Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
24 juni 2011 | Jolanda Verbraak

Mensen die hardhorend zijn, willen niet luisteren. Mensen die met hun hart horen, kunnen écht luisteren. Vanuit die gedachte schreef Harry van de Pol het boek 'Harthorend'. Het maakt mij bewust van deze boodschap, maar oefening is zeker nodig.

Sinds ik als adviseur werk, merk ik hoe moeilijk het is om onbevangen te luisteren. Dat heeft mijns inziens te maken met het feit dat ik overal wel iets van vind en daardoor niet meer onbevooroordeeld kan luisteren. Maar hoe doe je dat, onbevooroordeeld luisteren? Vanuit die gedachte, bestelde ik 'Harthorend - Luisteren voor professionals'.

Het boek 'Harthorend' gaat over leren luisteren naar de ander, door met name te luisteren naar jezelf. Tijdens een gesprek heeft ieder mens stemmen in zijn of haar hoofd die bepaalde dingen roepen, maar die je tijdens de conversatie negeert.

Zo geeft Van de Pol geeft een voorbeeld van je collega die zijn baan heeft opgezegd om een wereldreis te maken. In je hoofd kunnen dan verschillende stemmen te horen zijn, die bijvoorbeeld zeggen:
Stem 1: 'Hij doet eindelijk waar we al vaak met elkaar over gepraat hebben.
Stem 2: 'Hij wel - ik niet'
Stem 3: 'Wat gaat hij doen als hij terugkomt?'
Stem 4: 'Ik denk dat hij niet vindt wat hij zoekt!'

Van de Pol leert om de verschillende stemmen te herkennen, te erkennen en vervolgens effectief in te zetten tijdens een gesprek. Oordeelloos luisteren is een utopie volgens de auteur. Mensen zijn nu eenmaal 'gekleurd'. Maar als je de ander echt wilt helpen en zo goed mogelijk wilt luisteren, is het noodzakelijk om je bewust te zijn van je eigen stemmen en deze te expliciteren, zodat je oprechte aandacht kunt geven aan degene naar wie je luistert.

De auteur gaat daarmee verder dan geijkte luistertechnieken als Luisteren, Samenvatten, Doorvragen. Het boek creëert een bewustwordingsproces bij de luisteraar. In zeven hoofdstukken leidt Van der Pol de lezer door onderwerpen als ruimte om te luisteren, luisteren met gevoel en luisteren in functie. Hij doet dat alsof hij een training geeft: hij spreekt de lezer direct aan en geeft zo nu en dan een oefening.

Wat ik opvallend vind, is dat de auteur elk hoofdstuk afsluit met kritische vragen. Zo luidt een vraag aan het eind van het hoofdstuk Luisteren in functie: 'We kunnen toch niet de hele dag quasi-therapeutisch met elkaar bezig zijn? Het is hier geen sociale werkplaats.' Deze vragen geven mijns inziens aan dat de auteur zich goed bewust is van de kritische reacties die het lezen van dit boek bij de lezer teweeg kan brengen.

Dat is terecht: ik bespeurde bij mezelf ook meerdere malen een kritische reactie. Dat heeft te maken met het feit dat het boek erg gericht is op het geven van inzichten. Nog niet zo lang geleden, leerde ik echter van een collega van Twynstra Gudde dat je inzichten niet kunt geven, mensen moeten inzichten zelf krijgen. Inzichten op het gebied van persoonlijke vaardigheden krijg ik persoonlijk alleen door ervaringen. Het lezen van dit boek maakte mij hoogstens bewust, maar ik kreeg er geen nieuwe inzichten door.

Desondanks onderschrijf ik de centrale boodschap: je kunt niet luisteren naar een ander als je niet eerst luistert naar jezelf. Dit boek maakte mij van deze boodschap bewust. Maar om deze boodschap ook echt toe te passen in mijn dagelijkse 'luisterpraktijk', is meer nodig dan het lezen van dit boek.


18 mei 2011 | José Otte

Hoe vind je tijd, rust en ruimte om te luisteren? Wat is luisteren eigenlijk? Wat maakt het zo moeilijk? 'Harthorend' is een boek voor iedereen die merkt dat hij/zij het prettig vindt te horen dat iemand luistert.

Met het boek 'Harthorend' zet Harry van de Pol een mooi boek neer over het belang van luisteren. Het boek ademt rust uit en respect voor een soms ondergewaardeerde vorm van verbinden, namelijk het luisteren.

Aan de hand van verhelderende voorbeelden neemt Van de Pol ons mee in zijn praktijk waarin hij mensen coacht. Hij geeft in het kort de essentie van luisteren weer: Luisteren is in essentie een gevende beweging. Als je goed luistert, geef je erkenning. En hoe waar is dat. Als je luistert, geef je erkenning aan wat de ander zegt en voelt en aan wie die ander is. Zo mooi als dat beschreven wordt in dit boek.

'Harthorend' biedt een moment van rust leert, ons terug te gaan naar de kern van ons zijn. Hoe waardevol is het stellen van vragen en hoe verbindend is het om dan vooral te luisteren naar de antwoorden, naar de verhalen. Van de Pol deelt ook hoe moeilijk het is voor mensen in trainingen die hij geeft om te wennen aan de stilte. Die stilte geeft rust, in ons hoofd. En dan ontstaat er ruimte voor andere dingen. Voor creativiteit, voor innovatie, maar ook voor verbinding met de mensen waar we mee in contact komen, waar we mee werken.

Ik heb uit dit boek geleerd dat je met luisteren heel veel geeft. Veel geeft aan de ander die de mogelijkheid krijgt om zijn/haar verhaal te vertellen. Een mooi boek voor mensen die willen leren luisteren en een mooi boek voor mensen die gehoord willen worden.


17 januari 2011 | Pieter Rop

Om meteen eerlijk te beginnen; ik was in eerste instantie niet kapot van het onderwerp van dit boek. Luisteren. Hoeveel boeken zijn daar inmiddels niet over verschenen? Wat zou deze ingenieur Harry van de Pol daar dan bij geknutseld kunnen hebben, dat nog interessant is ook? Ik kan u alvast beloven het is hem gelukt! In 'Harthorend' gaat de auteur een stapje verder dan het bekende zender-ontvanger schema en de uitgekauwde afkorting LSD, die staat voor Luisteren, Samenvatten en Doorvragen.

Harry van de Pol is werkzaam als trainer, coach en inspirator en heeft eerst een spel gemaakt 'De Luistercoach', met vier emotiedobbelstenen, uitgegeven door Nelissen. 'Harthorend' is een weerslag van de ervaringen die hij met dit spel in trainingen heeft opgedaan. En dat is te merken bij het lezen van dit boek. Het is erg op de praktijk geschreven, met veel concrete voorbeelden. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een aantal mogelijke vragen van de lezer en de antwoorden daarop.

Van de Pol hanteert drie uitgangspunten in dit boek: iedereen is op zoek naar erkenning, beter luisteren begint met het leren luisteren naar jezelf en ten derde luisteren is meer geven dan ontvangen. Het eerste uitgangspunt illustreert de schrijver met een zeer persoonlijk verhaal uit zijn eigen leven. Hoe hij de erkenning heeft gemist in zijn jeugd en hoe dat doorwerkt in zijn leven vandaag de dag. Uiteraard zal dit voor iedere lezer anders werken maar dat iedereen wat heeft met het thema erkenning, staat voor de auteur vast. Op zich geen nieuw inzicht - had Abraham Maslow dat niet in 1943 ontdekt met zijn behoeftepiramide?

Het verrijkende aan 'Harthorend' vind ik de koppeling aan luisteren. Als je tijdens het luisteren naar de ander meer bezig bent met je eigen erkenning dan de ander te erkennen, luister je feitelijk niet. Van de Pol heeft een luisterthermometer ontwikkeld in de vorm van een oor. De schaal loopt van luisteren vanuit oordeel (-3) via luisteren vanuit angst of eigen behoefte naar (+ 4): de ander aanvaarden zoals hij/zij is. Eigenlijk zijn het acht niveaus van erkenning. Deze benadering is een concretisering van wat Stephen Covey zijn vijfde eigenschap van effectief leiderschap noemt: eerst begrijpen, dan pas begrepen worden. Verder herken ik de theorie van Marshall Rosenberg hierin, met zijn boek 'Geweldloze communicatie'. De elementen van Van de Pols verhaal zijn voor mij dus niet nieuw.

De koppeling van deze elementen aan het thema luisteren maken het voor mij als managementtrainer razend interessant. Op deze manier ga je eindelijk de diepte in met deelnemers die beter willen leren communiceren. Hoe vaak heb ik geen oefeningen gedaan met deelnemers? Eerst samenvatten wat de ander zegt en dan pas zelf reageren? En daarmee gingen ze braaf aan de slag. Verbeterde het luisteren? Welnee, ze herhalen de ander keurig maar klimmen niet op de luisterthermometer richting erkenning van de ander.

Tot slot nog wat over het andere oor dat Van de Pol introduceert, dat tegelijkertijd de titel verklaart. Wat krijg je als je een linker- en een rechteroor aan elkaar plakt? Juist, een hart! Het eerste oor is op de ander gericht het tweede oor is op jezelf gericht. Luister naar de stemmen in jezelf. Hier gaat de auteur in op de methode Voicedialogue zoals beschreven in de boeken van Hal en Sidra Stone, 'Thuiskomen in jezelf'. Zijn benadering is ontwapenend. Als je al moeilijk naar jezelf luistert, hoe denk je dat je luistert naar anderen? De schrijver vindt dan ook dat je met moet beginnen met het oor dat naar jezelf luistert. Hij geeft praktische oefeningen zoals autorijden zonder radio aan en zonder te bellen; een uur in stilte doorbrengen met jezelf; een kloosterweekend etcetera.

Als je naar jezelf luistert, zul je zomaar vijf of meer verschillende stemmen opmerken. Ook hier gaat het volgens Van de Pol om erkenning. Mogen deze stemmen er allemaal zijn? Of onderdruk je bepaalde stemmen? De gedachte is dat een stem die je onderdrukt meer moeite zal doen om er wel te mogen zijn.

Het zal duidelijk zijn dat het hier om innerlijk werk gaat dat niet met een simpele vaardigheidstraining klaar is. Het boek geeft gelukkig veel praktische oefeningen om zelf mee aan de slag te gaan.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden