Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
27 januari 2015 | Jeroen Medema

Sun Tzu, wie kent hem niet? Het verhaal gaat dat meester Sun in het jaar 400 voor Christus een sollicitatiebrief schreef aan de koning van Wu. Dit was het werk dat hedendaags bekend is als ‘De kunst van het oorlogvoeren’. Elk boek dat al zo lang meegaat, is een klassieker.

De vertaling van H.J.A. Hofland vult de teksten uit het originele werk aan met een aantal extra hoofdstukken. Hij probeert de teksten enigszins in de tijdsgeest en cultuur te plaatsen, door de lezer mee te nemen naar het oude China. Hij verhaalt over archeologie in China, specifiek de opgravingen bij Yin-ch’üeh-shan en behandelt de historische personen Sun Tsu en Sun Wu. Vervolgens volgt een uitgebreide analyse van een aantal concepten uit de originele teksten, zoals strategisch voordeel (shih) en voorkennis (chih).
Een waardevolle toevoeging op het boek voor wie meer wil weten over de achtergrond van meester Sun en het oude China.

Persoonlijk heb ik dit boek juist voor de originele teksten gelezen. In veel managementboeken, blogs en andersoortige artikelen wordt veelvuldig verwezen naar dit boek vanwege de analogieën met het managementvak. Deze verwijzingen maakten me nieuwsgierig naar het origineel.

Allereerst moet gezegd worden dat Sun Tsu een enorm intelligent individu moet zijn geweest. De manier waarop hij 24 eeuwen geleden al nadacht over het behalen van voordeel op zijn tegenstander in het oorlogvoeren, zou ook hedendaags nog voor veel bewondering zorgen.
Het boek gaat echter wel alleen over oorlogvoeren. Dit is natuurlijk niet verwonderlijk voor een boek dat getiteld is als ‘De kunst van het oorlogvoeren’, maar de verschillende managementanalogieën zal je er dus als lezer wel zelf uit moeten halen.

Desalniettemin zijn de verschillende concepten goed te vertalen naar managementtaal. Zo schrijft Sun Tsu over het voorbereiden van aanvallen, ofwel het voorbereiden van gesprekken/vergaderingen/stakeholder meetings etc. Het nadenken over strategische posities (hsing) en strategisch voordeel (shih) is iets wat tegenwoordig gevat zou worden in Porters vijfkrachtenmodel of in een van de vele theorieën over diversificatiestrategieën.

Naast het nadenken over de situatie waarin men oorlog voert, schrijft Sun Tsu over het tevreden houden en optimaal inzetten van zijn manschappen. Hij beschrijft daarin verschillende rollen en aanpakken. Zo spreekt Sun Tsu over het dusdanig motiveren van zijn manschappen dat ze willen sterven voor de goede zaak, of hoe belangrijk het is voor commandanten om over bepaalde leiderschapskwaliteiten te beschikken. Dit hangt weer dicht tegen verschillende theorieën op gebied van management en meer specifiek leiderschap aan.

Voor eenieder die het boek met deze management- en strategiebril bekijkt, kan dit boek grote toegevoegde waarde hebben. Het enige nadeel hierbij is dat de meeste concepten voor de gemiddelde lezer wel bekend zijn. Toch besefte ik tijdens het lezen, wat een enorme impact dit schrijven heeft gehad op de manier waarop hedendaagse problemen aan worden gepakt. De thema’s en concepten waar Sun Tzu over schrijft, worden in de huidige management- en strategieliteratuur nog dagelijks behandeld. Hoewel het boek mij uiteindelijk weinig nieuws heeft gebracht, heb ik het boek dankzij deze concepten met enorm veel plezier gelezen.

Concluderend een erg interessant boek om te lezen. Niet heel vernieuwend in deze tijd (2400 jaar later), maar met recht een klassieker!


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden