Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
5 oktober 2012 | Jan Boerstra

Het lijkt een contradictie: een introvert persoon die openhartig vertelt hoe het is om introvert te zijn. Susan Cain neemt het in 'Stil' op voor de introverte mens die zich staande moeten houden in een wereld waarin het breeduit etaleren van persoonlijke kwaliteiten en opvattingen de norm schijnt te zijn. Introversie is allerminst een tekortkoming, integendeel. Introverte mensen beschikken over kwaliteiten als bedachtzaamheid, concentratievermogen, luistervaardigheden en geduld.

Susan Cain laat haar betoog beginnen in het Amerika van de jaren twintig van de vorige eeuw. Het is de tijd van de opkomst van de grootschalige industriële productie en de expansieve verkoop van huishoudelijke producten aan huis en in winkels. Waar het tot dan toe belangrijk was over de juiste karaktereigenschappen en deugden te beschikken, moesten verkopers nu vooral een goede en overtuigende indruk maken op hun klanten. En op de werkvloer draaide het ook om communicatieve vaardigheden en was profileren van belang om een volgende carrièrestap te kunnen maken.

Rode draad in 'Stil' is het verschil tussen introverte en extraverte mensen. Waar de extraverte mens behoeft heeft aan veel afleiding en prikkels, gedijt de introverte persoon juist in een omgeving die niet te veel prikkels bevat.
Voor haar onderzoek bezoekt Cain onder andere een seminar van de charismatische en hyperextraverte Tony Robbins. Onder de indruk van diens wervelende show laat ze, zichtbaar ongemakkelijk, het evangelie van de energieke, zelfverzekerde en communicatieve persoonlijkheid over zich heen storten. Ook spreekt ze met psychologen en fysiologen die onderzoek hebben gedaan naar de kenmerken en effecten van introvert en extravert gedrag.

Met haar boek werpt Susan Cain een verrassend licht op het verschijnsel introversie.
Ze komt tot een aantal interessante observaties. Bijvoorbeeld hoe belangrijk het gesproken woord in de westerse samenleving is. Stille mensen krijgen al gauw het etiket verlegen, beschouwend of afwachtend opgeplakt. Het pratende equivalent daarentegen komt eerder over als intelligent, sociaal vaardig en een potentieel leider.

Bijna tegen de stroom van huidige trends in laat Cain zien hoe belangrijk introverte mensen voor de samenleving zijn. Zo leert de geschiedenis dat plekken van eenzaamheid en stilte even goede, of wellicht zelfs betere, voorspellers zijn van uitzonderlijke prestaties en spraakmakende uitvindingen dan overvolle kantoortuinen of luidruchtige brainstormsessies. Beroemde wetenschappers als Isaac Newton en Albert Einstein kwamen in afzondering en stille overdenking tot hun revolutionaire ontdekkingen. In de hedendaagse digitale wereld zijn Wikipedia en het besturingssysteem Linux collectieve voortbrengselen van individuele ontwikkelaars die zich talloze uren op hun zolderkamer hebben verschanst. En Bill Gates en Warren Buffet, tijdlang de twee meest vermogende personen op aarde, zijn bescheiden en behoedzame types die weinig gemeen hebben met hun meer flamboyante en luidruchtige collega's in de zakenwereld.

Soms slaat Cain door en maakt ze karikaturen van haar onderwerp. Met name als ze herhaaldelijk illustreert hoe introverte mensen de voorkeur geven aan diepgaande gesprekken en extraverte mensen het liever bij koetjes en kalfjes houden. Maar dat is haar vergeven. 'Stil' is een aanrader voor zowel introverte mensen die wel eens begrip van hun omgeving missen als extraverte mensen die moeite hebben zichzelf de tijd en rust voor overdenking te gunnen.


21 september 2012 | Perry Oostrum

Mensen die de voorkeur geven aan luisteren boven praten, die nieuwe dingen uitvinden en creëren maar liever niet hun eigen ideeën pitchen. Introverte mensen hebben het moeilijk in een concurrentiemaatschappij waarin extraversie als de norm beschouwd wordt. 'Stil' behelst een vurig pleidooi vóór introversie, gebaseerd op grondig onderzoek en uit het leven gegrepen verhalen van echte mensen, onder wie de auteur zelf. Susan Cain laat zien hoe introverten in onze maatschappij stelselmatig onderschat worden en toont haarscherp de voordelen aan van stil zijn in een wereld van lawaai.

Voor het eerst kwam ik, lang voor het verschijnen van dit boek, met Susan Cain in aanraking via haar optreden op TED. Ik was gegrepen door wat zij te vertellen had over het boek dat zij aan het schijven was; indrukwekkend om te zien hoe zo een introvert type als zij zich ten overstaan van velen via TED wist te presenteren. Een haast tegennatuurlijke activiteit, zou je zeggen.

Haar boek begint met het relaas van Rosa Parks, een gekleurde vrouw die met een simpel 'nee' een van de belangrijkste burgerrechtenprotesten van de twintigste eeuw ontketende. Ik denk dat Cain graag de titel van Parks' autobiografie, 'Quiet Strenghts', had geleend voor haar eigen 'Stil. De kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen'.

Een mensenleven wordt net zo sterk bepaald door persoonlijkheid als door geslacht of huidskleur. En het belangrijkste aspect van de persoonlijkheid, aldus Cain, is de plaats op het introversie-extraversiespectrum. Waar men zich op deze schaal bevindt, bepaalt mede welke vrienden, vriendinnen en partner men kiest en hoe gesprekken gevoerd worden, conflicten worden opgelost en genegenheid getoond wordt. Deze plaats beïnvloedt de beroepskeuze en of er wel of geen succes in bereikt wordt. Deze plaats bepaalt hoe groot de kans is dat men aan sport doet, overspel pleegt, langdurig zonder slaap kan, van fouten leert, wild gokt op de beurs, goed leiding kan geven en 'stel dat'-vragen stelt. Die positie op de schaal heeft gevolgen voor de zenuwbanen in de hersenen, voor de neurotransmitters en tot in de verste uithoeken van het zenuwstelsel. Of zou het zo kunnen zijn dat het eerder andersom is? Introversie en extraversie behoren tot de meest uitputtend onderzochte onderwerpen van de ontwikkelingspsychologie.

Introversie is tegenwoordig - net als haar verwanten sensitiviteit, ernst en verlegenheid - een tweederangs persoonlijkheidskenmerk dat het midden houdt tussen een teleurstelling en een ziektebeeld. Introverte mensen zouden leven onder de knoet van het extraverte ideaal, als vrouwen die leven in een mannenwereld, en worden niet serieus genomen vanwege een eigenschap die de kern van hun identiteit vormt. Extraversie is een sterk aansprekende persoonlijksheidsstijl, maar we hebben haar gemaakt tot een dwingende maatstaf waarvan de meeste mensen geloven dat ze zich eraan moeten conformeren.

Het is echter, aldus Cain, een grote fout om het extraverte ideaal zo klakkeloos over te nemen. Sommige van de beste menselijke ideeën, kunstwerken en uitvindingen - van de evolutietheorie en de zonnebloemen van Van Gogh tot de pc - zijn afkomstig van rustige en celebrale mensen die zich konden afstemmen op hun innerlijke wereld en de schatten die daar te vinden waren.

In het laatste hoofdstuk eindigt Susan Cain dan ook met een opsomming van wat de in dit rijke boek naar voren gehaalde ideeën kunnen betekenen voor mensen die zich als introvert herkennen. Maar belangrijker nog is misschien wat eenieder die met mensen werkt aan voordelen kan behalen - in het belang van introverten, extraverten en leidinggevenden - door kennis te nemen van 'Stil' en de inzichten daaruit in zijn of haar dagelijks handelen te integreren.


30 augustus 2012 | Yvette Bartholomée

Susan Cain houdt in 'Stil' een pleidooi voor, zoals het in de ondertitel heet, 'de kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen'. De norm in onze huidige maatschappij, zo constateert Cain, is extraversie. Wil je succesvol zijn in je werk en eigenlijk je hele leven, dan moet je wel extravert zijn - of je op z'n minst extravert kunnen gedragen. Susan Cain bevraagt die norm en stelt daar haar eigen introverte ideaalbeeld tegenover. Een welkom geluid in een wereld waarin je, wat je ook bent of doet, je in elk geval een vlotte prater moet zijn.

Susan Cains 'Stil' wekte hoge verwachtingen bij mij: eindelijk iemand die aan dat glanzende vernislaagje van het extraverte ideaal gaat krabben! Het boek bleek ook nog eens een New York Times bestseller en na het zien van een inspirerende TED-presentatie van de auteur kon ik al helemaal niet meer wachten tot het boek in mijn brievenbus zou vallen.

Het boek is ook heel interessant en zinvol: Cain haalt bijvoorbeeld allerlei modes in het hedendaagse werken door de mangel. Nee, brainstormen en groepsdiscussies leiden niet tot betere en creatievere ideeën, maar door groepsdruk juist tot fouten en middelmatige uitkomsten. En als een derde tot de helft van de mensen introvert is, dan betekent dat ook dat bijna de helft van de mensen die nu in kantoortuinen moet werken niet goed tot zijn recht komt. De voortdurende prikkels en afleiding in zo'n omgeving is prettig voor extraverte mensen, maar contraproductief voor introverten. Die kunnen door de continue afleiding niet doen waar ze echt goed in zijn: zich ergens op concentreren, er helemaal in duiken en tot nieuwe inzichten komen.

Helaas wekte het boek, naarmate ik verder las, ook in toenemende mate mijn ergernis. Zo lijkt introvert zijn voor Susan Cain te staan voor zowat alles wat lief en aardig is. Naast diepe denkers zijn introverten voor Cain ook meteen maar hoogsensitief, creatief, empathisch, gewetensvol en door hun grotere vermogen om impulsen te controleren ook nog eens betere beleggers.

'Stil' is vlot geschreven - ik zou bijna zeggen extravert, want de auteur houdt niet op met kletsen. Dat leest lekker weg en zorgt voor volop vermaak, maar verhult ook dat het boek wat ongestructureerd is en soms regelrechte onzin opdist. Dat een gevoelig sprookjesfiguur als Assepoester blauwe ogen, een slank postuur en een smal gezicht heeft, is voor Cain een aanwijzing dat deze lichaamskenmerken duiden op introversie. Mij lijkt het eerder een verbeelding van ons Westers schoonheidsideaal.

Daarmee lijdt het boek vooral aan het euvel dat Cain alles wat ze weet over haar onderwerp in haar boek wilde stoppen, van persoonlijke anekdotes tot wetenschappelijk onderzoek. En dat is jammer, want Susan Cain heeft met 'Stil' een mooi en belangrijk onderwerp te pakken waar ze ook lezenswaardige dingen over te vertellen heeft. Helaas sneeuwen die mooie punten nu vaak onder in het bombardement van 'feiten' en 'feitjes' dat ze nodig denkt te hebben om haar punt te maken.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden