Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
27 september 2013 | Joke Verplanke

Het is een boek met een even aanlokkelijke als intrigerende titel: Ik ben OK, jij bent een sukkel. Berthold Gunster is van huis uit theatermaker en regisseur. Hij heeft een aantal boeken geschreven over het fenomeen 'om-denken'. Dat is een manier van denken waarbij je kijkt naar wat er is, en niet naar wat er zou móeten zijn. Hiermee maak je de omslag van 'ja-maar'- gedrag naar 'ja-en'-gedrag. Het boek is bedoeld om patronen (van 'ja-maar') te onderkennen en om te draaien. Doel is om echt contact te krijgen met iemand, om verbinding te maken.

Centraal in het boek staat het spiegelen, onderdeel van het om-denken. Wat is dat?
De eerste fase in het spiegelproces is afstemmen. Dat is een beetje in het tempo en in de sfeer raken van de ander. Dat is vrij intuïtief, en er is geen recept voor. Als de ander heel stil is, word jij ook wat stiller.
Vervolgens kun je spiegelen op: gedrag, emoties, identiteit en intenties. Spiegelen moet snel, je kunt mensen niet eerst observeren en dan spiegelen. Dus in eerste instantie neigt spiegelen naar een oppervlakkige imitatie. Door accuraat te spiegelen sijpelen identiteit, emoties en intenties er doorheen. Spiegelen van gedrag is het middel, contact krijgen met iemands binnenwereld is het doel.

Spiegelen lijkt een mooie manier om anderen te beïnvloeden, maar uiteindelijk blijkt dat we vooral onszelf beïnvloeden en gaat het daar natuurlijk ook om. Alles waar we ons aan anderen ergeren, zijn in feite reflecties van onze eigen binnenwereld.
De volgorde van de hoofdstukken is dan ook: Ik ben OK, jij bent een sukkel, dan: ik ben OK ,jij bent OK, daarna ik ben OK, jij bent een goudmijn.

Wijzelf blijken de sukkel te zijn waar we last van hebben.

NLP (neurolinguistisch programmeren) kent het begrip 'rapport maken' en daarmee wordt ongeveer hetzelfde bedoeld. Je spiegelt en matcht bewegingen, ademhaling etc maar ook door op een dieper niveau je aan te passen aan de waarden of overtuigingen van een ander. Je doet dit ook door mensen daarna beter te overtuigen van iets. Goede verkopers doen dit bijvoorbeeld. Het lijkt dan een truc, maar mensen voelen het wel degelijk als het niet echt is.
Bij Gunster gaat het om meebewegen (maar niet inhoudelijk!) Zo hoef je niet de schuld op te nemen voor iets wat je niet hebt gedaan. Een soort jiujitsu.
Voorbeeld van dat laatste:
Baas: 'Besef je niet hoe belangrijk die klant voor ons is?'
Jij: 'Blijkbaar niet, wat een ellende. Het is onze grootste klant.'

In dit voorbeeld beweeg je mee en je zegt niet dat de baas gelijk heeft. Maar de baas heeft wel een beetje gelijk: je hebt het belang van de klant niet voldoende beseft.

Emoties spiegelen is leuker en minder moeilijk.
Als iemand je werkkamer binnenkomt met de zin: 'waar is die @#^&* nietmachine gebleven?' kun je zeggen: ik begrijp dat je boos bent (benoemen) - en dat leren veel trainers ons - maar je creëert dan afstand. Beter is te antwoorden: 'Naast het @#$%^&*kopieerapparaat.' Dat is nog eens spiegelen! Taal die de ander verstaat.

Spiegelen van identiteit is wel lastiger. Misschien dit het beste samen te vatten als wezenlijke interesse in de ander en meegaan in zijn of haar verhaal. Niet contrasteren: ik ben het daar niet mee eens. Ik ben namelijk van mening dat…….
Identiteit spiegelen betekent je eigen overtuigingen loslaten We verplaatsen ons in de wereld van de ander, verrijken onszelf met nieuwe inzichten en ervaringen. Er bestaat geen garanties op succes, maar baat het niet dan schaadt het niet. Het gaat er niet om een ander te besturen, maar om een ander niet te besturen. De ander accepteren, ongeacht de uitkomst, is de kern van het spiegelen. Een mooi voorbeeld vind ik Astrid de Jong die als nachtzuster (een programma van omroep Max) elke inbeller accepteert zoals hij of zij is. Ze neemt je volledig serieus en heeft – schijnbaar - alle tijd voor je, terwijl ze ervoor zorgt dat je tijd beperkt is.

Ook patronen in relaties kun je veranderen, meestal door het gedrag van de ander extra te spiegelen (vuile sokken laten slingeren?alles laten slingeren), als je het patroon tenminste als last ervaart. Framing is een vorm van patronen veranderen. Een voorbeeld uit het boek is het volgende. Mondale, tegenkandidaat van Reagan in 1984, framede Reagan als 'te oud'. Reagan reageerde als volgt: 'ik ga uit politieke overwegingen geen misbruik maken van het feit dat Walter Mondale zo jong en onervaren is' Pats! Gereframed.

Een aanrader dus voor ieder die nog wat communicatietechnieken kan gebruiken. Maar ook gewoon leuk om te lezen.


Ik ben oké. Jij bent een sukkel
27 september 2013 | Joke Verplanke

Het is een boek met een even aanlokkelijke als intrigerende titel: Ik ben OK, jij bent een sukkel. Berthold Gunster is van huis uit theatermaker en regisseur. Hij heeft een aantal boeken geschreven over het fenomeen 'om-denken'. Dat is een manier van denken waarbij je kijkt naar wat er is, en niet naar wat er zou móeten zijn. Hiermee maak je de omslag van 'ja-maar'- gedrag naar 'ja-en'-gedrag. Het boek is bedoeld om patronen (van 'ja-maar') te onderkennen en om te draaien. Doel is om echt contact te krijgen met iemand, om verbinding te maken. Centraal in het boek staat het spiegelen, onderdeel van het om-denken. Wat is dat?
De eerste fase in het spiegelproces is afstemmen. Dat is een beetje in het tempo en in de sfeer raken van de ander. Dat is vrij intuïtief, en er is geen recept voor. Als de ander heel stil is, word jij ook wat stiller.
Vervolgens kun je spiegelen op: gedrag, emoties, identiteit en intenties. Spiegelen moet snel, je kunt mensen niet eerst observeren en dan spiegelen. Dus in eerste instantie neigt spiegelen naar een oppervlakkige imitatie. Door accuraat te spiegelen sijpelen identiteit, emoties en intenties er doorheen. Spiegelen van gedrag is het middel, contact krijgen met iemands binnenwereld is het doel.

Spiegelen lijkt een mooie manier om anderen te beïnvloeden, maar uiteindelijk blijkt dat we vooral onszelf beïnvloeden en gaat het daar natuurlijk ook om. Alles waar we ons aan anderen ergeren, zijn in feite reflecties van onze eigen binnenwereld.
De volgorde van de hoofdstukken is dan ook: Ik ben OK, jij bent een sukkel, dan: ik ben OK ,jij bent OK, daarna ik ben OK, jij bent een goudmijn.

Wijzelf blijken de sukkel te zijn waar we last van hebben.

NLP (neurolinguistisch programmeren) kent het begrip 'rapport maken' en daarmee wordt ongeveer hetzelfde bedoeld. Je spiegelt en matcht bewegingen, ademhaling etc maar ook door op een dieper niveau je aan te passen aan de waarden of overtuigingen van een ander. Je doet dit ook door mensen daarna beter te overtuigen van iets. Goede verkopers doen dit bijvoorbeeld. Het lijkt dan een truc, maar mensen voelen het wel degelijk als het niet echt is.
Bij Gunster gaat het om meebewegen (maar niet inhoudelijk!) Zo hoef je niet de schuld op te nemen voor iets wat je niet hebt gedaan. Een soort jiujitsu.
Voorbeeld van dat laatste:
Baas: 'Besef je niet hoe belangrijk die klant voor ons is?'
Jij: 'Blijkbaar niet, wat een ellende. Het is onze grootste klant.'

In dit voorbeeld beweeg je mee en je zegt niet dat de baas gelijk heeft. Maar de baas heeft wel een beetje gelijk: je hebt het belang van de klant niet voldoende beseft.

Emoties spiegelen is leuker en minder moeilijk.
Als iemand je werkkamer binnenkomt met de zin: 'waar is die @#^&* nietmachine gebleven?' kun je zeggen: ik begrijp dat je boos bent (benoemen) - en dat leren veel trainers ons - maar je creëert dan afstand. Beter is te antwoorden: 'Naast het @#$%^&*kopieerapparaat.' Dat is nog eens spiegelen! Taal die de ander verstaat.

Spiegelen van identiteit is wel lastiger. Misschien dit het beste samen te vatten als wezenlijke interesse in de ander en meegaan in zijn of haar verhaal. Niet contrasteren: ik ben het daar niet mee eens. Ik ben namelijk van mening dat…….
Identiteit spiegelen betekent je eigen overtuigingen loslaten We verplaatsen ons in de wereld van de ander, verrijken onszelf met nieuwe inzichten en ervaringen. Er bestaat geen garanties op succes, maar baat het niet dan schaadt het niet. Het gaat er niet om een ander te besturen, maar om een ander niet te besturen. De ander accepteren, ongeacht de uitkomst, is de kern van het spiegelen. Een mooi voorbeeld vind ik Astrid de Jong die als nachtzuster (een programma van omroep Max) elke inbeller accepteert zoals hij of zij is. Ze neemt je volledig serieus en heeft – schijnbaar - alle tijd voor je, terwijl ze ervoor zorgt dat je tijd beperkt is.

Ook patronen in relaties kun je veranderen, meestal door het gedrag van de ander extra te spiegelen (vuile sokken laten slingeren?alles laten slingeren), als je het patroon tenminste als last ervaart. Framing is een vorm van patronen veranderen. Een voorbeeld uit het boek is het volgende. Mondale, tegenkandidaat van Reagan in 1984, framede Reagan als 'te oud'. Reagan reageerde als volgt: 'ik ga uit politieke overwegingen geen misbruik maken van het feit dat Walter Mondale zo jong en onervaren is' Pats! Gereframed.

Een aanrader dus voor ieder die nog wat communicatietechnieken kan gebruiken. Maar ook gewoon leuk om te lezen.


31 mei 2011 | Marius van Rijswijk

Allereerst: dit moet u gelezen hebben! 'Ik ben oké jij bent een sukkel' gaat over - zoals de auteur het zelf beschrijft - omdenken in zakelijke en persoonlijke relaties. Het boek geeft inzicht in hoe we, in eigenlijk elke situatie, geneigd zijn volgens een vast patroon te reageren terwijl dat niet altijd de meest effectieve manier van reageren is. Het boek geeft nieuwe inzichten in hoe we situaties kunnen 'omdenken' oftewel hoe we anders kunnen reageren, waardoor we de situatie effectief ten positieve kunnen keren.

'Ik ben oké jij bent een sukkel' opent de ogen en geeft nieuwe inzichten, vooral over jezelf. Het boek lezen is eigenlijk een continu reflecteren op je eigen gedrag. Spontaan komen je eigen ervaringen naar boven, waarbij je dan direct denkt: 'Oeps, dat had ik inderdaad ook anders kunnen en moeten aanpakken in die situatie'. Je wordt geconfronteerd met je eigen 'vastdenken'. Dat is de kracht van dit boek.

Het boek gaat in essentie over een reeds bekend onderdeel van Neuro Linguïstisch Programmeren, het zogenaamde spiegelen. Overigens is hét basiswerk over Neuro Linguïstisch Programmeren 'Je ongekende vermogens' van Anthony Robbins: een must voor mensen die geïnteresseerd zijn in zelfontwikkeling, beïnvloeding en effectieve communicatie.

Spiegelen houdt in dat jouw boodschap optimaal afgestemd is op de ontvanger. Immers, je wilt toch effectief communiceren en echt contact hebben met mensen? We zijn geneigd te denken dat communicatie gaat over de inhoud van wat je zegt. Daarom reageren we vrijwel automatisch op inhoud. Echter, door gebrek aan afstemming op emotioneel vlak komt de boodschap vaak niet of verkeerd over. Om effectief te communiceren dienen wij eerst op emotioneel vlak écht contact te maken met de ontvanger. Dat doen we door afstemming. Afstemming gaat dus vóóraf aan de inhoudelijke boodschap. Zonder afstemming, geen effectieve communicatie, dat is het idee. Om optimaal af te stemmen is spiegelen noodzakelijk. Het is niets anders dan 'dezelfde taal' spreken als degene met wie je contact zoekt, dus onder andere dezelfde fysieke houding aannemen, hetzelfde taalgebruik toepassen en spreken met dezelfde intonatie en snelheid.

Nu is de theorie van het spiegelen niet nieuw en is ook de filosofie van Berthold Gunster, in mijn optiek, niet nieuw. Wel weet hij dit onderwerp zeer leuk te brengen. Berthold Gunster heeft een zeer heldere, ontspannen en grappige manier van schrijven. Hoewel hij zijn boek inhoudelijk goed onderbouwt met wetenschappelijk onderzoek, weet hij dit op een zeer vermakelijke manier praktisch uit te leggen. Door de ruime ervaring die hij heeft opgedaan met de Ja-maar workshops, kan hij zaken erg goed illustreren aan de hand van praktijkvoorbeelden en waargebeurde verhalen. Dit maakt dat je snel geneigd bent het boek op jezelf te betrekken en te gaan reflecteren. De voorbeelden die hij schetst, zijn van alledag en iedereen heeft in zijn leven wel een aantal van zijn praktijkervaringen meegemaakt.

Hoewel ik bij het lezen van het boek zowel clichés als nieuwe inzichten tegenkwam, raad ik deze uitgave iedereen aan die de dingen eens op een andere manier wil aanpakken. Wat mij het meest is bijgebleven, is de zinsnede: "Hoe meer verwachtingen we hebben waar andere mensen aan zouden moeten voldoen, des te meer zullen we juist hun gebreken en beperkingen zien. (...) Eigenlijk zijn we niet zozeer bezig de ander waar te nemen, we zijn vooral bezig de ander te vergelijken met een plaatje in ons hoofd van de Ideale Medemens." Dat is wat mij betreft ook een belangrijke les uit het boek: denk eens niet aan jezelf maar denk eens aan de ander. Op die manier zul je echt contact maken en beter met elkaar communiceren en elkaar beter begrijpen. Om die reden zou eigenlijk iedereen dit boek moeten lezen én toepassen in de praktijk.


Ik ben oké. Jij bent een sukkel
31 mei 2011 | Marius van Rijswijk

Allereerst: dit moet u gelezen hebben! 'Ik ben oké jij bent een sukkel' gaat over - zoals de auteur het zelf beschrijft - omdenken in zakelijke en persoonlijke relaties. Het boek geeft inzicht in hoe we, in eigenlijk elke situatie, geneigd zijn volgens een vast patroon te reageren terwijl dat niet altijd de meest effectieve manier van reageren is. Het boek geeft nieuwe inzichten in hoe we situaties kunnen 'omdenken' oftewel hoe we anders kunnen reageren, waardoor we de situatie effectief ten positieve kunnen keren. 'Ik ben oké jij bent een sukkel' opent de ogen en geeft nieuwe inzichten, vooral over jezelf. Het boek lezen is eigenlijk een continu reflecteren op je eigen gedrag. Spontaan komen je eigen ervaringen naar boven, waarbij je dan direct denkt: 'Oeps, dat had ik inderdaad ook anders kunnen en moeten aanpakken in die situatie'. Je wordt geconfronteerd met je eigen 'vastdenken'. Dat is de kracht van dit boek.

Het boek gaat in essentie over een reeds bekend onderdeel van Neuro Linguïstisch Programmeren, het zogenaamde spiegelen. Overigens is hét basiswerk over Neuro Linguïstisch Programmeren 'Je ongekende vermogens' van Anthony Robbins: een must voor mensen die geïnteresseerd zijn in zelfontwikkeling, beïnvloeding en effectieve communicatie.

Spiegelen houdt in dat jouw boodschap optimaal afgestemd is op de ontvanger. Immers, je wilt toch effectief communiceren en echt contact hebben met mensen? We zijn geneigd te denken dat communicatie gaat over de inhoud van wat je zegt. Daarom reageren we vrijwel automatisch op inhoud. Echter, door gebrek aan afstemming op emotioneel vlak komt de boodschap vaak niet of verkeerd over. Om effectief te communiceren dienen wij eerst op emotioneel vlak écht contact te maken met de ontvanger. Dat doen we door afstemming. Afstemming gaat dus vóóraf aan de inhoudelijke boodschap. Zonder afstemming, geen effectieve communicatie, dat is het idee. Om optimaal af te stemmen is spiegelen noodzakelijk. Het is niets anders dan 'dezelfde taal' spreken als degene met wie je contact zoekt, dus onder andere dezelfde fysieke houding aannemen, hetzelfde taalgebruik toepassen en spreken met dezelfde intonatie en snelheid.

Nu is de theorie van het spiegelen niet nieuw en is ook de filosofie van Berthold Gunster, in mijn optiek, niet nieuw. Wel weet hij dit onderwerp zeer leuk te brengen. Berthold Gunster heeft een zeer heldere, ontspannen en grappige manier van schrijven. Hoewel hij zijn boek inhoudelijk goed onderbouwt met wetenschappelijk onderzoek, weet hij dit op een zeer vermakelijke manier praktisch uit te leggen. Door de ruime ervaring die hij heeft opgedaan met de Ja-maar workshops, kan hij zaken erg goed illustreren aan de hand van praktijkvoorbeelden en waargebeurde verhalen. Dit maakt dat je snel geneigd bent het boek op jezelf te betrekken en te gaan reflecteren. De voorbeelden die hij schetst, zijn van alledag en iedereen heeft in zijn leven wel een aantal van zijn praktijkervaringen meegemaakt.

Hoewel ik bij het lezen van het boek zowel clichés als nieuwe inzichten tegenkwam, raad ik deze uitgave iedereen aan die de dingen eens op een andere manier wil aanpakken. Wat mij het meest is bijgebleven, is de zinsnede: "Hoe meer verwachtingen we hebben waar andere mensen aan zouden moeten voldoen, des te meer zullen we juist hun gebreken en beperkingen zien. (...) Eigenlijk zijn we niet zozeer bezig de ander waar te nemen, we zijn vooral bezig de ander te vergelijken met een plaatje in ons hoofd van de Ideale Medemens." Dat is wat mij betreft ook een belangrijke les uit het boek: denk eens niet aan jezelf maar denk eens aan de ander. Op die manier zul je echt contact maken en beter met elkaar communiceren en elkaar beter begrijpen. Om die reden zou eigenlijk iedereen dit boek moeten lezen én toepassen in de praktijk.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden