Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Een opgeruimde geest
2 november 2016 | Dave van Ooijen

Het was niet zozeer de titel, als wel de ondertitel die mij prikkelde het boek Een opgeruimde geest van de Amerikaanse hoogleraar psychologie en neurowetenschappen Daniel Levitin te gaan lezen. Die ondertitel is 'Omgaan met de stortvloed aan informatie die dagelijks op je afkomt'.

Ondanks de ruim 500 pagina's, op zich al een testcase over hoe je met Een opgeruimde geest door al die pagina's heen komt, is het een zeer toegankelijk boek en een van best geïnformeerde gidsen over hoe het aandacht- en geheugensysteen werkt. Het is een indrukwekkend en goed doordacht boek dat op basis van de laatste inzichten in psychologie en neurowetenschappen laat zien waarom we soms het overzicht verliezen. Levitin presenteert theorieën, geeft een grote hoeveelheid voorbeelden over hoe ons brein werkt en ons misleidt, en zet de lezer aan tot nadenken over hoe hij het beste zijn brein kan ontlasten.

Nuttige en praktische tips

Zo legt Levitin uit waarom e-mail zo verslavend is, waarom multitasken nooit een goed idee is en waarom succesvolle mensen altijd een rommella in hun keuken hebben. 'Een opgeruimde geest' geeft de lezer in drie delen en negen hoofdstukken talloze nuttige en praktische tips die helpen cognitieve overbelasting te voorkomen en op eenvoudige wijze de controle weer terug te krijgen over ons leven. Het eerste deel van het boek gaat over de biologie die ten grondslag ligt aan het gebruik van externe systemen om mentale overbelasting van onze hersenen tegen te gaan. In het tweede en derde deel wordt zichtbaar hoe we die externe systemen kunnen gebruiken om ons leven op de rails te houden en efficiënt, productief, gelukkig en minder gestrest in een steeds digitaler wordende samenleving.

Kritisch denken

Dagelijks komt er een enorme stortvloed aan informatie op ons af. En daar moeten we mee zien te dealen om te voorkomen dat we verzuipen. In het organiseren van je woning, je sociale leven, je tijd en je werk. Op al deze onderdelen van het leven groeit de datazee gestaag. Volgens de Europese Commissie wordt de informatiestroom niet alleen steeds groter, het tempo waarin de informatie groeit neemt ook steeds meer toe. De datazee groeit met maar liefst 30 procent per jaar. Via steeds compactere en steeds snellere processoren hebben we via onze telefoon of tablet binnen een fractie van een seconde de beschikking over duizenden megabits aan data. Via e-mail en sociale media zijn we sneller dan journalisten op de hoogte wat er in de wereld gebeurt. Met apps als Spotify hebben we de beschikking over alle soorten muziek. De grote hoeveelheid data, muziek en films zorgt niet alleen dat we een steeds grotere opslagcapaciteit nodig hebben, maar ook dat we steeds kritischer dienen zijn over wat we willen bewaren en wat niet. Maar hoe doen we dat?

Succesvolle mensen

Door te kijken naar hoe succesvolle mensen hun leven hebben georganiseerd! Het zijn met name succesvolle mensen die volgens Daniel Levitin in de loop der tijd een methode of een aanpak hebben ontwikkeld om zich in de stroom van informatie staande te houden en de data of informatie te selecteren waarmee ze succesvol zijn. De belangrijkste les die we van succesvolle mensen kunnen leren is dat succesvolle mensen andere mensen in dienst nemen die tot taak hebben hun aandachtsfilter, dat slechts in beperkte mate in staat is informatie te verwerken, te ontlasten. Hoofden van ondernemingen en anderen waarvan de tijd en aandacht beperkt is, hebben zich in de loop der tijd een hele staf aan mensen om zich heen verzameld die een verlengstuk zijn van hun hersenen en de functies van het aandachtsfilter van de prefrontale cortex imiteren en verfijnen. Een ander opvallend kenmerk is dat succesvolle mensen heel anders met mislukking en tegenslagen omgaan dan andere mensen. Iedere tegenslag zien ze als een kans om extra kennis op te doen die nodig is om hun doelen te bereiken. Ze raken niet van slag als ze even uit koers raken.

Actief sorteren

Het is de analogie van het 'verlengstuk van de hersenen', die Daniel Levitin gebruikt om aan te geven dat wil je grip krijgen op de enorme hoeveelheid data die op je afkomt je die informatie moet externaliseren. Externalisatie van het geheugen is het basisprincipe van de georganiseerde geest, zegt Levitin. Het schept orde in je hoofd en maakt je creatiever. Succesvolle mensen, managers en politici doen dat door anderen (secretaressen. medewerkers) aan het werk te zetten en door systemen aan te leggen of te gebruiken waarin ze de belangrijkste informatie die ze voor hun werk nodig hebben vastleggen. Sec het vastleggen van alle data is evenwel een grote fout. Het gaat volgens Levitin om daarbij het concept van het actief sorteren toe te passen. Actief sorteren is een van de vele manieren om de fysieke wereld te gebruiken om je geest te organiseren. Succesvolle mensen hebben tientallen manieren ontwikkeld om dit te doen. Zoals fysieke geheugensteuntjes in hun huis, auto, kantoor, en in de loop van hun leven, om het opslaan en ophalen van herinneringen te verplaatsen van hun brein naar hun omgeving. In de ruimste zin is het verwant aan wat cognitief psychologen gibsoniaanse affordances noemen die de belasting van het bewuste brein beperken. Zoals het haakje bij de deur om je sleutels aan op te hangen zodat je deze nooit meer kwijt bent.

Bayesiaanse logica

Een van de meest interessante en intrigerende hoofdstukken vond ik hoofdstuk 6. Deze gaat over de vraag hoe je informatie moet organiseren om moeilijke beslissingen te kunnen nemen. Vaak is bij moeilijke beslissingen sprake van tekortschietende of onvoldoende informatie. Daarnaast is sprake van tal van onzekerheden. Hoe dan toch de meest aanvaardbare of de best mogelijke beslissing te nemen? Het hoofdstuk biedt een aantal simpele handvatten om informatie over gezondheid en ziekte te ordenen. Ze zijn te gebruiken bij alle moeilijke beslissingen die we moeten nemen. Onze hersenen hebben zich volgens Levitin ontwikkeld om een heel scala aan problemen op te lossen. Bayesiaanse problemen, dat zijn problemen waarbij onwaarschijnlijkheid een rol speelt, horen daar niet bij. In dergelijke gevallen onderschatten de meeste mensen de onwaarschijnlijkheid en overschatten ze de waarschijnlijkheid. Vooral als het om medische vraagstukken gaat kan dit ernstige gevolgen hebben. Levitin noemt een aantal schokkende voorbeelden, zoals het tweevergiftingenprobleem, waarin het niet toepassen van de Bayesiaanse logica door artsen leidt tot verkeerde beslissingen, verkeerde ziektebehandelingen of het overlijden van patiënten. Zowel in dit hoofdstuk als in een speciale bijlage geeft Levitin aan hoe je als consument het Bayesiaans denken kan toepassen als je wil weten hoe groot de kans is dat je een bepaalde ziekte hebt, gegeven een positieve testuitslag. Of hoe groot de kans is dat een medicijn zal helpen, gegeven dat je een symptoom hebt waarvoor het medicijn is bedoeld.

De toekomst van een opgeruimde geest

Wat vooral van de meest succesvolle mensen van onze samenleving kan worden geleerd is hoe zij hun creativiteit en efficiency zodanig hebben georganiseerd dat ze minder tijd kwijt zijn aan aardse zaken en meer tijd overhouden voor de inspirerende, stimulerende en lonende dingen in het leven. Om geheugenproblemen te begrijpen is het belangrijk om te begrijpen hoe het aandachts- en geheugensysteem werkt. Essentieel is te beseffen dat de opgeruimde geest de dingen niet automatisch organiseert. Het brein heeft twee aantrekkelijke eigenschappen, zegt Levitin. Ten eerste volledigheid. Alles wat je ooit dacht of ervaren hebt, zit nog altijd ergens in je brein. Ten tweede associatieve toegankelijkheid. Dat betekent dat je door middel van semantische of waarnemingsassociaties op verschillende manieren toegang kan krijgen tot je gedachten. Juist het via verschillende ingangen toegang krijgen tot het menselijk geheugen is een zeer krachtige eigenschap. Het is een eigenschap die kan worden geleerd en te maken heeft met de wijze waarop informatie in het geheugen wordt gecategoriseerd. Door categorisering wordt mentale inspanning verminderd en informatie gestroomlijnd.

Niet-lineair denken

Hoe nu gebruik te maken van de informatie die in je brein op verschillende plekken gecategoriseerd is opgeslagen? Daarvoor bestaan slechts twee strategieën: zoeken en filteren. Samen kunnen ze als één strategie worden beschouwd. Juist in een samenleving waarin meer en meer digitale informatie wordt opgeslagen en er steeds meer onduidelijkheid bestaat of de informatie op internet juist is, wordt het belangrijk om onszelf en onze kinderen te leren filteren en selecteren. Om rationeel, lineair denken te verbinden met niet-lineair, creatief denken. Een belangrijk middel daarbij is dagdromen, intuïtie en inspiratie. Door je zelf voor het oplossen van vraagstukken in een dagdroomtoestand te brengen ontstaat een meer vloeiende, niet-lineaire manier van denken die op een associatieve manier de informatie in je geheugen ontsluit en met elkaar verbindt. De werking van het brein in termen van elkaar overlappende netwerken van verwante neuronengroepen is een van de grootste neurowetenschappelijke ontdekkingen van de afgelopen twintig jaar, zegt Levitin. Niet-lineair denken legt de basis voor grote creativiteit en voor oplossingen voor problemen die tot voor kort onoplosbaar leken. Met Een opgeruimde geest kunt ook u zich dat niet-lineaire, kritische en creatieve denken eigen maken. Een aanrader.

Dave van Ooijen studeerde tussen 1979 en 1985 sociologie en politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde twee keer 'cum laude' af; bij de vakgroep Toegepaste Sociologie en de vakgroep Internationale Betrekkingen. Van 1979 tot 2014 was hij werkzaam bij Vereniging Milieudefensie, de gemeente Amsterdam, Nicis Institute en Platform31. Vanaf maart  2014 is hij raadslid/fractievoorzitter voor de PvdA in de gemeente Castricum. Sinds 1 juli 2017 is hij strategisch adviseur bij de gemeente Den Haag op het gebied van sociale zaken en werkgelegenheid. Zijn blogs, artikelen en recensies verschijnen (op persoonlijke titel) onder meer op zijn website.


24 maart 2015 | Paul Postma

De titel ‘Een opgeruimde geest’ geeft perfect het probleem aan dat het boek helpt oplossen: hoe schep je in vredesnaam orde in de onafzienbare informatie die ons bereikt? Als marketeer moet ik toegeven dat dit geen typisch marketingvraagstuk is, maar een algemeen menselijk probleem, dat met de overvloed aan data die het marketingvak kenmerkt daar wel goed bij past.

Uit de titel blijkt niet dat het boek vanuit de neurowetenschappen wordt benaderd; de auteur is psycholoog en neurowetenschapper. Het gaat gelukkig niet over IT-systemen. Je kunt de inhoud gebruiken om je eigen brein op orde te houden, en om te begrijpen waarom klanten zich wel of niet iets herinneren, verkeerd herinneren of zelf een herinnering creëren die niets te maken heeft met feiten. En om communicatie zo vorm en inhoud te geven, dat mensen gemakkelijk kiezen voor een van de mogelijkheden; voor een marketeer betekent dat: voor jouw product. Levitin legt uit welke formulering of welk frame de voorkeur krijgt van het brein. Belangrijk voor merkenmarketeers en communicatiemensen.

Levitin beschrijft hoe aandacht en geheugen zijn georganiseerd sinds mensen de steppen bewoonden, en hoe we de volstrekt andere wereld van vandaag het beste te lijf kunnen gaan met datzelfde brein. Met hulpmiddelen die de Grieken al gebruikten (de oude) en met middelen die ons nu ter beschikking staan.

Is dit boek een must voor mijn vakgenoten, professionals in marketing en sales? Nee, je kunt ook zonder, als je je beperkt tot de gebruikelijke boeken. Voor wie daar niet genoeg aan heeft, is dit een erg interessant boek. Wetenschappelijk onderbouwd, vlot geschreven en gelukkig niet zo pretentieus Amerikaans als veel andere boeken uit dat land, waar aan de hand van willekeurige cases wordt geroepen dat ons denken na het lezen van dit boek volkomen verandert. Met 500 blz. is het net zo dik als dat andere standaardwerk over de werking van de hersenen, Swaab's "Wij zijn ons brein", maar je eigen brein herkent gauw genoeg wat voor jou van belang is, en wat je mag overslaan. Dit boek is een belangrijke aanwinst voor wie is geïnteresseerd in management, marketing en in neuromarketing.


Een opgeruimde geest
24 maart 2015 | Paul Postma

De titel ‘Een opgeruimde geest’ geeft perfect het probleem aan dat het boek helpt oplossen: hoe schep je in vredesnaam orde in de onafzienbare informatie die ons bereikt? Als marketeer moet ik toegeven dat dit geen typisch marketingvraagstuk is, maar een algemeen menselijk probleem, dat met de overvloed aan data die het marketingvak kenmerkt daar wel goed bij past. Uit de titel blijkt niet dat het boek vanuit de neurowetenschappen wordt benaderd; de auteur is psycholoog en neurowetenschapper. Het gaat gelukkig niet over IT-systemen. Je kunt de inhoud gebruiken om je eigen brein op orde te houden, en om te begrijpen waarom klanten zich wel of niet iets herinneren, verkeerd herinneren of zelf een herinnering creëren die niets te maken heeft met feiten. En om communicatie zo vorm en inhoud te geven, dat mensen gemakkelijk kiezen voor een van de mogelijkheden; voor een marketeer betekent dat: voor jouw product. Levitin legt uit welke formulering of welk frame de voorkeur krijgt van het brein. Belangrijk voor merkenmarketeers en communicatiemensen.

Levitin beschrijft hoe aandacht en geheugen zijn georganiseerd sinds mensen de steppen bewoonden, en hoe we de volstrekt andere wereld van vandaag het beste te lijf kunnen gaan met datzelfde brein. Met hulpmiddelen die de Grieken al gebruikten (de oude) en met middelen die ons nu ter beschikking staan.

Is dit boek een must voor mijn vakgenoten, professionals in marketing en sales? Nee, je kunt ook zonder, als je je beperkt tot de gebruikelijke boeken. Voor wie daar niet genoeg aan heeft, is dit een erg interessant boek. Wetenschappelijk onderbouwd, vlot geschreven en gelukkig niet zo pretentieus Amerikaans als veel andere boeken uit dat land, waar aan de hand van willekeurige cases wordt geroepen dat ons denken na het lezen van dit boek volkomen verandert. Met 500 blz. is het net zo dik als dat andere standaardwerk over de werking van de hersenen, Swaab's "Wij zijn ons brein", maar je eigen brein herkent gauw genoeg wat voor jou van belang is, en wat je mag overslaan. Dit boek is een belangrijke aanwinst voor wie is geïnteresseerd in management, marketing en in neuromarketing.


20 maart 2015 | Lisa Niehoff

Het eerste wat ik bedenk als ik de samenvatting van Daniel Levitins ‘Een opgeruimde geest’ lees: dit boek komt als geroepen. We willen met dezelfde hersencapaciteit steeds meer informatie tot ons nemen.

We willen meer dan onze hersenen gewend zijn, zonder dat we dat direct door hebben. We willen dit lezen, dat doen, dit kunnen en met dat combineren. Tablets en smartphones die ondertussen doorrinkelen maken het er niet gemakkelijker op. Je kind gaat huilen, dus je focust je op je kind. Maar waar legde je ondertussen je sleutels neer? Ik ontdek ook regelmatig dat ik zo veel wil lezen en kennis in mij wil opnemen, dat mijn hoofd vol is. Je vergeet dingen makkelijker. Door aan de slag te gaan met timemanagement, kun je efficiënter met tijd en dergelijke omgaan. Althans, dat is de bedoeling. Neurowetenschapper Daniel Levitin signaleerde het ‘probleem’ dat we allemaal meer zijn gaan vragen van ons brein. Ook las hij vrijwel alle artikelen en boeken rondom timemanagement, waarna hij slechts tot één belangrijke conclusie kwam: in geen enkele tekst wordt er echt verwezen naar wetenschappelijk onderzoek. Hoe moeten we ‘efficiënt’ met ons brein omgaan als we de werking ervan niet snappen? Dit boek ‘Een opgeruimde geest’ is het gevolg hiervan.

Wanneer we geen flauw idee meer hebben wat we met iets simpels als de sleutels gedaan hebben, wordt ‘vergeetachtigheid’ als excuus gebruikt. Hoe vaker je wat vergeet, hoe vergeetachtiger je bent. Met de onderzoeken gebruikt in dit boek laat Levitin heel makkelijk zien dat er van vergeetachtigheid totaal geen sprake is. Je hersenen kunnen maar 120 bits per seconde registeren. Een conversatie is al zo’n 60 bits per seconde. Alle onbewuste handelingen (deur open doen, naar binnen lopen, de hond wegduwen, het licht aandoen, enzovoort) kunnen vrij snel al die 60 bits opeisen. Het neerleggen van de sleutels kan dus net even die ene handeling zijn die je hersenen niet meer kunnen registeren, puur omdat je capaciteit in gebruik is. Dit is onder andere een reden waarom multitasken dus ook totaal niet functioneel is (een van de redenen; in het boek worden er nog veel meer uitgelegd).

‘Een opgeruimde geest’ is een neurowetenschappelijk boek waarbij je dus niet hoeft te rekenen op checklists en andere korte en krachtige tools. Oninteressant? Absoluut niet! Deel 1 helpt je inzicht te krijgen in informatie, beslissingen nemen en hoe aandacht werkt. Deel 2 gaat over het organiseren van je huis en werkomgeving, je tijd en je sociale leven. Deel 3 staat in het teken van Levitins belangrijke boodschap voor kinderen en enkele afrondende opmerkingen over ordenen. Met alle besproken onderzoeken is het een zaligheid om je eigen brein (en dus ook jezelf) te snappen. Dus nee, het is echt niet erg als je een keer niet meer weet waar je sleutels liggen. Het boek zorgt ervoor dat je meer vrede hebt met het feit dat je niet alles kunt registreren en onthouden. Levitin zegt hierover: ‘Ons brein heeft meer weg van een oud huis waar je stukje bij beetje dingen aan veranderd hebt, dan van een nieuwbouw huis.’ Velen van ons gebruiken het brein dus als een nieuwbouw met alle foefjes van dien. En dat staat dus in schril contrast met het feit dat wij de afgelopen jaren meer van ons brein zijn gaan vragen.

‘De belofte van een geautomatiseerde samenleving, zo is ons verteld, was dat die alle saaie eentonigheid van het werk aan machines zou uitbesteden, zodat wij mensen hogere doelen konden nastreven en meer vrije tijd hebben... Maar voor het vliegen moeten we zelf reserveren en inchecken. We tanken onze eigen benzine bij het pompstation en in sommige winkels moeten we zelf de boodschappen scannen.’ Natuurlijk heeft de automatisering veel werk gescheeld.. ...Bij bedrijven. Maar inderdaad, als consument/ burger zit je tegenwoordig met meer taakjes. Al zijn het wellicht kleine klusjes, het vraagt wel capaciteit en energie van je hersenen. ‘Ooit gebruikte we de computer om dingen voor ons te laten berekenen (to compute), maar nu is het onze rommella geworden. Zo'n la waar je alles in gooit waarvan je niet weet waar je het niet laten.’ Ik kan eigenlijk een hele review volgooien met quotes die mensen (dus niet alleen mij) aan het denken zullen zetten!

‘Een opgeruimde geest’ is een dikke pil en allesbehalve lekker leesvoer. Ik, als neurologisch nitwit, lees veel nieuwe termen waardoor ik dit boek meer als een echt studieboek zie. Je moet er echt voor zitten en niet ‘even snel’ voor het slapen lezen. Op elke pagina word je gebombardeerd met informatie. Best pittig voor iemand die geen wetenschapper is, maar nog steeds net zo boeiend. En Levitin heeft gelijk: je kunt pas effectief aan de slag met timemanagement, als je de werking van je eigen brein begrijpt. Het kost je dan even 500 dikke pagina’s, maar het levert wel kennis op. En een ding moet gezegd worden: op elke bladzijde in dit boek (op de bronvermelding en index na) staat wel een interessant nieuwtje waar je wat aan hebt of dat je aan het denken zet. Alleen dat al maakt dit boek van toegevoegde waarde.

Wie dus een opgeruimde geest wil, zal zich eerst door dit vreselijke dikke pil moeten werken voordat hij of zij de kennis heeft om aan de slag te gaan met het opruimen van de geest. Mijn hoofd zit er vol van. Ironisch, dat dan weer wel.


Een opgeruimde geest
20 maart 2015 | Lisa Niehoff

Het eerste wat ik bedenk als ik de samenvatting van Daniel Levitins ‘Een opgeruimde geest’ lees: dit boek komt als geroepen. We willen met dezelfde hersencapaciteit steeds meer informatie tot ons nemen. We willen meer dan onze hersenen gewend zijn, zonder dat we dat direct door hebben. We willen dit lezen, dat doen, dit kunnen en met dat combineren. Tablets en smartphones die ondertussen doorrinkelen maken het er niet gemakkelijker op. Je kind gaat huilen, dus je focust je op je kind. Maar waar legde je ondertussen je sleutels neer? Ik ontdek ook regelmatig dat ik zo veel wil lezen en kennis in mij wil opnemen, dat mijn hoofd vol is. Je vergeet dingen makkelijker. Door aan de slag te gaan met timemanagement, kun je efficiënter met tijd en dergelijke omgaan. Althans, dat is de bedoeling. Neurowetenschapper Daniel Levitin signaleerde het ‘probleem’ dat we allemaal meer zijn gaan vragen van ons brein. Ook las hij vrijwel alle artikelen en boeken rondom timemanagement, waarna hij slechts tot één belangrijke conclusie kwam: in geen enkele tekst wordt er echt verwezen naar wetenschappelijk onderzoek. Hoe moeten we ‘efficiënt’ met ons brein omgaan als we de werking ervan niet snappen? Dit boek ‘Een opgeruimde geest’ is het gevolg hiervan.

Wanneer we geen flauw idee meer hebben wat we met iets simpels als de sleutels gedaan hebben, wordt ‘vergeetachtigheid’ als excuus gebruikt. Hoe vaker je wat vergeet, hoe vergeetachtiger je bent. Met de onderzoeken gebruikt in dit boek laat Levitin heel makkelijk zien dat er van vergeetachtigheid totaal geen sprake is. Je hersenen kunnen maar 120 bits per seconde registeren. Een conversatie is al zo’n 60 bits per seconde. Alle onbewuste handelingen (deur open doen, naar binnen lopen, de hond wegduwen, het licht aandoen, enzovoort) kunnen vrij snel al die 60 bits opeisen. Het neerleggen van de sleutels kan dus net even die ene handeling zijn die je hersenen niet meer kunnen registeren, puur omdat je capaciteit in gebruik is. Dit is onder andere een reden waarom multitasken dus ook totaal niet functioneel is (een van de redenen; in het boek worden er nog veel meer uitgelegd).

‘Een opgeruimde geest’ is een neurowetenschappelijk boek waarbij je dus niet hoeft te rekenen op checklists en andere korte en krachtige tools. Oninteressant? Absoluut niet! Deel 1 helpt je inzicht te krijgen in informatie, beslissingen nemen en hoe aandacht werkt. Deel 2 gaat over het organiseren van je huis en werkomgeving, je tijd en je sociale leven. Deel 3 staat in het teken van Levitins belangrijke boodschap voor kinderen en enkele afrondende opmerkingen over ordenen. Met alle besproken onderzoeken is het een zaligheid om je eigen brein (en dus ook jezelf) te snappen. Dus nee, het is echt niet erg als je een keer niet meer weet waar je sleutels liggen. Het boek zorgt ervoor dat je meer vrede hebt met het feit dat je niet alles kunt registreren en onthouden. Levitin zegt hierover: ‘Ons brein heeft meer weg van een oud huis waar je stukje bij beetje dingen aan veranderd hebt, dan van een nieuwbouw huis.’ Velen van ons gebruiken het brein dus als een nieuwbouw met alle foefjes van dien. En dat staat dus in schril contrast met het feit dat wij de afgelopen jaren meer van ons brein zijn gaan vragen.

‘De belofte van een geautomatiseerde samenleving, zo is ons verteld, was dat die alle saaie eentonigheid van het werk aan machines zou uitbesteden, zodat wij mensen hogere doelen konden nastreven en meer vrije tijd hebben... Maar voor het vliegen moeten we zelf reserveren en inchecken. We tanken onze eigen benzine bij het pompstation en in sommige winkels moeten we zelf de boodschappen scannen.’ Natuurlijk heeft de automatisering veel werk gescheeld.. ...Bij bedrijven. Maar inderdaad, als consument/ burger zit je tegenwoordig met meer taakjes. Al zijn het wellicht kleine klusjes, het vraagt wel capaciteit en energie van je hersenen. ‘Ooit gebruikte we de computer om dingen voor ons te laten berekenen (to compute), maar nu is het onze rommella geworden. Zo'n la waar je alles in gooit waarvan je niet weet waar je het niet laten.’ Ik kan eigenlijk een hele review volgooien met quotes die mensen (dus niet alleen mij) aan het denken zullen zetten!

‘Een opgeruimde geest’ is een dikke pil en allesbehalve lekker leesvoer. Ik, als neurologisch nitwit, lees veel nieuwe termen waardoor ik dit boek meer als een echt studieboek zie. Je moet er echt voor zitten en niet ‘even snel’ voor het slapen lezen. Op elke pagina word je gebombardeerd met informatie. Best pittig voor iemand die geen wetenschapper is, maar nog steeds net zo boeiend. En Levitin heeft gelijk: je kunt pas effectief aan de slag met timemanagement, als je de werking van je eigen brein begrijpt. Het kost je dan even 500 dikke pagina’s, maar het levert wel kennis op. En een ding moet gezegd worden: op elke bladzijde in dit boek (op de bronvermelding en index na) staat wel een interessant nieuwtje waar je wat aan hebt of dat je aan het denken zet. Alleen dat al maakt dit boek van toegevoegde waarde.

Wie dus een opgeruimde geest wil, zal zich eerst door dit vreselijke dikke pil moeten werken voordat hij of zij de kennis heeft om aan de slag te gaan met het opruimen van de geest. Mijn hoofd zit er vol van. Ironisch, dat dan weer wel.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden