Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
17 mei 2007 | Carla Verwijs

Op uw bureau ligt een paar stapels documenten. Ergens daartussen ligt het rapport waar u commentaar op zou geven. Maar waar is het? Een collega komt binnen. Snel legt u een paar stapels papier op elkaar, om zo plaats te maken voor het kopje koffie van de collega. “Een clean desk policy zou hier ook wel ingevoerd kunnen worden”, schertst uw collega. Vanmiddag maar eens opruimen, denkt u. Het lijkt echter wel of u elke dag kunt opruimen, er komt gewoon geen eind aan de rommel.

Rommel, we hebben er allemaal min of meer last van. Een net en geordend leven lijkt maar voor een enkeling weggelegd. 'Is netjes zijn nou echt zo voordelig als we denken?', vragen David Freedman en Eric Abrahamson zich af in het boek 'De wet van de stimulerende wanorde'. Nee dus. Integendeel zelfs! Al dat organiseren, archiveren en ordenen kost alleen maar geld en deze kosten wegen nauwelijks op tegen de voordelen. Dat rommel zelfs nuttig kan zijn, gaat al helemaal tegen ons gevoel in. Toch zijn er veel voorbeelden te geven waaruit blijkt dat wanorde zinvol is. De auteurs hebben dit soort voorbeelden verzameld en op anekdotische wijze beschreven.

In 'De wet van de stimulerende wanorde' moet rommel breed worden opgevat. Het betreft niet alleen de verzameling papieren op een bureau of een kinderkamer waar een explosie van speelgoed heeft plaatsgevonden. Het kan ook een bedrijf zijn dat werkt zonder een duidelijke strategie. Een 'wildtuin' in een wijk met strak aangelegde gazonnen. Of het willekeurig oversteken van de weg zonder gebruik te maken van het zebrapad dat verderop ligt. Dat laatste, de geëigende en geordende manier van oversteken, blijkt nog gevaarlijker te zijn ook. Mensen kijken niet goed om zich heen bij een 'veilig' zebrapad. Dat doen ze wel als ze zomaar ergens de weg oversteken. Ordening, zeker als het door anderen is aangebracht, kan zelfs aanleiding zijn tot grote ergernis. Neem de telefoonmenu's die u bij veel instanties krijgt voorgeschoteld wanneer u belt met een vraag. Hoogstwaarschijnlijk past uw vraag niet in een van de opties. U kiest maar wat of probeert zo te kiezen dat u in contact komt met een medewerker die u vervolgens weer moet doorverbinden. Ons leven zit vol met rommel of ruis en in het beste geval vinden we het nog mooi ook. Wanneer jazzmuzikanten gaan improviseren bijvoorbeeld, de zogenaamde jamsessie. In de kunst in het algemeen waarderen we geordendheid vaak juist níet.

Natuurlijk is enkel rommel ook niet ideaal, dat weten Freedman en Abrahamson ook. Er is een optimum van de hoeveelheid rommel tegenover het aanbrengen van ordening. Dit optimum zal per geval verschillen. Het moge duidelijk zijn dat rommel ongewenst is als een chirurg tijdens de operatie uit een berg instrumenten het benodigde instrument moet zien te vissen. Het is een kwestie van uitproberen om erachter te komen wanneer rommel stimulerend werkt en wanneer het leidt tot hoofdpijn.

Na het lezen van het boek 'De wet van de stimulerende wanorde' zult u zich minder schuldig voelen over de rommel op uw bureau. “Het stimuleert mijn creativiteit”, is uw reactie op de opmerking van uw collega. En vervolgens duwt u hem dit boek van Freedman en Abrahamson in handen. De tijd die u normaliter kwijt bent aan opruimen, kunt u wel beter gebruiken.


De wet van de stimulerende wanorde
17 mei 2007 | Carla Verwijs

Op uw bureau ligt een paar stapels documenten. Ergens daartussen ligt het rapport waar u commentaar op zou geven. Maar waar is het? Een collega komt binnen. Snel legt u een paar stapels papier op elkaar, om zo plaats te maken voor het kopje koffie van de collega. “Een clean desk policy zou hier ook wel ingevoerd kunnen worden”, schertst uw collega. Vanmiddag maar eens opruimen, denkt u. Het lijkt echter wel of u elke dag kunt opruimen, er komt gewoon geen eind aan de rommel. Rommel, we hebben er allemaal min of meer last van. Een net en geordend leven lijkt maar voor een enkeling weggelegd. 'Is netjes zijn nou echt zo voordelig als we denken?', vragen David Freedman en Eric Abrahamson zich af in het boek 'De wet van de stimulerende wanorde'. Nee dus. Integendeel zelfs! Al dat organiseren, archiveren en ordenen kost alleen maar geld en deze kosten wegen nauwelijks op tegen de voordelen. Dat rommel zelfs nuttig kan zijn, gaat al helemaal tegen ons gevoel in. Toch zijn er veel voorbeelden te geven waaruit blijkt dat wanorde zinvol is. De auteurs hebben dit soort voorbeelden verzameld en op anekdotische wijze beschreven.

In 'De wet van de stimulerende wanorde' moet rommel breed worden opgevat. Het betreft niet alleen de verzameling papieren op een bureau of een kinderkamer waar een explosie van speelgoed heeft plaatsgevonden. Het kan ook een bedrijf zijn dat werkt zonder een duidelijke strategie. Een 'wildtuin' in een wijk met strak aangelegde gazonnen. Of het willekeurig oversteken van de weg zonder gebruik te maken van het zebrapad dat verderop ligt. Dat laatste, de geëigende en geordende manier van oversteken, blijkt nog gevaarlijker te zijn ook. Mensen kijken niet goed om zich heen bij een 'veilig' zebrapad. Dat doen ze wel als ze zomaar ergens de weg oversteken. Ordening, zeker als het door anderen is aangebracht, kan zelfs aanleiding zijn tot grote ergernis. Neem de telefoonmenu's die u bij veel instanties krijgt voorgeschoteld wanneer u belt met een vraag. Hoogstwaarschijnlijk past uw vraag niet in een van de opties. U kiest maar wat of probeert zo te kiezen dat u in contact komt met een medewerker die u vervolgens weer moet doorverbinden. Ons leven zit vol met rommel of ruis en in het beste geval vinden we het nog mooi ook. Wanneer jazzmuzikanten gaan improviseren bijvoorbeeld, de zogenaamde jamsessie. In de kunst in het algemeen waarderen we geordendheid vaak juist níet.

Natuurlijk is enkel rommel ook niet ideaal, dat weten Freedman en Abrahamson ook. Er is een optimum van de hoeveelheid rommel tegenover het aanbrengen van ordening. Dit optimum zal per geval verschillen. Het moge duidelijk zijn dat rommel ongewenst is als een chirurg tijdens de operatie uit een berg instrumenten het benodigde instrument moet zien te vissen. Het is een kwestie van uitproberen om erachter te komen wanneer rommel stimulerend werkt en wanneer het leidt tot hoofdpijn.

Na het lezen van het boek 'De wet van de stimulerende wanorde' zult u zich minder schuldig voelen over de rommel op uw bureau. “Het stimuleert mijn creativiteit”, is uw reactie op de opmerking van uw collega. En vervolgens duwt u hem dit boek van Freedman en Abrahamson in handen. De tijd die u normaliter kwijt bent aan opruimen, kunt u wel beter gebruiken.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden