Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
12 december 2014 | Carla Verwijs

Alweer een boek over leidinggeven aan teams?, vraagt u zich wellicht af. Ja, beargumenteren Jaco van der Schoor en Guido van de Wiel in ‘Teams van de toekomst; Leidinggeven aan het nieuwe samenwerken’.

Er is namelijk veel veranderd, met name in de omgeving waarin teams opereren. Niet alle teams hebben zich aangepast en veel teamleiders hebben moeite met de ontwikkelingen mee te gaan. Door deze ontwikkelingen is ook de rol van teamleiders veranderd. Om teams beter op de toekomst voor te bereiden is een nieuw model van teamontwikkeling nodig. ‘Teams van de toekomst’ beschrijft deze veranderingen, de dilemma’s waar teamleiders voor staan en hoe leiding te geven aan teams met behulp van het nieuwe teammodel.

De auteurs ondervonden zelf dat hun oude modellen voor effectieve teams niet meer werken. Teams doorlopen de traditionele fasen van ontwikkeling niet meer. Ze veranderen snel van samenstelling en er wordt verwacht dat er snel geleverd wordt. Er is gewoon geen tijd om een ‘echt’ team te vormen. Ook werken steeds meer mensen op afstand, gebruik makend van digitale hulpmiddelen. De beschrijving van wat er allemaal is veranderd voor teams is een wat lange aanloop naar waar het om gaat: de weg naar het nieuwe samenwerken en de rol van de leider daarin. Leidinggeven aan teams in de toekomst betekent omgaan met orde en chaos tegelijkertijd. Dilemma’s dus, waarvoor de auteurs een wielmodel hebben ontwikkeld dat de dilemma’s verenigt. Niet meer denken in termen van ‘of/of’, maar ‘en/en’. Dus niet orde of chaos, maar beide verenigd.

Ik herken de problematiek die Van der Schoor en Van de Wiel beschrijven helemaal. Met name waar de teamleider moet gaan zoeken naar verbinding (en/en) in plaats van een keus maken (of/of). Een voorbeeld is de aandacht voor de korte of lange termijn. Wanneer het eerst wellicht een keus was voor de leider te kiezen voor een korte- of langetermijndoel, zijn nu beide even belangrijk. Van der Schoor en Van de Wiel geven suggesties hoe deze verbinding mogelijk te maken. Dit is een waardevolle bijdrage. Het lijkt zo lastig om twee tegenstellingen te verbinden, maar de suggesties geven een richting waarmee teamleiders ideeën kunnen opdoen om de verbinding toe te passen op het eigen team. Een abstracte gedachte wordt op die manier concreet.

De ‘Samenvatting voor de ongeduldige lezer’ voorin voldoet aan de eisen van de moderne lezer, waarbij alles snel moet en het geduld voor lange teksten lezen ontbreekt. Ik hoop toch dat lezers van dit boek méér lezen dan alleen dit hoofdstuk, hoe mooi deze samenvatting ook is. ‘Teams van de toekomst’ verdient het om in het geheel gelezen te worden.

6 augustus 2014 | Annett Keizer

Teams van tegenwoordig zijn een stuk dynamischer dan vroeger. Ze opereren in een snel veranderende wereld en wisselen vaker van samenstelling. Hoe gaat zich dat in de toekomst verder ontwikkelen? Hoe moet je teams van de toekomst managen? Waarop moet je ze managen? Jaco van der Schoor en Guido van de Wiel, de auteurs van ‘Teams van de toekomst’ vertalen huidige trends en ontwikkelingen naar dilemma’s waar de teammanager van de toekomst rekening mee moet houden.

Teams die voorbereid zijn op de toekomst zullen het verschil maken, zo luidt de stelling van de auteurs. Volgens hen zijn social media, flexwerken, internationalisering en onze 24-uurs economie van grote invloed op het werken in teams. Teams van de toekomst zijn nooit compleet in hun samenstelling. Ze halen hun kennis overal vandaan, ook van buiten de grenzen. Het professionele speelveld is groter geworden. Teams wijzigen sneller dan ze zich kunnen ontwikkelen volgens de oude regels van groepsdynamica. Dit vraagt om een nieuwe vorm van (team)leiderschap.

Rode draad in het boek is de vraag: wat kenmerkt teams van de toekomst? Jaco van der Schoor en Guido van de Wiel zetten vervolgens de stap naar hoe je, als manager, grip krijgt op de dynamiek van deze toekomstige teams. De auteurs doen dat door stapsgewijs toe te werken naar een zogenaamd wielmodel. Ze nemen bestaansrecht, inrichting, dynamiek en omgeving van teamwerk als de vier dimensies om de effectiviteit van het team in kaart te kunnen brengen. Waarom is het team bij elkaar? Hoe is het georganiseerd? Hoe werkt het samen? Wat is het krachtenveld? Daar zetten de auteurs acht redenen voor teamwerk naast, want samenwerken in teams zal hoe dan ook blijven bestaan.

Maar de bestaansredenen van een team geven ook reden tot spanningen. Hoe zorg je er als teammanager voor dat je een goede balans vindt tussen capaciteit en tijd versus een goede sfeer en sociale contacten? Wanneer gaat efficiënt werken, met steeds minder mensen en het accent op targets, ten koste van de gezelligheid op het werk? Wat is de juiste balans tussen eigen ontwikkeling van medewerkers en de continuïteit en reproduceerbaarheid van het bedrijf? Teamleden willen per slot van rekening ook werken aan hun employability en willen hun talenten ontwikkelen. Als het niet binnen hun huidige (team)werk kan, dan stappen ze over naar een ander project of werkgever.

Het antwoord op deze vragen vatten de auteurs samen als ‘sametimemanagement’. Wie leiding geeft aan teams denkt in de toekomst niet meer in termen van of/of, maar en/en. Elk team heeft zijn eigen bestaansrecht en kent zijn eigen, unieke omstandigheden. Daarbij is de externe omgeving belangrijker dan ooit. De effectiviteit van teams is dan ook steeds vaker uit te drukken in het effectief omgaan van het team met de omgeving waarin het team opereert. Daarmee heeft de teammanager na het lezen van dit boek nog geen stevig handvat om zijn team toekomstproof te maken, maar in elk geval wel een glasheldere analyse die hem kan helpen om zelfbewuste keuzes te maken die er toe doen.

3 juni 2014 | Dick Bos

‘Teams van de toekomst’ van Jaco van der Schoor en Guido van de Wiel, is een boek met een aansprekende titel. Het interessante gedeelte, de nieuwe scenario’s van de toekomst, vind je in de laatste hoofdstukken terwijl het boek zelf meer een beschrijving is van de huidige situatie in ontwikkeling.

‘Teams van de toekomst’ is voor een groot gedeelte gebaseerd op de ervaringen van de beide auteurs: Jaco van der Schoor en Guido van de Wiel. Naar de mening van beide schrijvers bestaan er vier dimensies van effectieve teamontwikkeling, namelijk:
1. bestaansrecht (‘hiervoor zijn wij bij elkaar’);
2. inrichting (‘zo zijn wij georganiseerd’);
3. dynamiek (‘zo werken wij samen’) en
4. omgeving (‘dit is het krachtenveld’).

Binnen deze vier dimensies geven zij, in dit boek, aan alle cruciale aspecten van teamwerk een plaats: van de cultuur van een team tot teamstructuur, van machtsstrijd tot het bestaansrecht van een team, van besluitvormingsprocessen tot het krachtenveld waarin het team moet opereren, inclusief aandeelhouders, leveranciers en ketenpanters.

In het boek wordt aandacht besteed aan het bestaansrecht van een team, de reden waarom teams bestaan is uiteraard om een resultaat of doel na te streven. Daarvoor is een scherpe focus op het eindresultaat noodzakelijk.

Tijden veranderen, neem bijvoorbeeld de digitale, maatschappelijke en bedrijfseconomische ontwikkelingen om ons heen. Al deze veranderingen hebben een grote impact op de manier waarop we met elkaar samenwerken, laat staan hoe we met elkaar in de toekomst omgaan. Dat betekent ook, willen wij effectief en efficiënt zijn, dat de traditionele vormen van teamsamenwerking kunnen en zullen veranderen. Door de digitale ontwikkelingen hoeft een team niet altijd bij elkaar te zijn, het kan zelfs voorkomen dat teamleden elkaar nooit zien, maar alleen via de digitale weg verbonden zijn. Verondersteld wordt dat teams van de toekomst, omdat we nog te maken hebben met een gedeeltelijke oude en een gedeeltelijk nieuwe generatie, in ieder geval een digitale tak zullen hebben die langzamerhand in belang zal toenemen. De 24/7 bereikbaarheid via mail werkt daaraan mee.

Volgens Van der Schoor en Van de Wiel passen de huidige vormen van teamontwikkeling niet meer binnen de werkelijkheid. Het werken in teams is fundamenteel veranderd. Er is geen tijd meer voor langdurige trajecten, die uitgaan van een lineaire ontwikkeling. De auteurs zien een herordening op basis van de volgende vier dilemma’s:

1) controle versus vertrouwen (strak sturen van een team of vrijlaten);
2) eigen behoefte versus externe eisen (inzet uniek talent t.o.v. verplichte taakvervulling);
3) taakgericht versus mensgericht (presteren of er vooral bij horen) en
4) generaliseren versus specialiseren (blik van buitenaf t.o.v. de blik van binnenuit).

Van der Schoor en Van de Wiel zijn van mening dat teams van de toekomst nooit compleet zullen zijn, kennis is namelijk overal te verkrijgen en toegankelijk, het speelveld is vele malen groter geworden dan vroeger. Teams zullen sneller wijzigen dan dat zij zich kunnen ontwikkelen via de oude regels. Dat laatste betekent ook iets voor de leidinggevende.

Nieuwe tijden en nieuwe ontwikkelingen vragen om een nieuwe manier van kijken. De crux van deze nieuwe manier van kijken is dat tegenstellingen niet langer meer gezien en ervaren worden als tegenpolen, maar als paradoxen: schijnbare tegenstellingen. Het is misschien wel de kunst van de nieuwe taakopvatting van leidinggeven om deze tegengestelde delen te verbinden en effectief te laten zijn/worden. In de teams van de toekomst wordt wendbaarheid steeds belangrijker.

In een van de laatste hoofdstukken ‘Schets van de toekomst’, wat mij betreft het meest interessante gedeelte van het boek, beschrijven de auteurs hoe zij zich die toekomst voorstellen. De auteurs zijn onder meer van mening dat teams, indien zij te veel afhankelijk zijn van externe spelers, vleugellam zullen zijn. Het kan dus goed zijn dat in de toekomst de nadrukkelijk eerder zal liggen bij een community. Waarbij leden zich voor beperkte duur rondom een gezamenlijk doel verzamelen. Dit heeft veel weg van projectteams, alleen is hun ontstaan anders. De organisatie zal niet langer de oprichter van een team zijn, maar eerder de leden van een community die urgentie voelen om zich rond een thema te verzamelen en te verbinden. Een community vaart op solidariteit en vrijwilligheid. Dat betekent ook dat aan het einde van een inspanning een community-initiatief wegzakt/terugzakt in de community. Dit in tegenstelling tot een team dat zichzelf – eenmaal opgericht – in stand probeert te houden.

Het boek ‘Teams van de toekomst’ biedt, in de eerste hoofdstukken een aardige doorkijk hoe teams zich soms moeten ontwikkelingen gezien de diverse veranderingen om ons heen. In het laatste hoofdstuk wordt aandacht besteed aan andere vormen van samenwerken, zoals het mens-machinescenario, het community scenario, en het virtueel scenario. Het is meer dan waardevol om dit laatste hoofdstuk eens te lezen en te onderzoeken wat deze scenario’s en een mix van de elementen uit deze scenario’s kan bijdragen aan het effectiever en/of efficiënter maken van de huidige teams zoals zij nu werken.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden