Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
10 oktober 2012 | Peter de Roode

'Waarom gedijen sommige bedrijven in onzekerheid en chaos en andere niet?' In dit nieuwste boek van Jim Collins, dat hij samen met Morten Hansen schreef, staat deze vraag centraal. Collins-fans kunnen hun hart ophalen met 'Great by Choice': veel onderzoek, interessante conclusies met de nodige uitbreiding van het managementjargon. Maar ook de Collins-critici komen ruimschoots aan hun trekken. Ze zullen zich de vragen stellen: 'Wat moeten we met deze inzichten?' en 'Is hier geen sprake van jumping to conclusions?'

Voor 'Great by Choice' hebben Jim Collins en Morten Hansen een onderzoek opgezet waarbij ze fantastisch presterende bedrijven vergeleken met een controlegroep. Deze fantastisch presterende bedrijven worden door hen '10x-ers' genoemd omdat deze bedrijven tien keer zo goed presteerden als de index voor de bedrijfstak. Het ging hier om Amerikaanse beursgenoteerde bedrijven.

Zelf heb ik de nodige moeite met de opzet van het hele onderzoek. Eerst wordt gekeken naar keihard meetbare prestaties in het verleden voor zowel de 10x-bedrijven als de controlegroep, vervolgens wordt gezocht naar methoden en werkwijzen die de 10x-ers onderscheiden van de controlebedrijven. De auteurs komen dan met uitspraken over wat de 10x-organisaties en hun leiders anders deden en wat hen succesvol maakte. Ik vroeg me daarbij af hoe nauwkeurig je dit kunt onderzoeken voor 14 organisaties (zeven koppels: 10x versus controlegroep) over een ruime periode tot en met 2002.

Maar wie zich niets aantrekt van al die methodologische kanttekeningen, ziet veel frisse inzichten voorbijkomen. Interessant is het aspect dat de auteurs 'de 20 km-loop' hebben genoemd. Dat wil zeggen dat bedrijven hun tempo gelijkmatig verdelen over het jaar en niet te snel willen groeien. De bedrijven uit de controlegroep joegen op dit punt een veel agressievere groei na, maakten nog grotere sprongen en gingen nog radicalere avonturen aan dan de 10x-winnaars. Collins en Hansen noemen de 20 km-loop dan ook een onderscheidende factor.

Een andere factor die van belang is het acroniem 'smac' dat staat voor: specifiek, methodisch en altijd consistent. Het bleek dat de controlegroep hun werkwijzen in slechte jaren veel vaker aanpasten dan 10x-ers. Een interessante conclusie die tot nadenken stemt, is dat 10x-ers helemaal niet zo vaak veranderen. Dat doen ze pas als hun principes en methodes niet meer werken. In de controlegroep was veel meer sprake van veranderingen: maar het waren veranderingen van hun werkwijzen en methoden.

Her en der blazen de auteurs wat heilige huisjes omver. Ze melden dat ze vijf hardnekkige mythes hebben getackeld, zoals: 'Leiders die succes hebben in een turbulente wereld, zijn doortastende visionairs die risico's niet uit de weg gaan.' Het tegendeel zou waar zijn.

Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de auteurs zelf ook slachtoffer zijn geworden van een bekende mythe: de mythe van het individu. De auteurs kennen wel erg veel waarde toe aan het belang van een leider. Zo wordt de onvermijdelijke Herb Kelleher (voormalig CEO van Southwest Airlines) opgevoerd als lichtend voorbeeld. Wie zich in de jaren negentig verdiepte in thema's als service en klantgerichtheid, kwam deze naam steeds tegen. De mythe van het individu zien we ook terug wanneer de auteurs het hebben over de ontdekkingsreizigers Scott en Amundsen. De laatste is in 'Great by Choice' het schoolvoorbeeld van de ideale leerling (de 10x-er), terwijl Scott eerder de probleemleerling was (de controlegroep). Naar mijn mening een ongenuanceerd beeld en feitelijk ook onwaar. Deze zwart-wit benadering zie ik helaas door het hele boek heen.

De 10x-ers zijn methodisch, gedisciplineerd, staan open voor verandering en kijken vooral naar wat werkt ('schieten met kogels') en gaan later over tot zwaarder geschut ('schieten met een kanon'). Wie het gehele werk van Collins heeft gelezen, ziet de links met concepten uit zijn vorige boeken. Zo is er een duidelijke link tussen 10x-leiders en niveau-vijf leiders (uit 'Good to Great'): ze zijn enorm ambitieus, maar hun ambitie is vooral gericht op het doel, of het bedrijf, maar niet op henzelf. Ook zal de lezer die het boek 'How the Mighty Fall' kent, de fasen van verval herkennen - met name bij de controlegroep wanneer deze lukraak allerlei dingen uitprobeert.

Helaas ben ik na het lezen van dit boek van Collins van fan naar criticus verschoven. Een volgend boek is nodig om hier wat beweging in te krijgen.


Great by Choice (Nederlandstalig)
10 oktober 2012 | Peter de Roode

'Waarom gedijen sommige bedrijven in onzekerheid en chaos en andere niet?' In dit nieuwste boek van Jim Collins, dat hij samen met Morten Hansen schreef, staat deze vraag centraal. Collins-fans kunnen hun hart ophalen met 'Great by Choice': veel onderzoek, interessante conclusies met de nodige uitbreiding van het managementjargon. Maar ook de Collins-critici komen ruimschoots aan hun trekken. Ze zullen zich de vragen stellen: 'Wat moeten we met deze inzichten?' en 'Is hier geen sprake van jumping to conclusions?' Voor 'Great by Choice' hebben Jim Collins en Morten Hansen een onderzoek opgezet waarbij ze fantastisch presterende bedrijven vergeleken met een controlegroep. Deze fantastisch presterende bedrijven worden door hen '10x-ers' genoemd omdat deze bedrijven tien keer zo goed presteerden als de index voor de bedrijfstak. Het ging hier om Amerikaanse beursgenoteerde bedrijven.

Zelf heb ik de nodige moeite met de opzet van het hele onderzoek. Eerst wordt gekeken naar keihard meetbare prestaties in het verleden voor zowel de 10x-bedrijven als de controlegroep, vervolgens wordt gezocht naar methoden en werkwijzen die de 10x-ers onderscheiden van de controlebedrijven. De auteurs komen dan met uitspraken over wat de 10x-organisaties en hun leiders anders deden en wat hen succesvol maakte. Ik vroeg me daarbij af hoe nauwkeurig je dit kunt onderzoeken voor 14 organisaties (zeven koppels: 10x versus controlegroep) over een ruime periode tot en met 2002.

Maar wie zich niets aantrekt van al die methodologische kanttekeningen, ziet veel frisse inzichten voorbijkomen. Interessant is het aspect dat de auteurs 'de 20 km-loop' hebben genoemd. Dat wil zeggen dat bedrijven hun tempo gelijkmatig verdelen over het jaar en niet te snel willen groeien. De bedrijven uit de controlegroep joegen op dit punt een veel agressievere groei na, maakten nog grotere sprongen en gingen nog radicalere avonturen aan dan de 10x-winnaars. Collins en Hansen noemen de 20 km-loop dan ook een onderscheidende factor.

Een andere factor die van belang is het acroniem 'smac' dat staat voor: specifiek, methodisch en altijd consistent. Het bleek dat de controlegroep hun werkwijzen in slechte jaren veel vaker aanpasten dan 10x-ers. Een interessante conclusie die tot nadenken stemt, is dat 10x-ers helemaal niet zo vaak veranderen. Dat doen ze pas als hun principes en methodes niet meer werken. In de controlegroep was veel meer sprake van veranderingen: maar het waren veranderingen van hun werkwijzen en methoden.

Her en der blazen de auteurs wat heilige huisjes omver. Ze melden dat ze vijf hardnekkige mythes hebben getackeld, zoals: 'Leiders die succes hebben in een turbulente wereld, zijn doortastende visionairs die risico's niet uit de weg gaan.' Het tegendeel zou waar zijn.

Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de auteurs zelf ook slachtoffer zijn geworden van een bekende mythe: de mythe van het individu. De auteurs kennen wel erg veel waarde toe aan het belang van een leider. Zo wordt de onvermijdelijke Herb Kelleher (voormalig CEO van Southwest Airlines) opgevoerd als lichtend voorbeeld. Wie zich in de jaren negentig verdiepte in thema's als service en klantgerichtheid, kwam deze naam steeds tegen. De mythe van het individu zien we ook terug wanneer de auteurs het hebben over de ontdekkingsreizigers Scott en Amundsen. De laatste is in 'Great by Choice' het schoolvoorbeeld van de ideale leerling (de 10x-er), terwijl Scott eerder de probleemleerling was (de controlegroep). Naar mijn mening een ongenuanceerd beeld en feitelijk ook onwaar. Deze zwart-wit benadering zie ik helaas door het hele boek heen.

De 10x-ers zijn methodisch, gedisciplineerd, staan open voor verandering en kijken vooral naar wat werkt ('schieten met kogels') en gaan later over tot zwaarder geschut ('schieten met een kanon'). Wie het gehele werk van Collins heeft gelezen, ziet de links met concepten uit zijn vorige boeken. Zo is er een duidelijke link tussen 10x-leiders en niveau-vijf leiders (uit 'Good to Great'): ze zijn enorm ambitieus, maar hun ambitie is vooral gericht op het doel, of het bedrijf, maar niet op henzelf. Ook zal de lezer die het boek 'How the Mighty Fall' kent, de fasen van verval herkennen - met name bij de controlegroep wanneer deze lukraak allerlei dingen uitprobeert.

Helaas ben ik na het lezen van dit boek van Collins van fan naar criticus verschoven. Een volgend boek is nodig om hier wat beweging in te krijgen.


7 augustus 2012 | Jan Jacob Bos

Op het eerste gezicht lijkt 'Great by Choice' wel wat overeenkomsten te hebben met 'Good to Great'. In beide gevallen gaat het om een empirisch onderzoek naar wat bedrijven zo geweldig maakt. Schijn bedriegt gelukkig: Jim Collins heeft na negen jaar onderzoek weer een nieuw meesterwerk afgeleverd.

'Good to Great' is vooral gericht op de organisatie zelf. 'Great by Choice' gaat nog een stap verder en kijkt ook naar de omstandigheden. Op rustig water met een aangename wind lukt het iedereen om een zeilboot op koers te houden. Als er echter een zware storm opsteekt, is het ineens veel moeilijker om op koers te blijven. Als verschillende bedrijven in dezelfde storm terechtkomen, een financiële crisis bijvoorbeeld, lukt het sommige bedrijven wel om de storm te overleven en gaan andere bedrijven ten onder. Hoe komt het dan dat onder dezelfde omstandigheden sommige bedrijven goed blijven presteren en andere juist niet?

Jim Collins neemt u voor het antwoord op deze vraag mee in zijn uitgebreide onderzoek met verrassende resultaten. De resultaten uit het onderzoek kunt u natuurlijk toepassen in uw eigen organisatie om zelf ook op koers te blijven in woelige tijden. Toch gaat het niet alleen om de resultaten uit het onderzoek. De reis ernaar toe, de ontdekkingen en de voorbeelden zullen u inspireren om in uw eigen organisatie aan de slag te gaan.

Het boek begint met de zin dat u de toekomst niet kunt voorspellen, maar wel kunt creëren. Dat blijkt maar al te waar. De periode van onderzoek beslaat namelijk de laatste dertig jaar van de vorige eeuw. Dit maakt de voorbeelden wat gedateerd, ze sluiten niet altijd goed aan op de huidige situatie van het bedrijf in het voorbeeld. Zo wordt Apple bijvoorbeeld als referentie gebruikt, terwijl Apple op dit moment ook goed zou passen in het rijtje met bedrijven dat juist wél de keuze heeft gemaakt om geweldig te zijn. De voorbeelden blijven echter nog steeds waardevol als deze geplaatst worden in tijd waarnaar het voorbeeld verwijst.

Gaat u het verschil maken om uw organisatie in deze woelige tijden op koers te houden? Jim Collins heeft daarvoor geen toverformule ontdekt die u alleen maar uit hoeft te spreken. U moet er echt mee aan de slag. Als het u dan lukt om gestaag door te werken (de 'twenty mile march') en alle andere concepten toe te passen, kunt u sterker uit een crisis komen dan u er in ging. Wie weet dient uw organisatie dan wel als voorbeeld in het volgende boek van Collins!

Of u nu alles van Jim Collins al gelezen heeft, of nog helemaal niets, in alle gevallen is 'Great by Choice' een echte aanrader om uw organisatie of afdeling juist in roerige tijden af te laten stevenen op succes. Eigenlijk is het zo eenvoudig zoals William Carey zei: 'Slechts weinig mensen beseffen waartoe ze in staat zijn, tot ze het proberen en volharden in wat ze ondernomen hebben.' Volharden in waar u aan begonnen bent, helpt u om gestaag door te groeien naar het resultaat.

Deze recensie is geschreven op basis van het Engelstalige origineel.


Great by Choice (Nederlandstalig)
7 augustus 2012 | Jan Jacob Bos

Op het eerste gezicht lijkt 'Great by Choice' wel wat overeenkomsten te hebben met 'Good to Great'. In beide gevallen gaat het om een empirisch onderzoek naar wat bedrijven zo geweldig maakt. Schijn bedriegt gelukkig: Jim Collins heeft na negen jaar onderzoek weer een nieuw meesterwerk afgeleverd. 'Good to Great' is vooral gericht op de organisatie zelf. 'Great by Choice' gaat nog een stap verder en kijkt ook naar de omstandigheden. Op rustig water met een aangename wind lukt het iedereen om een zeilboot op koers te houden. Als er echter een zware storm opsteekt, is het ineens veel moeilijker om op koers te blijven. Als verschillende bedrijven in dezelfde storm terechtkomen, een financiële crisis bijvoorbeeld, lukt het sommige bedrijven wel om de storm te overleven en gaan andere bedrijven ten onder. Hoe komt het dan dat onder dezelfde omstandigheden sommige bedrijven goed blijven presteren en andere juist niet?

Jim Collins neemt u voor het antwoord op deze vraag mee in zijn uitgebreide onderzoek met verrassende resultaten. De resultaten uit het onderzoek kunt u natuurlijk toepassen in uw eigen organisatie om zelf ook op koers te blijven in woelige tijden. Toch gaat het niet alleen om de resultaten uit het onderzoek. De reis ernaar toe, de ontdekkingen en de voorbeelden zullen u inspireren om in uw eigen organisatie aan de slag te gaan.

Het boek begint met de zin dat u de toekomst niet kunt voorspellen, maar wel kunt creëren. Dat blijkt maar al te waar. De periode van onderzoek beslaat namelijk de laatste dertig jaar van de vorige eeuw. Dit maakt de voorbeelden wat gedateerd, ze sluiten niet altijd goed aan op de huidige situatie van het bedrijf in het voorbeeld. Zo wordt Apple bijvoorbeeld als referentie gebruikt, terwijl Apple op dit moment ook goed zou passen in het rijtje met bedrijven dat juist wél de keuze heeft gemaakt om geweldig te zijn. De voorbeelden blijven echter nog steeds waardevol als deze geplaatst worden in tijd waarnaar het voorbeeld verwijst.

Gaat u het verschil maken om uw organisatie in deze woelige tijden op koers te houden? Jim Collins heeft daarvoor geen toverformule ontdekt die u alleen maar uit hoeft te spreken. U moet er echt mee aan de slag. Als het u dan lukt om gestaag door te werken (de 'twenty mile march') en alle andere concepten toe te passen, kunt u sterker uit een crisis komen dan u er in ging. Wie weet dient uw organisatie dan wel als voorbeeld in het volgende boek van Collins!

Of u nu alles van Jim Collins al gelezen heeft, of nog helemaal niets, in alle gevallen is 'Great by Choice' een echte aanrader om uw organisatie of afdeling juist in roerige tijden af te laten stevenen op succes. Eigenlijk is het zo eenvoudig zoals William Carey zei: 'Slechts weinig mensen beseffen waartoe ze in staat zijn, tot ze het proberen en volharden in wat ze ondernomen hebben.' Volharden in waar u aan begonnen bent, helpt u om gestaag door te groeien naar het resultaat.

Deze recensie is geschreven op basis van het Engelstalige origineel.


7 augustus 2012 | Carla Verwijs

Jim Collins onderzoekt al vele jaren stukjes van de puzzel hoe bedrijven succesvol worden. Over die onderzoeken heeft hij verschillende boeken geschreven, die minstens zo succesvol zijn als de bedrijven die hij onderzoekt. Het nieuwste boek van Jim Collins, geschreven in samenwerking met Morten Hansen, is opnieuw zo'n puzzelstukje. In 'Great by Choice' wordt gekeken naar hoe het komt dat sommige bedrijven gedijen in turbulente en onzekere tijden: wat maakt dat ze overeind blijven en zelfs groeien?

Collins begint 'Great by Choice' met een beschrijving van de Zuidpooltocht van Amundsen en Scott, niet geheel toevallig dit jaar 100 jaar geleden. In de tochten die zij onafhankelijk van elkaar maakten rond dezelfde periode, troffen de mannen vergelijkbare (barre) omstandigheden. Amundsen was in staat de vlag als eerste op de Zuidpool te planten, terwijl Scott en zijn team de expeditie niet overleefden. Ook hier rijst de vraag hoe het komt dat Admundsen succesvol was en Scott in dezelfde omstandigheden faalde.

Zoals in al zijn eerdere boeken selecteert Collins ook hier een aantal succesvolle bedrijven en minder succesvolle vergelijkingsbedrijven. De succesvolle worden 10X-ers genoemd, omdat ze de aandelenmarkt in de sector met minimaal 10 keer verslaan. De studie is geëindigd in 2002, dus de resultaten zeggen niet alles over de toestand van de bedrijven nu. Het is goed dat dit wordt gezegd, want een van de vergelijkingsbedrijven is Apple en het zal niemand zijn ontgaan dat Apple het momenteel bijzonder goed doet.

10X Leiders zijn vergelijkbaar met Amundsen die de Zuidpoolexpeditie succesvol afrondde. Ze delen een aantal kenmerken, te weten: fanatieke discipline, empirische creativiteit, productieve paranoia, in combinatie met niveau 5 leiderschap. Deze laatste term is bekend bij lezers van de eerdere boeken, het wordt hier nagenoeg niet uitgelegd.

Een van de kenmerken van de 10X-bedrijven is dat ze een '20 Mile March' (20 mijlen wandeling) aanhouden. Deze bedrijven groeiden gestaag, ongeacht de omstandigheden. De vergelijkingsbedrijven laten een ander patroon zien: onder goede omstandigheden maken ze grote sprongen vooruit en ze vallen terug in slechte tijden. Door geleidelijk aan te groeien, kregen de 10X-ers meer vertrouwen en de leiders zien zichzelf verantwoordelijk voor de prestaties, in plaats van de omstandigheden de schuld te geven.

Vaak wordt gedacht dat het meest innovatieve bedrijf eveneens het meest succesvol is. Dat blijkt niet het geval bij de 10X-ers. Deze bedrijven blijken juist ideeën te combineren met empirische gegevens. De ideeën worden als kogels op kleine schaal afgevuurd om te achterhalen wat werkt. Dan pas wordt groot ingezet, oftewel, wordt de kanonskogel geschoten. De vergelijkingsbedrijven waren meer geneigd meteen groots in te zetten en mogelijk hard te falen.

Een ander kenmerk van 10X-leiders is dat ze 'last' hebben van productieve paranoia. Dat wil zeggen dat ze er altijd vanuit gaan dat omstandigheden kunnen veranderen. Bill Gates van Microsoft schijnt hierom bekend te staan. Hij ziet overal gevaar en heeft vele plannen achter de hand mocht het getij keren. 10X-ers nemen minder risico en houden continu mogelijke veranderingen in de gaten om daarop te kunnen inspelen.

SMAC, nog zo'n begrip dat Collins en Hansen aan onze woordenschat toevoegen, zoals we inmiddels gewend zijn in het boek. Het staat voor 'Specific Methodical And Consistent'. Het is een recept met operationele gebruiken die bijdragen aan de formule voor succes. Bijvoorbeeld: standaardiseer manufacturing tot in het kleinste detail. 10X-bedrijven veranderen deze SMACs nauwelijks, zo blijkt uit Collins en Hansen studie, in tegenstelling tot de vergelijkingsbedrijven.

'De succesvolle bedrijven hebben gewoon geluk gehad', denkt u misschien. Ook daar hebben de onderzoekers naar gekeken. Het was een lastige, want wat is geluk en hoe meet je dat? De geluksmomenten, evenals de tegenslagen, zijn voor zowel de 10X-ers als de vergelijkingsbedrijven verzameld. Collins en Hansen vonden geen bewijs dat de succesvolle bedrijven meer geluk of minder tegenslag hebben gehad. Ze hebben vooral de gelukmomenten uitgebaat, zo concluderen de auteurs.

Collins weet het ene succesvolle boek na het andere te schrijven en het zal me niet verbazen als de verkoopcijfers van 'Great by Choice' ook weer goed zijn. De timing van deze publicatie is goed: we zitten middenin een recessie en dit boek beschrijft hoe bedrijven goed presteren in woelige tijden, dus dat komt goed uit. En opnieuw weet Collins onderzoek op een interessante manier te beschrijven, met vele voorbeelden. Als er nog kritiek is, dan zou het de keuze van Apple als vergelijkingsbedrijf zijn, dat maar laat zien dat het boek ook maar een tijdopname is.

Deze recensie is geschreven op basis van het Engelstalige origineel.


Great by Choice (Nederlandstalig)
7 augustus 2012 | Carla Verwijs

Jim Collins onderzoekt al vele jaren stukjes van de puzzel hoe bedrijven succesvol worden. Over die onderzoeken heeft hij verschillende boeken geschreven, die minstens zo succesvol zijn als de bedrijven die hij onderzoekt. Het nieuwste boek van Jim Collins, geschreven in samenwerking met Morten Hansen, is opnieuw zo'n puzzelstukje. In 'Great by Choice' wordt gekeken naar hoe het komt dat sommige bedrijven gedijen in turbulente en onzekere tijden: wat maakt dat ze overeind blijven en zelfs groeien? Collins begint 'Great by Choice' met een beschrijving van de Zuidpooltocht van Amundsen en Scott, niet geheel toevallig dit jaar 100 jaar geleden. In de tochten die zij onafhankelijk van elkaar maakten rond dezelfde periode, troffen de mannen vergelijkbare (barre) omstandigheden. Amundsen was in staat de vlag als eerste op de Zuidpool te planten, terwijl Scott en zijn team de expeditie niet overleefden. Ook hier rijst de vraag hoe het komt dat Admundsen succesvol was en Scott in dezelfde omstandigheden faalde.

Zoals in al zijn eerdere boeken selecteert Collins ook hier een aantal succesvolle bedrijven en minder succesvolle vergelijkingsbedrijven. De succesvolle worden 10X-ers genoemd, omdat ze de aandelenmarkt in de sector met minimaal 10 keer verslaan. De studie is geëindigd in 2002, dus de resultaten zeggen niet alles over de toestand van de bedrijven nu. Het is goed dat dit wordt gezegd, want een van de vergelijkingsbedrijven is Apple en het zal niemand zijn ontgaan dat Apple het momenteel bijzonder goed doet.

10X Leiders zijn vergelijkbaar met Amundsen die de Zuidpoolexpeditie succesvol afrondde. Ze delen een aantal kenmerken, te weten: fanatieke discipline, empirische creativiteit, productieve paranoia, in combinatie met niveau 5 leiderschap. Deze laatste term is bekend bij lezers van de eerdere boeken, het wordt hier nagenoeg niet uitgelegd.

Een van de kenmerken van de 10X-bedrijven is dat ze een '20 Mile March' (20 mijlen wandeling) aanhouden. Deze bedrijven groeiden gestaag, ongeacht de omstandigheden. De vergelijkingsbedrijven laten een ander patroon zien: onder goede omstandigheden maken ze grote sprongen vooruit en ze vallen terug in slechte tijden. Door geleidelijk aan te groeien, kregen de 10X-ers meer vertrouwen en de leiders zien zichzelf verantwoordelijk voor de prestaties, in plaats van de omstandigheden de schuld te geven.

Vaak wordt gedacht dat het meest innovatieve bedrijf eveneens het meest succesvol is. Dat blijkt niet het geval bij de 10X-ers. Deze bedrijven blijken juist ideeën te combineren met empirische gegevens. De ideeën worden als kogels op kleine schaal afgevuurd om te achterhalen wat werkt. Dan pas wordt groot ingezet, oftewel, wordt de kanonskogel geschoten. De vergelijkingsbedrijven waren meer geneigd meteen groots in te zetten en mogelijk hard te falen.

Een ander kenmerk van 10X-leiders is dat ze 'last' hebben van productieve paranoia. Dat wil zeggen dat ze er altijd vanuit gaan dat omstandigheden kunnen veranderen. Bill Gates van Microsoft schijnt hierom bekend te staan. Hij ziet overal gevaar en heeft vele plannen achter de hand mocht het getij keren. 10X-ers nemen minder risico en houden continu mogelijke veranderingen in de gaten om daarop te kunnen inspelen.

SMAC, nog zo'n begrip dat Collins en Hansen aan onze woordenschat toevoegen, zoals we inmiddels gewend zijn in het boek. Het staat voor 'Specific Methodical And Consistent'. Het is een recept met operationele gebruiken die bijdragen aan de formule voor succes. Bijvoorbeeld: standaardiseer manufacturing tot in het kleinste detail. 10X-bedrijven veranderen deze SMACs nauwelijks, zo blijkt uit Collins en Hansen studie, in tegenstelling tot de vergelijkingsbedrijven.

'De succesvolle bedrijven hebben gewoon geluk gehad', denkt u misschien. Ook daar hebben de onderzoekers naar gekeken. Het was een lastige, want wat is geluk en hoe meet je dat? De geluksmomenten, evenals de tegenslagen, zijn voor zowel de 10X-ers als de vergelijkingsbedrijven verzameld. Collins en Hansen vonden geen bewijs dat de succesvolle bedrijven meer geluk of minder tegenslag hebben gehad. Ze hebben vooral de gelukmomenten uitgebaat, zo concluderen de auteurs.

Collins weet het ene succesvolle boek na het andere te schrijven en het zal me niet verbazen als de verkoopcijfers van 'Great by Choice' ook weer goed zijn. De timing van deze publicatie is goed: we zitten middenin een recessie en dit boek beschrijft hoe bedrijven goed presteren in woelige tijden, dus dat komt goed uit. En opnieuw weet Collins onderzoek op een interessante manier te beschrijven, met vele voorbeelden. Als er nog kritiek is, dan zou het de keuze van Apple als vergelijkingsbedrijf zijn, dat maar laat zien dat het boek ook maar een tijdopname is.

Deze recensie is geschreven op basis van het Engelstalige origineel.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden