Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
14 mei 2008 | Daniëlle de Jonge

Een praktijkboek over coaching is een welkome aanvulling op alle reeds bestaande boeken over dit onderwerp. Goede coaching is een van de belangrijkste factoren voor succesvolle medewerkers. Toch wordt het nog te vaak onderschat en 'doen we het wel even' of doen we het juist helemaal niet. Tijd dus voor actie en vooral voor praktische tips hoe de coach het beste te werk kan gaan. Erik de Haan en Yvonne Burger nemen in 'Coachen met collega's' de insteek van de collega als coach. Slim, want waarom zou de coach altijd een leidinggevende moet zijn?

In de trainingstrajecten die ik verzorg, is coachen een vast onderdeel. De leidinggevende én de deelnemers ontwikkelen allemaal de noodzakelijke coachingsvaardigheden, zodat ze elkaar op de werkplek kunnen coachen. Op deze manier bereiken ze het meeste resultaat en de gewenste (gedrags)veranderingen.

'Coachen met collega's' is opgesplitst in drie delen. Het eerste deel geeft een kader voor coaching. Wat is coaching precies en welke stappen komen we in het proces tegen? Een goede voorbereiding is essentieel en het coachingsgesprek zelf kent ook een bepaalde structuur. Handig, zeker als je nog niet gewend bent om van coachen een onderdeel van de dagelijkse praktijk te maken.

Het tweede deel van het boek gaat over de aanpak van coachen en is veel praktischer. Als lezer maak je kennis met de verschillende manieren van coachen. Kiest u voor directief, counseling, analytisch of paradoxaal? Per manier staan een aantal methodieken beschreven, met soms ook voorbeelden uit de praktijk. Welke vragen kunt u bijvoorbeeld het beste stellen? De meest geschikte manier verschilt per persoon en per vraagstuk.

De uitleg van de methodieken is vrij theoretisch, maar gelukkig is er ook een heel hoofdstuk waarin kort en bondig wordt aangegeven welke stappen u kunt toepassen. En om het nog makkelijker te maken, helpen de schrijvers u op weg om een keuze te maken voor de manier die voor u het meest geschikt is.

Deel drie gaat in op de reflectie op coaching. Nu komt de coach zelf aan de beurt, want deze heeft een aantal competenties nodig om zijn rol goed in te vullen. Niet onbelangrijk is een flinke dosis zelfkennis, zodat u weet waar uw kracht ligt en u, indien nodig, uw coachingsstijl kunt aanpassen aan de coachee. Een tweede essentieel punt is beschikken over de juiste vaardigheden. Luisteren en vragen stellen staan met stip op 1 bij coachen. Maar ook het aangaan en onderhouden van relaties met de coachee, het werken met de verschillende methodieken en het herkennen van patronen, zijn voor de coach minstens zo belangrijk. Iedere situatie is anders en er is nooit een standaardoplossing. Het klinkt cliché, maar toch denken we nogal eens dat het anders is.

In dit derde deel staan de auteurs stil bij de verschillende leerstijlen van coachees. Ook hier geldt weer dat een goede coach deze herkent en de coaching erop aanpast. Doel is immers dat de coachee leert van het proces en er sterker uitkomt. Tot slot geven de schrijvers aan hoe de coach binnen een organisatie past en welke grenzen er zijn aan interne coaches.

'Coachen met collega's' geeft veel achtergrondinformatie en theorie over coachen. Voor een praktijkboek iets te veel. De samenvattingen aan het einde van elk hoofdstuk zijn prettig, omdat je snel nog iets terug kunt zoeken. Maar om echt meteen aan de slag te gaan, zijn meer oefeningen en voorbeelden wel gewenst.


15 november 2005 | Bert Peene

Sommige boeken zijn zo goed, dat zij zichzelf verkopen. Andere moeten het meer hebben van wat ondersteunend commercieel geweld: een pakkende titel, een wervende tekst op het achterplat en een inleiding die duidelijk maakt wat voor vlees deze kuip zoal bevat. 'Coachen met collega's' van Erik de Haan en Yvonne Burger, 'Praktijkboek individuele consultatie', behoort tot die laatste categorie. En dat is jammer, want juist op die onderdelen heeft Koninklijke Van Gorcum, de uitgeverij die het boek op de markt brengt, het nogal laten afweten.

De achterplattekst bijvoorbeeld begint zo: 'Coachen met collega's' is geschreven vanuit de gedachte dat professioneel werken tegenwoordig steeds meer 'permanent leren' en 'persoonlijke' ontwikkeling vraagt, en dat coachen door collega's daar een belangrijke bijdrage aan kan leveren.' Wie hiervoor verantwoordelijk is, kan ofwel niet schrijven of heeft in zijn opleiding de module 'Verkoopkunde voor het boekenvak' niet gevolgd. Pakkend kun je de tekst in ieder geval niet noemen.

Vervolgens is het auteurs en redactie kennelijk ontgaan dat de beschrijvende ondertitel in de inleiding niet wordt toegelicht. Hoezo is dit een 'praktijkboek individuele consultatie'? En tot slot maakt het boek zijn titel amper waar. In de voorganger van dit boek, want zo mag je 'Leren met collega's' best noemen, bespreekt De Haan interventies die daadwerkelijk onder de noemer vallen: intercollegiale toetsing en intervisie. Maar wie 'Coachen met collega's' gelezen heeft, zal zich ongetwijfeld afvragen wat coachen met collega's anders maakt dan andere coachingrelaties. Het is, met andere woorden, gewoon het zoveelste boek over coaching.

Maar wel een aardig boek; dat moet gezegd. Het is opgebouwd uit drie delen, die weer in hoofdstukken zijn onderverdeeld. In totaal zijn het er vijftien. Ieder hoofdstuk is helder gelayout, met functionele illustraties, en wordt afgesloten met een beknopte samenvatting.

Het eerste deel, dat 'Kader voor coaching' heet, is een beknopte introductie op het thema. Je leert er onder meer wat coaching is en hoe je een coachinggesprek opbouwt. Het tweede deel, 'Aanpak van coaching', vertelt welke coachingbenaderingen officieel onderscheiden worden en beschrijft kort de belangrijkste methodieken. Iedere methode wordt in de vorm van een stappenplan gepresenteerd en dat is bijzonder handig.

Even plezierig vond ik overigens de relativerende toets die je in het betoog bespeurt. De lezer die graag wil weten hoe je coaching kunt opbouwen, vindt zonder meer wat hij zoekt, maar je mag van de auteurs ook best je eigen methode ontwikkelen. De methodieken willen slechts een referentiekader bieden.
Het derde deel heet 'Reflectie op coaching' en gaat nader in op de competenties van de coach, verschillende leerstijlen en grenzen aan coaching.

Nee, met het boek op zich is niks mis; het kan bijvoorbeeld heel goed dienst doen als een introductie op het thema. Maar beste uitgever, presenteer het dan ook zo. Dat is niet eenvoudig; dat weet ik best. Er is al zoveel over coaching gepubliceerd, dat je nogal wat moeite moet doen om een boek op te laten vallen. Maar dat leer je nu juist in de module 'Verkoopkunde voor het boekenvak'. Of ik zelf soms ideeën heb? Wat dacht u hiervan: 'Coaching van professionals' of 'Hoe maak ik coaching tot een succes?'


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden