Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Wij wijzen u graag op het volgende
Door drukte zijn de levertijden van PostNL aangepast en kan uw pakket vertraging oplopen. Door de Brexit kan de levering van Engelse boeken vertraging oplopen.
24 oktober 2016 | Renze Klamer

Wij Zijn Ons Brein deed mij denken aan een gesprek wat ik vele jaren geleden voerde met een paar van mijn vrienden. We waren net begonnen met studeren en alle ideeën over nadenken, wetenschap bedrijven, intelligentie en meer van dergelijke belangwekkende zaken waren nieuw en indrukwekkend.

Ik herinner me dat iemand toen beweerde dat onze hersenen vooral chemische reacties waren en onze gedachten dus niets anders dan afgeleiden van toevallige reacties van toevallig voorkomende stofjes. Ik weet de lijn van zijn betoog niet meer, wel dat het indrukwekkend was en ook wel een beetje ingewikkeld en lastig om mee om te gaan. Dat heb ik ook met dit boek. Het is indrukwekkend; 480 pagina’s, heel veel stof, heel veel leeswerk en heel veel denkwerk. Alles over het brein. Nou ja, alles? Dat weet ik niet want ik heb er geen verstand van. Ik weet eigenlijk niks van mijn brein. En na dit boek gelezen te hebben weet ik iets meer. Maar of het volledig is? En dat is precies de belangrijkste kritiek op dit boek. Het boek is een enorme stapeling van kennis. Swaab lijkt wel een beetje op die verre neef op een verjaardagsfeestje of die onbekende consultant op een zakelijke netwerkborrel die in eerste instantie een heel erg interessant verhaal vertelt en je helemaal geboeid laat luisteren naar zijn theorieën, uitvindingen en gedachten. Je kunt er letterlijk geen speld tussen krijgen. Maar na een tijdje begin je toch wel erg te verlangen naar het einde (we hebben inmiddels geboorte, tienerleeftijd en jonge volwassenheid gehad en je weet dat je nog een half leven door moet). Kan iemand a.j.b. een drankje brengen?

Dus leg je het boek even weg. Om het toch maar weer op te pakken. En alsof je niet bent weggeweest gaat de neef verder met zijn eindeloze verhaal.

Natuurlijk is het een goed geschreven boek. Natuurlijk is het intrigerend. Soms geniaal. Het lijkt alsof het is opgebouwd uit losse onderdelen. En sommige hoofdstukken zijn wel heel erg vergelijkbaar met vorige. Overigens, dat moet gezegd, er wordt wel doorgegaan. Maar door de herhaling lijkt Swaab dan veel op een oude professor die zijn punt wil maken. En dat nogmaals wil beklemtonen dat hij echt wel gelijk heeft.

Swaab laat zien dat veel, zo niet alles, van ons handelen voortkomt uit het brein. Vaak onbewust, soms bewust. Dat hij daarbij Darwins ideeën dat alles een evolutionair voordeel moet hebben, aanhangt is een standpunt waar hij steeds meer bewijs voor aandraagt en waarin hij op den duur mij kwijtraakt. Het wordt dan wat teveel ‘beating on the same drum.’

Het is populair wetenschappelijk geschreven met gebruikmaking van alle latijnse namen voor de diverse delen van de hersenen. Omdat die namen mij niet veel zeggen, raak ik de draad dan nog wel eens kwijt. Ik vraag mij dan wel eens af of de materie zo moeilijk is dat er geen ‘gewone-mensen-taal woorden’ voor zijn bedacht. Toch blijft het een goed leesbaar boek met lekker veel voorbeelden.

Al met al een boek van een geniale prater. Maar soms moet ook die even zijn mond houden. En dan is het tijd voor eigen denkwerk en eigen creativiteit.

10 mei 2013 | Sonja de Bruin

'Wij zijn ons brein' van Dick Swaab is één van de boeken die ik had meegenomen op vakantie en dat bleek een goede keus te zijn. Het boek is van begin tot het einde boeiend en staat boordevol met interessante weetjes.

'Wij zijn ons brein' beschrijft de werking van de hersenen en de zaken die daar invloed op hebben, vanaf de conceptie tot de dood. Ondanks de complexe materie weet de schrijver, Dick Swaab, voormalig hoogleraar neurobiologie en 30 jaar lang directeur van het Nederlands Instituut voor Hersenonderzoek, er een meeslepend en boeiend verhaal van te maken.

Het is verbazingwekkend om te lezen dat zaken zoals ADHD, Alzheimer, gender identiteit en seksuele identiteit, maar ook iemands karakter(bijvoorbeeld aanleg voor agressie en moreel gedrag) al in belangrijke mate vast liggen voor de geboorte. En het is uitermate ontluisterend om te ontdekken dat de vrije wil een illusie is, als je de vrije wil definieert als de mogelijkheid om te besluiten iets wel of niet te doen zonder interne of externe beperkingen. De huidige kennis van de neurobiologie maakt duidelijke dat van een volledige vrije wil geen sprake kan zijn. Zowel erfelijke factoren als omgevingsinvloeden tijdens de vroege ontwikkeling hebben door hun inwerking op de hersenontwikkeling de structuur en de functie van de hersenen voor de rest van ons leven vastgelegd.

De schrijver neemt geen blad voor mond wanneer het gaat om 'gevoelige' onderwerpen zoals het geloof. Maar hij doet dat op een prikkelende, maar respectvolle manier en altijd met onderbouwd met resultaten van wetenschappelijk of literatuuronderzoek.

Wat mij wel aansprak als fanatieke niet-sporter is dat uit onderzoek bleek dat sporten helemaal niet gezond is en zeker niet levensverlengend is! De twee factoren die wel een positieve invloed hebben zijn een lage stofwisseling en grote, actieve hersenen. Kortom de enige gezonde sport is denksport.

In dit boek wordt alles beschreven. De zin en onzin van therapieën, antidepressiva en alternatieve geneeswijzen, agressie, moreel gedrag en geloof, meditatie, hersenbeschadiging, psychische problemen en bijna-dood-ervaringen. Kortom een must voor iedereen die beter wil begrijpen hoe zijn/haar hersenen werken.

17 november 2011 | Eric van Arendonk RM

Aanleiding om 'Wij zijn ons brein' van Dick Swaab te gaan lezen was een aanbeveling van een hoogleraar van de Erasmus universiteit. Hij vertelde dat dit boek en het boek 'De vrije wil bestaat niet' van Victor Lamme een van de weinige goede boeken is met betrekking tot neuromarketing. Aangezien dit onderwerp meer dan mijn normale aandacht heeft, besloot ik het ter hand te nemen. Het is een lijvig boek met meer dan 450 pagina's. Altijd weer even slikken zo'n pil. Ik sla het boek net dicht, ik heb het in drie dagen uitgelezen.

'Wij zijn ons brein' is naar mijn mening compleet, de ondertitel van baarmoeder tot Alzheimer wordt geheel waargemaakt. Ik ben werkelijk verbijsterd hoeveel van ons karakter al bepaald wordt in de eerste negen maanden. Dan wordt eigenlijk al bepaald in hoeverre ADHD, Alzheimer, agressiviteit en nog veel meer zich later zal gaan openbaren. Het boek geeft weer hoe de hersenen werken en waartoe ze in staat zijn.

De auteur breekt een lans voor meer onderzoek en stelt ons hele strafsysteem van justitie ter discussie. De vragen die hij daarbij stelt, zetten je tot nadenken. Zo ook de begrippen volwassenheid en kinderstrafrecht. De hersenen zijn namelijk pas werkelijk volgroeid tussen 23- en 25-jarige leeftijd. Dan pas kun je oorzaak en gevolg goed inschatten. Terwijl de wet kinderen van 18 als volwassen ziet. De meeste delinquenten hebben hun daad gepleegd doordat er een afwijking in de hersenen aanwezig is. Justitie heeft daar te weinig oog voor, zo stelt de auteur.

Ik vind het enorm knap dat Swaab in staat is geweest om een dergelijk breed maar ook ingewikkeld onderwerp op zo'n manier te beschrijven dat het de lezer pakt. Korte hoofdstukken en een goede pakkende uitleg met voorbeelden maken dat je interesse in het onderwerp iedere bladzijde groeit. Natuurlijk staan er woorden in die misschien voor neurologen gesneden koek zijn, maar voor mij abracadabra, en toch heeft dat me niet gehinderd bij het lezen. De auteur pakt de onderwerpen breed aan, naast ziektes komen ook de gevolgen van bijvoorbeeld boksen aan de orde. Een sport, zo stelt de auteur, die verboden zou moeten worden omdat de schade op korte maar vooral op langere termijn desastreus is voor de hersenen. Voordat de auteur bij Alzheimer aankomt gaat de weg langs verslavende stoffen, seksualiteit, autisme, moreel gedrag, religie, effecten van placebo's enzovoorts. En alvorens het boek eindigt met de conclusies komen nog even de dood en de evolutie voorbij.

Dick Swaab is een gepassioneerd man en dat merk je tijdens het lezen. Hij heeft een duidelijke mening over onderwerpen die de hersenen aangaan. Bijzonder fel wordt hij in hoofdstuk 17: ' Er is niet meer tussen hemel en aarde'. Het hoofdstuk gaat uitvoerig in op BDE (bijna dood ervaringen). De ervaringen van mensen die dit hebben meegemaakt verklaart hij door middel van wetenschappelijke onderzoeken. Hij haalt fel uit naar het boek van van Lommel (eindeloos bewustzijn, een wetenschappelijke visie op de bijna dood ervaring) Met name de dunheid van de stellingen van van Lommel en het ontbreken van enig wetenschappelijk vastgesteld bewijs zijn hem een doorn in het oog.

Ik snap heel goed dat dit boek in een jaar tijd 17 maal herdrukt is. Ik weet bijna zeker dat er meerdere herdrukken aankomen. Iedereen die zich soms afvraagt hoe die grijze brij in ons hoofd werkt, heeft een leerzaam maar ook vermakelijk boek in handen. Een kijkje in je hersenpan. Tijdens het lezen dacht ik onwillekeurig; zouden mijn hersenen nu weten dat ik ze aan het bestuderen ben?

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden