Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20

Interview

Arko van Brakel

‘Ondernemen is meer dan het hebben van een eigen bedrijf’’

In zijn nieuwe boek Iedereen ondernemer houdt Arko van Brakel, in 1994 medeoprichter van EuroNet en sindsdien ‘serial entrepreneur’, een hartstochtelijk pleidooi voor een ondernemende mentaliteit. Die is onontbeerlijk in zijn ogen, nu wij steeds vaker te maken krijgen met onzekerheden in ons bestaan.

Hans van der Klis | 21 januari 2009 | 5-8 minuten leestijd

Uw boek heeft een opmerkelijk autobiografisch gehalte: u verhaalt zonder terughoudendheid van uw zakelijke successen én mislukkingen. Vanwaar deze openhartigheid?

Wat ik eigenlijk heb gedaan, is de lijn doortrekken die ik ook volg in de trainingen en workshops die ik tegenwoordig geef met mijn nieuwe bedrijf, Nieuwe Helden. Ik heb gemerkt dat trainingen en workshops het beste resultaat hebben wanneer je de leercurves onderbouwt met persoonlijke ervaringen. Mijn vorige boek, Nieuwe helden, was wat beschouwender. Mijn nieuwe boek wil ik ook gebruiken voor mijn trainingen, dus heb ik gekozen voor een anekdotische aanpak om mijn ideeën te onderbouwen.

U bent bekend van uw avonturen met EuroNet en Jamby. Waarom legt een ondernemer als u zich toe op het geven van trainingen en workshops?

Ik heb ooit al een vrij groot trainingsbedrijf gehad, PuntEDU. Dat ging heel goed, eigenlijk tot het moment dat ik het over had gedaan aan Newconomy, het bedrijf van Maurice de Hond. Voor mijzelf is het antwoord op deze vraag eigenlijk heel simpel: ik probeer dingen te doen die ik leuk vind. Ik houd ervan ideeën op anderen over te dragen, om anderen te stimuleren. Met EuroNet waren mijn zakenpartner Simon en ik ook al bezig om de wereld te veranderen. Hoewel wij ons ook ten doel hadden gesteld de beste internetprovider van Nederland te worden, hadden wij ook idealistische doelstellingen.

Uit uw boek blijkt dat Simon Cavendish, uw toenmalige zakenpartner, u echt bij EuroNet naar binnen heeft gehaald. Was u al ondernemer of bent u het toen geworden?

Ondernemen zit echt in mij, ik houd van een ondernemende levensstijl. Ik had tijdens mijn studie al een klein reclamebureautje samen met mijn toenmalige zwager En ik heb een avontuurlijk leven gehad in de Cariben, waar ik van eiland naar eiland trok als consultant voor een hotel- en restaurantgids. Je kunt het ook opmaken uit mijn hobby’s: ik houd van zeilen, mountainbiken in de Alpen, triatlon, skiën, duiken, surfen, eigenlijk alle uitdagende outdoor-sporten. Ik ben ervan overtuigd dat je het leven leuk en mooi moet maken en dat je grenzen moet opzoeken. Dat brengt soms wat gevaar met zich mee, maar aan de rand van het ravijn groeien de mooiste bloemen. Dat is echt waar. Ik wil ervoor waken dat ik op mijn 65e opeens wakker schrik en denk: ‘Had ik maar…’

Uit uw boek komt het beeld naar voren van een sociaal ondernemer die eerder geïnteresseerd is in mensen dan in harde deals. Alleen al met de titel probeert u iedereen erbij te betrekken. Waar komt dat vandaan?

Ik ben een mensen-mens. Uiteindelijk gaat het in deze wereld om mensen. Ik probeer altijd iets te betekenen voor anderen, toegevoegde waarde te leveren. Dat hoeft niet eens alleen met mijn bedrijven te zijn. Wat ik leuk vind, is dat grote en succesvolle ondernemingen als Google op dezelfde manier werken: Google werkt samen met zijn klanten. Google biedt alle programmatuur en functionaliteiten gratis aan. De klanten stellen vervolgens hun gegevens beschikbaar. Dat is een heel sociale manier van werken.

In het bedrijfsleven is het ‘not done’ om te praten over je burn-out. U heeft er minder moeite mee. Hoe komt dat?

Er is al over geschreven, dus er zijn genoeg mensen die het al weten. Ik vind het een waardevolle les. Ik heb een tijd gehad dat ik elk moment van de dag benutte om bezig te zijn. Ik was alleen maar aan het werk. Als ik dan weer te laat thuis kwam, had ik geen tijd meer om te sporten, zodat ik op zeker moment besloot thuis een fitnessruimte in te richten. Toen was ik soms tot diep in de nacht aan het sporten. Dat houd je niet vol. Je hebt het gewoon nodig om soms de batterij op te laden. Daarmee kun je meer balans in je leven brengen. Wat ik destijds deed, was gewoon te veel van het goede. Het had er ook mee te maken, dat ik probeerde te voldoen aan wat anderen van mij verwachten. Ik ging me ‘succesvol’ gedragen, wat dat ook moge zijn. Dat was in de tijd dat ik betrokken was bij Jamby, het project waarin ik samenwerkte met mijn oude zakenpartner Simon en met Adam Curry. Maar ik ben helemaal niet zo’n goede investeerder, ik ben een mensen-mens. Ik liet me meeslepen en ben te weinig afgegaan op mijn eigen intuïtie. Adam kan heel overtuigend zijn, zoals je weet. Dat ik daarin mee ben gegaan, is mijn fout geweest. Het heeft me een hoop geld gekost, wat ik niet eens zo erg vind. Wat ik wel vervelend heb gevonden, is dat wij ruzie kregen. Daar heb ik echt wakker van gelegen.

Bent u als trainer en begeleider van workshops beter op uw plaats?

Zeker, daar voel ik mij helemaal op mijn plek. Het leuke is dat het dilemma waar ik ook al mee worstelde, nu echt actueel is. Als de bankiers zich iets socialer hadden opgesteld, iets meer als ‘mensen-mensen’ hadden gedragen, was de financiële crisis er niet geweest. Maar men was alleen uit op het persoonlijke gewin, in plaats van verantwoordelijkheid te nemen. Een paar maanden geleden heb ik eens een column geschreven, met daarin de opmerking dat voor geld de normale economische wetten niet lijken te geleden. In de economie bestaat zoiets als de wet van de verminderde meeropbrengst. Je kunt maar drie keer per dag eten, je hebt maar één auto nodig. Maar van geld willen mensen altijd maar meer. Wat mij toen ook al opviel, is dat het niet ondernemers waren die zoveel geld opstreken. Het waren vooral bankiers, mensen die geen gevoel hebben voor de energie die het heeft gekost om een onderneming op te bouwen. En dat is echt niet nieuw: in onze Jamby-tijd noemden wij dit soort types ‘Banksters’, vanwege hun maffia-achtige gedrag.

Wat onderscheidt de ondernemers van de bankiers?

Hun instelling. Dat zie je het beste bij ondernemers als Joop van den Ende of wijlen Eckart Wintzen. Dat zijn mensen die beseffen - of beseften - wat het is om iets op te bouwen. Bij hen zie je dat ze iets willen terugdoen en anderen willen helpen. Dat spreekt mij heel erg aan, juist in deze tijd. Ondernemen is meer dan het hebben van een eigen bedrijf. Iedereen krijgt als gevolg van de crisis te maken met meer onzekerheden. De informatie verdubbelt zich zo snel dat je geen tijd meer krijgt om zekerheden in te bouwen. We zullen dus steeds vaker beslissingen moeten nemen waarvaan de uitkomst niet tevoren bekend is. Dat is ook ondernemen in mijn ogen. Maar de crisis heeft ook positieve gevolgen. Veel ondernemers die ik spreek, hebben het gevoel dat wij een betere wereld aan het inrollen zijn. Op het omslag van mijn boek staat niet voor niets: ‘Wat nou crisis? Ondernemerschap kan je redden!’

Deel dit artikel

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden