Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
27 november 2012 | Dick Bos

Het leek zo'n aantrekkelijk boek 'De empathiefactor' van Marie Miyashiro, maar wat een worsteling om door het boek heen te komen! Op het risico af dat de auteur, een gerenommeerde organisatieconsultant, te kort wordt gedaan, moet ik toch opmerken dat wat in dit boek wordt gepresenteerd geen echte eyeopener is.

Het zal niet meevallen om een uitgebreide recensie over 'De empathiefactor' te schrijven. Met een paar steekwoorden en tekstfragmenten zou je snel een algemene indruk kunnen geven van dit boek wat voldoende zou moeten zijn voor een recensie. Maar dat zou niet juist zijn.

Het boek draait om Geweldloze Communicatie en de bewustwording van Marie Miyashiro, door ervaring en studie, van onbewuste en onbedoelde veronachtzaming van gevoelens en behoeften van mensen. Zowel in privé-relaties als in de bedrijven, non-profitorganisaties, universiteiten en overheidsorganisaties.

Door het toepassen van Geweldloze Communicatie in organisaties, wil de auteur de empathiefactor op alle niveaus van het zakenleven introduceren. Met het doel om alle operationele functies te verbeteren en niet alleen de werksfeer maar ook de productiviteit en winstgevendheid te verbeteren. Dat proces leverde het ontstaan van Integrated Clarity op, geweldloze communicatie voorzien van de nieuwe dimensie: de kracht van empathie.

En waar draait het dan om? Volgens Miyashiro helpt dit boek je om meer keuzevrijheid, macht en productiviteit te creëren voor jezelf en de teams en organisaties waarmee je te maken hebt. Het gaat om het maken van verbinding, een verbinding gebaseerd op empathie.

Er zijn twee fragmenten uit het boek welke, naar mijn mening, een goede samenvatting geven van de intenties van de auteur.
'Integrated Clarity schetst een praktisch en uitvoerbaar empathieproces voor het vervullen van de behoeften van zowel mensen als organisaties. Dit proces leidt tot een betere werksfeer en tot grotere productiviteit en winsten.'
en
'Verbindingen op de werkvloer laten vaak bepaalde menselijke behoeften onvervuld. Zowel mensen als (de productiviteit, dienstverlening en winsten van) bedrijven hebben daaronder te lijden.'

Het gaat dus om het begrijpen wat andere mensen motiveert, wat er in hen omgaat. Het echt in een ander geïnteresseerd zijn is belangrijk en biedt mogelijkheden tot praktische en effectieve samenwerking. Zie ook het boek van Tica Peeman 'Nieuwe leiders gevonden'.

De uitleg van de empathiefactor gaat meer dan 250 bladzijden door, met tal van voorbeelden. Naar mijn mening had het boek sterk in omvang kunnen worden beperkt. Jammer is ook de herkenbare Amerikaanse houding dat Amerikanen wel erg goed zijn in de dingen die ze doen. Het boek is, naar mijn mening, niet boeiend geschreven en het heeft mij moeite gekost om het in zijn geheel te lezen.


12 september 2012 | Nico Jong

Het heersende managementparadigma met zijn lineaire manier van sturen wekt de indruk dat organisaties uit tandwielen en andere onderdelen bestaan. Dan zou smeerolie voldoende moeten zijn om de zaak aan het draaien te houden. Organisaties zijn echter sociale werkverbanden die bestaan uit mensen. Medewerkers hebben ontwikkeling nodig om te kunnen gedijen. Dat vraagt om blikverruiming, want anders kunnen zij alleen maar blijven doen wat ze al deden. 'De empathiefactor' van Marie R. Miyashiro kan hen daarbij helpen.

Marie Miyashiro begint met een fragment uit 'Flatland' (geschreven in 1884!). In Platland wonen figuren die alleen lengte en breedte kunnen waarnemen, vergelijkbaar met organisaties die slechts werken met twee dimensies: denken en doen. Deze traditionele organisaties leggen de nadruk op het intellect, op data, op actie ondernemen en bezig blijven om de plannen uit te voeren. De platte wereld van denken en doen fragmenteert, waardoor verbindingen verdwijnen. Het gevolg is vervreemding en gebrek aan betekenis- en zingeving. De oplossing ligt volgens de auteur in het toevoegen van een derde dimensie: verbinden, denken én doen. Die extra dimensie zorgt ervoor dat we elkaar in onze volle menselijkheid tegemoet treden voordat we aan het werk gaan. In de platte organisatiewereld zijn namelijk twee belangrijke eigenschappen verloren gegaan. De vaardigheid om ons op een natuurlijke wijze bewust te zijn van onze gevoelens zonder ze te beoordelen. En ons vermogen om deze gevoelens te verbinden aan daarbij behorende menselijke behoeften die al dan niet vervuld worden.

Miyashiro baseert zich op de uitgangspunten van Geweldloze communicatie van Marshall Rosenberg. Een proces voor het ontwikkelen en verdiepen van de vaardigheid om empathievol met elkaar om te gaan. Daarvoor moeten we contact leggen met onze eigen gevoelens en behoeften en die van anderen om onderling en wederzijds begrip te vergroten. De auteur heeft een methode ontworpen waarmee empathie als vaardigheid ook op de werkvloer ontwikkeld en beoefend kan worden. Zij voorziet het oorspronkelijke, op interpersoonlijke relaties gerichte model van een raamwerk voor teams en organisaties. Miyashiro noemt dat Integrated Clarity omdat het individuen, teams en organisaties helpt om in betere samenwerking en meer als collectief te werken. Zij roept op een einde te maken aan het subtiele, voortdurende geweld dat dagelijks uit naam van het behalen van productiviteit en winst gepleegd wordt. Zij toont aan dat het creëren van een werkvloer waar compassie en empathie de dienst uitmaken, leidt naar meer productiviteit en hogere winsten.

Om dat te bereiken moet een extra dimensie worden ontsloten, die van menselijke verbindingen. Verbinding speelt binnen organisaties op drie niveaus: verbindingen met je eigen innerlijk, met anderen binnen en buiten de organisatie en met het hele team of de organisatie waar je deel van uitmaakt. In de meeste situaties komen deze verbindingen kwalitatief niet tegemoet aan de menselijke behoefte aan vertrouwen, respect, autonomie, begrip en zingeving. Gevoelens en behoeften gaan kopje onder in de context van dagelijkse drukte en verplichtingen waarbinnen zich enorm veel intermenselijke verbindingen afspelen. Ingesleten patronen zorgen ervoor dat we ons op de werkvloer laten motiveren door emoties als angst, schuldgevoel, schaamte en boosheid, in plaats van ons bewust te worden van onze eigen gevoelens en behoeften en die van anderen. In de tweedimensionale wereld jagen die negatieve emoties de productiviteit aan. In de driedimensionale wereld waar we echt in leven en werken, vormen zij echter obstakels.

'De empathiefactor' is een prachtboek over basale en noodzakelijke communicatie tussen mensen, die door de systeemwereld naar de achtergrond is verdreven. De aanpak van Miyashiro is eenvoudig, maar de toepassing ervan in een tweedimensionale praktijk van grote bedrijven en overheidsorganisaties is niet eenvoudig.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden