Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
29 maart 2018 | José Otte

Storytelling lijkt de Haarlemmerolie van organisatie- en sociale veranderingen. Tesselaar geeft ons een routeplanner.

Het delen van verhalen wordt door middel van corporate narratives (de verhalen die we binnen een bedrijf delen) en serious gaming (waarbij de ervaring opgedaan in games helpt bij bijvoorbeeld leren) steeds vaker gebruikt om veranderingen te leiden. Tesselaar onderzoekt al 15 jaar deze verhalen. Ze heeft in dit boek gekozen voor het bieden van een routeplanner door het verhalenlandschap, wat natuurlijk een metafoor is die door meerdere schrijvers van managementboeken wordt gekozen.

Op basis van de wereldkaart krijgen we het verhalenlandschap te zien, waarin de verschillende narratieven worden besproken. Hier zie je vooral de literatuur studie terug die Tesselaar deed voor haar Ph.D. onderzoek. In het storytellinglandschap komen de verschillende vormen van storytelling naar voren waarin de dynamiek van het vertellen en doorvertellen wordt bekeken. In tijdschap en veranderen wordt gekeken naar de dynamiek van storytelling en de rol van tijd in de praktijk van veranderen.

Wat ik persoonlijk een interessant onderwerp vond was het hoofdstuk over de verschillende sociale netwerken, zowel fysiek als virtueel en de kracht van deze gemeenschappen in het vormen en verspreiden van verhalen. Ik vond het mooi om te zien dat ons sociale netwerk niet zo heel erg veel veranderd is in de loop van de tijd. We zijn nog steeds vijf mensen verwijderd van Lionel Messi of de paus en dat was vroeger, voor de digitale wereld ook al zo. Ik blijf dat bijzonder vinden.

In het hoofdstuk wetenschap wordt de theorie van storytelling onder de loep genomen. En afsluitend wordt vakmanschap besproken als het landschap van de praktijk.

De routeplanner aan het eind geeft alle ingrediënten weer die nodig zijn om te werken met verhalen, in organisatie- en sociale veranderingen.

Dit boek is vooral voor veranderkundigen een interessant naslagwerk waarbij de literatuurstudie een mooi overzicht geeft van wat zich in storytelling als vakgebied heeft afgespeeld in de laatste jaren. Zelf vind ik het een minder praktisch boek. Ik werd niet onmiddellijk geïnspireerd om met verhalen aan de slag te gaan. Wat ik er wel uit heb gehaald is dat storytelling niet zo maar een tool is in het brede scala van veranderkundige gereedschappen. Het vraagt om het scheppen van het juiste klimaat, bereidheid om te luisteren en narratieve intelligentie om er mee om te gaan.


Storytelling Atlas
29 maart 2018 | José Otte

strong>Storytelling lijkt de Haarlemmerolie van organisatie- en sociale veranderingen. Tesselaar geeft ons een routeplanner.

Het delen van verhalen wordt door middel van corporate narratives (de verhalen die we binnen een bedrijf delen) en serious gaming (waarbij de ervaring opgedaan in games helpt bij bijvoorbeeld leren) steeds vaker gebruikt om veranderingen te leiden. Tesselaar onderzoekt al 15 jaar deze verhalen. Ze heeft in dit boek gekozen voor het bieden van een routeplanner door het verhalenlandschap, wat natuurlijk een metafoor is die door meerdere schrijvers van managementboeken wordt gekozen.

Op basis van de wereldkaart krijgen we het verhalenlandschap te zien, waarin de verschillende narratieven worden besproken. Hier zie je vooral de literatuur studie terug die Tesselaar deed voor haar Ph.D. onderzoek. In het storytellinglandschap komen de verschillende vormen van storytelling naar voren waarin de dynamiek van het vertellen en doorvertellen wordt bekeken. In tijdschap en veranderen wordt gekeken naar de dynamiek van storytelling en de rol van tijd in de praktijk van veranderen.

Wat ik persoonlijk een interessant onderwerp vond was het hoofdstuk over de verschillende sociale netwerken, zowel fysiek als virtueel en de kracht van deze gemeenschappen in het vormen en verspreiden van verhalen. Ik vond het mooi om te zien dat ons sociale netwerk niet zo heel erg veel veranderd is in de loop van de tijd. We zijn nog steeds vijf mensen verwijderd van Lionel Messi of de paus en dat was vroeger, voor de digitale wereld ook al zo. Ik blijf dat bijzonder vinden.

In het hoofdstuk wetenschap wordt de theorie van storytelling onder de loep genomen. En afsluitend wordt vakmanschap besproken als het landschap van de praktijk.

De routeplanner aan het eind geeft alle ingrediënten weer die nodig zijn om te werken met verhalen, in organisatie- en sociale veranderingen.

Dit boek is vooral voor veranderkundigen een interessant naslagwerk waarbij de literatuurstudie een mooi overzicht geeft van wat zich in storytelling als vakgebied heeft afgespeeld in de laatste jaren. Zelf vind ik het een minder praktisch boek. Ik werd niet onmiddellijk geïnspireerd om met verhalen aan de slag te gaan. Wat ik er wel uit heb gehaald is dat storytelling niet zo maar een tool is in het brede scala van veranderkundige gereedschappen. Het vraagt om het scheppen van het juiste klimaat, bereidheid om te luisteren en narratieve intelligentie om er mee om te gaan.


Storytelling Atlas
22 september 2016 | Alice de Groot

Natuurlijk, elke leraar, elke coach, teamcoach, organisatie-verandermanager, iedereen werkt met verhalen. We noemen dat nu allemaal storytelling, als een soort wondermiddel. Als Storytelling Atlas echter iets duidelijk maakt, dan is het wel dat storytelling niet zomaar een vaardigheid is, maar een echte eigen methodiek kent. En vooral: dat het een professional vereist om er goed, deskundig en effectief mee te kunnen werken.

Het boek Storytelling Atlas helpt de professional door middel van de landschapskaarten zijn weg te vinden in organisatie- en sociale veranderingen. Wellicht ook in persoonlijke veranderingen, maar daar ligt zeker niet de nadruk op.

De kaarten zijn snel, creatief en inspirerend. Alles is via de kaart te vinden, als een echte gedetailleerde landkaart. Er zijn voldoende voorbeelden en praktijkverhalen uit verschillende werkvelden in opgenomen, die de werking van storytelling illustreren.

De kaarten, en daarmee de hoofdstukken heten: Verhalenlandschap, Storytellinglandschap, Tijdschap en veranderen, Gemeenschap, Wetenschap en Vakmanschap.

De praktische uitvoering en volledigheid van deze atlas maken het boek tot een onmisbaar naslagwerk ook voor beginnende professionals en voor studenten van zeer uiteenlopende hogescholen of universiteiten, van psychologie tot economie, van communicatiewetenschap tot medicijnen, ecologen en antropologen, verandermanagers enz.

Wellicht is juist deze ruime toepassing een valkuil van dit boek, omdat het geen ‘to do’en ‘don’t’ lijstjes biedt, zoals Suzanne Tesselaar in het voorbericht zelf al aangeeft.

Het boek is helder geschreven, met korte en krachtige samenvattingen door middel van de kaarten. Er staat zoveel informatie per bladzijde, dat het gevaar dreigt erover heen te lezen.

Storytelling Atlas is een naslagwerk met een heldere indeling, een uitgebreide literatuurlijst voor verdieping en een code voor de website om er zelf mee aan de slag te gaan, hoewel dat simpeler klinkt dan het in de werkelijkheid is. Het vraagt toch om een deskundige gids om de lezer goed door dit ingewikkelde landschap te leiden.

Alice de Groot is trainer, coach en auteur.


Storytelling atlas
13 september 2016 | Carla Verwijs

Wie vroeger op reis ging had goede kaarten nodig. Een wegenkaart met veel details om de route uit te stippelen of misschien wel een landkaart voor het overzicht. En wie echt alle landen wilde zien, had een mooie atlas liggen.

Verhalen zijn net als de landschappen die je in een atlas ziet, schrijft Suzanne Tesselaar, al zijn het dan continu veranderende landschappen. Deze verhalenlandschappen staan uitgebeeld en beschreven in de Storytelling Atlas.

Suzanne Tesselaar doet promotieonderzoek naar storytelling en merkte door de vele vragen van workshopdeelnemers, dat er behoefte is aan een wegenkaart door het storytellinglandschap. Hier heeft ze vijf jaar aan gepuzzeld en het resultaat is te vinden in de Storytelling atlas. Ze plaatst storytelling in de context van veranderen, waardoor elementen als tijd en timing een belangrijke rol gaan spelen. Er zijn zes landkaarten, die ieder zijn voorzien van een legenda. Elke kaart beschrijft een aspect van verhalen en verhalen vertellen. Het Verhalenlandschap gaat in op wat verhalen zijn en wat hun toepassing is. Met verhalen beschrijven we herinneringen en delen we kennis. Verhalen zijn een manier om zin te geven aan de wereld om ons heen. Het Storytellinglandschap laat de vormen van storytelling zien. Een corporate story, die de ‘raison d’être’ van een bedrijf beschrijft, is een zo’n vorm. Hetzelfde bedrijf kan daarnaast vele organisatieverhalen hebben, die bijvoorbeeld beschrijven hoe men daar werkt en wat de cultuur is. Tijdschap en veranderen, de derde kaart, gaat specifiek in op de invloed van tijd op verhalen. Verhalen zijn levende organismen, ze veranderen over tijd. Verhalen kunnen helpen veranderprocessen te beschrijven.

Wie herinnert zich niet de aanslag in Parijs op het satirische blad Charlie Hebdo en de daarop volgende uiting ‘Je suis Charlie’ die de wereld doorging? Nu is dit op zich geen verhaal volgens de definitie, maar het werd een symbool waarbij iedereen zijn eigen verhaal kon vertellen. Door ‘Je suis Charlie’ voelden mensen zich verbonden. De landkaart Gemeenschap gaat in op dit gevoel van verbinding en gemeenschap waaraan verhalen bijdragen. Het kan echter ook negatief worden gebruikt, om te manipuleren. Verhalen zijn ‘wapens van invloed’, stelt Tesselaar vast.

De wetenschapper in Tesselaar komt naar voren in de Wetenschapslandkaart. Storytelling is tegenwoordig onderwerp van onderzoek in vele disciplines. Onderwijs, gezondheidswetenschappen, gedragswetenschappen. Toch krijg ik niet een goed beeld wat het resultaat is van dit onderzoek. In de legenda staat hier meer over, waardoor de kern van dit hoofdstuk daar is komen te liggen.

De laatste kaart is vakmanschap. Hier gaat het om het effect van verhalen en worden de kaarten aan elkaar verbonden. Tesselaar ontleedt een aantal verhalen, zoals het eerder genoemde ‘Je suis Charlie’, in de elementen die in de andere kaarten aan de orde zijn gekomen.

De Storytelling Atlas eindigt met een routeplanner. Iedere reiziger weet dat kaarten niet genoeg zijn, het plannen van een route is nodig om bij het eindpunt aan te komen. Ook bij storytelling is een routeplanner nodig, want hoe vind je de weg in het landschap, en hoe ga je zelf aan de slag met verhalen? Dat laatste had van mij meer uitgewerkt kunnen worden, het is nu vrij beknopt en vooral beschrijvend gebleven.

Tesselaar heeft een originele manier gevonden om storytelling te beschrijven. De Storytelling atlas is een mooi boek met kaarten, een legenda en een routeplanner. Daarbij ontbreekt het niet aan veel, vaak verrassende verhalen. Met name de reiziger die nieuw is in de wereld van verhalen en storytelling, zal geïnspireerd raken door de heldere uitleg en de vele verhalen. Om zelf aan de slag te gaan, zal hij echter een gids nodig hebben.

Carla Verwijs is managementconsultant met een specialisatie in kennismanagement.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden