Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Nir Eyal: ‘Tijdsmanagement is pijnmanagement’ interview
12 maart 2020 | Jeroen Ansink

Het ligt niet aan de smartphone dat we zo snel zijn afgeleid, maar aan onszelf, zegt de Amerikaanse denker Nir Eyal. In Indistractable biedt hij een manier om de diepere oorzaken van ons concentratiegebrek te lijf te gaan. ‘Met een to-do-lijstje kom je er niet.’

In uw vorige boek Hooked beschrijft u hoe technieken uit de gokindustrie kunnen worden ingezet om ons verslaafd te maken aan onze smartphone. Een cynicus zou zeggen dat u nu de oplossing biedt voor een probleem dat u mede heeft helpen creëren.
Voor de duidelijkheid: voor bedrijven als Facebook en Google bevatte Hooked niets nieuws. Ik heb het boek juist geschreven om hun verslavende technieken in de openbaarheid te brengen, zodat we ze ook kunnen aanwenden voor góede gewoontes. Zo moedigt de app FitBot mensen aan om vaker naar de sportschool te gaan en maakt de startup Kahoot!, waarin ik trouwens een investeerder ben, educatieve software waardoor kinderen het leuker vinden om naar school te gaan. Als ik mensen daarmee verslingerd maak aan sport of onderwijs, mea culpa.

In Indistractable noemt u onze afhankelijkheid van technologie een symptoom van een dieper probleem. Wat bedoelt u daarmee?
Onze korte aandachtspanne wordt niet zozeer veroorzaakt door de piepjes en lichtjes op onze smartphone, maar komt voort uit de drang om een oncomfortabele emotionele staat te ontvluchten. Het vermijden van negativiteit is voor mensen een primaire motivatie, waardoor we in een saaie relatie of een geestdodende baan sneller open staan voor interrupties. De smartphone is slechts een middel om dit vluchtgedrag te faciliteren. Als we meer geconcentreerd door het leven willen gaan moeten we daarom eerst zien te ontdekken welke negatieve gevoelens we eigenlijk proberen te onderdrukken: stress, onzekerheid, verveling, eenzaamheid? Tijdsmanagement is met andere woorden pijnmanagement.

Waarmee u niet zegt dat we moeten streven naar zo min mogelijk pijn.
We moeten er juist mee leren omgaan. Wat zelfhulpboeken je doorgaans namelijk niet vertellen is dat we niet ontworpen zijn voor het volmaakte geluk. Onze evolutie als meest succesvolle diersoort op aarde was nooit mogelijk geweest als alles altijd op rolletjes was gelopen. Je af en toe slecht voelen maakt deel uit van de menselijke conditie. De vraag is vervolgens wat we met dat ongemak gaan doen. Verliezen we onszelf in escapisme, of gebruiken we het om onze productiviteit op te schroeven? Een manier om onze interne triggers uit te schakelen is door de emotie die aan een zwak moment voorafgaat op te schrijven en er vervolgens zo onbevangen mogelijk naar te kijken. Geef het een plek in je leven, en wees niet te streng voor jezelf. Besef dat concentratie een kwestie van impulsbeheersing is. Als mensen is het ons gegeven om in de toekomst te kunnen kijken, en er vervolgens voor te plannen.

Zolang we dat niet doen met een to do list, schrijft u.
To-do-lijstjes zijn prima voor het opsommen van onze doelstellingen, maar ze maken ons doorgaans niet productiever. Je moet namelijk ook incalculeren wat je nodig hebt om dat doel te kunnen bereiken. Een bakker die honderd broden moet afleveren kan zich beroepen op een recept. Voor kenniswerkers ligt dat lastiger, omdat zij slechts met één ingrediënt werken, namelijk tijd. Vandaar dat ik mensen adviseer om hun verplichtingen te timeboxen, waarbij je niet alleen aangeeft wát je gaan doen, maar ook wannéér. Dat heeft als bijkomend voordeel dat je ook je zwakke momenten kunt inplannen. Het probleem met te-doen-lijstjes is dat je ze vaak niet af krijgt. En wat doe je als je een dag keihard hebt gewerkt en aan het eind toch nog vijftig dingen open hebt staan? Precies, je gaat de rest van de avond op de bank liggen Netflixen, ook al geeft dat je een schuldgevoel. Het is beter om jezelf vooraf toestemming te geven door die activiteit te timeboxen. Op die manier zet je distractie, de dingen die je niet wil doen, namelijk om in tractie, de activiteiten waar je wél naar streeft. En wie zegt dat het checken van je tijdlijn op Facebook als vrijetijdsbesteding minder productief is dan een boek lezen? Zolang je het maar doet op jouw voorwaarden is er niets mis mee.

Hebben we die controle wel als we constant worden geïnterrumpeerd door meldingen op onze smartphone?
Nee, en dat is meteen de volgende stap in het model om je indistractable te maken. Technologie probeert continu onze aandacht te hacken, wat betekent dat ze er niet-geautoriseerde toegang toe willen krijgen. Maar niets weerhoudt ons ervan om onze aandacht terug te hacken. Het kost misschien een minuut om de notificaties op je telefoon uit te schakelen. Dat twee derde van de Amerikanen dat desondanks niet blijkt te doen zegt meer over hen dan over de macht van Silicon Valley.

We zijn met andere woorden zelf onze grootste vijand?
We hebben af en toe een steuntje in de rug nodig. Eén manier is om je intenties vooraf vast te leggen in een pact met je omgeving, en jezelf te straffen als je van dat voorgenomen pad afwijkt. Technologie kan daarbij zelfs een bondgenoot zijn: zo koppelt de startup Focusmate.com je via het web aan een complete vreemdeling om samen zonder afleiding te kunnen werken.

Is het verschaffen van een omgeving zonder interrupties niet de verantwoordelijkheid van de onderneming zelf?
Absoluut. Maar afleiding op het werk is juist vaak een teken dat de bedrijfscultuur slecht functioneert. Zo leidt de combinatie van hoge verwachtingen en een lage mate van controle dikwijls tot depressie-achtige gevoelens, die mensen vervolgens proberen te onderdrukken met het zoeken van troost in hun smartphone - wat hun prestaties alleen nog maar meer onder druk zet. De beste manier om die negatieve spiraal te doorbreken is het creëren van een omgeving waarin mensen zich psychologisch veilig voelen. Maak het bespreekbaar en geef het goede voorbeeld. Zo heeft de leiding van het Amerikaanse bedrijf Slack, dat nota bene een app voor groep-chats maakt, de woorden 'werk hard en ga naar huis' op de gangmuren geschreven. Dat motto zou elk bedrijf eigenlijk moeten hebben.

CC Fotografie: JD Lasica

Indistractable - Hoe je greep houdt op je aandacht en je eigen leven kiest preview
19 november 2019 | Nir Eyal

Tijdens het schrijven van mijn vorige boek Hooked hoopte ik dat start-ups en maatschappelijk betrokken bedrijven de kennis uit het boek zouden gebruiken om mensen te helpen betere gewoonten te ontwikkelen.

Waarom zouden technologiegiganten deze geheimen voor zichzelf mogen houden? Moeten we de psychologie die videogames en social media zo aantrekkelijk maakt ook niet gebruiken om mensen te helpen een beter leven te leiden? Sinds Hooked is uitgebracht, hebben duizenden bedrijven het boek ingezet om hun gebruikers in staat te stellen nuttige en gezonde gewoonten te ontwikkelen.

We willen dat onze producten gebruiksvriendelijk en gemakkelijk te navigeren zijn en tot nieuwe gewoonten leiden. Dat bedrijven hun producten aantrekkelijker maken hoeft geen probleem te zijn - het is vooruitgang. Maar er zit ook een duistere kant aan. Zoals filosoof Paul Virilio al schreef: ‘Als je het schip uitvindt, vind je ook de schipbreuk uit.' In het geval van gebruiksvriendelijke producten en diensten kan juist datgene wat producten zo aantrekkelijk en gemakkelijk in het gebruik maakt, er ook voor zorgen dat de gebruiker erdoor wordt afgeleid. Dit soort afleiding kan uit de hand lopen en je het gevoel geven dat je niet langer de baas bent over je eigen beslissingen. Als je vandaag de dag niet in staat bent om goed met afleiding om te gaan, kan dat er al snel toe leiden dat je hersenen worden gemanipuleerd door tijdverslindend entertainment.

In mijn nieuwe boek, Indistractable, vertel ik over mijn eigen strijd met afleiding en hoe ik, ironisch genoeg, hooked raakte. Maar ik laat ook zien hoe ik de strijd won en leg uit waarom wij veel sterker zijn dan de grote technologiebedrijven. Als iemand die de branche van binnenuit kent, weet ik wat hun achilleshiel is - en straks weet jij dat ook. Het goede nieuws is dat we het unieke vermogen hebben om ons aan dit soort bedreigingen aan te passen. We kunnen direct stappen ondernemen om onze hersenen te trainen en weer voor onszelf op te eisen. Er zit eerlijk gezegd weinig anders op. We hebben geen tijd om te wachten tot regelgevers iets gaan doen of tot ondernemers hun producten minder aantrekkelijk gaan maken, dat kunnen we ons niet veroorloven. In de toekomst zullen er twee soorten mensen zijn: degenen die hun aandacht en hun leven laten aansturen en beheersen door anderen, en degenen die met gepaste trots kunnen verkondigen dat ze indistractable zijn. Door Indistractable te lezen zet je de eerste stap naar zeggenschap over je eigen tijd en toekomst. Maar dit is nog maar het begin; jarenlang ben je geconditioneerd om instant gratification te verwachten. Probeer het lezen van Indistractable te zien als een persoonlijke uitdaging om je geeft hiervan te bevrijden.

De remedie tegen impulsiviteit is vooruit denken. Als je dingen van tevoren plant, zul je ze eerder uitvoeren. Met de technieken uit dit boek leer je wat je precies moet doen om greep te houden op je aandacht en je eigen leven te kiezen.

Eyal is grondlegger van het Hook-model, blogger en veelgevraagd spreker. Hij gaf les aan de Stanford Graduate School of Business en schrijft onder meer voor Harvard Business Review en Time. Zijn bestseller 'Hooked' is in vertaald in achttien talen en won de 'Marketing Book of the Year'-award van 800 CEO Read'. Indistractable is zijn nieuwe boek.

Nooit meer afgeleid nieuws
23 oktober 2019 | Bertrand Weegenaar

Nir Eyal weet hoe dat moet, aandacht vasthouden. Als hoogleraar en auteur van 'Hooked, Hoe je mensen verslingerd maakt aan je product' (2010) heeft Nir Eyal het playbook geschreven voor ondernemers in de attentie economie. Die van likes, comments en continue aandacht. Eén van zijn studenten richtte gebaseerd op deze theorieën een klein bedrijf op rondom foto’s. Instagram werd een succes.

Eyal heeft vervolgens zeven jaar gewerkt aan de opvolger waarin hij de methoden uiteenzet om weer grip te krijgen op de afleidingen die smartphones en sociale media op ons hebben: Indistractable. Niet af te leiden, daar gaat het om. Het is al veel beschreven en geprobeerd, het loskomen van de smartphone. In de vorm van een digitale detox bijvoorbeeld. Eyal onderkent die pogingen maar geeft ook aan waarom dit kansloos is. Hij baseert zijn methode(model) op vier stappen:

1.      Onderken interne triggers
2.      Maak tijd voor prioriteiten
3.      Dring externe triggers terug
4.      Voorkom afleiding met een verdrag

De combinatie van deze vier stappen zorgt voor een gegarandeerde staat van niet afgeleid kunnen worden. Waar komt de aanleiding vandaan om afgeleid te worden? Hoe organiseer ik mijn prioriteiten? Hoe haal ik afleidingen uit mijn leven? Ze klinken logisch, maar er komt nogal wat bij kijken. Zo gooi je dit model gedurende 30 dagen je telefoon nagenoeg leeg. Weg afleidingen. Wat echt absoluut nodig is voor je werk mag blijven. Maar mail bijvoorbeeld, moet in een timebox één keer per dag gelezen worden. Idem voor sociale media, nieuws en andere bronnen van afleiding.

Eyal betoogt dat we, met een flinke inspanning, de regie terug kunnen pakken. Met name in het derde deel, het terug hacken van al die afleidingen, neemt een flink deel van het boek in. Maar persoonlijk vind ik de sluitsteen, het aangaan van verdragen om iets van aansprakelijkheid bij overtreding, na te komen. Een boete koppelen aan een overtreding (of positief het niet nakomen van een commitment) vinden we in het begin moeilijk, maar blijkt op den duur een zeer goed motivator voor verandering.

Want dat is wat Eyal uiteindelijk nastreeft: een duurzame verandering in ons gedrag om te ontsnappen aan al dat verslavende gedrag dat ons in de weg zit. Om ruimte te krijgen om te leven, te ontspannen en productief te zijn. ‘Though we often assume our identity is fixed, our self-image is, in fact, flexible and is nothing more than a construct in our minds. It’s a habit of thought, and, as we’ve learned, habits can be changed for the better.’

(Indistractable verschijnt in november in Nederlandse vertaling.)

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden