Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
12 april 2011 | Carla Verwijs

De nominatie 'Managementboek van het Jaar' voor 'Brein@work' was geheel terecht, wat mij betreft. Ik kom niet vaak een boek tegen dat zo uitgebreid en tegelijkertijd gevarieerd een onderwerp behandelt. Het onderwerp is in dit geval ons brein. Ook al weten we nog niet alles over hoe het brein werkt, er is genoeg bekend om inzicht te geven in hoe we leren, ontwikkelen, met stress en emoties omgaan. 'Brein@work' is een interessant voor managers, trainers en coaches en daarbij nog eens makkelijk leesbaar!

Zo lees ik in 'Brein@work' dat iedereen (gelukkig) nog veel kan leren op latere leeftijd. Het is een kwestie van blijven leren, oefenen dus, en niet er vanuit gaan dat leercapaciteiten vast liggen. Mensen met een 'growth' mindset zien hun hersenen als een spier die je kunt trainen. Daardoor blijven ze leren en dat helpt hun ook bij latere leeftijd. Mensen die daarentegen een 'fixed' mindset hebben, zullen profiteren in hun leervermogen als ze deze mindset ombuigen naar een 'growth' mindset. In 'Brein@work' kunt u lezen hoe, maar het zal niet makkelijk zijn. Al is het maar omdat élke verandering van gedrag niet eenvoudig is.

Zeker veertig dagen zijn nodig om het nieuwe gedrag te verankeren, waarbij jeelke dag moet oefenen. Dit gegeven is handig voor coaches om te weten. De auteurs van dit hoofdstuk beschrijven drie elementen die helpen met oefenen: positieve aandacht van iemand die wordt gerespecteerd, bijstuurinformatie en succeservaringen delen. Een mooi voorbeeld van wat in de coachpraktijk toepasbaar is, is de gecoachte een dagelijks mailtje te laten sturen waarin hij beschrijft hoe hij het voornemen tot nieuw gedrag in de praktijk brengt.

Een interessant hoofdstuk gaat over het management van irrationeel gedrag. Mensen nemen vaak niet beslissingen op een manier zoals boeken of modellen voorschrijven. Hoe vaak zeggen mensen niet dat ze iets gaan doen, maar doen uiteindelijk toch wat anders? Een voorbeeld is stemgedrag, waarbij mensen uiteindelijk op een andere partij stemmen dan ze aangeven in een poll. Uit onderzoek kunnen we leren dat rationele elementen een nog geringere rol spelen dan werd gedacht en dat discussiëren op argumenten verspilde energie is. Dat is toch handig te weten.

Voor wie, zoals ik, nog geen boek van Robert Cialdini over beïnvloeding heeft gelezen, bevat 'Brein@work' een interessant interview met hem. Het interview beschrijft zes verschillende beïnvloedingstechnieken en deze worden in de praktijk getoetst door Marloes Zevenhuizen, die het interview afneemt. Dit hoofdstuk heeft mij zo beïnvloed dat ik meteen Cialdini's boek heb besteld.

Hoe vaak begon u niet zo laat mogelijk met leren voor een examen? De meeste mensen weten wel dat stress een positief effect heeft op het leren. Door stress wordt het lichaam in een hogere staat van paraatheid gebracht, dat maakt dat we informatie extra goed opnemen. Er is echter wel een optimaal stressniveau - teveel stress blokkeert het leren. Ook dat zullen veel mensen aan den lijve hebben ondervonden. Een goede methode om juist van stressgevoelens af te komen is meditatie. Ik lees dat steeds meer bedrijven meditatieruimtes inrichten en meditatietraining geven. Onderzoek toont aan dat meditatie veel voordelen heeft. De verschillen tussen mensen die mediteren en die dat niet doen, zijn ook in de hersenen te meten. Mediteren brengt dus echt veranderingen te weeg. Een ander interessant onderwerp is het activeren van talent. Uitblinken is hard werken, lees ik en verder is een juiste mindset essentieel; de 'growth' mindset zoals we eerder hebben gezien.

Het is onmogelijk een boek als 'Brein@work' goed samen te vatten, er komt zoveel interessants aan de orde. Er zit maar een ding op: u kunt het beter zelf gaan lezen!


Brein@work
12 april 2011 | Carla Verwijs

De nominatie 'Managementboek van het Jaar' voor 'Brein@work' was geheel terecht, wat mij betreft. Ik kom niet vaak een boek tegen dat zo uitgebreid en tegelijkertijd gevarieerd een onderwerp behandelt. Het onderwerp is in dit geval ons brein. Ook al weten we nog niet alles over hoe het brein werkt, er is genoeg bekend om inzicht te geven in hoe we leren, ontwikkelen, met stress en emoties omgaan. 'Brein@work' is een interessant voor managers, trainers en coaches en daarbij nog eens makkelijk leesbaar! Zo lees ik in 'Brein@work' dat iedereen (gelukkig) nog veel kan leren op latere leeftijd. Het is een kwestie van blijven leren, oefenen dus, en niet er vanuit gaan dat leercapaciteiten vast liggen. Mensen met een 'growth' mindset zien hun hersenen als een spier die je kunt trainen. Daardoor blijven ze leren en dat helpt hun ook bij latere leeftijd. Mensen die daarentegen een 'fixed' mindset hebben, zullen profiteren in hun leervermogen als ze deze mindset ombuigen naar een 'growth' mindset. In 'Brein@work' kunt u lezen hoe, maar het zal niet makkelijk zijn. Al is het maar omdat élke verandering van gedrag niet eenvoudig is.

Zeker veertig dagen zijn nodig om het nieuwe gedrag te verankeren, waarbij jeelke dag moet oefenen. Dit gegeven is handig voor coaches om te weten. De auteurs van dit hoofdstuk beschrijven drie elementen die helpen met oefenen: positieve aandacht van iemand die wordt gerespecteerd, bijstuurinformatie en succeservaringen delen. Een mooi voorbeeld van wat in de coachpraktijk toepasbaar is, is de gecoachte een dagelijks mailtje te laten sturen waarin hij beschrijft hoe hij het voornemen tot nieuw gedrag in de praktijk brengt.

Een interessant hoofdstuk gaat over het management van irrationeel gedrag. Mensen nemen vaak niet beslissingen op een manier zoals boeken of modellen voorschrijven. Hoe vaak zeggen mensen niet dat ze iets gaan doen, maar doen uiteindelijk toch wat anders? Een voorbeeld is stemgedrag, waarbij mensen uiteindelijk op een andere partij stemmen dan ze aangeven in een poll. Uit onderzoek kunnen we leren dat rationele elementen een nog geringere rol spelen dan werd gedacht en dat discussiëren op argumenten verspilde energie is. Dat is toch handig te weten.

Voor wie, zoals ik, nog geen boek van Robert Cialdini over beïnvloeding heeft gelezen, bevat 'Brein@work' een interessant interview met hem. Het interview beschrijft zes verschillende beïnvloedingstechnieken en deze worden in de praktijk getoetst door Marloes Zevenhuizen, die het interview afneemt. Dit hoofdstuk heeft mij zo beïnvloed dat ik meteen Cialdini's boek heb besteld.

Hoe vaak begon u niet zo laat mogelijk met leren voor een examen? De meeste mensen weten wel dat stress een positief effect heeft op het leren. Door stress wordt het lichaam in een hogere staat van paraatheid gebracht, dat maakt dat we informatie extra goed opnemen. Er is echter wel een optimaal stressniveau - teveel stress blokkeert het leren. Ook dat zullen veel mensen aan den lijve hebben ondervonden. Een goede methode om juist van stressgevoelens af te komen is meditatie. Ik lees dat steeds meer bedrijven meditatieruimtes inrichten en meditatietraining geven. Onderzoek toont aan dat meditatie veel voordelen heeft. De verschillen tussen mensen die mediteren en die dat niet doen, zijn ook in de hersenen te meten. Mediteren brengt dus echt veranderingen te weeg. Een ander interessant onderwerp is het activeren van talent. Uitblinken is hard werken, lees ik en verder is een juiste mindset essentieel; de 'growth' mindset zoals we eerder hebben gezien.

Het is onmogelijk een boek als 'Brein@work' goed samen te vatten, er komt zoveel interessants aan de orde. Er zit maar een ding op: u kunt het beter zelf gaan lezen!


24 december 2010 | Peter de Roode

In dit zeer fraai vormgegeven boek krijgt de lezer in korte hoofdstukken van diverse deskundigen de belangrijkste inzichten over breinleren voorgeschoteld. 'Brein@work' voorziet in een groeiende behoefte om meer kennis te vergaren over ons belangrijkste orgaan: de hersenen. Het is zeer compleet en zowel voor de beginnende breinlerende als de meer ervaren lezer een prachtig boek om door te werken.

In de afgelopen vijf jaar zijn er talloze boeken verschenen over ons mysterieuze brein. Wat moeten mensen daar nu mee als niet-neuroloog? Veel, zo weten we nu. Onderzoek van het brein met behulp van f-MRI scans geeft inzichten bloot die zelfs het bestaan van God in twijfel kunnen trekken. Het brein als een bron van een oneindige zoektocht.

In Brein@work helpen de auteurs de lezer door eerst een ordening aan te brengen in dit enorme vakgebied. En daar zijn ze met verve in geslaagd. Het geheel is zeer overzichtelijk geordend waardoor de lezer zelf kan gaan 'shoppen'. Waarmee meteen is aangegeven dat het boek niet van voor naar achter door gelezen hoeft te worden.

Een meerwaarde van dit boek ontstaat door de interviews die de auteurs hebben afgenomen onder de diverse deskundigen. Ze zijn prettig leesbaar en geven kernachtig de essentie weer van een bepaalde breindeskundige. Zo interviewen Van Dinteren en Lazeron onder andere de neuroloog Margriet Sitskoorn, bekend van boeken als 'Het maakbare brein' en 'Lang leve de hersenen'. Wat mij opviel is dat ik, ondanks dat ik de boeken kende, geen moment iets had van: 'weet ik al, schiet maar op'. Omdat deze materie namelijk zo'n hoge informatiedichtheid bevat, is het op geen moment storend dat je dingen voor een tweede keer onder ogen krijgt.

Professionals van uiteenlopende pluimage zullen het nodige van hun gading vinden in dit ruim 400 pagina's tellende boek. Psychologen, HRM-specialisten, multimediadeskundigen en natuurlijk leerdeskundigen. Interessante leervragen die niet alleen voor het onderwijs maar voor alle organisaties actueel zijn, zijn onder meer de volgende: Hoe kunnen talenten van mensen versneld tot groei en ontwikkeling gebracht worden? En: In welke mate is stress bevorderend dan wel blokkerend voor het leren?

Een tot de verbeelding sprekend artikel is dat van Cora Smit en haar collega's over gedragsverandering. De auteurs stellen daarin dat gedragsverandering in feite in veertig dagen gerealiseerd kan worden. Dat heeft natuurlijk veel voeten in de aarde voor een coach. Waar nu op te letten en hoe dat te begeleiden? De auteurs komen tot duidelijke adviezen.

Wat natuurlijk niet mocht ontbreken in dit boek, zijn de twee mindsets die mensen hebben, de twee voorkeursdenkstijlen. Mooi te zien dat de auteurs hier een van de grootste deskundigen op dit terrein, Carol Dweck, hebben weten te strikken voor een interview. De lezer krijgt heel duidelijk uitgelegd wat de betekenis is van het hebben van een vaste (fixed) mindset en een groeiende (growth) mindset. Naar mijn mening een zeer wezenlijk onderscheid dat niet alleen 'verraadt' hoe mensen tegen dingen aankijken, maar illustreert hoe zelfs organisaties denken en handelen. De strekking van dit verhaal is dat mensen die geloven dat hun basiskwaliteiten vastliggen, meer moeite hebben met lastige situaties. Gelet op het enorme aantal veranderingen dat in de nabije toekomst op organisaties afkomt geen verkeerd inzicht hoe de eigen medewerkers daar naar kijken. Het brein als belangrijk onderdeel van organisatieontwikkeling!


Brein@work
24 december 2010 | Peter de Roode

In dit zeer fraai vormgegeven boek krijgt de lezer in korte hoofdstukken van diverse deskundigen de belangrijkste inzichten over breinleren voorgeschoteld. 'Brein@work' voorziet in een groeiende behoefte om meer kennis te vergaren over ons belangrijkste orgaan: de hersenen. Het is zeer compleet en zowel voor de beginnende breinlerende als de meer ervaren lezer een prachtig boek om door te werken. In de afgelopen vijf jaar zijn er talloze boeken verschenen over ons mysterieuze brein. Wat moeten mensen daar nu mee als niet-neuroloog? Veel, zo weten we nu. Onderzoek van het brein met behulp van f-MRI scans geeft inzichten bloot die zelfs het bestaan van God in twijfel kunnen trekken. Het brein als een bron van een oneindige zoektocht.

In Brein@work helpen de auteurs de lezer door eerst een ordening aan te brengen in dit enorme vakgebied. En daar zijn ze met verve in geslaagd. Het geheel is zeer overzichtelijk geordend waardoor de lezer zelf kan gaan 'shoppen'. Waarmee meteen is aangegeven dat het boek niet van voor naar achter door gelezen hoeft te worden.

Een meerwaarde van dit boek ontstaat door de interviews die de auteurs hebben afgenomen onder de diverse deskundigen. Ze zijn prettig leesbaar en geven kernachtig de essentie weer van een bepaalde breindeskundige. Zo interviewen Van Dinteren en Lazeron onder andere de neuroloog Margriet Sitskoorn, bekend van boeken als 'Het maakbare brein' en 'Lang leve de hersenen'. Wat mij opviel is dat ik, ondanks dat ik de boeken kende, geen moment iets had van: 'weet ik al, schiet maar op'. Omdat deze materie namelijk zo'n hoge informatiedichtheid bevat, is het op geen moment storend dat je dingen voor een tweede keer onder ogen krijgt.

Professionals van uiteenlopende pluimage zullen het nodige van hun gading vinden in dit ruim 400 pagina's tellende boek. Psychologen, HRM-specialisten, multimediadeskundigen en natuurlijk leerdeskundigen. Interessante leervragen die niet alleen voor het onderwijs maar voor alle organisaties actueel zijn, zijn onder meer de volgende: Hoe kunnen talenten van mensen versneld tot groei en ontwikkeling gebracht worden? En: In welke mate is stress bevorderend dan wel blokkerend voor het leren?

Een tot de verbeelding sprekend artikel is dat van Cora Smit en haar collega's over gedragsverandering. De auteurs stellen daarin dat gedragsverandering in feite in veertig dagen gerealiseerd kan worden. Dat heeft natuurlijk veel voeten in de aarde voor een coach. Waar nu op te letten en hoe dat te begeleiden? De auteurs komen tot duidelijke adviezen.

Wat natuurlijk niet mocht ontbreken in dit boek, zijn de twee mindsets die mensen hebben, de twee voorkeursdenkstijlen. Mooi te zien dat de auteurs hier een van de grootste deskundigen op dit terrein, Carol Dweck, hebben weten te strikken voor een interview. De lezer krijgt heel duidelijk uitgelegd wat de betekenis is van het hebben van een vaste (fixed) mindset en een groeiende (growth) mindset. Naar mijn mening een zeer wezenlijk onderscheid dat niet alleen 'verraadt' hoe mensen tegen dingen aankijken, maar illustreert hoe zelfs organisaties denken en handelen. De strekking van dit verhaal is dat mensen die geloven dat hun basiskwaliteiten vastliggen, meer moeite hebben met lastige situaties. Gelet op het enorme aantal veranderingen dat in de nabije toekomst op organisaties afkomt geen verkeerd inzicht hoe de eigen medewerkers daar naar kijken. Het brein als belangrijk onderdeel van organisatieontwikkeling!


Hersenwerk
28 oktober 2010 | Pierre de Winter

Met het boek Brein@work laten Nina Lazerom en Ria van Dinteren zien hoe bedrijven kunnen profiteren van de stroom aan nieuwe kennis die is geproduceerd op het gebied van de hersenen. Een inspirerend boek voor geïnspireerde Human Resource-professionals.

De hersenen zijn in. Er is de afgelopen tien jaar enorm veel ontdekt over de werking van het brein. Wetenschappers als Ap Dijksterhuis, Margriet Sitskoorn, Carol Dweck, Robert Cialdini en Lone Frank hebben naam gemaakt met publicaties op het grensgebied tussen biologie en psychologie. Auteurs als Malcolm Gladwell en Daniel Pink hebben er enkele wereldwijde bestsellers over geschreven en een blad als ‘Psychologie Magazine’ is gegroeid van populair blad voor geïnteresseerden tot mainstream magazine met een maandelijkse oplage van meer dan 100.000 stuks.

Op die golf meevarend publiceerden Nina Lazerom en Ria van Dinteren, beide in verschillende hoedanigheden al jarenlang professioneel werkzaam op het gebied van Human Resource Development (HRD), het boek ‘Brein@work’. Hierin proberen ze al die nieuwe inzichten in het menselijke brein te incorporeren in hun eigen vakgebied. Want weten dat zintuiglijk leren – om maar een van de nieuwe inzichten te noemen – het leerproces enorm kan versnellen is één, maar wil de HRD-professional er wat aan hebben, dan zal hij of zij die kennis ook in de eigen organisatie moeten toepassen.

De samenstellers maken deel uit van Breingroep, in 2007 binnen beroepsvereniging NVO2 opgericht. Een gezelschap dat sindsdien verbinding zoekt met wetenschappers in het ‘breindomein’ om gezamenlijk te komen tot nieuwe methoden voor het beïnvloeden van gedrag en het stimuleren of versnellen van het menselijk vermogen om te leren. Met name aan de Universiteit van Amsterdam vonden ze gehoor bij neuropsycholoog Jaap Murre en neurobioloog Wytse Wadman, maar ook Margriet Sitskoorn zelf, verbonden aan de Universiteit van Tilburg, bleek bereid mee te werken, samen met een respectabel gezelschap van HRD-professionals.

Die kruisbestuiving tussen praktijk en wetenschap heeft een interessante bundel opgeleverd. Meerdere auteurs proberen in hun bijdrage de kloof tussen theorie en praktijk te dichten. Dat lukt lang niet altijd, maar levert in de meeste gevallen wel zeer leesbare teksten op, die op z’n minst begrijpelijk zijn, maar soms ook echt laten zien hoe de nieuwe inzichten in de dagelijkse praktijk tot mooie resultaten kunnen leiden.

Zo blijkt alleen al de wetenschap dat het brein een plastisch orgaan is waarbinnen tussen de verschillende cellen altijd nieuwe verbindingen mogelijk zijn, onafhankelijk van de leeftijd van de bezitter van dat brein, aan HRD-managers een krachtig instrument te verschaffen in de communicatie met hun medewerkers. Mensen die vastgeroest zitten in dooddoeners als ‘zo ben ik nou eenmaal’ blijken bereid zich in nieuwe leersituaties te werpen als ze begrijpen dat hun brein heus tot iets nieuws in staat is – en bijna steevast hebben ze daar nog lol in ook.

Het is maar een van vele voorbeelden die in het boek de revue passeren. Sommige bijdragen zijn ronduit saai, andere niet bijster vernieuwend, maar samen vormen ze een voor de HRD-manager waardevolle ‘upgrade’ naar een niveau waar het vaak zielloze cursuswezen zoals we dat kennen, een boel aan kan hebben.


16 augustus 2010 | Bianca Stokman

De invoering van o.a. de fMRI-scan in de neurowetenschappen bracht een schat aan nieuwe inzichten in hoe mensen leren en functioneren. Ria van Dinteren en Nina Lazeron (red.) verbinden in het boek 'Brein@work, breinkennis voor organisaties' de praktijk van leren en ontwikkelen aan die nieuwe inzichten. In korte en goed leesbare hoofdstukken geven opleiders, managers en wetenschappers hun visie en ervaringen weer. Elke bijdrage is zelfstandig te lezen, wat het zowel een prettig bladerboek maakt als tot veel verbreding en weinig verdieping leidt.

Als we weten hoe we leren, kunnen we dan beter leren? Kunnen we de omstandigheden waaronder mensen leren zo beïnvloeden dat het leren geoptimaliseerd wordt? Kan ik mijn eigen hersenen manipuleren om ze beter te laten onthouden en begrijpen?
Hoe mensen leren is een centrale vraag in mijn vak als trainer. Geen wonder dat deze vragen mij direct prikkelen. Als trainer van leidinggevenden krijgen de vragen een tweede invalshoek: als we weten hoe we werken, kunnen we dan beter werken? Hoe kunnen leidinggevenden de neurowetenschap benutten om hun mensen optimaal te laten functioneren?

Over de neurologische basis van leren en leerprocessen is veel geschreven, veelal in het Engels. 'The Learning Brain' van Blakemore & Frith (2005), bijvoorbeeld, en 'How the Brain Learns' van David Sousa (2001). Over de toepassing van neurologische kennis op de werkvloer zijn minder boeken verschenen. 'Your Brain at Work' van David Rock is zo'n titel. Het boek 'Brein@work, breinkennis voor organisaties' onder redactie van Ria van Dinteren en Nina Lazeron, had om die reden vanwege de titel al vóór verschijning mijn interesse.

'Brein@work' gaat in thematisch gegroepeerde, makkelijke leesbare hoofdstukken op een breed scala aan onderwerpen in. Het boek is bedoeld voor 'iedereen die wil weten hoe je gedrag kunt beïnvloeden en hoe je het leren kunt stimuleren of versnellen'. De focus ligt daarmee dus toch bij leren en leeromgevingen, coaching en talentontwikkeling, anders dan de titel doet vermoeden. De bijdragen komen vanuit alle hoeken van het werkveld: opleiders, adviseurs, managers, wetenschappers en coaches. Neurologische inzichten, gedragspsychologische kennis, casebeschrijvingen en interviews wisselen elkaar af. Deze veelheid aan invalshoeken en onderwerpen is zowel de rijkdom als de valkuil van dit boek.

Het is prettig om het boek te pakken, een hoofdstuk of twee te lezen en het weer weg te leggen. Dat elke bijdrage op zich staat, met een gemiddelde lengte van 10 pagina's, maakt dit heel goed mogelijk. U kunt eventueel zelf bepalen naar welk onderwerp uw interesse uitgaat, het loslaten van de thematische indeling is geen probleem. Inhoudelijk zijn de hoofdstukken overwegend boeiend en uiteenlopend van de beschrijving van de hardware van het brein tot de toepassing van meditatie in bedrijven. Mét de tot de verbeelding sprekende voorbeelden van de fijne herinnering die u sneller door het doolhof helpt. Of hoe het visualiseren dat u uw gebroken arm kunt bewegen het genezingsproces versnelt.

De andere kant is dat er nu en dan overlap optreedt tussen de hoofdstukken en ze niet op elkaar voortborduren. Hoewel dat als voordeel heeft dat herhaling tot beter onthouden leidt, krijg ik als lezer het gevoel steeds opnieuw te starten, in plaats van te verdiepen. Na het lezen van het hele boek heb ik veel interessante informatie en visies gelezen en nog weinig besef van de concrete mogelijkheden. Die staan wel in het boek, overigens, in diverse hoofdstukken. Door de veelheid en diversiteit is het 'laaghangend fruit' echter moeilijker te plukken. Dat de praktische implicaties in het nawoord nog eens op een rijtje worden gezet is sympathiek, maar niet voldoende.

Het zou mijn voorkeur hebben gehad om met minder hoofdstukken meer de diepte in te gaan en de hoeveelheid onderwerpen af te bakenen. Sommige bijdragen, zoals die over beïnvloedingstechnieken, leggen geen relatie met breinkennis. Het interview van Marloes Zevenhuizen met Robert Cialdini beschrijft diverse gedragspsychologische experimenten. Waarom deze opnemen in een boek wat het brein als uitgangspunt neemt?

Terugkijkend naar mijn inleiding gaat Brein@work zeker in op de eerste vragen. Als u als HRD-professional, trainer of manager zoekt naar verbreding van uw kennis over de relatie tussen neurowetenschap en de ontwikkeling van mensen is dit een hele goede kennismaking. Als uw interesse meer uitgaat naar de tweede invalshoek komt u in 'Brein@work' wellicht te kort. Het eerder genoemde 'Your Brain at Work' is dan een aanrader.


Brein@work
16 augustus 2010 | Bianca Stokman

De invoering van o.a. de fMRI-scan in de neurowetenschappen bracht een schat aan nieuwe inzichten in hoe mensen leren en functioneren. Ria van Dinteren en Nina Lazeron (red.) verbinden in het boek 'Brein@work, breinkennis voor organisaties' de praktijk van leren en ontwikkelen aan die nieuwe inzichten. In korte en goed leesbare hoofdstukken geven opleiders, managers en wetenschappers hun visie en ervaringen weer. Elke bijdrage is zelfstandig te lezen, wat het zowel een prettig bladerboek maakt als tot veel verbreding en weinig verdieping leidt. Als we weten hoe we leren, kunnen we dan beter leren? Kunnen we de omstandigheden waaronder mensen leren zo beïnvloeden dat het leren geoptimaliseerd wordt? Kan ik mijn eigen hersenen manipuleren om ze beter te laten onthouden en begrijpen?
Hoe mensen leren is een centrale vraag in mijn vak als trainer. Geen wonder dat deze vragen mij direct prikkelen. Als trainer van leidinggevenden krijgen de vragen een tweede invalshoek: als we weten hoe we werken, kunnen we dan beter werken? Hoe kunnen leidinggevenden de neurowetenschap benutten om hun mensen optimaal te laten functioneren?

Over de neurologische basis van leren en leerprocessen is veel geschreven, veelal in het Engels. 'The Learning Brain' van Blakemore & Frith (2005), bijvoorbeeld, en 'How the Brain Learns' van David Sousa (2001). Over de toepassing van neurologische kennis op de werkvloer zijn minder boeken verschenen. 'Your Brain at Work' van David Rock is zo'n titel. Het boek 'Brein@work, breinkennis voor organisaties' onder redactie van Ria van Dinteren en Nina Lazeron, had om die reden vanwege de titel al vóór verschijning mijn interesse.

'Brein@work' gaat in thematisch gegroepeerde, makkelijke leesbare hoofdstukken op een breed scala aan onderwerpen in. Het boek is bedoeld voor 'iedereen die wil weten hoe je gedrag kunt beïnvloeden en hoe je het leren kunt stimuleren of versnellen'. De focus ligt daarmee dus toch bij leren en leeromgevingen, coaching en talentontwikkeling, anders dan de titel doet vermoeden. De bijdragen komen vanuit alle hoeken van het werkveld: opleiders, adviseurs, managers, wetenschappers en coaches. Neurologische inzichten, gedragspsychologische kennis, casebeschrijvingen en interviews wisselen elkaar af. Deze veelheid aan invalshoeken en onderwerpen is zowel de rijkdom als de valkuil van dit boek.

Het is prettig om het boek te pakken, een hoofdstuk of twee te lezen en het weer weg te leggen. Dat elke bijdrage op zich staat, met een gemiddelde lengte van 10 pagina's, maakt dit heel goed mogelijk. U kunt eventueel zelf bepalen naar welk onderwerp uw interesse uitgaat, het loslaten van de thematische indeling is geen probleem. Inhoudelijk zijn de hoofdstukken overwegend boeiend en uiteenlopend van de beschrijving van de hardware van het brein tot de toepassing van meditatie in bedrijven. Mét de tot de verbeelding sprekende voorbeelden van de fijne herinnering die u sneller door het doolhof helpt. Of hoe het visualiseren dat u uw gebroken arm kunt bewegen het genezingsproces versnelt.

De andere kant is dat er nu en dan overlap optreedt tussen de hoofdstukken en ze niet op elkaar voortborduren. Hoewel dat als voordeel heeft dat herhaling tot beter onthouden leidt, krijg ik als lezer het gevoel steeds opnieuw te starten, in plaats van te verdiepen. Na het lezen van het hele boek heb ik veel interessante informatie en visies gelezen en nog weinig besef van de concrete mogelijkheden. Die staan wel in het boek, overigens, in diverse hoofdstukken. Door de veelheid en diversiteit is het 'laaghangend fruit' echter moeilijker te plukken. Dat de praktische implicaties in het nawoord nog eens op een rijtje worden gezet is sympathiek, maar niet voldoende.

Het zou mijn voorkeur hebben gehad om met minder hoofdstukken meer de diepte in te gaan en de hoeveelheid onderwerpen af te bakenen. Sommige bijdragen, zoals die over beïnvloedingstechnieken, leggen geen relatie met breinkennis. Het interview van Marloes Zevenhuizen met Robert Cialdini beschrijft diverse gedragspsychologische experimenten. Waarom deze opnemen in een boek wat het brein als uitgangspunt neemt?

Terugkijkend naar mijn inleiding gaat Brein@work zeker in op de eerste vragen. Als u als HRD-professional, trainer of manager zoekt naar verbreding van uw kennis over de relatie tussen neurowetenschap en de ontwikkeling van mensen is dit een hele goede kennismaking. Als uw interesse meer uitgaat naar de tweede invalshoek komt u in 'Brein@work' wellicht te kort. Het eerder genoemde 'Your Brain at Work' is dan een aanrader.


Nina Lazeron, Ria van Dinteren
Brein@work

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden