Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
14 juli 2004 | Bert Peene

'Soms werken organisaties zonder een communicatieplan,' schrijft Michels in het Woord vooraf van zijn 'Communicatieplanner'. "Ze hebben het zo druk dat er geen tijd is of wordt vrijgemaakt om de visie voor de toekomst op papier te zetten." Je kunt dat de positieve benadering noemen. Is niks mis mee, maar ik kom het vaak anders tegen. Veel organisaties vinden het simpelweg niet belangrijk genoeg om tijd uit te trekken voor een serieuze bezinning op een gedroomde toekomst. Ze gaan er met z'n allen flink tegenaan en zien dan we wel waar ze uitkomen. Maar goed, wie zich in de korte karakteristiek van Michels herkent, krijgt in ieder geval met dit boekje een instrument aangereikt waarmee in betrekkelijk korte tijd prima resultaten kunnen worden geboekt. Een gebrek aan tijd mag nu geen excuus meer zijn.

De 'Communicatieplanner' is een verdraaid handige 'how to', waarin de auteur in zes korte hoofdstukken een heldere marsroute door het proces van communicatieplanning uitzet. Het eerste hoofdstuk, over het basiscommunicatieplan, is voor iedere lezer een must; de overige hoofdstukken bieden een gespecialiseerd keuzemenu. Wie een intern communicatieplan wil schrijven, kan zich verder beperken tot Hoofdstuk 2; Hoofdstuk 3 gaat over het concerncommunicatieplan en het vierde hoofdstuk over het schrijven van een marketingcommunicatieplan. De laatste twee hoofdstukken bieden hulp bij een tweetal competenties die voor de effectiviteit van een communicatieplan niet onbelangrijk zijn: adviseren en onderzoek verrichten.

De schrijver, die eerder veel gebruikte boeken schreef als 'Basisboek communicatie' en 'Communicatiehandboek', streeft met zijn 'Communicatieplanner' vooral pragmatische doelen na. Geen nieuwe inzichten, geen essayistiek; gewoon uitgaan van wat op de verschillende deelgebieden als standaard geldt en daarmee een overzichtelijke gereedschapskist samenstellen. In de lijst met aanbevolen literatuur vindt de lezer ze allemaal terug: Huib Koeleman, Cees van Riel, Floor en Van Raaij.

In Hoofdstuk 1 wordt het 'basiscommunicatieplan' beschreven. Nu had ik nog nooit van zo'n plan gehoord en Michels waarschijnlijk evenmin. Ik kan me ook niet voorstellen dat het zijn bedoeling is een nieuw begrip in communicatieland te introduceren. Hij gebruikt het woord als kapstok voor een wat uitvoeriger beschrijving van de communicatieplanningssystematiek. In de volgende drie hoofdstukken doet hij dit dunnetjes en wat meer toegespitst over. Dat is handig en spaart ruimte. Wat de bruikbaarheid van het boekje duidelijk ten goede komt.

Voor het geval Michels binnenkort door zijn uitgever wordt uitgenodigd een herdruk voor te bereiden, heb ik toch nog wel een paar tips. In Hoofdstuk 1 beschrijft hij onder meer hoe je geschikte communicatiemiddelen kiest. Dat is een lastig proces, want de mogelijkheden zijn gigantisch en dan nog deinst een zichzelf respecterend reclamebureau er niet voor terug nieuwe te verzinnen. Met een passend prijskaartje eraan. Vertel daarom in die herdruk meer dan dat je communicatiemiddelen selecteert op basis van de te behalen doelen, de te bereiken doelgroep, de over te brengen boodschap en - 'uiteraard' - het beschikbare budget.
Lees vervolgens het hoofdstuk over concerncommunicatie nog eens kritisch door en geef vooral een heldere definitie van identiteit. Die ontbreekt nu, waardoor het verhaal over imago, identiteit en positionering onduidelijk wordt. En daarmee de strekking van dit hele hoofdstuk.

Los van deze opmerkingen vind ik dit een bijzonder handig boekje. Een aanrader voor iedereen die uit hoofde van zijn functie iets met communicatie moet doen.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden