Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Wij wijzen u graag op het volgende
Door drukte zijn de levertijden van PostNL aangepast en kan uw pakket vertraging oplopen. Door de Brexit kan de levering van Engelse boeken vertraging oplopen.
Voorkom de crisis! - De methode-Ton Boot preview
1 februari 2021 | Ton Boot

Terugkijkend op de bijzondere momenten uit zijn leven als uitzonderlijk topsportcoach, brengt Ton Boot zijn methode stap-voor-stap in kaart, waarbij hij zijn bevindingen voortdurend projecteert op de praktijk. In deze preview op zijn boek licht Boot een tipje van de sluier.

Ik ben ex-basketbalcoach, als sportcoach bekend in de Nederlandse en ook wel de internationale sportwereld. Ik heb veel en grote  nationale en internationale successen meegemaakt met mijn teams. In 2004 werd ik op het jaarlijkse Sportgala verkozen tot Sportcoach van het Jaar. Winnen is in de sportwereld, maar ook daarbuiten, het ultieme bewijs van je competentie (lees: werkwijze).

Ik was helemaal niet van plan een boek te schrijven maar op aandrang van PSV-directeur Toon Gerbrands is het er toch van gekomen. Op 16 oktober 2020, mijn 80e verjaardag, kwam het boek uit. Ik heb er geen spijt van...

Elk sportteam, elke organisatie, maar ook elk individu krijgt in zijn bestaan te maken met grote tegenslagen, zeg maar de neerwaartse spiraal (crises). In de sport is er zeer weinig literatuur over deze neerwaartse spiraal, elke keer wordt een coach hierdoor weer verrast en hij/zij komt niet verder dan wat symptoombestrijding. Pappen en nathouden.

Mijn boek gaat over mijn werkwijze als coach in het algemeen in het licht van de crisisbestrijding. De logische les is: voorkom de crisis. Maar het boek bevat ook waarheden of parallellen over crises voor andere organisaties en zelfs de maatschappij. Hoewel een sportteam van tien man natuurlijk niet zo gecompliceerd is als een grote organisatie kan het juist daarom wél gezien worden als een ideaal-model (een vereenvoudigde voorstelling van de werkelijkheid), de start van een grondige analyse.

Een sportcoach van teams behoort twee kerncompetenties te hebben. De eerste is de sportspecifieke kennis, de tweede is de kennis van het omgaan met mensen. Over deze laatste competentie gaat dit boek en dat is nu net wat ook elke leider in elke organisatie moet beheersen: Human Relations Management gezien door de ogen van een sportcoach.

Het boek begint met de symptoombestrijding van een crisis, met als belangrijkste twee psychologische symptomen (pessimisme en negativisme) en ook een sociaal-psychologisch symptoom (het uiteenvallen van het team in louter individuen).

Maar met de symptoombestrijding is het kwaad al geschied. Daarvóór moet het eigenlijke werk al gedaan zijn, namelijk het voorkómen van de symptomen en daarbij aansluitend het voorkómen van de crisis. Dat doe ik door een positieve teamcultuur te creëren: de cultuur van de goede gewoonten.

Natuurlijk functioneert een organisatie niet altijd hetzelfde maar beweegt zich altijd in een golfbeweging langs een gemiddelde. Niets verontrustends, dat komt vaak door toevallige factoren. Een neerwaartse spiraal is veel meer dan een golfbeweging naar beneden, het is een vrije val. Welnu, de achterliggende gedachte van de cultuur van de goede gewoonten is dat er dan nooit zo'n diepe en langdurige val zal ontstaan.

Een centrale plaats in het boek (en dus ook in mijn boodschap) neemt de vertrouwensrelatie in. Wat is het en hoe ermee omgaan? Maar ook conflict- en probleemhantering  en talrijke andere aspecten komen aan bod.

Natuurlijk zijn er grote verschillen in de omgang met mensen tussen de sportwereld en de alledaagse werkelijkheid, de juridische werkelijkheid, de politieke werkelijkheid en de werkelijkheid in het bedrijfsleven. Dat is geen reden om in je eigen, nauwe wereldje te blijven. Het boek dwingt tot nadenken over die verschillen. Het dwingt na te denken over optimale samenwerking en winnen.

Tijdens zijn actieve loopbaan kreeg Ton Boot de bijnaam ‘de Kampioenenmaker uit Schoorl’. In zijn 23 seizoenen als basketbalcoach op het hoogste niveau in binnen- en buitenland eindigde Boot met zijn teams alle 23 seizoenen als eerste, tweede of derde in de competitie. Zijn teams stonden 19 keer in de finale van de play-offs en werden 14 keer landskampioen. Hij is de auteur van Voorkom de crisis!

Mario Götze column
2 december 2020 | Pierre Pieterse

Een blijvertje in managementland is het ‘buiten-de-doos-denken’. Laat experts uit andere disciplines eens wat licht schijnen over reilen en zeilen, het management van organisaties. Heel recent vielen er drie boeken out of the box bij mij op de mat, twee uit de sportwereld, een uit de wereld van de militaire organisatie.

Voorkom de crisis is de titel van het nieuwe boek van voormalig basketbal coach Ton Boot. Centraal staat het begrip ‘de cultuur van de goede gewoonte’. Dat begint met het selecteren van de juiste spelers (op talent maar ook op mentale kenmerken en sociale eigenschappen). Die vormen teams die elke dag maximaal moeten presteren. En zo ontstaat een ‘cultuur van de goede gewoonte’. Als vaccin tegen het virus van middelmatigheid. Boot maakt een onderscheid tussen maximaal en optimaal presteren. En hier zien we de parallel tussen organisaties en topsport: in organisaties draait het om twee zaken, tevredenheid en prestaties. Beide zijn gelijkwaardig. Maar tevredenheid komt pas na het resultaat. Andersom wenkt middelmatigheid en spreek je over optimaal presteren. Optimaal resultaat komt met maximaal presteren.

In Soms is alles wel eens waar schopt PSV-directeur Toon Gerbrands tegen heel wat heilige managementhuisjes: heisessies en netwerkbijeenkomsten (alleen goed zijn voor de horeca!), zelfsturing (een modern sprookje), kortom, kanttekeningen bij de onbewezen wijsheden van (vooral) managementgoeroes. Want hun theorieën en modellen simplificeren, zo zegt hij in een interview. Daardoor ontstaat de indruk dat alles maakbaar is. Niet dus. Op de simpele vraag ‘hoe dan?’, komt nooit een antwoord. Omdat de praktijk alle theoretische oplossingen direct ontmaskert. Blijf dus gewoon logisch nadenken, gebruik je gezond verstand, wees scherp en kritisch. Maar de grootste onthulling in dat interview is natuurlijk waarom Mario Götze voor PSV heeft gekozen! (Maar daarvoor moet u echt zelf maar even het interview erop naslaan, elders op dit op het boekenblog. Ik ga u zelfs geen spoiler geven.)

Dan lessen uit de wereld van de krijg. Jaap Jan Brouwer heeft met zijn Krijgslessen voor managers de draad opgepikt waar Robert Ogilvie die met zijn klassieker Krijgskunst en ondernemingsstrategie heeft achter gelaten. Volgens Brouwer  kunnen bedrijven veel leren uit de geschiedenis van legerorganisaties. En dan (zijn stokpaardje) vooral over de wijze waarop het Duitse leger omging met onzekerheden en chaos, variabelen die op dit moment geen onbekenden zijn in ondernemingsland. ‘Duits ondernemen’ betekent voor alles een maximale decentralisatie van bevoegdheden, samenwerken centraal in alle activiteiten, (meer dan een cursus projectmanagement!), een eenduidig besturingsconcept, en natuurlijk perfecte communicatie tussen alle units. Dat laatste is wel de kern van opdrachtgericht (want daar hebben we het over) leidinggeven. Krijgslessen voor managers komt inclusief een handzame checklist ‘Auftragstaktik voor organisaties’ om het totaalconcept ‘ganz gründlich’ af te vinken.

Wat ook best aardig zou zijn, is een blik op management vanuit het politieke verleden. Natuurlijk zijn zulke boeken er maar die zijn inmiddels tot cliché verwaterd. Denk Machiavelli of Sun Tzu. Nee, ik denk dan eerder aan iets herkenbaars, iets als Churchill on Financial Management (‘In de financiële wereld geldt dat alles wat aangenaam klinkt niet klopt, en dat alles wat wel klopt onaangenaam is’). Of Stalins Guide to Management, bij voorbaat al een ‘killer’ (sic) waarin wordt uitgelegd wat macht is, hoe macht werkt, hoe je manipuleert, en hoe je je bedrijf zo inricht dat je maximale controle uitoefent. Samen met een mooie inleiding als lijn naar de actualiteit waarin wordt aangetoond dat de hysterie rond Donald Trump als ‘American Dictator’ (zoals de media ons willen doen geloven en sommige boeken dat nog eens dunnetjes overschrijven) fake news is.

Buiten-de-doos-denken dus. Het kan in elk geval geen kwaad.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden