Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
9 augustus 2013 | Rob van Nes

Als manager weet je dat jouw gedrag effect heeft op het gedrag van je medewerkers. De meeste managers realiseren zich dan ook terdege dat het zinvol is om met enige regelmaat een boek te lezen over psychologie of leidinggeven. Maar hoe vaak haak je niet al bij het eerste hoofdstuk af? Mij is dat in ieder geval regelmatig gebeurd.

Bij 'Psychologie voor managers' van Manon Bongers leek het daar ook even op. Hoofdstuk 1 - doelgericht werken - was een pittige warming-up, waar de theorie mij als lezer enigszins gijzelde. Dat veranderde in hoofdstuk 2. De daar beschreven persoonlijkheidscategorieën waren eenvoudig herkenbaar. Bij de beschrijvingen zie je als vanzelf gezichten voor je. Bongers legt iedere categorie uit vanuit ontwikkelingspsychologisch perspectief en vervolgens verduidelijkt ze ze via herkenningspunten en achtergronden. Ze sluit de beschrijvingen af met valkuilen en mogelijke interventies.

Eenzelfde heldere opbouw vind je ook terug in de volgende hoofdstukken; verschillende persoonlijkheidstrekken en gewoontepatronen. Het goede van de gekozen structuur vind ik dat het boek voor iedere manager leesbaar en bruikbaar is. Een beginnend leidinggevende zal met het lezen bewust raken dat er verschillen in persoonlijkheid zijn. Wellicht valt er nog niet direct gebruik te maken van alle reactiesuggesties die Bongers voorstelt, maar met die bewustwording van verschillen in gedrag zal een jonge manager worden behoed voor impulsief reageren. De meer ervaren leidinggevende herkent dat onderscheid vaak wel, maar weet niet altijd hoe daarmee om te gaan. Ook daarvoor is 'Psychologie voor managers' een helder en echt bruikbaar boek.

De bril van waaruit je leiding geeft (H5) is een mooi voorbeeld van de pragmatische manier waarop de theorie toegankelijk wordt gemaakt. Vanuit een kwadrant 'ik ben oké, jij niet / jij bent oké, ik niet / beiden zijn wij oké / beiden zijn wij niet oké wordt gedrag van zowel de leidinggevende als van de medewerker verklaard.

Door de jaren heen heb ik in verschillende landen/culturen gewerkt en leiding gegeven. Voor mij zijn de door Manon Bongers beschreven typologieën herkenbaar omdat de bandbreedte waarin ze zich buiten Nederland uiten veelal groter is dan dat het in onze eigen werkomgevingen. Je zou wensen dat de auteur in een vervolg op dit boek kiest voor dezelfde insteek maar dan met verwijzingen naar andere zakelijke culturen. Hoewel ik mij bewust ben van de overload van literatuur over cultuurverschillen, is de insteek van Bongers dermate onderscheidend en vanuit de psychologie onderbouwd dat het daarmee verplichte kost zou zijn voor de internationaal actieve ondernemer of manager.

Bongers heeft heel knap gespeeld met de wisselwerking tussen de ervaringen van de manager en die van de medewerker en dat in begrijpelijke taal onderbouwd. Goede voorbeelden, opdrachten aan het einde van ieder hoofdstuk en handige overzichten van symptomen, valkuilen en gedragsuggesties maken het boek de bestelling meer dan waard.


29 februari 2012 | Joost van Driessen

Geen mens is hetzelfde. Om leiding te kunnen geven aan al die verschillende mensen, is kennis over karak-ters en gedrag van mensen nodig. Het boek 'Psychologie voor managers' biedt een theoretisch kader, maar bevat ook handvatten voor leidinggevenden om hun eigen leiderschapsstijl te bekijken. Manon Bon-gers wil zo een brug slaan tussen psychologie en management.

'Psychologie voor managers' begint met het stellen van doelen. In een managementboek gaat het dan vaak over outputdoelen: hoeveel winst, omzet of wat dan ook gehaald moet worden. Bongers heeft het over in-putdoelen. Die hebben te maken met de manier waarop je de output(doelen) bereikt. We leren opmerkin-gen (in het boek 'klachten' genoemd) te vertalen in de 'ik'-vorm: Wat kun je er zelf aan doen? Daaruit wor-den leerdoelen geformuleerd. Uiteindelijk ontstaat er een contract tussen medewerker en leidinggevende.

De schrijfster geeft ons geen voorzichtige inleiding tot de materie maar duikt direct de diepte in. Voor mij kwam dat wat te snel. In een volgende druk zou ik zeker een uitgebreide inleiding opnemen. Dat stelt de lezer in staat om zich te verbinden met de materie (de externe verbinding: lezer met boek). Het was ook fijn geweest als er wat meer interne verbinding in het boek had gezeten (tussen de onderdelen van het boek). Een overkoepelend model dat als kapstok dient zou die verbinding kunnen geven en zo bijdragen aan de toegankelijkheid van het boek. Of zoals Bongers zelf aanbeveelt: Maak eerst contact en dan het contract.

De volgorde van onderwerpen in het boek is niet altijd even gelukkig gekozen. Meermalen wordt verwezen naar theorieën die later in het boek aan de orde komen. Dat maakt het lezen erg lastig. Zo lees ik in hoofd-stuk 2 dat iemands 'intern Kritische Ouder voortdurend in gevecht is met diens Aangepaste Kind'. Pas in hoofdstuk 6 leer ik daar de achtergronden van. Ook zie ik in hoofdstuk 3 dat iemand een bepaalde 'voor-keursbril onder stress' heeft, maar de kennis over de verschillende brillen komt pas in hoofdstuk 5 aan bod. Het gevolg is dat ik veel heen en weer moet lezen om het te snappen.

Manon Bongers probeert een brug te bouwen tussen Management en Psychologie. Voor mij is het nog iets te veel 'Management voor Psychologen' dan 'Psychologie voor managers'. Er is hard gebouwd aan de brug tussen beide disciplines, maar de brug is opgebouwd vanaf de psychologische kant van de kloof. Veel managers zullen reikhalzend naar die brug kijken, maar er mist nog een stukje brug aan hun eigen kant. Als je het boek zomaar op een zondagmiddag gaat lezen, dan duizelt het je al snel vanwege alle persoonlijkheidscategorieën, persoonlijkheidstrekken, gedragscycli, werkstijlen, gewoontepatronen, brillen, dramadriehoeken en vele andere begrippen die aan de orde komen.

Dit is echt een boek waar je goed voor moet gaan zitten. Je moet het boek studerend lezen om er wat aan te hebben. Veel theorie met helemaal aan het einde van elk hoofdstuk een koppeling naar de praktijk. Mijn advies is dan ook om maximaal één hoofdstuk per keer te lezen. Laat de aangereikte kennis goed op je inwerken en lees hetzelfde hoofdstuk enkele dagen later nog een keer. Pas dan kun je met het laatste deel van dat hoofdstuk aan de slag om de koppeling met (je eigen) praktijk te leggen. Dan kun je echt genieten van het aangereikte materiaal.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden