Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Wij wijzen u graag op het volgende
Door drukte zijn de levertijden van PostNL aangepast en kan uw pakket vertraging oplopen. Door de Brexit kan de levering van Engelse boeken vertraging oplopen.
30 september 2010 | Peter Vermeulen

Iedere manager weet dat IKEA een bedrijf is dat er voor kan zorgen dat er files ontstaan op de snelwegen. Zelfs bij zondagsopening. Veel managers zeggen nooit in de IKEA te komen, maar verlangen er naar om achter 'het geheim van het succes' te komen. Nog meer managers willen meer weten over de oprichter van deze succesformule. Geeft auteur Rüdiger Jungbluth met zijn boek 'IKEA, het geheim van het succes' de geheimen van oprichter Ingvar Kamprad bloot?

Ingvar Kamprad heeft met IKEA één van de meest succesvolle ondernemingen en sterkste merken ter wereld opgericht. Wat hij als middelbare scholier als een eenmanszaak oprichtte, is nu een internationaal opererend bedrijf met meer dan 230 vestigingen in 33 landen, met een omzet van 14,8 miljard euro. Volgens het Amerikaanse blad Forbes is oprichter Ingvar Kamprad de op drie na rijkste persoon ter wereld.

Wie is deze man, die van zichzelf zegt dat hij geen smaak heeft, maar wiens bedrijf de inrichting van honderden miljoenen interieurs beïnvloedt? En hoe kon juist deze Zweedse onderneming de grootste meubelketen ter wereld worden? Deze en andere vragen beantwoordt Rüdiger Jungbluth aan de hand van het levensverhaal van de eigenzinnige oprichter en de analyse van de succesfactoren van het bedrijf. Ook bekijkt Jungbluth kritisch in hoeverre het positieve beeld van de onderneming klopt met de werkelijkheid.

Jungbluth heeft 'IKEA' opgebouwd in twee delen. In het eerste deel gaat hij uitgebreid in op de basis van het succes van Kamprad. Dit doet hij door de inspiratiebronnen van de jonge Ingvar te beschrijven. Het waren namelijk zijn grootouders die hem motiveerden om handel te drijven door vooral veel van hem te kopen. Ingvar kreeg hierdoor de adrenalinestoot, wat hem er toe aanzette om een postorderbedrijf op te richten en vervolgens een meubelbedrijf.

Doordat potentiële cliënten vele kilometers moesten reizen, bedacht Kamprad een vernuftig idee. Door de meubels niet in elkaar gezet aan te bieden maar plat in een doos, combineerde hij een aantal zaken. De verkoopprijs kon omlaag omdat de cliënten de meubels zelf mee konden nemen en thuis in elkaar konden zetten. Tevens zijn de verzendkosten van een platte doos aanzienlijk goedkoper waardoor hij na het plaatsen van advertenties plotseling door heel Zweden goedkoop meubels kon versturen. Het gevolg zal u bekend zijn; het bekendste meubelimperium ter wereld. Van schooljongen tot miljonair en van meubelfabriekje tot multinational - Jungbluth beschrijft het allemaal boeiend in dit eerste deel van het boek.

In deel 2 beschrijft Rüdiger Jungbluth elf geheimen van IKEA. Naast de bekende inbussleutel gaat de auteur in op de vele ontwerpen, prijzen en het restaurant. Want ook hier heeft Kamprad een uitgekiend concept van gemaakt. Zo beschrijft Jungbluth waarom Kamprad de hotdog in zijn eerste winkel verkocht en hoe hij dit concept uitwerkte tot de nu overal afgeladen restaurants. De filosofie hierachter is dat Kamprad vindt dat hij de cliënten na het winkelen en het in de auto zetten van de aangeschafte meubelen iets te eten moet aanbieden voordat ze de lange reis naar huis afleggen. De Zweedse cliënten moeten namelijk lang reizen voordat ze bij IKEA waren. Tevens bedenkt hij dat op deze wijze cliënten langer in zijn zaak verblijven. Alles met de verwachting dat een aankoop die in eerste instantie niet gedaan is, tijdens het eten alsnog gedaan wordt. Hierdoor biedt hij de hotdog bijna tegen kostprijs aan. Voor die prijs kan de cliënt bijna geen nee zeggen tegen een maaltijd voordat hij weer in de auto stapt.

De auteur gaat ook in op de logistieke processen van IKEA. Dit is namelijk de basis van het succes van IKEA; het gaat er vooral om de artikelen zo plat mogelijk te kunnen vervoeren en ten tweede de vraag waar bepaalde artikelen het meest worden verkocht. IKEA zoekt dan een fabriek of leverancier in de buurt. Zo werd bijvoorbeeld de bekende Billy het meest verkocht in Duitsland, waarna de productie van Zweden naar Polen verplaatst werd. De producten waren sneller in Duitsland, de kosten daalden met als gevolg: hogere winstmarge.

Helaas worden niet alle geheimen prijs gegeven in het boek. De best bewaarde geheimen zullen naar verwachting dan ook niet openbaar gemaakt worden door Kamprad. Zo is er weinig aandacht voor de inkoopstrategie. De landen hebben eigen inkoopbureaus die de leveranciers tegen elkaar kunnen uitspelen, maar IKEA blijkt zijn leveranciers zeer trouw te zijn.

Eén van de geheimen die Rüdiger Jungbluth onthult, is de 'bedrijfsbijbel' van Ingvar Kamprad. Hierin heeft Kamprad vastgelegd wat IKEA is en hoe het bedrijf in stand gehouden dient te worden. Ieder zelfrespecterende manager dient in mijn ogen zowel eens uitgebreid een IKEA in de buurt te bezoeken en te observeren, alsmede dit boek te lezen. 'IKEA' is een boek dat uw nieuwsgierigheid blijft prikkelen en gewoonweg lekker wegleest. Wie meer wil weten over deze entrepreneur van wereldformaat evenals veel geheimen over deze succesformule is: 'IKEA' een must.

26 oktober 2006 | Eric van Arendonk RM

Het gebeurt niet vaak dat er een boek op de markt komt dat een van je klanten als onderwerp heeft. En al helemaal niet wanneer er over die klant eigenlijk weinig details bekend zijn. Zo'n boek is 'IKEA, het geheim van het succes' van Rüdiger Jungbluth. Op zich al boeiend: een organisatie die in nagenoeg heel Nederland en inmiddels ook in heel Europa bekend is, zonder dat je nou veel weet van die organisatie. En voor de gebieden die met deze klant nog geen kennis hebben gemaakt, zal dat niet lang meer duren, want de IKEA-vestigingen schieten als paddestoelen uit te grond. Bij wijzen van spreken dan, want de kolossen die deze organisatie uit de grond stampt, kun je niet meer met een paddestoel vergelijken.

Het boek bestaat grofweg uit twee delen. Het eerste deel beschrijft gedetailleerd hoe de oprichter Ingvar Kamprad zijn imperium is begonnen. Het gaat zelfs terug naar zijn grootouders, om aan te geven hoe hij in aanraking kwam met verkoop. Zijn oma kocht namelijk altijd als eerste alles wat hij haar aanbood. Dat gaf hem zo'n kick dat hij zijn handeltje langzaam begon uit te breiden. Verkopen werd een obsessie. Een volgende stap was een postorderbedrijfje en niet veel later een meubelzaakje.
Het eindresultaat is nu een slechts gedeeltelijk zichtbaar imperium, want IKEA bestaat niet alleen uit winkels. Hoe groot het imperium in totaal is, kon de auteur niet achterhalen. Vele stichtingen en BV's worden door doolhofconstructies onttrokken aan het waarneembaar vermogen. Zelfs wie de feitelijke eigenaar in persoon is, weet men niet te achterhalen. Officieel is IKEA eigendom van een Nederlandse stichting. Door een constante vlucht voor de fiscus is men daar uiteindelijk terechtgekomen. Ingvar Kamprad ontkent dat hij de eigenaar is, maar hij bemoeit zich nog wel degelijk met het concern. Hij heeft voor deze doolhofconstructie gekozen om het zelfstandig voortbestaan van IKEA te waarborgen. Ik vrees dat we pas na zijn dood zullen weten of dat ook daadwerkelijk gelukt is.

Het tweede deel van het boek behandelt elf zogenoemde 'geheimen van IKEA'. Natuurlijk de beroemde inbussleutel, de ontwerpen, de prijs, en niet te vergeten de hotdog. Het boek beschrijft uitvoerig hoe bijvoorbeeld die hotdog tot stand is gekomen. Het doel ervan was de klant na het winkelen een bevestiging te geven dat ze werkelijk goedkoop gewinkeld hadden. Tevens moest het een beloning zijn, klanten sjouwen tenslotte wat af om de spullen te mogen kopen. Het uitgangspunt van de hotdog is de prijs geweest. Deze mocht niet gesubsidieerd worden door andere activiteiten in de winkel. Vanuit dit absolute prijspunt heeft men de organisatie en verkoop dusdanig aangepast dat de lage prijs mogelijk bleef.

Eén belangrijk aspect mis ik in het boek, en wel het uitgekiende inkoopspel dat IKEA speelt. Door eigen inkoopkantoren overal ter wereld een eigen, bijna zelfstandige status te geven, weten ze de 'eigen' leveranciers slim tegen elkaar uit te spelen. De inkoopbureaus concurreren met elkaar en uiteindelijk wordt in Zweden bepaald wie er levert. Het beste inkoopbureau, dus het bureau dat de meeste deals weet binnen te halen, kan doorgroeien. Reken maar dat die onderlinge concurrentie groot is! Jammer dat Jungbluth dit niet vermeldt. Wat Jungbluth wel vermeldt, is de samenwerking met leveranciers en de langdurige contracten die men met hen aangaat. Contracten die ook nageleefd worden. Bij calamiteiten wordt in samenspraak een oplossing gezocht en dat geldt voor beide partijen. Als leverancier weet je precies wat je aan IKEA hebt.

Eén geheim wordt wel aangestipt maar niet volledig onthuld: de 'bedrijfsbijbel' van de oprichter. Hierin heeft Kamprad vastgelegd wat IKEA is en hoe IKEA in stand gehouden dient te worden. Enkele citaten staan in het boek vermeld. Wat zou ik deze bedrijfsbijbel graag eens willen lezen.

'IKEA, het geheim van het succes' van Rüdiger Jungbluth belooft het geheim van het succes te onthullen - en als marketeer wil ik natuurlijk niets liever dan dat - maar helaas moet ik u teleurstellen, want hét geheim blijft geheim vrees ik. Verder wel heel veel leuke dingen om te weten. Het boek leest lekker weg en blijft je nieuwsgierigheid prikkelen. Natuurlijk weet ik nu meer over IKEA dan daarvoor, en natuurlijk is een marketeer nooit tevreden over wat hij al wel weet en nog niet weet. Maar voor wie wat meer wil weten over het ontstaan, de groei en de mogelijke toekomst van dit concern, is dit boek een aanrader.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden