Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
18 augustus 2010 | Wim Oolbekkink

Oeps, wat een dik boek dacht ik toen ik het pakketje dat met de post kwam uitpakte. 'Theorie U' heeft 550 pagina's1. Dit is te omvangrijk voor een managementboek. Ik grijns wanneer ik in Ten geleide bij de Nederlandse editie lees dat Scharmer deze pil 'dit boekje' noemt. Maar uiteindelijk las ik 'Theorie U' in een adem uit.

Bladerend voor een eerste indruk valt de typografie afwisselend in blauw en zwart me op. Dit lijkt op een roman. Toen begon ik te lezen: 'Toen ik die ochtend de Duitse boerderij waar ik woonde verliet om naar school te gaan, kon ik niet vermoeden dat het de laatste keer zou zijn dat ik ons huis zag.' Dit ìs een roman. En het liet me niet meer los. Een boek over het leven. Het leven van Otto Scharmer en zijn zoektocht naar het doorgronden van 'de innerlijke plek' die maakt dat we de goede dingen doen en de dingen goed doen. Een boek over u en mij.

Scharmer neemt ons mee op de 'Feldgang' over de akkers van wat we doen, zeggen en zien. Een akker die twee aspecten heeft: het zichtbare dat we aan de oppervlakte kunnen waarnemen en het onzichtbare dat zich onder de oppervlakte bevindt. En de kwaliteit van de oogst, het zichtbare resultaat, bestaat bij de gratie van de kwaliteit van de grond die uit elementen bestaat die voor het grootste deel niet direct zichtbaar zijn.

Deze metafoor van de rondgang langs de velden is als een rode draad door het hele boek heen verweven. Dat maakt dat, hoewel er veel jargon, nieuwe woorden en oude woorden met een nieuwe betekenis worden gebruikt, de lijn van het boek helder blijft.

Het is een beetje als 'In de ban van de Ring' van Tolkien. Lastig om er in te komen maar daarna lees je het in één adem uit. En in beide gaat het over de kern van ons menszijn hier op aarde. En in beide gevallen zijn er vele volgelingen.

Af en toe is het jargon vermoeiend. Als voorbeeld het principe dat hij introduceert op pagina 468: 'Maak prototypen van strategische microkosmossen als landingsbaan voor de emergerende toekomst.' Niet te vatten wanneer je de definities die hij hanteert niet kent. Tegelijkertijd intrigeert het wel omdat het over de echte dingen gaat. Wat Scharmer bedoelt is dat wanneer je een idee hebt je dat moet presenteren voordat het volledig uitontwikkeld is. Vanuit de gedachte 'vroeg te falen om snel te leren'. Het vergt lef om te vertrouwen op je vermogen tot improviseren en de bereidheid voortdurend te testen of je op de goede weg zit met je idee. Wanneer je dat doet effen je het pad voor de ontluikende toekomst.

Scharmer staat op de schouders van Aristoteles wanneer hij het belang van de dialoog benadrukt. Hij put uit wijsheden van christendom en boeddhisme. Hij borduurt voort op het gedachtengoed van Covey, Csikszentmihalyi en Mintzberg. Hij citeert zijn vrienden Peter Senge en Joseph Jaworksi. Wat nieuw is dat hij structureert en verbanden legt. En zodoende ontstaat een integraal, samenhangend en op micro-, meso-, macro- en metaniveau toepasbare theorie. De theorie U. En de betekenis van de U zit hem met name in de vorm van de letter. Beginnend linksboven met het besef dat je moet luisteren naar waar het leven je toe oproept. Daarna afdalend naar het onderste deel van de U en antwoord zoekend op de vraag; wie is mijn zelf? En; wat is mijn werk? Het antwoord op deze vraag is niet eenvoudig. Scharmer vergelijkt het met de Bijbelse gelijkenis van de kameel die door het oog van de naald moet. Het is moeilijk om deze U-bocht te nemen. Het vereist zelfreflectie, overgave, meditatie en liefde.

Vervolgens ontstaat het klimaat waarvan 'presencing' het kenmerk is. Precensing is een samenvoeging van presence en sensing. Het houdt in dat je je verbindt met de bron van de hoogst toekomstige mogelijkheid om die in het nu te verwezenlijken. Scharmer werkt in 'Theorie U' het begrip presencing uit. Bovendien plaatst hij de term in de bredere theorie U. Presencing is dan gekoppeld aan het woord emergeren, dat zoveel betekent als gloren. Zoals de zon die aan de ochtend gloort. Je weet dat het een mooie dag gaat worden. Je bereid je erop voor de door je zwembroek en handdoek te zoeken, je vrienden te bellen en af te spreken op het strand. Dat wordt genieten.

'Theorie U' gaat over Urgentie. Het moet ook nu gebeuren want de mensheid staat voor grote problemen. Het gaat over hoe we uit de crises komen. En hoe ik uit mijn crisis kom. Theorie gaat over het Uur U. Nu is de tijd. Hier is de plek. En dit zijn de tools. Lezen dus.


Theory U
18 augustus 2010 | Wim Oolbekkink

Oeps, wat een dik boek dacht ik toen ik het pakketje dat met de post kwam uitpakte. 'Theorie U' heeft 550 pagina's1. Dit is te omvangrijk voor een managementboek. Ik grijns wanneer ik in Ten geleide bij de Nederlandse editie lees dat Scharmer deze pil 'dit boekje' noemt. Maar uiteindelijk las ik 'Theorie U' in een adem uit. Bladerend voor een eerste indruk valt de typografie afwisselend in blauw en zwart me op. Dit lijkt op een roman. Toen begon ik te lezen: 'Toen ik die ochtend de Duitse boerderij waar ik woonde verliet om naar school te gaan, kon ik niet vermoeden dat het de laatste keer zou zijn dat ik ons huis zag.' Dit ìs een roman. En het liet me niet meer los. Een boek over het leven. Het leven van Otto Scharmer en zijn zoektocht naar het doorgronden van 'de innerlijke plek' die maakt dat we de goede dingen doen en de dingen goed doen. Een boek over u en mij.

Scharmer neemt ons mee op de 'Feldgang' over de akkers van wat we doen, zeggen en zien. Een akker die twee aspecten heeft: het zichtbare dat we aan de oppervlakte kunnen waarnemen en het onzichtbare dat zich onder de oppervlakte bevindt. En de kwaliteit van de oogst, het zichtbare resultaat, bestaat bij de gratie van de kwaliteit van de grond die uit elementen bestaat die voor het grootste deel niet direct zichtbaar zijn.

Deze metafoor van de rondgang langs de velden is als een rode draad door het hele boek heen verweven. Dat maakt dat, hoewel er veel jargon, nieuwe woorden en oude woorden met een nieuwe betekenis worden gebruikt, de lijn van het boek helder blijft.

Het is een beetje als 'In de ban van de Ring' van Tolkien. Lastig om er in te komen maar daarna lees je het in één adem uit. En in beide gaat het over de kern van ons menszijn hier op aarde. En in beide gevallen zijn er vele volgelingen.

Af en toe is het jargon vermoeiend. Als voorbeeld het principe dat hij introduceert op pagina 468: 'Maak prototypen van strategische microkosmossen als landingsbaan voor de emergerende toekomst.' Niet te vatten wanneer je de definities die hij hanteert niet kent. Tegelijkertijd intrigeert het wel omdat het over de echte dingen gaat. Wat Scharmer bedoelt is dat wanneer je een idee hebt je dat moet presenteren voordat het volledig uitontwikkeld is. Vanuit de gedachte 'vroeg te falen om snel te leren'. Het vergt lef om te vertrouwen op je vermogen tot improviseren en de bereidheid voortdurend te testen of je op de goede weg zit met je idee. Wanneer je dat doet effen je het pad voor de ontluikende toekomst.

Scharmer staat op de schouders van Aristoteles wanneer hij het belang van de dialoog benadrukt. Hij put uit wijsheden van christendom en boeddhisme. Hij borduurt voort op het gedachtengoed van Covey, Csikszentmihalyi en Mintzberg. Hij citeert zijn vrienden Peter Senge en Joseph Jaworksi. Wat nieuw is dat hij structureert en verbanden legt. En zodoende ontstaat een integraal, samenhangend en op micro-, meso-, macro- en metaniveau toepasbare theorie. De theorie U. En de betekenis van de U zit hem met name in de vorm van de letter. Beginnend linksboven met het besef dat je moet luisteren naar waar het leven je toe oproept. Daarna afdalend naar het onderste deel van de U en antwoord zoekend op de vraag; wie is mijn zelf? En; wat is mijn werk? Het antwoord op deze vraag is niet eenvoudig. Scharmer vergelijkt het met de Bijbelse gelijkenis van de kameel die door het oog van de naald moet. Het is moeilijk om deze U-bocht te nemen. Het vereist zelfreflectie, overgave, meditatie en liefde.

Vervolgens ontstaat het klimaat waarvan 'presencing' het kenmerk is. Precensing is een samenvoeging van presence en sensing. Het houdt in dat je je verbindt met de bron van de hoogst toekomstige mogelijkheid om die in het nu te verwezenlijken. Scharmer werkt in 'Theorie U' het begrip presencing uit. Bovendien plaatst hij de term in de bredere theorie U. Presencing is dan gekoppeld aan het woord emergeren, dat zoveel betekent als gloren. Zoals de zon die aan de ochtend gloort. Je weet dat het een mooie dag gaat worden. Je bereid je erop voor de door je zwembroek en handdoek te zoeken, je vrienden te bellen en af te spreken op het strand. Dat wordt genieten.

'Theorie U' gaat over Urgentie. Het moet ook nu gebeuren want de mensheid staat voor grote problemen. Het gaat over hoe we uit de crises komen. En hoe ik uit mijn crisis kom. Theorie gaat over het Uur U. Nu is de tijd. Hier is de plek. En dit zijn de tools. Lezen dus.


3 maart 2010 | Peter de Roode

Wie 'Presence' met veel interesse heeft gelezen, zal zeker ook 'Theory U' willen lezen. Waar u in 'Presence' op hoofdlijnen de inzichten aangereikt krijgt van de U-theorie, daar gaat Otto Scharmer in dit nieuwe boek een stuk verder en diept hij de concepten verder uit. Het boek is bepaald geen receptenboek en al helemaal geen doe-boek. Het boek biedt echter een integrale verander- en leermethode die organisaties als basis kunnen gebruiken bij complexe veranderingen.

'Theory U' gaat over duurzaamheid en zet zich af tegen de 'take, make, waste'-industrie. Geen quick wins op korte termijn maar veranderen op basis van een langetermijnperspectief. Alle bestaande theorieën zijn gericht op leren van het verleden. Scharmer legt de basis voor leren van de toekomst.

Wat het boek bijzonder maakt, zijn de persoonlijke verhalen van de auteur. Hij vertelt dat hij als kind op school in de klas de mededeling kreeg dat hij snel naar huis moest gaan; de reden werd hem niet verteld. Toen hij aankwam, zag hij hoe de boerderij in vlammen was opgaan. Op dat moment keek hij terug naar het verleden en dacht hij ook na over zijn toekomst.

De huidige crisis, stelt Scharmer, gaat over onze manier van denken. We ervaren een toenemende druk en een afnemend gevoel van vrijheid. Een belangrijk begrip is 'blind spot'. We doen dingen, maar weten vaak niet waarom. De reden is 'blind', maar deze vormt wel het uitgangspunt van veel veranderideeën en -initiatieven. We kunnen en mogen daarom niet langer deze oorsprong van onze ideeën negeren. Onder 'presencing' verstaat Scharmer 'handelen gericht op de toekomst wanneer deze zich voordoet'. Dat is ook de centrale vraag van het boek: hoe kunnen we leren van de toekomst als deze zich voordoet?

De U-theorie gaat over leren en afleren. De linkerkant van de U gaat vooral over onze beperkte luister- en spreekvaardigheden. 'Downloading' zal na dit boek (en 'Presence') een ingeburgerd begrip gaan worden. Hieronder verstaat Scharmer dat we bij het luisteren naar anderen patronen uit het verleden erbij halen. We luisteren zogezegd niet goed. Daar begint dus het leren.

Boeiend is Scharmers betoog over de arts-patiënt-relatie. Dat 90% van de patiënten zijn levenshouding niet wenst aan te passen, zegt ook iets over de arts. De arts-patiënt-relatie maakt ook duidelijk dat we niet alleen slecht luisteren naar elkaar maar ook beperkt converseren. We proberen elkaar dagelijks te overtuigen door middel van feiten en argumenten - liefst voorzien met wat dreiging en dwang. Deze patronen spelen zich niet alleen af in ziekenhuizen, maar we zien ze in de hele maatschappij: zowel in de ouder-kind-relatie, in de politiek als ook in de manager-medewerker-relatie. Scharmer verwijst hier naar zijn collega Edgar Schein. Diens boek 'Procesadvisering' blijft op dit punt een klassieker.

'Theory U', dat ruim 400 bladzijden telt, is niet overal even concreet. In het ene hoofdstuk tref je handvatten aan waar je graag mee aan de gang wilt gaan. Maar daarnaast zijn er ook hoofdstukken aan waarbij je als lezer de vraag stelt: 'Wat kan ik hier mee?' Scharmer heeft de neiging veel te herhalen, wat de snelheid enigszins uit het boek haalt. Daar staat tegenover dat de geboden inzichten zeer vernieuwend zijn zodat je niet snel denkt: 'ken ik al, heb ik al gelezen'. Al met al is 'Theory U' een zeer vernieuwend en inspirerend boek, waar organisaties en hun adviseurs veel energie uit kunnen putten.


Theory U
3 maart 2010 | Peter de Roode

Wie 'Presence' met veel interesse heeft gelezen, zal zeker ook 'Theory U' willen lezen. Waar u in 'Presence' op hoofdlijnen de inzichten aangereikt krijgt van de U-theorie, daar gaat Otto Scharmer in dit nieuwe boek een stuk verder en diept hij de concepten verder uit. Het boek is bepaald geen receptenboek en al helemaal geen doe-boek. Het boek biedt echter een integrale verander- en leermethode die organisaties als basis kunnen gebruiken bij complexe veranderingen. 'Theory U' gaat over duurzaamheid en zet zich af tegen de 'take, make, waste'-industrie. Geen quick wins op korte termijn maar veranderen op basis van een langetermijnperspectief. Alle bestaande theorieën zijn gericht op leren van het verleden. Scharmer legt de basis voor leren van de toekomst.

Wat het boek bijzonder maakt, zijn de persoonlijke verhalen van de auteur. Hij vertelt dat hij als kind op school in de klas de mededeling kreeg dat hij snel naar huis moest gaan; de reden werd hem niet verteld. Toen hij aankwam, zag hij hoe de boerderij in vlammen was opgaan. Op dat moment keek hij terug naar het verleden en dacht hij ook na over zijn toekomst.

De huidige crisis, stelt Scharmer, gaat over onze manier van denken. We ervaren een toenemende druk en een afnemend gevoel van vrijheid. Een belangrijk begrip is 'blind spot'. We doen dingen, maar weten vaak niet waarom. De reden is 'blind', maar deze vormt wel het uitgangspunt van veel veranderideeën en -initiatieven. We kunnen en mogen daarom niet langer deze oorsprong van onze ideeën negeren. Onder 'presencing' verstaat Scharmer 'handelen gericht op de toekomst wanneer deze zich voordoet'. Dat is ook de centrale vraag van het boek: hoe kunnen we leren van de toekomst als deze zich voordoet?

De U-theorie gaat over leren en afleren. De linkerkant van de U gaat vooral over onze beperkte luister- en spreekvaardigheden. 'Downloading' zal na dit boek (en 'Presence') een ingeburgerd begrip gaan worden. Hieronder verstaat Scharmer dat we bij het luisteren naar anderen patronen uit het verleden erbij halen. We luisteren zogezegd niet goed. Daar begint dus het leren.

Boeiend is Scharmers betoog over de arts-patiënt-relatie. Dat 90% van de patiënten zijn levenshouding niet wenst aan te passen, zegt ook iets over de arts. De arts-patiënt-relatie maakt ook duidelijk dat we niet alleen slecht luisteren naar elkaar maar ook beperkt converseren. We proberen elkaar dagelijks te overtuigen door middel van feiten en argumenten - liefst voorzien met wat dreiging en dwang. Deze patronen spelen zich niet alleen af in ziekenhuizen, maar we zien ze in de hele maatschappij: zowel in de ouder-kind-relatie, in de politiek als ook in de manager-medewerker-relatie. Scharmer verwijst hier naar zijn collega Edgar Schein. Diens boek 'Procesadvisering' blijft op dit punt een klassieker.

'Theory U', dat ruim 400 bladzijden telt, is niet overal even concreet. In het ene hoofdstuk tref je handvatten aan waar je graag mee aan de gang wilt gaan. Maar daarnaast zijn er ook hoofdstukken aan waarbij je als lezer de vraag stelt: 'Wat kan ik hier mee?' Scharmer heeft de neiging veel te herhalen, wat de snelheid enigszins uit het boek haalt. Daar staat tegenover dat de geboden inzichten zeer vernieuwend zijn zodat je niet snel denkt: 'ken ik al, heb ik al gelezen'. Al met al is 'Theory U' een zeer vernieuwend en inspirerend boek, waar organisaties en hun adviseurs veel energie uit kunnen putten.


25 januari 2010 | José Otte

Otto Scharmer is senior docent aan het Massachusetts Institute of Technology en heeft het Presencing Instituut opgericht. Hij doet al jaren onderzoek naar leiderschap en geeft trainingen in het onderwerp. Met 'Theory U' brengt hij zijn ervaringen met leiders in beeld. Hij laat ons zien hoe we naar onze bron van wijsheid kunnen reizen en daar op zowel individueel als groepsniveau de volgende stap kunnen zetten naar een wereld die meer in balans is en waar we leren uit de toekomst.

Otto Scharmer begon aan 'Theory U' zo'n negen jaar voor het verschijnen in 2009. Door zijn werk en onderzoek in het vakgebied van leiderschap kreeg hij de mogelijkheid om met leiders over de gehele wereld te spreken. In dit boek leidt hij ons door ervaringen en ontmoetingen waarmee hij bouwt aan de Theorie U.

Nieuw in leiderschap is toch zeker de les die Otto Scharmer ons geeft over de plek van stilte die we allemaal hebben. Ervaringen van mensen laten zien dat we allemaal naar die plek toe kunnen gaan. Ieder op zijn of haar eigen manier, om zo te leren van onze toekomst. Het klinkt misschien wat zweverig, maar dat is het in het boek 'Theory U' zeker niet. Er zijn natuurlijk de verwijzingen naar de verschillende oosterse zienswijzen, waar ook over deze plek van stilte wordt gesproken. Maar Otto Scharmer laat vooral zien hoe mensen die niet jarenlang aan meditatie hebben gedaan ook deze plek vinden bij zichzelf.

Scharmer illustreert zijn betoog met prachtige voorbeelden van bijeenkomsten die 'ineens' een nieuwe draai krijgen, zoals de bijeenkomst in Duitsland van patiënten en doctoren. Uiteindelijk kwamen beide groepen tot een toekomstdroom die gelijk bleek te zijn. En men kon hiermee aan de slag.

Het boek 'Theory U' is duidelijk geschreven door een intelligent mens. Maar door de voorbeelden die Otto Scharmer geeft, gaat het direct leven en leest het uiteindelijk toch tot het einde toe redelijk gemakkelijk door. Theorie U kunt u inzetten op allerlei terreinen, van persoonlijke ontwikkeling tot transformatie in organisaties. Door de duidelijke stappen aan het eind van het boek wordt 'Theory U' uiteindelijk toch nog een doe-boek.

Theorie U gaat verder waar theorieën als de leerstijlen van Kolb stoppen. Otto Scharmer gebruikt veel publicaties van andere managementgoeroes om dingen duidelijk te maken. Eigenlijk is zijn boek daarmee een boek dat iedereen kan lezen en waardoor u de voorgangers (John Kotter, Robert Quinn, Steven R. Covey en Edgar H. Schein) niet langer hoeft te lezen.

Ik ben heel benieuwd hoe de wereld gaat reageren op de bevindingen van Otto Scharmer. Binnen mijn eigen ontwikkeling is dit boek een bevestiging van dingen die ik al aan het samenvoegen was. Oost en West zullen we maar zeggen. Maar Theorie U geeft ook een aanvulling op de theorieën van Appreciative Inquiry waar ik veel over lees. Beide zijn gebaseerd op het stellen van vragen en in beide is men uitgegaan van het belang van woorden. Al met al is 'Theory U' dus een mooie aanvulling, zeker de moeite waard om te lezen!


Theory U
25 januari 2010 | José Otte

Otto Scharmer is senior docent aan het Massachusetts Institute of Technology en heeft het Presencing Instituut opgericht. Hij doet al jaren onderzoek naar leiderschap en geeft trainingen in het onderwerp. Met 'Theory U' brengt hij zijn ervaringen met leiders in beeld. Hij laat ons zien hoe we naar onze bron van wijsheid kunnen reizen en daar op zowel individueel als groepsniveau de volgende stap kunnen zetten naar een wereld die meer in balans is en waar we leren uit de toekomst. Otto Scharmer begon aan 'Theory U' zo'n negen jaar voor het verschijnen in 2009. Door zijn werk en onderzoek in het vakgebied van leiderschap kreeg hij de mogelijkheid om met leiders over de gehele wereld te spreken. In dit boek leidt hij ons door ervaringen en ontmoetingen waarmee hij bouwt aan de Theorie U.

Nieuw in leiderschap is toch zeker de les die Otto Scharmer ons geeft over de plek van stilte die we allemaal hebben. Ervaringen van mensen laten zien dat we allemaal naar die plek toe kunnen gaan. Ieder op zijn of haar eigen manier, om zo te leren van onze toekomst. Het klinkt misschien wat zweverig, maar dat is het in het boek 'Theory U' zeker niet. Er zijn natuurlijk de verwijzingen naar de verschillende oosterse zienswijzen, waar ook over deze plek van stilte wordt gesproken. Maar Otto Scharmer laat vooral zien hoe mensen die niet jarenlang aan meditatie hebben gedaan ook deze plek vinden bij zichzelf.

Scharmer illustreert zijn betoog met prachtige voorbeelden van bijeenkomsten die 'ineens' een nieuwe draai krijgen, zoals de bijeenkomst in Duitsland van patiënten en doctoren. Uiteindelijk kwamen beide groepen tot een toekomstdroom die gelijk bleek te zijn. En men kon hiermee aan de slag.

Het boek 'Theory U' is duidelijk geschreven door een intelligent mens. Maar door de voorbeelden die Otto Scharmer geeft, gaat het direct leven en leest het uiteindelijk toch tot het einde toe redelijk gemakkelijk door. Theorie U kunt u inzetten op allerlei terreinen, van persoonlijke ontwikkeling tot transformatie in organisaties. Door de duidelijke stappen aan het eind van het boek wordt 'Theory U' uiteindelijk toch nog een doe-boek.

Theorie U gaat verder waar theorieën als de leerstijlen van Kolb stoppen. Otto Scharmer gebruikt veel publicaties van andere managementgoeroes om dingen duidelijk te maken. Eigenlijk is zijn boek daarmee een boek dat iedereen kan lezen en waardoor u de voorgangers (John Kotter, Robert Quinn, Steven R. Covey en Edgar H. Schein) niet langer hoeft te lezen.

Ik ben heel benieuwd hoe de wereld gaat reageren op de bevindingen van Otto Scharmer. Binnen mijn eigen ontwikkeling is dit boek een bevestiging van dingen die ik al aan het samenvoegen was. Oost en West zullen we maar zeggen. Maar Theorie U geeft ook een aanvulling op de theorieën van Appreciative Inquiry waar ik veel over lees. Beide zijn gebaseerd op het stellen van vragen en in beide is men uitgegaan van het belang van woorden. Al met al is 'Theory U' dus een mooie aanvulling, zeker de moeite waard om te lezen!


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden