Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Wij wijzen u graag op het volgende
Door drukte zijn de levertijden van PostNL aangepast en kan uw pakket vertraging oplopen. Door de Brexit kan de levering van Engelse boeken vertraging oplopen.
Een cultuur voor iedereen - 'Eigenstandig, eigengereid en daarmee zeker onderscheidend'
15 maart 2018 | Paul Misdorp

De ontwikkelingspsychologen Robert Kegan en Lisa Laskow Lahey maken in een Een cultuur voor iedereen op indringende wijze duidelijk dat bijna alle organisaties heel veel tijd en energie verliezen omdat de mensen van hoog tot laag hun zwakke punten verbloemen.

Tegelijkertijd laten ze zien dat organisaties in onze VOCA-wereld (volatiel, onzeker, complex, ambigu) steeds meer van zichzelf en de mensen verwachten die ervoor werken. Op zichzelf geeft dat al een urgentie voor verandering. Maar alsof dat nog niet genoeg is, wetenschappelijk onderzoek naar volwassenen toont aan dat de gemiddelde medewerker vanuit een zelfcreërend perspectief zou moeten werken (onafhankelijk, zelfsturend, eigen kompas), maar in feite nog maar vanuit en sociaal perspectief handelt (teamplayer, leiding zoeker, trouwe volger). Leidinggevenden werken weliswaar wel vanuit een zelfcreërend perspectief, maar zouden nu juist vanuit het hoger gelegen transformatieve perspectief moeten acteren (verbonden met anderen, probleemzoekend, multi-kader, leider leidt om te leren). Kortom, veel werk aan de winkel.

Dat brengt de auteurs bij, wat zij noemen, Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisaties (BOO), want die zijn er. Wat houdt nu zo’n BOO in? Het zijn organisaties die voor een zeer strategische benadering van cultuur kiezen. Ze zijn doelbewust en voortdurend bezig om de ontwikkeling van het bedrijf en de mensen, alsmede de relatie ertussen centraal te stellen. Daarnaast worden de concepten door iedereen in de organisatie toegepast en deze zijn gericht op ontwikkeling. Bovendien doen ze allemaal wat de wetenschap van de menselijke ontwikkeling aanbeveelt, ze bevorderen de ontwikkeling van mensen op een intuïtieve, praktische manier. Deze BOO ’s ontwikkelen een integratieve praktijk van elke dag, waarin coaching, bijscholing, leiderschapstraining natuurlijk onderdeel vormen van de organisatiecultuur zelf. Letterlijk gaat het dus om lerende organisaties. De drie casestudies naar de praktijk van drie grote Amerikaanse bedrijven – Next Jump, Decurion, Bridgewater – laten zien dat elk op z’n eigen wijze een bewuste op ontwikkeling gerichte organisatie is, waarbij iedereen uitgedaagd wordt om zich continu verder te ontwikkelen en waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen medewerker en leidinggevende. In die zin is er sprake van ‘Een cultuur voor iedereen’. Elk van de bedrijven heeft grote ontwikkelingsambities voor mens= organisatie (groeikansen), kent een grote verscheidenheid aan ontwikkelingspraktijken (werkwijzen) en baseert zich op een veilige thuisbasis, die ontwikkeling mogelijk maakt. Maar in elk van de bedrijven is het werken aan een goede cultuur een continu gevecht, omdat de angst voor veranderen zo groot is dat telkens weer gezocht wordt naar de zogenaamde zelf gecreëerde schijnveiligheid en gehandeld wordt vanuit onze eigen voorkeurshouding. Een grondige strategie voor de lange termijn is dus nodig.

Wat maakt het boek nu zo’n goed en uitdagend boek? Het leest prettig en je kunt op elk hoofdstuk instappen. Daarnaast is het herkenbaar, zowel professioneel als persoonlijk. Dat het ‘diep gaat’ maakt het spannend, omdat het laat zien dat verandering steeds weer pijn doet, discipline vereist en – vanwege de veilige thuishaven (iedereen zit in hetzelfde kwetsbare schuitje) - uiteindelijk toch voldoet en plezier geeft. Uit de interviews doemt telkens een beeld op van medewerkers die elkaars grootste bron van bloei zijn en in staat zijn steeds betere versies van zichzelf te maken. Reflectie, zelfonderzoek, feedback in allerlei situaties en settings draagt bij aan een hoger bewustzijn dat nodig is, maar ook waar we ten diepste naar op zoek zijn.

Voor wie is het boek geschreven? Ik zou zeggen voor iedereen die zichzelf wil veranderen in het perspectief van organisatieverandering: voor innovatoren, pioniers, koplopers en snelle volgers in het bedrijfsleven, maar zeker ook in de publieke sector. Naast inspirerende denkbeelden, tref je in het boek ook beproefde praktijken aan hoe je met succes cultuurverandering in werking kunt stellen. Het boek roept ook op tot het ontwikkelen van een samenhangende kijk op cultuurverandering die één op één leidt tot prestatieverbetering. Interessant dus ook voor human developers.

Hoewel het boek over veranderen gaat en laat zien dat cultuurverandering en bedrijfsresultaat twee kanten van dezelfde medaille zijn, kun je niet zeggen dat het boek in een bepaald traditie staat. Een cultuur voor iedereen is eigenstandig, eigengereid, daarmee zeker onderscheidend, maar sluit qua gedachten misschien het beste aan bij de processen van loslaten en laten opkomen in de U-theorie van Otto Scharmer. Niet alleen loslaten doet pijn, maar ook laten opkomen leidt tot vaak onbegrepen groeipijnen. Er zit niets anders op, of we nu willen of niet: de wereld vraagt om onze verandering van hoofd, hart en handen.

Paul Misdorp is Directeur van VinNDT (Veranderen in Nieuw Denken Toepassen) en kennispartner van Zeelenberg, adviseurs voor Mens en Organisatie en van de Van Gemertgroep.

Management Summaries - Een cultuur voor iedereen
30 januari 2018 | Jeroen Ansink

In een wereld die steeds vluchtiger, onzekerder, complexer en ambiguer wordt, hebben Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisaties de toekomst, stellen de Amerikaanse psychologen Robert Kegan en Lisa Laskow Lahey in Een cultuur voor iedereen.

BOO’s bieden een veilige cultuur waarin mensen continu kunnen groeien doordat ze zich niet zozeer richten op het managen van prestaties, maar op het managen van potentieel.
In traditionele organisaties houdt bijna iedereen er een tweede baan op na waarvoor ze niet betaald worden: het spelen van politieke spelletjes om hun eigen tekortkomingen te maskeren. Leiders in een BOO creëren daarentegen een veilige omgeving door menselijke ontwikkeling onderdeel van de dagelijkse werkroutine te maken, hun medewerkers continu input te geven, zich niet alleen op de toppresteerders, maar op elke werknemer te richten, en de organisatie, in plaats van het individu, als uitgangspunt te nemen.
BOO’s putten uit de geestelijke capaciteit van hun werknemers, dat momenteel vaak onbenut blijft. Anders dan vaak gedacht blijft het ontwikkelingsproces van het brein tot op hoge leeftijd doorgaan, en kan daarbij drie niveaus bereiken. De socialized mind verandert ons van egocentrische kinderen tot goede volgers, de self-authoring mind vormt ons om tot leiders die leren te vertrouwen op hun eigen inschattingen, en bij de self-transforming mind beseffen we dat onze persoonlijke autoriteit haar beperkingen heeft, waardoor we opener worden voor alternatieven.
In de vorige eeuw volstond het vaak nog dat werknemers trouwe dienaren waren en managers zich onderscheidden door hun onafhankelijkheid en beoordelingsvermogen. Maar het huidige ondernemingsklimaat dwingt volgers om naar een self-authoring mind, en leiders om naar een self-transforming mind door te groeien. BOO’s stimuleren die ontwikkeling door hun werknemers steevast op posities te zetten die ze amper aankunnen, om ze direct een promotie te geven zodra ze die functie onder de knie hebben.
Omdat mensen continu uit hun comfort zone worden geduwd is werken voor een BOO niet makkelijk. Op de langere termijn leidt de combinatie van persoonlijke en organisatorische groei echter tot beduidend meer werkvreugde, met betere resultaten als positief neveneffect.

Dit is een ingekorte versie van de Summary van Iedereen verandert. Meer informatie en een speciale proefdownload van Management Summaries vindt u op deze pagina.

Een cultuur voor iedereen - 'Verwachtingen waargemaakt'
23 oktober 2017 | Wiemer Renkema

‘Dit bovenal, blijf aan jezelf steeds trouw dan volgt daaruit, zoals nacht volgt op dag, dat je voor anderen niet vals kan zijn’. Shakespeare schreef vier eeuwen geleden al over het belang van authenticiteit in organisaties.

Om jezelf te kunnen zijn en je volledige potentieel te benutten is een veilige werkplek, een vertrouwde omgeving om in te groeien, een vereiste. Veiligheid en vertrouwen; het is een belangrijk thema aan het worden en krijgt steeds meer aandacht in de literatuur. Dat is terecht, zo blijkt niet alleen uit recente misstanden in het bedrijfsleven als het gaat om bijvoorbeeld seksuele intimidatie maar ook uit wetenschappelijk onderzoek dat de basis vormt voor Een cultuur voor iedereen.

Uitgangspunt van het boek is namelijk dat uit onderzoek is gebleken dat het menselijk brein zich kan blijven ontwikkelen. Er zijn drie plateaus in de volwassen mentale complexiteit en organisaties kunnen die volledig benutten. De schrijvers betogen dat dit gegeven iedere organisatie aan zou moeten zetten om een bewust ontwikkelingsgerichte organisatie te worden. Een organisatie gericht op het ontwikkelen van alle medewerkers. Dit vereist een cultuur waarin medewerkers niet proberen hun fouten te verdoezelen, maar ervan leren en er bovenal open over kunnen zijn. Op deze manier is er sprake van continue ontwikkeling en krijgt werk een heel nieuwe betekenis. Alle medewerkers zijn dan in staat om te gaan met verandering, zich te ontwikkelen en daardoor de organisatie te laten groeien. Hiermee voldoet een organisatie ook aan wat de schrijvers ‘nieuwe inkomens’ noemen: zingeving en geluk naast de materiële beloning.

Dat dit een positief effect heeft op de resultaten van organisaties tonen de schrijvers aan met een drietal praktijkstudies. Het boek gaat niet zo zeer over structuren, maar eerder over een nieuwe manier van werken, van communiceren en vooral van vertrouwen in elkaar. De bedrijven die ze beschrijven in hun boek hebben dit, soms onbewust, onderdeel gemaakt van hun DNA. Bewust ontwikkelen is een dagelijkse praktijk en geen model. De voorbeelden uit de praktijk zijn talrijk en uitgebreid beschreven waardoor de lezer een goed beeld krijgt van wat een bewust ontwikkelingsgerichte organisatie nu eigenlijk is.

Het boek begint met een paar pagina’s vol loftuitingen van academici en topmensen uit het bedrijfsleven. Dat schept verwachtingen die dit boek van Robert Kegan en Lisa Laskow Lahey, beide werkzaam voor Harvard University, volledig waarmaakt. De indeling van het boek is handig omdat de lezer een keuze kan maken tussen theorie en praktijk en daarmee de volgorde van het boek kan bepalen. Hoewel de voorbeelden uit de Amerikaanse praktijk komen, is de theorie en toepasbaarheid daarvan universeel. Een minpunt voor mij is dat de vertaling nogal ‘stijf’ is. De taal had vlotter mogen lopen en had het boek nog toegankelijker gemaakt.

Een cultuur voor iedereen is een boek in lijn met bijvoorbeeld Reinventing Organizations en Radicaal openhartig waar ik eerder een recensie over schreef. Boeken die cruciale ingrediënten bevatten voor iedereen die werk wil maken van een veilige werkomgeving waar zowel mensen als resultaat centraal staan. Na alle transformaties en transities in organisaties gericht op het anders doen is het nu de hoogste tijd voor anders zijn. Daar kan ik het alleen maar hartstochtelijk mee eens zijn.

Wiemer Renkema is eigenaar van To be Training & Consulting, een innovatief human resources training- en managementadviesbureau. Hij is de auteur van Managen of niet, dat is de vraag, waarin hij op zoek gaat in het werk van Shakespeare naar antwoorden op de lastigste zakelijke dilemma's.

Een cultuur voor iedereen - Revolutionair boek
18 september 2017 | Nico Jong

De meeste organisaties investeren in de ontwikkeling van hun mensen door middel van opleidingen buiten de deur. In de Verenigde Staten is een nieuw type organisatie aan het ontstaan, gericht op het ontwikkelen van alle medewerkers.

Deze nieuwe organisaties creëren dompelculturen voor continue individuele groei zodat zij superieure resultaten kunnen behalen. In Een cultuur voor iedereen wordt het fenomeen van deze Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisaties beschreven.

In gewone organisaties hebben veel medewerkers er een tweede baan naast, waar zij niet voor worden betaald. De meeste mensen stoppen tijd en energie in het afdekken van hun zwaktes, in het beïnvloeden van de indruk die anderen van hen hebben, in het zich op hun best vertonen, in het spelen van politieke spelletjes. Maar ook in het verbergen van hun tekortkomingen, hun onzekerheden en beperkingen. De auteurs noemen al dit gedoe het allergrootste verlies dat organisaties dagelijks lijden. Het verhindert de organisatie en de mensen die er werken tot volle ontplooiing te komen.

Het boek van Kegan en Laskow Lahey moet soelaas bieden. Het gaat over het realiseren van organisatiepotentieel én over het realiseren van menselijk potentieel. Klassiek organisatieontwerp schiet te kort in de Vluchtige, Onzekere, Complexe en Ambigue (VOCA) wereld van vandaag. Radicale veranderingen zijn nodig. De auteurs bezochten drie verschillende organisaties die een gemeenschappelijk punt delen: zij vormen de krachtigste omgeving ter wereld voor het ontwikkelen van menselijke bekwaamheden. Zij creëren een cultuur die veilig en tegelijkertijd uitdagend genoeg is om iedereen uit zijn schuilplaats te lokken. Zij zijn een Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisatie.

Ontwikkelprogramma’s uit de twintigste eeuw gaven slechts af en toe impulsen. Zij voegden iets extra’s toe, buiten het werk en de organisatie. Zij waren slechts toegankelijk voor 5% tot 10% van de medewerkers. En bovenal gingen zij uit van het individu als startpunt en niet de organisatie. De organisatie veranderde er in ieder geval niet door.

Het alternatief is volgens Kegan en Laskow Lahey een cultuur die ieder lid van de organisatie elke dag tijdens het werk meesleurt op een continue ontwikkelingsreis. De organisatie zelf als broedplaats voor bekwaamheid, volledig doordrongen van ontwikkeling als continue kracht voor de mensen om hun beperkingen en blinde vlekken te overwinnen en steeds uitdagendere werk aan te kunnen.

Organisatie uitdagingen in een VOCA-wereld zijn even vaak adaptief als technisch. Technische uitdagingen zijn niet noodzakelijk gemakkelijk, maar zij zijn te beantwoorden door de bestaande mindset te verbeteren en door organisatieaanpassingen. Adaptieve uitdagingen kunnen alleen worden beantwoord door mensen die boven zichzelf uitstijgen.

De auteurs zien de Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisatie als het beste middel hiervoor. Zij laten de lezer in het eerste overzicht deze nieuwe organisatie ervaren. Dan volgen de conceptuele fundamenten eronder en de twaalf gemeenschappelijke kenmerken van dit organisatietype. De praktijk van de Bewust Ontwikkelingsgerichte Organisatie en de organisatiewaarde ervan komen ook aan bod. De laatste twee hoofdstukken bevatten een zelftest om de eigen blinde vlek te ontdekken en tips om te beginnen met een dergelijke nieuwe organisatie.

Een cultuur voor iedereen is een revolutionair boek dat de organisatiewereld op zijn kop zet. Toegankelijk en realistisch geschreven. Het nieuwe type organisatie is echter niet voor iedereen weggelegd omdat permanente ontwikkeling heftig en onrustig is.

Nico Jong is senior adviseur bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden