Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
14 december 2018 | Ger van den Buijs

Ik vond dit een heerlijk boek. Zelden heb ik zo’n pakkende beschrijving van generatie Y gelezen. Maar dit boek gaat verder. Het zijn maar cijfers zet ook een visie neer. Dan is het leuk om twee jaar na verschijning te kijken of we inderdaad in de aangegeven richting zijn gaan bewegen.

Schellekens heeft een humoristische schrijfstijl. Vooral in deel één, waarin hij generation Y karakteriseert in de context van onze efficiëncyverslaafde managementcultuur, zet hij prachtige plaatjes neer met verrassende beeldspraak. Het is een beetje een stout boek. De controlerende manager wordt op bijna cabareteske wijze neergezet. Je kunt jezelf niet helpen te denken aan sommige managers uit je eigen context. Managers die als ‘dementors’ alle energie uit de werkvloer zuigen. Ik denk dat Schellekens onderschat hoe zeer ook de oudere generatie medewerkers zich aangesproken voelt tot de leiderschapsstijl die hij in zijn boek promoot.

Aansprekend vond ik de stelling: “Innovatie is compromisloos”. Als je zoekt naar een manier om een innovatieve cultuur in je bedrijf te creëren, dan is dit boek een inspiratie. De grote maatschappelijke krachten die hebben geleid tot een behoudende bedrijfscultuur worden helder uiteen gezet. Disruptie krijgt hierdoor een andere gevoelswaarde. De generatie Y is vanaf hun jongste jeugd uitgeperst door de cijfercultuur in onze maatschappij en loopt alleen maar warm voor nieuwe perspectieven. Ze verwachten van bedrijven dat ze keuzes maken, dat ze staan voor een maatschappelijke verbetering. De boodschap van dit boek is dat, wil je Generation Y als werknemers of klanten aan je binden, je dan technologische en maatschappelijke innovatie moet omarmen.

Is de visie bewaarheid door de geschiedenis? Laat me twee voorbeelden geven die aantonen dat dit boek visionair is geweest in 2016. De campagne van Nike met Colin Kaepernick is het schoolvoorbeeld van een bedrijf dat met maatschappelijke innovatie de markt openbreekt. Werd er bij de lancering door velen nog ernstig getwijfeld aan het netto effect van deze, toen gedurfde, campagne, inmiddels verdringen alle ‘haantje-de-voorste-goeroes’ zich met het promoten van maatschappelijke merkpositionering.

Aan de medewerkerskant stimuleert Schellekens bedrijven om verantwoordelijkheid lager in de organisatie weg te leggen en mensen een holistische taak te geven, in plaats van het werk op te knippen in geïsoleerde taken. Deze visie zien we werkelijkheid geworden in de wijdverbreide adoptie van de scrum aanpak. Was in 2016 scrum nog alleen iets voor jeugdige IT teams, nu implementeren alle bedrijfsafdelingen deze manier van aansturing, zij het met wisselend succes.

Ik zou nog veel meer voorbeelden uit het boek willen aanhalen, maar dan maai ik het gras voor de voeten van de auteur weg. Geniet vooral zelf van de inzichten en vergezichten die Schellekens in zijn boek heeft weggezet.

Het zijn maar cijfers
23 maart 2016 | Eelke Pol

Het zijn maar cijfers van Maarten Schellekens heeft als ondertitel ‘innoveren met de nieuwe generatie medewerkers'. Het is dus niet zo gek dat dit boek leest als een TGV, passend bij de vaart en passie die jonge, nieuwe medewerkers meebrengen als zij in een organisatie starten.

De auteur is er knap in geslaagd om externe ontwikkelingen en de maatschappelijke onderstroom te koppelen aan de wijze waarop organisaties nu nog vaak zijn ingericht. Dat dit vaak botst met verwachtingen die de generatie Y heeft van werk, wordt door Maarten Schellekens overtuigend aangetoond.

Het zijn maar cijfers is ingedeeld in drie delen. Deel 1 beschrijft de manier waarop organisaties nu zijn gericht, onder de titel ‘Ons werkend leven’. Met prikkelende titels als ‘efficiëntiejunks’ en ‘controletouwtjes’ wordt in een hoog tempo de lezer een spiegel voorgehouden over alle aspecten die te maken hebben met werk anno nu: van de keerzijde en de valkuilen van het sturen op efficiency tot aan de onzin van functiebeschrijvingen, van het belang van menselijke dienstverlening tot aan de waarde van een optimaal werkend (digitaal) communicatiesysteem voor een netwerkorganisatie. Via allerlei voorbeelden wordt geïllustreerd dat de manier waarop organisaties nu nog vaak zijn ingericht, niet meer past bij datgene wat nu nodig is. Laat staan past bij verwachtingen en kwaliteiten van de nieuwe generatie medewerkers. En er volgen verrassende suggesties: wat te denken van de suggestie om af te stappen van variabele beloning en bonussen, maar elke medewerker in een organisatie te verplichten om een gedeelte van het salaris weg te geven aan een collega…

Deel 2 verklaart de manier waarop onze organisaties zijn ingericht en de manier waarop wij in onze samenleving omgaan met aspecten in en om het werk. Maarten Schellekens laat zien goed op de hoogte te zijn: hij besteedt aandacht aan de rol die de secularisering speelt in de manier waarop wij tegen werk aan zijn gaan kijken. En legt bijvoorbeeld op een eenvoudige wijze uit wat de invloed is van de werking van ons geldsysteem en in welke mate geld wel maar vooral ook niet impact heeft op ons geluk. Deze aspecten staan wellicht wat verder af van de manier waarop wij onze organisaties inrichten, maar zet wel aan het denken. En aan het denken zetten is, zo schat ik in, de belangrijkste missie van de auteur.

Deel 3 ten slotte eindigt met 7 eisen die de nieuwe generatie eist aan werk. Maarten Schellekens beschrijft deze eisen steeds vanuit het perspectief van ‘het oude loslaten’ en ‘naar het nieuwe ontwikkelen’. Zo werkt hij bijvoorbeeld de beweging ‘van piramides naar communities’ uit, maar ook de beweging ‘van overlegstructuur naar communicatieplafond’. Dat doet hij creatief, met concrete voorbeelden. Soms niet altijd even haalbaar(bijvoorbeeld als hij oppert om misschien ook concurrenten tot een communitiy toe te laten), maar altijd creatief (korte filmpjes en infographics benutten) en zeker idealistisch (geen managers meer, maar coaches die mensen helpen in hun werk).

Het zijn maar cijfers is een verrassend, prikkelend boek. Een boek dat na een avondje op de bank inspiratie geeft om anders aan te kijken tegen organisaties en werk en stimuleert om daar de volgende dag mee aan de slag te gaan. Een boek dat past in de stroming van Reinventing organizations van Laloux en Verdraaide organisaties van Wouter Hart, maar dan in de vorm van een TGV.

drs. Eelke Pol MMC is auteur van het boek Strategisch HRM en TRUST, het slimme zusje van SMART. Hij werkte als organisatieadviseur bij GITP en Rijnconsult en is nu werkzaam als Hoofd HR Advies en Beleid bij Philadelphia Zorg. Hij verzorgt trainingen voor De Baak en HR Academy en is verbonden aan de MBA van Hogeschool Windesheim. Bezoek ook zijn website.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden