Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Risico- management niet meer alleen voor Droogstoppels
17 juli 2009 | Hans van der Klis

Na de boekhoudschandalen bij Enron, Parmalat en Ahold is de aandacht voor corporate governance en risicomanagement groter dan ooit. In hun boek Greep op de zaak hebben Francis Bouman en zijn partners van 4Partners de belangrijkste instrumenten voor risicomanagement geïnventariseerd.

Risicomanagement spreekt niet iedereen tot de verbeelding. Risicomanagers worden nog wel eens beschouwd als ‘partypoopers’ die een mooie deal willen verstoren, of als Droogstoppels die het vanachter hun bureau beter denken te weten dan de mensen in het veld. Bij banken werd voor de financiële crisis nog wel eens neergekeken op de risicomanagers, zo is de laatste maanden pijnlijk duidelijk geworden. Vaak slaagden die er dus niet in een vuist te maken tegen de agressieve handelaren die met enorme bonussen de deur uitliepen. De argumenten van minder avontuurlijke ingestelde bankiers die genoegen namen met een vast salaris, maakten weinig indruk.

Juist de crisis in de financiële wereld heeft duidelijk gemaakt dat risicomanagement onontbeerlijk is voor bedrijven. Zorgden grote schandalen (Enron, Worldcom en Ahold) er al eerder voor dat de corporate governance werd aangehaald, het is nu niet denkbeeldig dat risicomanagers in de hiërarchie een trede omhoog zullen gaan. Dat zal geen overbodige luxe zijn, zegt Francis Bouman, schrijver van Greep op de zaak. In het interview op deze pagina’s zinspeelt al hij op de problemen die te verwachten zijn in de vastgoedwereld en in de energiesector. Grote vastgoedprojecten zijn vaak agressief gefinancierd, waardoor projectontwikkelaars en investeerders als gevolg van de economische crisis in financiële problemen kunnen komen. En de energiesector heeft zich door de openstellen van de markt ontwikkeld tot een speelveld waarin grote bedragen omgaan en waar hevig wordt gehandeld.

Bouman en zijn partners in 4Partners hebben zich met ‘Greep op de zaak’ tot doel gesteld een overzicht te bieden van de belangrijkste internationale ontwikkelingen op het gebied van de corporate governance, zoals de Sarbanes-Oxley wet in de Verenigde Staten, en de instrumenten die bedrijven kunnen gebruiken in hun risicomanagement. Het is soms taaie materie, maar Droogstoppelig is hun boek allerminst. Zij hebben de bestaande methodieken op een laagdrempelige manier beschreven, zonder te diep door de knieën te gaan. Dat vertaalt zich in sprekende voorbeelden en een soepele maar zakelijke schrijfstijl, die uitstekend bij hun doelstelling past. ‘Greep op de zaak’ is geen wetenschappelijk werk, maar een handboek voor de praktijk. Daarom stoort het ook niet dat zij relatief veel aandacht besteden aan hun eigen aanpak die nog het best als pragmatisch kan worden omschreven.

Een uitstekend boek kortom, niet alleen geschikt voor gespecialiseerde risicomanagers, maar ook voor hun superieuren en managers van kleinere bedrijven, die willen weten hoe zij hun bedrijf in de hand kunnen houden.


24 mei 2009 | Marius van Rijswijk

Managers zijn verantwoordelijk voor het behalen van doelstellingen, moeten continu verbeteren en risico's beperken. Als zij daar niet in slagen, kan dat vervelende consequenties hebben. 'Greep op de zaak' geeft enig inzicht omtrent risicomanagement en interne beheersing. Echter, een overzichtswerk is het zeker niet. Francis Bouman heeft jarenlange ervaring als consultant en interim-manager en is specialist op het vakgebied van interne beheersing.

Dit boek wordt geïntroduceerd als hét overzichtswerk voor alle managers die aan de slag willen (of moeten) met risicomanagement en interne procesbeheersing. 'Greep op de zaak' bevat acht zelfstandig leesbare hoofdstukken. In het eerste hoofdstuk behandelt Francis Bouman helder en duidelijk de Gorporate Governance codes voor de Nederlandse situatie. In het daarop volgende hoofdstuk bespreekt hij kort een aantal interne risicobeheersing- en controlesystemen (irc-systemen).

Zo komen modellen aan bod die in de loop der jaren zijn ontwikkeld met betrekking tot irc-systemen. Bouman licht er een aantal toe. Onder andere worden besproken de typologie van Starreveld, het INK-managementmodel, COSO international control - integrated framework en Levers of control van Simons. De rest van het boek gaat in op de elementen van het 4partners-managementmodel. Dit model is ontwikkeld door Bouman zelf en vormt de rode draad in het boek.

De auteur begint in het kader van procesmanagement met de uitleg van het input- en outputschema en bij kwaliteitsmanagement worden TQM, ISO 9001 en Six-Sigma uitgelegd op basis niveau. Ook behandelt hij de Deming-cirkel uitvoerig. Het boek mist echter de diepgang om de meer belezen manager te blijven interesseren. Voor hen kan het als 'opfrisboek' dienen. Gezien het basisniveau kan het wel bruikbaar zijn voor de beginnende managers, voor wie het een eerste oriëntatie is op deze modellen.

'Greep op de zaak' geeft wat handvatten voor de manager die een keuze moet maken voor een model dat past bij de eigen organisatie waarmee de organisatie voldoende 'in control' kan komen. Wat ontbreekt is dat Bouman zich uitsluitend richt op de hard control-modellen en de soft control-modellen links laat liggen. Deze laatste modellen zijn gebaseerd op menselijke relaties en vertrouwen. De auteur geeft wel aan dat hij een eenzijdige visie geeft, maar daar laat hij het ook bij.

De modellen worden op hoofdlijnen kort behandeld; dit is zeker niet voldoende om echt te bepalen welk model voor uw organisatie geschikt is. Naar mijn smaak wordt het door de auteur zelf ontwikkelde 4partnersmanagementmodel te uitvoerig behandeld. De auteur had een analyse moeten maken van de samenhang van de verschillende irc-systemen en de kwaliteit daarvan. Het had een meerwaarde gehad als vervolgens de auteur vanuit zijn eigen ervaring had aangegeven hoe u de 'gebreken' in elk systeem kunt ondervangen.

Een overzichtwerk? Nee, dat is 'Greep op de zaak' zeker niet. Het kan wel een aardig boek zijn voor de beginnende manager. De meer ervaren manager zal met ermee echter geen greep op zijn organisatie krijgen, daarvoor schiet het boek tekort.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden