé-leven als op het werk. Bestuurders die excellentie nastreven door bijvoorbeeld goede werknemers te promoveren en de onderste tien procent te ontslaan, zijn wat dat betreft juist bezig om hun organisatie te vernietigen.

Sinek prikt daarmee de mythe door van voormalig General Electric-baas Jack Welch, die alom gelauwerd wordt als een van de beste leiders uit het Amerikaanse bedrijfsleven. In werkelijkheid stond Welch aan de basis van een cultuur waarin niemand zich veilig voelde, paranoia en egoisme hoogtij vierden, en samenwerking ver te zoeken viel. De resultaten waarvoor Welch zo geroemd werd bleken slechts tijdelijk: de beurswaarde van GE is sinds zijn vertrek in 2000 gehalveerd.

Wie het volgens Sinek wel heeft begrepen? Lady Gaga, een vrouw die ‘een positieve boodschap voor de lange termijn uitdraagt’, en ‘een gevoel van verwantschap geeft aan mensen die worstelen met hun identiteit’. Het zal geen toeval zijn dat de Amerikaanse popster bijna dertig keer zoveel twitter-volgers heeft als de captain of industry.

De top 3 van Maaike Thiecke geboekstaafd
27 augustus 2013 | Nienke van Oeveren

Maaike Thiecke is samen met Bianca van der Zeeuw uitvinder van Systemisch TransitieManagement en oprichter van Plan B, een bedrijf dat organisaties helpt om lenig te worden in verandering.

1 Switch

Chip Heath, Dan Heath

‘Als speurhonden zijn mijn collega Bianca van der Zeeuw en ik altijd op zoek naar boeken die vertellen hoe je verandering makkelijker kunt maken. Dit boek trok ons erg door de prachtige metafoor van de olifant en de berijder. Een beeld dat iedereen meteen voor zich ziet; de rationele berijder moet de emotionele olifant in beweging brengen. De auteurs maken duidelijk dat je voor verandering zowel ratio als emotie nodig hebt. Hun boek is daarbij heel praktisch: hoe faciliteer je de berijder en hoe zet je de olifant in beweging.’

2 Start with Why

Simon Sinek

‘Bij de start van ons bedrijf kwamen we dit boek op het spoor. Het hielp toen enorm met focussen; wat is de identiteit van ons bedrijf, hoe onderscheiden we ons? Later pasten we het toe bij veranderingen: waartoe is een verandering nodig? De Nederlandse titel – Begin met het Waarom – vind ik dan ook een grote misser: waarom gaat alleen over de berijder, waartoe gaat over de olifant. Zo af en toe trekken we dit boek uit de kast als opdrachtgevers teveel focussen op het wat en hoe.’

3 Gedoe komt er toch

Joop Swieringa, Jaqueline Jansen

‘Tegen de titel van dit boek zeg ik volmondig "ja". Maar eigenlijk gaan we nog een stap verder: zonder gedoe komt er geen verandering, dus eventueel regel je gedoe. Wij leren managers zowel gedoe te temperen als op te wekken. De emotionele temperatuur managen ten behoeve van de verandering, noemen we dat. Dit blijkt een héél gevoelig punt te zijn bij veranderaars; die olifant komt dan in elk geval in beweging!’

Het begint met het waarom van uw klant column
7 juni 2013 | Michel Hoetmer

De laatste tijd zie ik met enige regelmaat artikelen verschijnen in navolging van het boek 'Begin met het Waarom' van Simon Sinek. De auteur poneert in dit boek het idee dat uw klanten geïnteresseerd zouden zijn naar uw waarom. Het zou allemaal draaien om 'waarom u doet wat u doet' in uw bedrijf.

Volgens Sinek zou uw (potentiële) klant zitten te popelen van ongeduld om antwoord te krijgen op deze prangende vraag. En dus moet u het luidkeels verkondigen. Uw waarom zou ook nog eens tot op de millimeter nauwkeurig sporen met de manier waarop onze hersenen werken.

Sinek illustreert dit simplistische idee met twee eenvoudige schemaatjes. Aan de ene kant wat cirkeltjes met de woorden: waarom, hoe, en wat. Hij noemt dit nogal theatraal de ‘Gouden Cirkel’. Daartegenover plaatst hij drie cirkeltjes met deze keer slechts twee woorden: limbisch brein en neocortex. Daarvan beweert hij: ‘Als je kijkt naar een dwarsdoorsnede van het menselijke brein, van boven naar beneden, zie je dat de niveaus van de Gouden Cirkel precies corresponderen met de drie belangrijkste gebieden in onze hersenen.’ Huh? Valt het u op dat hij slechts twee hersendelen benoemt? Hoezo sporen? Ons brein zit toch echt een wat ingewikkelder in elkaar dan hij voorstelt. Maar ja, als je het te ingewikkeld maakt, begrijpt niemand er meer wat van en kun je het wel schudden met je theorietje. In feite is het totale kletspraat.

Maar nu terug naar de vraag waar het allemaal om draait. Ons brein houdt zich helemaal niet zo druk bezig met waarom-vragen. Verreweg het grootste deel van ons gedachten zijn onbewust. Dus helemaal niks waarom, hoe, en wat. Wij doen gewoon. In het gunstigste geval bemoeit ons bewuste brein zich pas achteraf met onze beslissingen, zoals een sportcommentator een wedstrijd aaneen babbelt. Victor Lamme beschrijft het op een treffende wijze in zijn boek De vrije wil bestaat niet.

Bij onzer beslissingen spelen emoties een overheersende rol. Als u bijvoorbeeld aan iemand vraagt waarom hij een bepaalde hobby uitoefent, dan heeft hij de grootste moeite om dit onder woorden te brengen. Natuurlijk zal hij u vast wat redenen vertellen. Maar meestal kunt u er geen chocolade van maken. Precies zoals met de wartaal van een commentator.

Probeer het voor uzelf maar eens uit en vraag uzelf af: ‘Waarom ben ik verliefd op mijn partner?’ Aardige kans dat u ook niet zoveel verder komt dan ‘hij is lief en begrijpend’, of ‘wat me meteen opviel was haar schattige wipneusje’. Nou ja, bedenkt u maar wat. Maar echt verklaren waarom wij ooit tot over onze oren verliefd zijn geraakt? Het lukt niet echt. U kunt het ook niet weten omdat uw hormonen voor u hebben beslist. Trouwens er zijn bosjes mensen die zich na een tijdje vertwijfeld afvragen waarom ze in hemelsnaam ooit verliefd zijn geraakt? ‘Ik moet hebben gehandeld in een vlaag van totale verstandsverbijstering!’ En dat is dus precies waar wij allemaal last van hebben. Alleen pakt het bij de een wat beter uit dan bij de ander.

Terug naar Simon Sinek en zijn discipelen. Hij voert regelmatig, eigenlijk tot vervelens toe, Apple als voorbeeld op. Dat waarom zou Apple groot hebben gemaakt. Ik waag het te betwijfelen. In de eerste plaats was Apple jarenlang helemaal niet zo'n geweldig succes. Het merk begon ooit met een vliegende start, maar werd al snel voorbijgestreefd door de pc’s die via het operating system van Microsoft het licht zagen. Ja, Apple was beter, maar toch ook vooral een speeltje van de grafische industrie.

En als u mij nu vraagt waarom ik in twee iPhones, een iPod en een iPad bezit, dan zeg ik simpel: Omdat het zulke verrekte handige dingen zijn! En, niet onbelangrijk, omdat mijn vrouw me de eerste iSpeeltjes cadeau heeft gedaan. Ik ben er aan blijven hangen, net als aan de PC. Maar wat nou het waarom van Apple is? Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Het interesseert me ook niet. Het enige waar ik, als ik er al over nadenk, in ben geïnteresseerd is de vraag: Waarom zou ik iets kopen? Ga dat voor andere producten ook eens na. U komt steeds uit op uw eigen waarom en niet het waarom van de leverancier.

Trouwens, ik typ dit stukje gewoon op een pc van Hewlett Packard. Mijn laptop is een Acer en geen Apple. Waarom? Simpelweg omdat ik een gewoontedier ben en ik ooit gekozen heb voor een pc, zonder er klaarblijkelijk goed over na te denken. Ik vind een pc nog steeds een stuk handiger om bepaalde (schrijf)klussen mee te doen. Voor veel dingen is een iPad gewoon een onding. Het zijn allemaal ‘waaroms’. Maar die hebben weinig tot niets te maken met het ‘waarom van de leverancier’.

Ik bedoel maar. Hoeveel onzin kun je verkondigen? Klaarblijkelijk nogal wat. En als je het verhaaltje maar simpel genoeg houdt, zijn er altijd mensen die je gedachteloos napraten. En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle historische blunders, of moet ik zeggen leugens die er in het boek staan.

Wat Sinek gemeen heeft met al die andere goeroes, is dat hij een gelikt en aanstekelijk verhaal vertelt. Presenteren kan hij zeker wel. Net zoals al die andere grootheden die hun publiek knollen voor citroenen verkopen.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden