Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
9 december 2008 | Frans van Schijndel

Aan de hand van tegenstellingen die iedereen in zijn leven wel kent, geeft Gijs Jansen inzicht in en bewustwording van de Acceptance and Commitment Therapy (ACT). Met 'Laat los' biedt hij handvatten om met deze tegenstellingen om te gaan, door ze meer samen te brengen. Meer en/en dan of/of. Een inspirerende ACT-aanpak voor iedereen die geïnteresseerd is in een intenser en 'rijker' leven. Maar werkt de opzet van het boek?

Gijs Jansen begint 'Laat los' met de tegenstelling tussen afhankelijk en onafhankelijk. Het is voor ons, in de huidige individualistische tijd, moeilijk te accepteren dat we enorm gevormd zijn door onze omgeving en hiervan afhankelijk zijn. Als we echter deze gedachte toelaten, is het veel gemakkelijker ons eigen gedrag (en dat van een ander) te accepteren en valt er beter mee te leven. Zeker als dingen niet gaan zoals u zou willen.

In het hoofdstuk 'Controleren versus loslaten' geeft de auteur aan dat we ons leven laten controleren door allerlei 'opgelegde' levensregels. Hierdoor zetten we ons schrap, raken van onszelf verwijderd en zien het leven als één lange reeks taken en opdrachten. Door deze overtuigingen en regels kritisch te bekijken en (een deel ervan) te schrappen, kunnen we loslaten en ons laten 'meevoeren met het leven'.

Bij de volgende tegenstelling, goed versus slecht, doet Jansen uit de doeken dat het steeds maar oordelen over jezelf en anderen erg contraproductief is. In angst versus liefde vertelt hij dat we de angst willen uitbannen, maar dat angst nu eenmaal bij het leven hoort. Wanneer u uw angst accepteert en onder ogen ziet, gaat u meer openstaan voor uw omgeving en kunt u beter 'de liefde' ontvangen.

In 'Vermijden versus ervaren' komt aan de orde dat we allemaal de sterke neiging hebben om angst te vermijden. Omdat we de angstgevoelens steeds maar uit de weg gaan, wordt de angst niet kleiner, maar vaak zelfs groter. Door angst te ervaren en tegelijkertijd tòch te handelen, kunnen we een intens leven leiden, terwijl meestal na een tijdje de angst vermindert. Begin met kleine stappen en wees mild als u even terugvalt in uw oude (angstige) gedrag.

In de laatste tegenstelling 'Geven versus nemen' maakt Gijs Jansen korte metten met de 'voor-wat-hoort-wat'-mentaliteit. Met een mentaliteit gebaseerd op vertrouwen kunt u gemakkelijker geven, zonder bang te zijn dat u nooit iets terug zult krijgen. Ook kunt u makkelijker nemen zonder u af te vragen of u het wel verdiend heeft. Samengevat: geven + nemen = delen. Over de angst van het verliezen schrijft hij: 'Als we wat we kwijtraken, weigeren los te laten, kunnen we ook niets nieuws meer aannemen.' Tot slot relativeert Gijs Jansen nog dat het niet nodig is om u zoveel bezig te houden met hoe anderen over u denken, omdat anderen niet zoveel over u denken. Het is niet erg om als individu onbelangrijk te zijn, als u maar kunt opgaan in het geheel.

Het is heel aangenaam dat de auteur zich niet opstelt als een goeroe en een schrijfstijl heeft waarin hij u meeneemt in zijn beschouwingen. Bovendien is het creatief om het boekje te structureren vanuit tegenstellingen. Daarbij is het voor mij niet altijd even duidelijk hoe hij 'een samenwerkingsverband creëert' tussen deze tegenstellingen. Hij maakt de lezer op een toegankelijke manier wegwijs in de, voor mij zeer aansprekende, ACT-aanpak: accepteer jezelf, stop met vermijdingsgedrag en ga ondanks uw angsten het leven leiden dat uw wilt.

Echter, wanneer iemand dit boekje koopt in de boekhandel, gaat deze dan doen wat de schrijver voorschrijft? Gaat men voldoende stilstaan bij de vraag '...en hoe zit dit dan bij mij?' Gaat de lezer de oefeningen echt goed maken en doorleeft hij de resultaten ervan? Ik ben bang dat vrijwel niemand dit doet. En dan mist u het ervaren, terwijl juist dit ervaren, zo onderstreept Gijs Jansen zelf meerdere keren, van essentieel belang is. Daarom denk ik dat de beoogde opzet in de praktijk meestal niet werkt. Ik kan me wél voorstellen dat met 'Laat los' resultaat geboekt kan worden, wanneer het ingezet wordt als werkboek bij een training of coaching.

Tot slot, ik vind het heel aardig van Gijs Jansen dat hij zijn vriendin het boekje laat illustreren, maar soms kan liefde ook te ver gaan. Of zullen we dat als lezer maar gewoon accepteren?


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden