Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Red de Alfawolf - 'Verplichte kost voor leiders'
7 januari 2019 | Maarten Fijnaut

Red de Alfawolf is verplichte kost voor leiders. Buit en Appelo leveren een stevig boek dat buiten een theoretisch kader ook een degelijke weergave van de praktijk biedt.

De auteurs zijn beide ervaren in het begeleiden van leiders. Buit als executive coach en Appelo als GZ-psycholoog. In hun boek nemen zij de lezer mee in het landschap van leiderschap en tonen zij de kwaliteiten en valkuilen van verschillende type leiders. De term ‘Alfawolf’ doet vermoeden dat hier wordt gepleit voor ‘harde leiders’, al snel wordt duidelijk dat de auteurs hier juist pleiten voor ‘stevige leiders’. Stevige leiders die kunnen schakelen tussen verschillende leiderschaps-scripts. Een interessant en prettig geschreven boek dat waardevol is voor iedereen die teams of organisaties aanstuurt of deze mensen begeleidt.

Buit en Appelo waren tot voor kort onbekenden. Een passie voor leiderschap zorgde voor het eerste contact, het bundelen van krachten en het schrijven van dit boek. Beide auteurs schreven eerder boeken en beschikken bovendien over een schat aan praktijkervaring. Dat is goed te merken. Het is een makkelijk leesbaar en levendig geschreven boek met veel praktijksituaties. De theorie is stevig onderbouwd en de visie van de auteurs wordt in dit boek helder uiteengezet, zonder belerend te worden. Naar hun idee is het noodzakelijk om over een set verschillende kwaliteiten en vaardigheden te beschikken als leider. Deze stijlen, of zoals de auteurs ze hier benoemen, deze ‘scripts’ zijn nodig om een team of organisatie goed te kunnen leiden. Juist het schakelen tussen de verschillende scripts zorgt voor volwaardige leiders die zowel in voor- als in tegenspoed de tent draaiende houden.

De vier scripts vormen de rode draad in dit boek en worden helder en concreet uitgelegd in het vierde hoofdstuk. Een van de scripts is dat van een alfawolf, de stijl die met name over ‘alertheid’ gaat. De auteurs pleiten voor het meer inzetten van dit script, juist in tijden waar steeds meer focus ligt op het ontwikkelen van ‘soft skills’. Hiermee is het boek een ode aan stevige leiders die moeite willen doen om de alfawolf in henzelf te ontwaken of te boetseren naar de juiste vorm. Leiders die op zoek zijn naar het effectief inzetten van dit script vinden in Red de Alfawolf veel praktische informatie die aanzet tot handelen. Dat geldt trouwens ook voor de ontwikkeling van een of meerdere van de andere stijlen zoals ‘de bestuurder’, ‘de inspirator’ en ‘de manager’. Elke stijl kent z’n eigen kerneigenschappen en in dit boek staan voldoende concrete handvatten, tips en adviezen om de eigen leiderschapsstijl verder te ontwikkelen, te polijsten en een script om te ontwaken.

Het boek begint met een duidelijke uitleg over het waarom van dit boek. Dat is enerzijds om ervoor te zorgen dat er in organisaties voldoende stevige leiders zijn in tijden waarin steeds vaker ‘softe leiders’ voorkomen. Hiermee is het boek een oproep aan alle leiders om de kwaliteiten als alertheid, instinct en beschermen bewust in te zetten wanneer nodig. Anderzijds willen de auteurs de bestaande onverschrokken ‘narcistische’ leiders enigszins behoeden voor hun eigen ondergang. Wanneer zij leren om hun kwaliteiten gedoseerd en op het juiste moment in te zetten zijn zij enorm waardevol om het tij te keren in zware tijden.

Na de introductie start het boek met een mailwisseling tussen beide auteurs, waarin ze kennis maken met elkaar. Deze introductie riep bij mij wel enige vraagtekens op. Hoewel de lezer op een aparte manier kennis maakt met de schrijvers, had dit stuk korter gekund. Leuk, maar van weinig toegevoegde waarde in mijn optiek. Zodra het boek begint over de relevantie van de alfawolf ben ik weer helemaal enthousiast. De voorbeelden waarbij de coachingsaanpak van Buit en het psychologisch traject van Appelo uit de doeken wordt gedaan is bovendien enorm leerzaam en is gedegen onderbouwd. Door de geanimeerde schrijfstijl en de herkenbare praktijkvoorbeelden, projecteerde ik de voorbeelden regelmatig op de praktijk en herkende direct situaties waarbij een ander script (of het scherper inzetten hiervan) zeker tot andere resultaten zou leiden. Ook werd ik mij meer bewust van de leiderschapsstijlen die leiders vaak onbewust en automatisch inzetten. Op deze manier bood het boek mij een mooie reflectie en kon ik direct aan de slag met de concrete handvatten om mijn eigen scripts verder te polijsten.

Red de Alfawolf is een aantrekkelijk boek en zeer de moeite waard om te lezen. Iedere leider zou een exemplaar in de kast moeten hebben en minimaal hoofdstuk vier moeten lezen waarin de theorie en de verschillende scripts worden uitgelegd. Voor iedereen die werkt met leiders geeft het boek een helder en herkenbaar inzicht in de verschillende facetten en kwaliteiten die een leider dient te hebben. De theorie en praktijkvoorbeelden bieden de lezer een leidraad voor het ontwikkelen van hun eigen leiderschapspotentieel en dat van anderen.

Maarten Fijnaut is fulltime levensgenieter, sprekerscoach en trainer/ coach bij Leeuwendaal. Daarnaast organiseert hij activiteiten zoals Chateausessies, SpiritWalk en TEDxHaarlem.

Red de alfawolf - 'Duidelijk dat de auteurs uit ruime ervaring putten'
16 november 2018 | Arie Buvens

Dienende leiders, coachende leiders, verbindende leiders. Allemaal prima, maar Arvid Buit en Martin Appelo missen de alfawolf, de leider die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, het initiatief neemt, grenzen stelt en voorop gaat in de strijd.

Dat is de eerste reden voor hen om Red de alfawolf te schrijven. Vaak is het echter zo, dat deze alfawolven de voordelen van hun zakelijke winst zien verdampen door relationeel verlies. Tijdens een crisis doen ze het goed en worden ze op handen gedragen. Maar als de crisis voorbij is, ontstaat er gedoe. Hoe kan de alfawolf zijn oerkracht polijsten, zodat hij niet rauw en solistisch opereert, zodat anderen bang voor hem worden en uiteindelijk van hem af willen? Dat is het tweede punt dat in dit boek aan de orde wordt gesteld. Het derde punt is de onderdaan. Een heerser is niets zonder zijn onderdanen. Regelmatig kregen de beide auteurs hulpvragen van de zakelijke of levenspartners van leiders. Die vragen gingen over de twee voorgaande punten: ‘mijn partner is een slappe zak, een allemansvriend en verliest zichzelf in vaagheid’, of ‘ik leef met een narcist. Hoe moet ik met hem omgaan? Hoe maak ik, zonder dat de situatie escaleert duidelijk dat het zo niet langer kan?’

Red de Alfawolf, zachte leiders maken stinkende wonden, is geschreven door Arvid Buit en Martin Appelo om te duiden waarom deze leiders effectief zijn, wanneer je ze kunt gebruiken en hoe we er met z’n allen voor kunnen zorgen dat de keerzijde van deze stijl geen destructieve invloed heeft op het collectief. Je kan zeggen dat de titel van dit boek wel goed de tijdgeest weerspiegelt. Nog niet zo lang geleden was Lee Iococca, de CEO van o.a. Ford en Chrysler, hèt voorbeeld van een krachtige en doortastende leider. ‘Where have all the leaders gone?’, was het boek waarin we zijn wijsheden konden lezen. In menige TV show schitterde hij. Hij werd aanbeden. En toen werd het 2008. Nadat al eerder het ENRON-schandaal aantoonde, dat achter glimmende façades en ronkende teksten een hoop mismanagement schuil kan gaan, stortte de financiële wereld in. De rest volgde. U weet daar waarschijnlijk ook nog alles van. Zijn pleidooi voor meer leiders, zoals hij zelf, verstomde. Titels als: Echt leiderschap, de Managementmythe, Waarachtig Leiderschap, Diep Leiderschap, Veranderen door Samenwerken verschenen. Zij weerspiegelden de schrik voor ‘De Leider’, voor de Alfawolf. En nu gaat de slinger kennelijk weer de andere kant uit en wordt de roep om ‘daadkrachtige leiders’ weer vaker gehoord. In de politiek, zowel binnenlands als in het buitenland, is dat waar te nemen.

Nu pleiten Arvid Buit en Martin Appelo er in dit boek niet voor om leiders alleen maar alfawolven te laten zijn. ‘Red de Alfawolf impliceert niet dat dit leiderschapstype overal en altijd te zien moet zijn. Maar wel dat hij beschikbaar moet zijn. Voor het geval dat. Het is geen kwestie van of-of (wel of geen alfawolf), maar van en-en. Goed leiderschap vraagt om de juiste stijl op het juiste moment. Een goede leider beschikt dus over meerdere stijlen en kan flexibel switchen tussen de enen en de andere stijl.’ Voor goed leiderschap zijn volgens de schrijvers vier kerneigenschappen noodzakelijk. 1) Alertheid, 2) Authenticiteit, 3) Wederkerigheid, 4) Flexibiliteit. Deze vier kerneigenschappen corresponderen met vier leiderschapsscripts: 1) de alerte alfawolf, 2) de flexibele manager, 3) de authentieke inspirator en 4) de wederkerige bestuurder. Van deze vier aspecten hebben Arvid Buit en Martin Appelo een model gemaakt, gestoeld op het werk van Marshall Goldsmith, de zogenaamde 360 gradenfeedback.

Bij deze methode worden iemand competenties en functioneren op gedragsniveau geëvalueerd door verschillende personen om hem of haar heen: superieuren, ondergeschikten, personen uit dezelfde laag van de organisatie en eventueel familieleden, klanten en opdrachtgevers. Op basis van de feedback (hoe ging het?) en feedforward (hoe moet het verder?) door deze stakeholders worden verbeterpunten geformuleerd die vervolgens op gedragsniveau worden aangepakt. Het afstand nemen van en het doorbreken van ingeroeste patronen staat centraal. In hoofdstuk 5 wordt de methode en de aanpak uitvoerig beschreven. Maar zelf vind ik de illustraties van die coaching praktijk in de hoofdstukken 8) De narcistische directeur, hoofdstuk 9) De verbindende slappe hap, hoofdstuk 10) De boot schilderen terwijl ze zinkt en hoofdstuk 11) Vervlogen energie, het mooist. Veel herkenning bij de beschreven personages. En het is zichtbaar, dat beide schrijvers uit ruime ervaring putten.

In een interview op het Boekblog van Managementboek zegt Martin Appelo ook mooie dingen. ‘De een wil bij zijn creatie marktonderzoek doen, terwijl iemand als Steve Jobs zegt: marktonderzoek heb ik niet nodig, want ik bepaal wat de mensen leuk vinden. Een goede leider begint met het managen van die twee krachten en daarvoor moet je je redelijke verstand gebruiken. De redelijkheid maakt dat als je als het ware mentaal afstand kunt nemen van de scripts, zodat je kunt reflecteren in welk script je zit en of dat script wel het meest geïnitieerd is. Als je niet redelijk bent, kun je nooit goed functioneren, omdat je je te veel met een script identificeert’. Wees dus niet onredelijk en lees Red de alfawolf!

Arie Buvens heeft sinds 2003 zijn eigen adviespraktijk: Interim adviespraktijk Buvens Bv. Na een carrière in de vakbeweging was hij twintig jaar werkzaam in directionele en bestuurlijke functies in de (geestelijke) gezondheidszorg.

Red de alfawolf - 'Waardevol boek voor wie bereid is tot zelfreflectie'
22 oktober 2018 | Bert-Jan van der Mieden

Red de alfawolf begint met een sterke, verhelderende en goed geschreven inleiding. Die eindigt verrassend genoeg met de suggestie om als eerste het laatste hoofdstuk te lezen. Uit nieuwsgierigheid ben ik inderdaad eerst hoofdstuk 13 gaan lezen.

Daarin staan de eerste positieve reacties van mensen die het boek gelezen hebben, en zoals u hieronder kunt gaan lezen, kan ik me daarbij aansluiten.

De mailwisseling in hoofdstuk 1 ‘Kennismaking’ vond ik goed gevonden en verhelderend, en bracht me de nodige herkenning. Het is de mailwisseling tussen de auteurs voor ze aan het boek begonnen en geeft een beeld van hoe een executive coach en een psycholoog elkaar kunnen versterken.

Maar het echte werk begint in hoofdstuk 2. Daarin wordt de relevantie van ‘de juiste leiderschapsstijl op het juiste moment’ goed aangegeven en wordt helder dat zowel alfawolven als niet alfawolven nodig zijn als leiders. De auteurs kiezen terecht voor de en-en-benadering. In hoofdstuk 3 schetsen zij de wetenschappelijke achtergrond van hun visie. In hun definitie van leiderschap geven zij aan, dat er sprake moet zijn van dreiging. Mijns inziens kan er wel sprake zijn van leiding en strategische keuzes, zonder dat er sprake is van dreiging. Het woord dreiging vind ik daarom ongelukkig gekozen. Het woord noodzaak lijkt mij een goed alternatief. Verder is het een verhelderend hoofdstuk t.a.v. de diverse leiderschapsstijlen. In de hoofdstukken daarna worden het model en de werkwijze op heldere wijze uiteengezet. Omdat ik zelf als loopbaanprofessional en psychosociaal-therapeut beide trajecten in een persoon combineer, is het boeiend om te lezen hoe het coachingstraject en het psychologisch traject door twee personen gedaan wordt. Het zit professioneel in elkaar en biedt voor de lezer al goede mogelijkheden voor zelfreflectie.

In de volgende hoofdstukken worden een aantal boeiende cases uitgewerkt. De auteurs zeggen precies waar het op staat. Van beide auteurs heb ik alleen Arvid ontmoet en hij schrijft zoals hij ook in een gesprek overkomt: intelligent, directief en zelfverzekerd zijn visie naar voren brengend. Dat is wat executives ook nodig hebben. Ik houd zelf ook van de dingen benoemen zoals ze zijn en directief en confronterend zijn is mij niet vreemd, maar directiever dan hier beschreven kun je het niet krijgen. Een boek voor in de opleiding voor coaches en psychologen dus, om zachte heelmeesters en bankliggers te voorkomen.

Bijzonder is natuurlijk ‘het onderzoek’ waar ruim twintig mensen bij worden betrokken. De zin ‘Er is geen verandering in de comfortzone en geen comfort in de veranderingszone’ is goed voor op een tegeltje. Ieder diens methode, en mijn methodiek heeft zich in de afgelopen 26 jaar ook bewezen, dus die blijf ik hanteren, maar het is wel helder dat hun methode werkt. En ik vind het een verrijking om er kennis van te nemen. Mooi natuurlijk dat dit boek meteen een bestseller is geworden, maar ik hoop daarbij dat het de lezer aanspoort tot zelfreflectie, want daar nodigen de beschreven cases zeker toe uit. Voor jezelf je ‘Persoonlijke theorie’ eens uitschrijven, kan je veel zelfinzicht opleveren. En zeker ook om eens ‘in gesprek’ te gaan met je drie soorten koorleden.

Een boek met herkenbare interventies. Mij brengt het op de gedachte om mijn cliënten meer feedback en feedforward uit een bredere omgeving te vragen, dan ik tot nu toe adviseerde. En dan inderdaad wel ‘uit een ander vaatje getapt’, zoals in een van de cases wordt aangegeven. In organisaties moeten we wat mij betreft het kind niet met het badwater weggooien: Je beperken tot eenmaal per jaar een functioneringsgesprek is inderdaad weinig zinvol. Maar houd regelmatig tweegesprekken en geef daarin dan zowel feedback als feedforward.

De voorbeelden van een mannelijke narcist en een vrouwelijke verbinder vind ik wat stereotypisch gekozen, maar dat zal wellicht voor de herkenbaarheid bij de lezer gedaan zijn. Maar de cases zijn wel ijzersterk beschreven. De suggesties en tips die hierin worden gegeven zijn zinvol voor organisaties en ook voor privérelaties. Tevens wordt er een brug geslagen van het individuele traject van de executive naar het functioneren van anderen binnen de organisatie. De baten van de begeleiding zijn er dus niet alleen voor de betrokkene. Met het hoofdstuk ‘De ideale organisatie’ kan ik het van harte eens zijn. Een verademing ook om te lezen. Er zijn nog meer mensen die het snappen. Ik maak bij dit soort boeken ook graag zelf mijn huiswerk. Dat leidde tot waardevolle verdieping van (zelf)-inzicht en aanscherping van bestaande plannen. Kortom: Red de alfawolf is een waardevol boek voor de lezer die bereid is tot verdere zelfreflectie en een boek dat ook thuishoort in elke opleiding voor leiders en managers.

Bert-Jan van der Mieden is Organisatieregisseur / Levensregisseur bij Pyramide (Apeldoorn).

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden