Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Principes van Ray Dalio - 'Goed inkijkje in de keuken'
16 december 2020 | Peter de Roode

Succesvolle mensen functioneren op basis van Principes. Ondernemer Ray Dalio is zeer succesvol, schatrijk en heeft de behoefte gevoeld om in dit boek zijn inzichten te delen. Dat doet hij op zeer uitvoerige wijze, zeer gedetailleerd met een goede mix van praktijkervaringen en literatuurverwijzingen. Tegelijkertijd roept het boek ook het gevoel van ‘overkill' op.

Een succesvol leven bestaat voor Dalio uit dromen, uit de werkelijkheid en dat in combinatie met vastberadenheid. Principes zijn voor hem fundamentele waarheden die ten grondslag liggen aan gedrag dat je geeft wat je graag uit het leven haalt. 'Een goed stelsel van principes is eigenlijk een soort verzameling van recepten voor succes'. Aan het woord is Ray Dalio: een selfmade man, te vergelijken met Steve Jobs, niet wijs geworden op school maar zeer streetwise.

Dalio is zeer open in zijn boek en we leren de auteur zo ook wel een beetje kennen. Een harde zakenman, maar wel een met het hart op de goede plek. Hij treedt uit zijn comfortzone wanneer hij stelt dat de allermoeilijkste beslissing die hij moest nemen was of hij kinderen wilde nemen. Hij zegt daarover: 'Je weet namelijk niet wat voor een ervaring dat wordt en het is onherroepelijk''.

Goede mensen die hij ontmoette waren mensen die zelf ook allemaal mislukkingen hadden meegemaakt. Opnieuw komt Steve Jobs in beeld. We lezen dat hij ervaring minder hoog aanslaat dan karakter, creativiteit en gezond verstand. Zijn eigen verhaal bleek de mal te zijn die hij zelf begon te vormen. Maar ik vraag me gedurende het lezen af wat ik er mee kan en moet, hoewel ik het allemaal interessant vind om te lezen.

Dalio werkte met een foutenlogboek. Het was niet erg om fouten te maken bij zijn investeringsbedrijf Bridgewater, wel om ze te verdoezelen. Wie fouten niet in het logboek zette, had een probleem. Het bleek hun eerste managementhulpmiddel te worden.
Kritische feedback ontvangen van eigen mensen, hoorde daar dus bij.

Dalio concludeert dat managers die de verschillende manieren van denken van hun mensen niet begrijpen, ook niet zouden kunnen begrijpen hoe de mensen die voor hun werken verschillende situaties zouden aanpakken. Hij maakte bedrijf Bridgewater zowel oerdegelijk als hypermodern. Het bedrijf maakte gigantische winsten. Langzaam gaat hij zich buigen over de vraag hoe hij Bridgewater succesvol kan maken zonder hem.

Zo komt hij tot zijn principes. Het bleek nogal lastig om ze om te zetten naar gedrag. Op intellectueel gebied schaarden mensen zich snel achter de principes, maar het gedrag bleef achter.

Dalio is weliswaar heel rijk, maar zijn boodschap is dat we zijn principes niet moeten kopiëren. Hoewel Dalio zichzelf streetwise noemt, is hij zeer belezen en heeft hij een voorliefde voor (wetenschappelijke) kennis. Zo is hij geïnspireerd geraakt door mensen als Joseph Campbell, Daniel Kahneman, Daniel Pink en Charles Duhigg en heeft hij de samenwerking gezocht met universiteiten.

Hij schrijft dat de beste kansen in het leven voortkomen uit worstelingen en dat het aan jou is om deze toetsen (zoals hij dat uitdrukt) van creativiteit en karaktervastheid te benutten. Op dit punt zien we duidelijk de invloed van mytholoog Campbell die in zijn bestseller ‘The hero with a thousand face' stelde dat het overwinnen van een crisis ons sterker maakt en dat aan de rand van het ravijn de mooiste bloemen groeien. Dalio herkent zichzelf in die reis van de held. Na zijn 50e wordt hij filantroop en zet zijn eigen stichting op.

We zien veel principes voorbij komen. Die kunnen je op een idee brengen, maar het kan je ook gaan duizelen. Een ander belangrijk principe voor Dalio: 'Jouw behoefte om gelijk te hebben, mag nooit groter zijn dan je wens om de waarheid te achterhalen'. Hij is namelijk een groot voorstander van -zoals hij het noemde: ‘In fase komen': op één lijn komen. Niet door kleine conflicten te onderdrukken, want dat leidt juist tot grotere botsinge. Maar door met elkaar in gesprek te gaan. Het ego en de bijbehorende blinde vlekken mogen daar geen verstorende factoren in zijn.

Samenvattend: Principes van Ray Dalio is een zeer gedetailleerd boek dat een goed inkijkje geeft in de keuken van een zeer succesvol ondernemer, maar waarbij de ruim 500 bladzijden m.i. flink ingeperkt hadden mogen worden.

Drs. Peter de Roode is zelfstandig adviseur en trainer. Hij ondersteunt organisaties bij het invoeren van grootschalige veranderingen waarbij gedragsverandering centraal staat. Hij is auteur van de boeken Meegaan of dwarsliggenWerkvormen voor managers en Leidinggeven kun je zelf. Samen met meerdere auteurs schreef hij onder red. van Rob van Es het boek Praktijkboek Veranderdiagnose en samen met Peter van den Boom schreef hij Theatervoorstellingen in organisaties. Naast zijn schrijfactiviteiten is hij spreker en organiseert hij trainingen en seminars over actuele managementthema's.


Principes - 'Enig denkwerk gevraagd'
21 februari 2020 | Peter Streefkerk

Een schrijver die in de eerste regel van zijn boek meldt dat hij een ‘domme kluns' is, nodigt nu niet bepaald uit tot het lezen van datzelfde boek. Laat staan als het gebonden boek met 590 pagina's en een gewicht van (nagemeten) 1.168 gram gerust een dikke of zware pil mag worden genoemd.

Toch intrigeert het boek al op het eerste gezicht. Door zijn sobere (zwarte) omslag, het ontbreken van een ondertitel, de titel Principes en het feit dat Ray Dalio tot het schrijven van dit boek niet bepaald bekend stond als een auteur van managementboeken.

Als je dan verder weet dat Ray Dalio een Amerikaanse miljonair, investeerder, hedge fonds manager, filantroop en oprichter en medevoorzitter is van Bridgewater Associates, een van 's-werelds grootste hedgefondsen, vraag je je af of je bijvoorbeeld niet beter een boek als ‘Beleggen voor Dummies' kan lezen. Compact en met alle informatie die je zoekt over investeren. Maar het tegendeel is waar, Ray Dalio's eerste boek gaat naar verhouding slechts een klein deel over dat investeren. Dat onderwerp gaat, zoals hij aangeeft in zijn inleiding, uitgebreider terugkomen in zijn tweede boek over principes voor economie en investeringen.

Een dikke pil moet je niet in één keer doorslikken

Zoals gezegd is het boek een zware en dikke pil, maar laat je daardoor niet afschrikken. Net zoals met ieder medicijn dat moeilijk door te slikken is, zijn daar verschillende oplossingen voor beschikbaar. In de inleiding geeft Ray Dario daar zelf al een voorzet voor door aan te geven dat hij het je niet kwalijk neemt als je deel I met de titel ‘Waar ik vandaan kom' overslaat. Omdat het naar zijn mening afleidt van met name de principes zelf.

Toch kan het geen kwaad, zoals bij veel dikke pillen, om dit deel toch te lezen. Om beter te begrijpen waar Ray Dalio vandaan komt, hoe hij in elkaar steekt, waarom hij het boek heeft geschreven en hoe hij tot zijn principes is gekomen. Wel is het aan te raden om, net zoals bij de rest van het boek, dit in behapbare delen te doen. Omdat iedere alinea, ieder individueel principe je meer dan voldoende stof tot nadenken geeft.

Waarom deel je je principes?

Ray Dalio is rijk, heel rijk, en dat heeft hij samen met zijn medewerkers bij Bridgewater Associates voor elkaar gekregen. Die medewerkers spelen door het boek heen een belangrijke rol omdat ze direct betrokken zijn geweest bij de totstandkoming van de principes, de eigenlijke hoofdrolspelers van het boek. ‘Wanneer iemand schermt met zijn principes, denk ik altijd aan een kreupele die met zijn krukken zwaait'. Deze uitspraak is van Fritz Francken, een Vlaams schrijver. Vrij vertaald en gekoppeld naar het boek: leuk dat je als rijk man principes hebt, maar waarom deel je ze en wat moet ik ermee als lezer? Ook daar staat Ray Dalio even bij stil.

Je eigen principes hebben

Principieel zijn wil zeggen dat je consequent handelt op basis van je eigen principes, die je vervolgens nog eens duidelijk kunt uitleggen. Als je vervolgens in De Dikke van Dale zoekt naar de betekenis van het woord ‘principe' kom je negentien betekenissen tegen, variërend van basisbeginsel, ethische norm tot en met grondgedachte. Ze vormen het fundament van de zoektocht naar je eigen principes. Dat is de boodschap die Ray Dalio je duidelijk meegeeft.

Zijn boek gaat over zijn principes en de principes van zijn bedrijf. Specifieke principes die hem geholpen hebben. Hij deelt ze nu met jou als lezer, omdat hij je wil helpen je eigen principes te ontdekken, het liefst op te schrijven, erover na te denken, ze aan te scherpen en ze te delen met anderen waardoor je elkaar beter leert begrijpen en betere beslissingen kunt nemen.

Verandering, keuze en principes

Enig verwantschap met het boek ‘De zeven eigenschappen van effectief leiderschap' van Stephen Covey is er ook. Volgens dat boek, met wereldwijd meer dan vijfentwintig miljoen vertaalde en verkochte exemplaren een van de meest succesvolle management boeken ooit, zijn er drie constanten in het leven: verandering, keuze en principes. Als je meer duidelijkheid hebt (gekregen) over je principes door je eigen ervaringen of die van anderen zoals bijvoorbeeld je ouders, vrienden, collega's over te nemen, kan je als lezer zeer waarschijnlijk betere keuzes maken. Zowel zakelijk als privé. Als gevolg daarvan kan je weer beter onderbouwd veranderingen doorvoeren, mocht je dat willen of mocht dat noodzakelijk zijn.

In deel II van het boek komen de principes voor het leven aan de orde, in deel III de principes voor het werk. Wordt deel II afgesloten met een samenvatting, bij deel III wordt begonnen met een samenvatting. In beide gevallen zeer nuttig en bijzonder omdat ze vanuit een verschillend perspectief zijn geschreven. Vanzelfsprekend zijn deze principes eveneens voor inkopers (m/v) toepasbaar. Enerzijds iprincipes, afgeleid uit de principes voor het werk, en daarnaast vanzelfsprekend principes die voortkomen uit de mens. Wie ze zijn, door wie ze zijn beïnvloed en wat ze daar mee hebben gedaan. Ethisch handelen is dan zo'n voorbeeld waar beide soorten principes samenkomen. Hoe je daarmee omgaat, wordt door beide soorten principes beïnvloed. In dat opzicht biedt dit boek je als inkoper zeker houvast.

Bij mijn zoektocht naar de betekenis en achtergronden van principes kwam ik de volgende tekst afkomstig uit een Duits humoristisch weekblad tegen (ja ja, Duitsers hebben humor, wel slechts één keer per week): ‘De meeste mensen houden er alleen principes op na om zich de moeite van het denken te kunnen besparen'. Helaas moet ik je als lezer daarover teleurstellen. Dat het zo niet werkt, ook niet met dit zelfhulpboek.

Je zult zelf moeten beslissen of je iets met de teksten van Ray Dalio wilt doen en zo ja, wat je ermee wilt bereiken in de dagelijkse praktijk. Dat dit niet zonder slag of stoot gebeurt, had je zelf wel kunnen bedenken. Enig denkwerk wordt dus zeker van je gevraagd. Dat kan natuurlijk wel in een luie stoel met dit boek bij de hand. Lezen in bed, nog makkelijker lijkt het, wordt overigens afgeraden. Kramp in je handen en teveel druk op je borst vanwege het gewicht.

Peter Streefkerk is eigenaar van Starck Training & Development en Respect Inkoopconsultancy. Hij houdt zich bezig met interim management, advisering, projectmanagement, training en coaching op het gebied van contractmanagement en inkoop. Hij is auteur van de boeken Inkopen voor Dummies, Inkoop en een groot aantal artikelen over contractmanagement en inkopen. Volg Peter op Twitter. Hij is verder auteur van de boeken Inkopen voor Dummies, Inkoop en een groot aantal artikelen over inkopen. Zijn recensies verschenen eerder op www.inkopers-cafe.nl


Principes van Ray Dalio - 'Goed geschreven en kraakhelder'
14 februari 2020 | Paul Misdorp

In 2017 nam Ray Dalio afscheid van 's werelds grootste hedgefonds Bridgewater, waarvan hij de oprichter was. In een dikke pil van bijna 600 bladzijden neemt Dalio de lezer mee door zijn leven en zijn werk.

Leven en werk van ray Dalio grijpen, zo lezen we in zijn boek, terug een groot aantal proefondervindelijk uitgeteste Principes, die in de kern met elkaar overeenkomen. Zijn leven is zijn werk en omgekeerd. Met dit boek - Principes - wil de auteur zijn inzichten achterlaten voor zijn oud-collega's, managers, leidinggevenden en eigenlijk iedereen die geïnteresseerd is in het geprefereerde en steeds verder geperfectioneerde organisatiemodel van de ideeënmeritocratie.

Het boek van Ray Dalio gaat over continu beter presteren en streven naar voortreffelijkheid. Duidelijk wordt wat beter presteren voor hem inhoudt, hoe de kennis van de mens en de technologie samen tot betere resultaten leiden en vooral hoe belangrijk ‘leren' is. Kleine foutjes mogen, zeker als de betreffende daarin verantwoordelijkheid blijkt te nemen. Grote fouten, voor zover die niet in het systeemontwerp zitten, maar in het ontbreken van leervermogen of talent, worden afgestraft en kunnen leiden tot vertrek uit functie of zelfs bedrijf. Daarmee toont de auteur iets van zijn evolutionair-materialistische mens- en wereldbeeld: de mens als rationele overlever, die steeds beter in staat is problemen vanuit een hoger gelegen perspectief te bekijken en op te lossen. De mens die zijn instincten weet te beteugelen en in te zetten voor een hoger gelegen doel.

Het wekt geen verbazing dat Dalio's ondernemende en zoekende geest, zijn voorkeur voor de spelvorm, de wil te (over)winnen, door te zetten, pijn te lijden en zijn diep gewortelde bereidheid risico's te nemen ook heeft doorgewerkt in de wijze waarop hij gedurende meer dan veertig jaar vorm en inhoud heeft gegeven aan Bridgewater. Bridgewater is een beleggingsfonds dat meer dan 1500 medewerkers telt en dat in tegenstelling tot veel andere investeringsfondsen de financieel economische crisis van 2008 wèl zag aankomen en zijn klanten daardoor grotendeels uit de wind wist te houden. Wat is dan die succesformule?

Dalio positioneert de ideeënmeritocratie tussen de autocratie, waarin sprake is van één de leider terwijl de rest volgt en de democratie waarin elke stem even zwaar weegt. De ideeënmeritocratie, daarentegen, stimuleert weloverwogen meningsverschillen en inzichten, weegt en verkent deze in verhouding tot hun verdiensten. Het systeem veronderstelt dat alle medewerkers hun gedachten voor iedereen zichtbaar op tafel leggen, dat de meningsverschillen zichtbaar worden in hoogwaardige discussies om tot de beste antwoorden op problemen te komen en dat men zich houdt aan ideeënmeritocratische methoden om voorbij de meningsverschillen te komen. In een aparte bijlage wordt ingegaan op een aantal van deze methoden, zoals bijvoorbeeld platform Coach, Dot Collector app, Baseball Cards, Issue Log, Pain Button en Dispute Resolver.

Met dit systeem doet zich meteen de vraag voor wat nu die kernprincipes of kernwaarden zijn, waardoor ieder zijn gedrag zou moeten laten leiden? Dat blijken radicale eerlijkheid, radicale transparantie en geloofwaardigheid in de besluitvorming te zijn. De gedachte is dat alle kennis van iedereen welkom is en zichtbaar gemaakt moet worden, maar uitermate streng en door de belanghebbenden getoetst wordt op werkingskracht. De geloofwaardigheid wordt uiteindelijk geborgd door de VP's, de Verantwoordelijke Partijen. Dat zijn in de hiërarchie van verantwoordelijkheden hoger gepositioneerde partijen, die deze positie hebben verworven op grond van talent, oefening en ervaring. Bovendien dragen ze de gevolgen van wat er gedaan is. Drie andere belangrijke kenmerken van de organisatiecultuur bij Bridgewater zijn het cultiveren van betekenisvol werk, investeren in betekenisvolle relaties alsmede het daarmee samenhangende principe van het in ‘fase zijn en blijven'. Daarmee doelt Dalio op het afgestemd zijn op de ander, vanuit een open en assertieve geest.

Ondanks de dikte van het boek is het goed geschreven en kraakhelder. Het loopt over van tips en kan de lezer zelfs achterlaten in verwarring. De bijpassende leesinstructie - en dat brengt Dalio zelf ook in - is dat grasduinen door de hoofdstukken wellicht het meest effectief is, omdat elke organisatie weer anders is en het stelsel van Bridgewater niet één op één te kopiëren is naar een andere organisatie.

Is er ook kritiek mogelijk op het boek? Jazeker, en die heeft met een paar dingen te maken. Ten eerste worden de principes van Dalio nogal stellig verwoord, wat de vraag oproept in hoeverre werkelijk sprake is van een ideeënmeritocratie. Dit gevoel wordt sterker als Dalio in het laatste hoofdstuk aangeeft dat governance lange tijd geen rol gespeeld in de organisatie en alles op hem aankwam. Tweede punt van kritiek betreft de gelaagdheid van de behandeling van de organisatiecultuur. Hoewel heel veel geschreven wordt over de cultuur bij Bridgewater blijft het te veel hangen op het gedrag van mensen en het managen van dit gedrag. Ook wanneer het gaat over betekenisvol werk en betekenisvolle relaties lijkt het meer te gaan om formules dan om de inspiratie vanuit een hoger gelegen Why die zin geeft. Zo wordt op geen enkele plek in het boek stil gestaan bij de toegevoegde waarde van het hedgefonds Bridgewater voor de samenleving. Het blijft bij een doorlichting van de werking binnen Bridgewater. Overigens niet vreemd als je beseft dat Dalio de organisatie ziet als een machine van mensen en ontwerpen die resultaten moet boeken om doelen te halen. Wat die doelen zijn en wat de samenleving ermee opschiet blijft verborgen in Ray Dalio's Principes.

Paul Misdorp is Directeur van VinNDT (Veranderen in Nieuw Denken Toepassen) en kennispartner van Zeelenberg, adviseurs voor Mens en Organisatie en van de Van Gemertgroep.


Ray Dailio's Principes - 'Uniek in haar soort'
18 november 2019 | Wiemer Renkema

Een boek dat op de bestsellerslijst staat van The New York Times en geschreven is door, volgens Time Magazine, een van de meest invloedrijke personen ter wereld, lees je toch net even anders.

Ray Dalio heeft een fortuin gemaakt met Bridgewater, een investeringsbedrijf, en in zijn boek Principes schrijft hij over de lessen die hij leerde in de afgelopen veertig jaar. Het is een intrigerend boek met ontegenzeggelijk veel waardevolle inzichten, maar het is ook een boek dat schuurt omdat het laat zien dat geld verdienen weinig scrupules kent.

Het lijvige boek, bijna zeshonderd pagina's, is prachtig vormgegeven en bestaat uit drie delen. Het eerste deel is een minibiografie van Dalio, het tweede bevat de principes voor het leven en het derde deel zijn principes voor het werk. De twee laatste delen van het boek hebben een duidelijke en gedetailleerde indeling. Ik las het als een kookboek en pikte er de voor mij meest aantrekkelijke recepten uit. Omdat de vertaling af en toe hapert, leest het boek namelijk niet echt lekker vlot weg. Daarnaast zijn ook niet alle onderwerpen relevant voor alle lezers. De logische indeling, de samenvattingen en het uitgebreide register zijn dan meer dan handige hulpmiddelen tijdens het lezen.

Alle lessen die Dalio gedurende zijn carriere leerde is hij vanaf een zeker moment gaan vertalen in principes. Deze principes zijn voor hem leidend in zijn leven en in zijn werk. Het consequent doorvoeren van deze principes in zijn leiderschap, en daarmee ook in zijn bedrijf Bridgewater, is voor hem de kern van zijn succes. Het eerste deel, zijn biografie, las ik met veel plezier. Nu ben ik sowieso liefhebber van een goed geschreven biografie maar deze is pakkend, open, eerlijk en een uitstekende inleiding op de rest van het boek. Openheid en eerlijkheid voeren namelijk ook de boventoon in Dalio's principes voor leven en werk. Hij pleit voor radicale openhartigheid en ziet dat als de enige manier waarop innovatieve ideeën in een organisatie daadwerkelijk tot bloei kunnen komen. Dit is een voorbeeld van hoe de schrijver de lezer meeneemt in zijn gedachtegang. Dalio's filosofie stelt dat een organisatie in al haar delen, systematisch ingedeeld kan worden in regels en begrepen kan worden als een machine. Principes beschrijft alle onderdelen van die machine met grote nauwkeurigheid. Het geeft de lezer een uniek inzicht in hoe Dalio besluitvorming in zijn organisatie benadert, uitdagingen aangaat en sterke teams weet te bouwen.

Wat voor mij schuurt in het boek is dat enige reflectie van Dalio op de negatieve effecten van zijn manier van investeren ontbreekt. Zo is hij bijvoorbeeld bijzonder trots op zijn bijdrage aan de massaconsumptie van McNuggets, schroomt hij niet gebruik te maken van politiek instabiele landen om geld te verdienen en is hij mild over de rol van bankiers in de monetaire crisis aan het begin van deze eeuw. Daarnaast heeft Dalio een bijzondere fascinatie voor sterke leiders. Enerzijds is het zeer boeiend om te lezen over hoe hij deze leiders weet te verleiden om psychometrische testen zoals MBTI te doen en zijn analyse van de resultaten. Anderzijds is daar zijn uitgesproken voorkeur voor sterke leiders met soms toch een tamelijk dubieuze reputatie zoals Deng Xiaoping. Zijn vriendschap met de totalitaire oprichter van de stadstaat Singapore, Lee Kuan Yew is begrijpelijk. Ze vonden elkaar in het nauwkeurig en consequent uitvoeren van hun principes.

Principes is door het detail waarmee Dalio zijn managementfilosofie beschrijft uniek in haar soort. Dat maakt het in verschillende opzichten een uitdaging om te lezen. Wil je snel inzicht krijgen in het geheim van zijn succes dan sta je voor een behoorlijke analytische klus. Heb je de tijd om je met aandacht te verdiepen in een van de meest succesvolle ondernemers van de afgelopen vijftig jaar dan hoort dit boek op je bureau te liggen.

Wiemer Renkema is eigenaar van To be Training & Consulting, een innovatief human resources training- en managementadviesbureau. Hij is de auteur van Managen of niet, dat is de vraag, waarin hij op zoek gaat in het werk van Shakespeare naar antwoorden op de lastigste zakelijke dilemma's, en van Denken als Gordon Ramsay.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden