Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
17 november 2011 | Roelke Posthumus

Nederland heeft bijna een miljoen managers. Over hun geworstel en de uitdagingen in hun werk wordt veel nagedacht. Door hen zelf maar ook door andere Nederlanders die hen adviseren, trainen en coachen. Een aantal van deze managementdenkers heeft inmiddels een sterstatus. Hun boeken zijn steevast bestsellers, zij spreken altijd voor volle zalen en laten zich daar goed voor betalen. Dominique Haijtema interviewde hen en schreef daarover 'De goeroegids'. Een boek dat boeiende doorkijkjes biedt in de persoonlijkheden, denkbeelden en methoden van de meest succesvolle managementdenkers van dit moment.

Ooit verliet ik verontwaardigd de one man show van een van de succesvolle managementgoeroes van dat moment en besloot nooit meer naar een optreden van een goed gebekte seminarleider te gaan. Praktijkervaring, gecombineerd met het lezen van boeken van gerenommeerde wetenschappers levert voor mij meer dan genoeg inspiratie op. Bovendien houd ik op die manier veel geld over voor nog leukere dingen. Een ander bijkomend voordeel is dat ik straffeloos boos commentaar in de kantlijn kan schrijven.

Zodoende heb ik wel wat gemist, zo blijkt na lezing van 'De goeroegids' van Dominique Haijtema. Dit toegankelijke en interessante boek bevredigt namelijk de nieuwsgierigheid naar welk mens er achter het succes van grote ego's als Jeroen Busscher, Remco Claassen en Jan van Setten zit. De auteur geeft bovendien inzicht hoe recente sterren als Roos Vonk en Ben Tiggelaar naar organisaties en management kijken. Ze slaagt er daarbij in om de essentie van hun methoden kort en krachtig voor het voetlicht te brengen, denk aan succesvolle managementauteurs en -docenten als Daniel Ofman, Léon de Caluwé en Jos Burgers. En gelukkig geeft Haijtema nog vele bruikbare tips voor iedere manager.

Dominique Haijtema sprak met 13 populaire Nederlandse managementdenkers, bundelde de resultaten van de interviews en voorzag deze van een uitgebreide inleiding. Ik beleefde twee plezierige avonden aan het boek. Ik beveel het aan voor een Transatlantische vlucht of lange treinreis. De schrijfster slaagt erin met haar vragen tot de kern door te dringen, heeft een prettige schrijfstijl en vermeldt na elk interview de belangrijkste managementadviezen van haar gesprekspartners. Ook heeft zij van elk van hen een kort CV en een foto bijgevoegd. Zo maak je niet alleen kennis met de denkwijzen maar ook met de persoon van de 'goeroe'.

Twee thema's lijken de schrijfster vooral bezig te houden. Ten eerste wat de essentie van goed leiderschap vormt. En verder wat de verklaring is voor de discrepantie tussen de energie die gestoken wordt in verbetering van management en organisaties en de schamele resultaten hiervan. Naast haar fascinatie voor het succes van de grootste ego's onder de geïnterviewden, vormen deze vragen de rode draad in 'De goeroegids'.

Dominique Haijtema kan goed interviewen en schrijven. In dit boek is zij minder sterk in verbanden leggen en conclusies trekken. Zij probeert dit gedeeltelijk in de inleiding op de interviews maar dan is de lezer daar nog niet aan toe.

Inmiddels weet ik nog steeds niet waarom wij massaal luisteren naar Remco Claassen of Manfred Kets de Vries. Desondanks ben ik ze wel veel aardiger gaan vinden. 'De goeroegids' heeft ook - uitsluitend goede boeken doen dit - nieuwe vragen opgeroepen. Zo vraag ik me af of bestsellers en dure seminars al eens een betere leidinggevende opgeleverd hebben. En hoe groot is het nut van het werk van Roos Vonk voor managers, vergeleken met dat van Geert Hofstede? Waarom staat Marijke Lingsma niet drie maal in de week op een podium? Heeft Geert Hofstede echt nog nooit van Daniel Ofman en zijn kernkwadranten gehoord?

Is het toeval dat Ben Tiggelaar, Fons Trompenaars en Jan van Setten samen 10 dochters hebben en geen enkele zoon, terwijl Geert Hofstede 4 zonen heeft en geen dochter? Of is hier meer aan de hand? De antwoorden op deze en andere vragen zijn gedeeltelijk tussen de regels te vinden. Gewoon lezen dus dit boek en hopen dat Dominique Haijtema snel een vervolg schrijft.


De goeroegids
17 november 2011 | Roelke Posthumus

N ederland heeft bijna een miljoen managers. Over hun geworstel en de uitdagingen in hun werk wordt veel nagedacht. Door hen zelf maar ook door andere Nederlanders die hen adviseren, trainen en coachen. Een aantal van deze managementdenkers heeft inmiddels een sterstatus. Hun boeken zijn steevast bestsellers, zij spreken altijd voor volle zalen en laten zich daar goed voor betalen. Dominique Haijtema interviewde hen en schreef daarover 'De goeroegids'. Een boek dat boeiende doorkijkjes biedt in de persoonlijkheden, denkbeelden en methoden van de meest succesvolle managementdenkers van dit moment.

Ooit verliet ik verontwaardigd de one man show van een van de succesvolle managementgoeroes van dat moment en besloot nooit meer naar een optreden van een goed gebekte seminarleider te gaan. Praktijkervaring, gecombineerd met het lezen van boeken van gerenommeerde wetenschappers levert voor mij meer dan genoeg inspiratie op. Bovendien houd ik op die manier veel geld over voor nog leukere dingen. Een ander bijkomend voordeel is dat ik straffeloos boos commentaar in de kantlijn kan schrijven.

Zodoende heb ik wel wat gemist, zo blijkt na lezing van 'De goeroegids' van Dominique Haijtema. Dit toegankelijke en interessante boek bevredigt namelijk de nieuwsgierigheid naar welk mens er achter het succes van grote ego's als Jeroen Busscher, Remco Claassen en Jan van Setten zit. De auteur geeft bovendien inzicht hoe recente sterren als Roos Vonk en Ben Tiggelaar naar organisaties en management kijken. Ze slaagt er daarbij in om de essentie van hun methoden kort en krachtig voor het voetlicht te brengen, denk aan succesvolle managementauteurs en -docenten als Daniel Ofman, Léon de Caluwé en Jos Burgers. En gelukkig geeft Haijtema nog vele bruikbare tips voor iedere manager.

Dominique Haijtema sprak met 13 populaire Nederlandse managementdenkers, bundelde de resultaten van de interviews en voorzag deze van een uitgebreide inleiding. Ik beleefde twee plezierige avonden aan het boek. Ik beveel het aan voor een Transatlantische vlucht of lange treinreis. De schrijfster slaagt erin met haar vragen tot de kern door te dringen, heeft een prettige schrijfstijl en vermeldt na elk interview de belangrijkste managementadviezen van haar gesprekspartners. Ook heeft zij van elk van hen een kort CV en een foto bijgevoegd. Zo maak je niet alleen kennis met de denkwijzen maar ook met de persoon van de 'goeroe'.

Twee thema's lijken de schrijfster vooral bezig te houden. Ten eerste wat de essentie van goed leiderschap vormt. En verder wat de verklaring is voor de discrepantie tussen de energie die gestoken wordt in verbetering van management en organisaties en de schamele resultaten hiervan. Naast haar fascinatie voor het succes van de grootste ego's onder de geïnterviewden, vormen deze vragen de rode draad in 'De goeroegids'.

Dominique Haijtema kan goed interviewen en schrijven. In dit boek is zij minder sterk in verbanden leggen en conclusies trekken. Zij probeert dit gedeeltelijk in de inleiding op de interviews maar dan is de lezer daar nog niet aan toe.

Inmiddels weet ik nog steeds niet waarom wij massaal luisteren naar Remco Claassen of Manfred Kets de Vries. Desondanks ben ik ze wel veel aardiger gaan vinden. 'De goeroegids' heeft ook - uitsluitend goede boeken doen dit - nieuwe vragen opgeroepen. Zo vraag ik me af of bestsellers en dure seminars al eens een betere leidinggevende opgeleverd hebben. En hoe groot is het nut van het werk van Roos Vonk voor managers, vergeleken met dat van Geert Hofstede? Waarom staat Marijke Lingsma niet drie maal in de week op een podium? Heeft Geert Hofstede echt nog nooit van Daniel Ofman en zijn kernkwadranten gehoord?

Is het toeval dat Ben Tiggelaar, Fons Trompenaars en Jan van Setten samen 10 dochters hebben en geen enkele zoon, terwijl Geert Hofstede 4 zonen heeft en geen dochter? Of is hier meer aan de hand? De antwoorden op deze en andere vragen zijn gedeeltelijk tussen de regels te vinden. Gewoon lezen dus dit boek en hopen dat Dominique Haijtema snel een vervolg schrijft.


22 september 2011 | Joost van Driessen

Hoe kun je in korte tijd de kennis van de Nederlandse managementgoeroe's tot je nemen? Ze treden vaak genoeg op, dus je kunt al hun lezingen aflopen. Dat is een kostbare zaak, zowel in tijd als in geld. Slimmer is het om ze te laten interviewen door een goede journalist. Dat is Dominique Haijtema. De interviews heeft ze verzameld in 'De Goeroegids'.

Eén van de geïnterviewde goeroes in 'De Goeroegids' van Dominique Haijtema is Jos Burgers. Van hem is een legendarische uitspraak die de kracht van dit boek illustreert: 'In plaats van vier tientjes voor twee boeken uit te geven, betalen mensen liever duizend euro voor de toelichting op die twee boeken.

Denk niet dat je alles weet na het lezen van de interviews. De managementdenkers hebben in hun boeken en lezingen veel meer te melden. Een goed overzicht biedt 'De Goeroegids' wel. Dit boek zou wel eens kunnen aanzetten tot het volgen van een lezing door de bron zelf. Of zoals Daniël Ofman in zijn interview zegt: 'uiteindelijk doet een boek niets. Het zijn de mensen die een boek tot leven brengen. Door lezingen en workshops gaat het pas leven'. Inderdaad, het verslag van het interview met Remco Claassen is erg leuk. De volgende dialoog doet het op papier en in de zaal goed: 'Heeft u zelf ook ervaring met leidinggeven? Nee, zelfs mijn honden luisteren niet naar me'. Maar Claassen op het podium zien uitleggen wat 'fompen' is, maakt meer indruk dan een boek of een interview.

Het goede nieuws voor de goeroes is dus dat dit boek hun inkomsten uit lezingen niet zal aantasten. Wel biedt het de mogelijkheid voor de potentiële deelnemers om kennis te maken met de denkers. Door haar vraagstelling weet Haijtema echt een goed beeld neer te zetten van de goeroe in kwestie. Op die manier kun je degenen die je nieuwsgierig maken scheiden van degenen waar je jeuk van krijgt. Iedereen kan dan zijn favorieten op een verlanglijstje zetten. Dat is goed voor die deelnemers, want de kans op een 'fit' met de spreker neemt toe. Het is ook goed voor de sprekers, want de kans op een teleurstellende ervaring neemt af.

Ik was blij om te lezen dat het veelgemaakte, maar nutteloze onderscheid tussen 'managers' en 'leiders' in dit boek door de meeste goeroes goed behandeld wordt. Een manager is niet een bureaucraat die alleen maar papier schuift. Sommige managers moeten hun leiderschapsvaardigheden ontwikkelen, maar veel leiders moeten ook aangemoedigd worden om hun managementcapaciteiten te ontwikkelen. Verbinding is het toverwoord, niet het bouwen van twee zuilen waarvan er één bevolkt wordt door bureaucratische nietsnutten en de andere door verlichte geesten.

Wat veel van de aangehaalde goeroes met elkaar gemeen hebben, is hun trots op de wetenschappelijke onderbouwing van hun werk. Het zijn niet zomaar sprekers die je vermaken, ze hebben een wetenschappelijk gefundeerde boodschap. Haijtema koppelt hun inzichten vervolgens aan elkaar en confronteert ze ook met elkaars uitspraken. Die interactie is interessant. Ik raad iedereen aan het boek ook zo te lezen: zoek de overeenkomsten, maar ook de verschillen, en breng de verschillen met elkaar in balans.
De Caluwé meldt in zijn interview: 'De organisatie draait wel, maar niet omdat er leiding wordt gegeven'. Iedereen die daar wat aan wil doen, kan veel inspiratie vinden in 'De Goeroegids'.


De goeroegids
22 september 2011 | Joost van Driessen

Hoe kun je in korte tijd de kennis van de Nederlandse managementgoeroe's tot je nemen? Ze treden vaak genoeg op, dus je kunt al hun lezingen aflopen. Dat is een kostbare zaak, zowel in tijd als in geld. Slimmer is het om ze te laten interviewen door een goede journalist. Dat is Dominique Haijtema. De interviews heeft ze verzameld in 'De Goeroegids'. Eén van de geïnterviewde goeroes in 'De Goeroegids' van Dominique Haijtema is Jos Burgers. Van hem is een legendarische uitspraak die de kracht van dit boek illustreert: 'In plaats van vier tientjes voor twee boeken uit te geven, betalen mensen liever duizend euro voor de toelichting op die twee boeken.

Denk niet dat je alles weet na het lezen van de interviews. De managementdenkers hebben in hun boeken en lezingen veel meer te melden. Een goed overzicht biedt 'De Goeroegids' wel. Dit boek zou wel eens kunnen aanzetten tot het volgen van een lezing door de bron zelf. Of zoals Daniël Ofman in zijn interview zegt: 'uiteindelijk doet een boek niets. Het zijn de mensen die een boek tot leven brengen. Door lezingen en workshops gaat het pas leven'. Inderdaad, het verslag van het interview met Remco Claassen is erg leuk. De volgende dialoog doet het op papier en in de zaal goed: 'Heeft u zelf ook ervaring met leidinggeven? Nee, zelfs mijn honden luisteren niet naar me'. Maar Claassen op het podium zien uitleggen wat 'fompen' is, maakt meer indruk dan een boek of een interview.

Het goede nieuws voor de goeroes is dus dat dit boek hun inkomsten uit lezingen niet zal aantasten. Wel biedt het de mogelijkheid voor de potentiële deelnemers om kennis te maken met de denkers. Door haar vraagstelling weet Haijtema echt een goed beeld neer te zetten van de goeroe in kwestie. Op die manier kun je degenen die je nieuwsgierig maken scheiden van degenen waar je jeuk van krijgt. Iedereen kan dan zijn favorieten op een verlanglijstje zetten. Dat is goed voor die deelnemers, want de kans op een 'fit' met de spreker neemt toe. Het is ook goed voor de sprekers, want de kans op een teleurstellende ervaring neemt af.

Ik was blij om te lezen dat het veelgemaakte, maar nutteloze onderscheid tussen 'managers' en 'leiders' in dit boek door de meeste goeroes goed behandeld wordt. Een manager is niet een bureaucraat die alleen maar papier schuift. Sommige managers moeten hun leiderschapsvaardigheden ontwikkelen, maar veel leiders moeten ook aangemoedigd worden om hun managementcapaciteiten te ontwikkelen. Verbinding is het toverwoord, niet het bouwen van twee zuilen waarvan er één bevolkt wordt door bureaucratische nietsnutten en de andere door verlichte geesten.

Wat veel van de aangehaalde goeroes met elkaar gemeen hebben, is hun trots op de wetenschappelijke onderbouwing van hun werk. Het zijn niet zomaar sprekers die je vermaken, ze hebben een wetenschappelijk gefundeerde boodschap. Haijtema koppelt hun inzichten vervolgens aan elkaar en confronteert ze ook met elkaars uitspraken. Die interactie is interessant. Ik raad iedereen aan het boek ook zo te lezen: zoek de overeenkomsten, maar ook de verschillen, en breng de verschillen met elkaar in balans.
De Caluwé meldt in zijn interview: 'De organisatie draait wel, maar niet omdat er leiding wordt gegeven'. Iedereen die daar wat aan wil doen, kan veel inspiratie vinden in 'De Goeroegids'.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden