Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
29 juli 2009 | Elly Lijnse

Steeds vaker zijn we op zoek naar een balans tussen wie we zijn en wat we doen. We willen 'onszelf kunnen zijn' en 'ons eigen ik' kunnen inzetten in ons werk waardoor we authentieker worden en daarmee effectiever en krachtiger. Met 'Persoonlijke ontwikkeling' biedt Godfried IJsseling een wegwijzer naar de kern van onszelf. De auteur laat u bewust worden van acht ontwikkelthema's in uw persoonlijke ontwikkeling. Dat hij dit doet met behulp van polariteiten binnen deze acht thema's, werkt zeker verhelderend.

In een time-outperiode het boek van Godfried IJsseling krijgen over 'persoonlijke ontwikkeling, echtheid in professionaliteit' is wel heel goed getimed. Nu ik op zoek ben naar wat wil ik en hoe ik dat wil bereiken, geeft IJsseling mij enkele handvatten voor bewustwording en persoonlijke ontwikkeling. Hij doet dit niet alleen vanuit verschillende theorieën als de (ontwikkelings)psychologie, coaching, psychosynthese en systematisch werk, maar ook vanuit zijn eigen ervaringen. Hij werkt veel met metaforen, polariteiten en voorbeelden uit zijn eigen praktijk. Dit werkt zeer ondersteunend en verhelderend.

Zoals de eerste hoofdstukken de aanloop vormen tot verandering, wakker worden en hoe u geworden bent wie u bent, zo vormen de hoofdstukken 5 en 6 de basis om in beweging te blijven en u bewust te worden van uw beweging. De hoofdstukken 3 en 4 bevatten de wegwijzers voor de persoonlijke ontwikkeling vanuit de ontwikkelingspsychologie en de sociale omgeving. Het boek levert zo een volledige cirkel van verandering die u steeds opnieuw kunt doorlopen. U wordt uitgedaagd om door middel van observatie met mildheid naar uzelf te kijken en uzelf niet te veroordelen op de weg naar persoonlijke ont-wikkeling.

IJsselings wegwijzer bestaat uit de bewustwording van twee uitersten binnen de acht thema's uit de ontwikkelingspsychologie van Erik Erikson. Per ontwikkelingsthema geeft hij een beschrijving van de polariteiten en hoe deze vanuit het verleden kunnen spelen in het hier en nu.

Per thema is er ook een opdracht. Ik vind de opdrachten over het algemeen vrij theoretisch en oppervlakkig. Het is niet gemakkelijk om deze opdrachten zelfstandig, zonder begeleider of coach uit te voeren en vervolgens tot een goed einde te brengen. Sommige zijn met een open eind. Bijvoorbeeld de opdracht binnen de polariteit autonomie versus schaamte en twijfel: 'Ook betekent het dat je moet leren in je autonomie anderen te blijven opzoeken en je aan te passen aan hun wensen of aan de eisen die de situatie stelt. Dat klinkt paradoxaal en is vaak niet eenvoudig, want hoe geef je je eigen richting op terwijl je tegelijkertijd autonoom blijft?'

De opdrachten zijn mijns inziens moeilijker en gaan dieper dan hier gesuggereerd wordt omdat het in essentie gaat om houding- en gedragsverandering. De auteur geeft wel een aanzet tot bezinning, een overdenking, een overweging, manieren tot observatie van jezelf. Dieper gaan moet je zelf doen!

Dit boek is minder geschikt voor managers die de persoonlijke effectiviteit van hun medewerkers willen begeleiden en coachen. De methode gaat namelijk vrij diep, waardoor de kans groot is dat u te nauw betrokken raakt bij uw medewerker. U kunt dit boek wel gebruiken als u zelf aan uw persoonlijke ontwikkeling wilt werken, u bereid bent uw kwetsbaarheid onder ogen te zien en het proces wilt aangaan. Om echt goed effect te hebben van dit boek, raad ik u aan om iemand te zoeken die als spiegel wil optreden en de confrontatie met u wil aangaan.

Ik heb zelf op mijn reis door 'Persoonlijke ontwikkeling' een aantal keer een wegwijzer kunnen plaatsen als 'oh, zit dat zo' en 'dat is interessant om te proberen'. Het leverde mij weer een stapje op weg naar het antwoord op de vraag 'wat wil ik?'

Jasje uit voor persoonlijke ontwikkeling
24 december 2008 | Ronald Buitenhuis

De achterflaptekst van het boek Persoonlijke ontwikkeling schrijft: ‘Voor veel professionals van nu is het niet langer toereikend zich uitsluitend vakinhoudelijk te ontplooien. We willen ons ook als persoon ontwikkelen, zodat we onze eigen ‘ik’ in kunnen zetten in de professionele rol. Of in woorden van de auteur Godfried IJsseling: ‘Doe je jas uit.’

Het is maar de vraag of Persoonlijke ontwikkeling in de managementbibliotheek thuishoort. Ja, zou je zeggen als de achterflap eveneens zegt dat Godfried Ijsseling senior trainer en coach is en sinds 1998 verbonden is aan managementcentrum De Baak. Toch is Persoonlijke ontwikkeling geen typisch managementboek. Er worden niet of nauwelijks parallellen getrokken tussen bedrijfsleven en persoonlijke ontwikkeling. Voor een gemiddelde werknemer die privé op zoek is naar een innerlijke zoektocht, is het eveneens bruikbaar.

Over de behoefte aan dit soort boeken zegt de auteur desgevraagd dat het volgens hem voortkomt uit het feit dat er tegenwoordig veel gevraagd wordt van de manager in de doe-sfeer. Resultaat bereiken, winst maken… Binnen dat spectrum vindt de manager het ook heerlijk om eens iets van zichzelf te laten zien. Alleen is daarbij wel een dilemma. Dat wat hij wil laten zien, heeft hij vaak jaren beschermd, omdat hij er niet zo goed in is. De auteur vergelijkt het met een jas die de mens zich in zijn leven aanmeet, ofwel zijn persoonlijkheid.

Voor een deel is die jas wat hij werkelijk is, maar tegelijkertijd beschermt de jas tegen wat hij niet wil laten zien. Je hebt iets ingepakt wat je eigenlijk niet meer onuitgepakt hebt ervaren sinds het allereerste begin. En toch wil je dat onderbelichte vaak het liefst laten zien. Letterlijk zegt IJsseling dat er een heldendaad nodig is om over die drempel te stappen. In het boek gebruikt hij daarvoor de metafoor van de film The Matrix. Het is allemaal polariteit. Het inzien van het innerlijke dilemma, daar draait het om in Persoonlijke Ontwikkeling. Iemand die als kind heel druk was en daar constant op gewezen wordt, zal een soort bescherming ontwikkelen dat hij dat niet goed was. Als managers daar later met zo’n gedrag geconfronteerd worden, ervaren ze dat ze dat gedrag moeten beschermen. Het is de vraag daarbij niet volgens de auteur of dat goed of slecht is. Het gaat er vooral om dat de lezer het zich realiseert. Dat er een verstopte ik is, die er zo af en toe uit wil. ‘Ik geloof dat wij allen, ikzelf ook, tot op zekere hoogte worstelen met onze binnenwereld.’

Het ‘vervelende’ van het boek is dat je als lezer als vanzelf ook gaat worstelen. Onvermijdelijk denk je terug aan je jeugd en in hoeverre jijzelf een jas aan hebt getrokken.

Wat deed ik toen en toen? Ben ik inderdaad iets aan het beschermen? Het boek biedt daarbij geen pasklare oplossingen of antwoorden. De essentie is voor iedereen anders. Voor de een zal het boek gegoten zitten, voor de ander zit het voor geen meter. Maar passen kan natuurlijk altijd!

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden