Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
9 juni 2015 | Fouad el Hajioui

Een kleine drie maanden geleden had ik een gevoel dat ik niet kon duiden. Het maakte dat ik er naar mijn idee niet helemaal bij was. Totdat ik in mijn opleiding bij Adviestalent voor het eerst de titel De Kracht van Kwetsbaarheid hoorde vallen. Blijkbaar had schrijfster Brené Brown een bekend TedX-filmpje, dus ik besloot die te bekijken.

In haar TED-talk vertelt Brown onder andere over haar existentiële crisis die uitmondde in een spiritual awakening. Ik kon me identificeren met haar verhaal en ik had eindelijk een label voor mijn gevoel: ‘existentiële crisis’. Maar ze had het dus ook over een spiritual awakening. Nieuwsgierig geworden bestelde ik het boek.

De rode draad in het boek is hoe Brené Brown anders is gaan kijken naar de wereld als gevolg van haar onderzoek naar kwetsbaarheid. Ze richtte zich aanvankelijk op het thema ‘verbinding’ en onderzocht wanneer dit (niet) tot stand komt tussen mensen. Al snel kwam ze erachter dat schaamte en kwetsbaarheid sterke invloed hebben op het al dan niet tot stand komen van verbinding. Mensen die de verbinding wél weten te maken worden getypeerd als hartelijk, moedig, authentiek en kwetsbaar. Op zeer herkenbare wijze schetst Brené Brown onze universele kwetsbaarheden die zij heeft gedestilleerd uit haar 12 jaar onderzoek. Om dit te illustreren haalt ze concrete en persoonlijke voorbeelden aan, waarmee ze de lezer uitnodigt om deze kwetsbaarheden te erkennen en te laten zien. Volgens haar zul je alleen dan de ander uitnodigen om hetzelfde te doen en kun je zo de verbinding maken.

Het boek heeft mij geholpen het nut in te zien van mezelf openstellen in professionele relaties. Waar ligt mijn opdrachtgever wakker van? Wat maakt dat een organisatie ontvankelijk is voor het ene project, maar dat mensen in de weerstand schieten bij dat andere project? Naar mijn mening liggen de angel én de kiem van een vraagstuk in de meest complexe (en interessante!) gevallen niet aan de oppervlakte. Het zit vaak dieper op het persoonlijke vlak; daar waar mensen het kwetsbaarst zijn.

In mijn rol als organisatieadviseur ben ik daarom bewuster gaan kijken naar de manier waarop ik me (niet) openstel naar de ander. Stukje bij beetje ben ik gaan experimenteren met het laten zien van mijn kwetsbare kanten. En wat hierin goed hielp was het dagelijks lezen van een aantal pagina’s uit het boek De Kracht van Kwetsbaarheid. Naast haar kijk op kwetsbaarheid voorziet Brené Brown ook in handige regeltjes om te bepalen of je je op een gezonde manier openstelt. Dus hoe bepaal je in hoeverre je jouw kwetsbaarheden laat zien en bij wie doe je dit wel/niet?

Drie maanden in mijn experiment voelt het nog steeds onwennig, maar zie ik positieve signalen die ik voorheen niet zag. Mijn kwetsbaarheid laten zien maakt dat mensen mij op nieuwe thema’s kunnen helpen. Meerderen stellen dat ze geïnspireerd worden om meer van henzelf te laten zien. Gesprekken met opdrachtgevers en collega’s winnen aan diepgang. Deze verdieping in zowel mijn persoonlijke als professionele relaties is mooi en functioneel gebleken.

Al met al was De Kracht van Kwetsbaarheid een welkome leidraad voor de afgelopen drie maanden, maar het hing af en toe wat lang op filosofisch niveau. Dit betekent dat je als lezer soms zelf de vertaalslag moet kunnen maken naar je (werk)praktijk. Een aanrader voor diegene die nóg beter de verbinding wil maken met zijn omgeving en meer van zichzelf wilt laten zien.


21 november 2013 | Yolanda van Heese

In haar boek 'De kracht van kwetsbaarheid' behandelt Brené Brown, bekend als spreekster bij TED, verschillende aspecten over kwetsbaarheid. Het is geen boek dat je snel even doorbladert. Je moet er goed voor gaan zitten, met aandacht lezen en bereid zijn naar je eigen drijfveren en beschermingsmechanismen te kijken. En als je dat doet: dan weet Brown je te raken.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er is iets in Brené Brown dat mij enorm aanspreekt. Ik volg haar blog, haar speech bij TED heb ik een paar keer bekeken en naar anderen gestuurd. Dus toen ik met haar boek 'De kracht van kwetsbaarheid' begon, had ik hoge verwachtingen.
Misschien wel te hoog; die verwachtingen maakte ze in eerste instantie niet waar. De zinnen zijn raar opgebouwd en daardoor lastig te volgen (maar dat zou natuurlijk ook aan de vertaling kunnen liggen). Ze heeft het vaak over zichzelf, iets te vaak naar mijn smaak. Ze verwijst regelmatig naar eerdere boeken die ze heeft geschreven, waardoor je het gevoel krijgt dat je beter die had kunnen lezen in plaats van dit boek. En wanneer je belangstelling voor psychologie hebt, dan zul je weinig verrast zijn. Kortom, ik kan er heel wat op- en aanmerkingen bij plaatsen.

Maar toch...
Toch betrap ik mezelf erop dat ik sinds ik begon met het boek wel bijna dagelijks in een situatie beland en moet denken aan een bepaald stukje uit het boek. Wat is er dan zo bijzonder aan?
Dat zijn een paar elementen: de voorbeelden van Brown - zowel over haar eigen persoonlijke worstelingen als van mensen die ze heeft geïnterviewd, zijn heel herkenbaar. Bovendien legt ze aan de hand van die voorbeelden boeiend uit hoe kwetsbaarheid werkt en wat de kracht ervan is. Bijna ongemerkt denk je daardoor na over je eigen gedrag en kwetsbaarheid en de redenen waarom je eigenlijk liever niet wilt laten zien dat je kwetsbaar bent. Of je herkent sneller dat mensen in je omgeving hun kwetsbaarheid niet willen of durven tonen.

Ze behandelt verschillende facetten van kwetsbaarheid:
- De almaar toenemende eisen die we aan ons zelf stellen. 'Schaarste' noemt Brown dat: je bent niet goed, perfect of aantrekkelijk genoeg.
- De mythen rondom kwetsbaarheid. Zo denken sommigen mensen dat kwetsbaarheid een zwakte is, anderen denken dat 'ze er niets mee hebben'.
- Schaamte: die ontstaat vanuit de angst om niet verbonden met anderen te zijn, en hoe je zelf sterker kunt maken tegen schaamte,
- De zogenaamde 'verdedigingschilden' die mensen gebruiken om zich maar niet kwetsbaar te voelen (zoals perfectionisme of zelfverdoving (door te veel te werken, te eten of te drinken).
- De verschillen die er zijn tussen de waarden die mensen graag zouden willen naleven en hoe het er in de praktijk uitziet,
- En de impact van kwetsbaarheid op school en in huis als opvoeder.
En telkens weer laat ze zien, dat kwetsbaarheid geen zwakte is maar juist een kracht.

Op deze manier behandelt Brown verschillende aspecten van kwetsbaarheid, die voor vele mensen boeiend zijn; of je nou een ouder bent die zijn kind wil begeleiden bij zijn persoonlijke ontwikkeling tot een gelukkige volwassene, of dat je een leider bent die innovatie in zijn organisatie wil bevorderen (en moet accepteren dat fouten maken en kwetsbaar zijn daarbij hoort).
Wees gewaarschuwd - het is geen toegankelijk boek dat je even snel doorbladert. Je moet er goed voor gaan zitten, met aandacht lezen en bereid zijn naar je eigen drijfveren en beschermingsmechanismen te kijken. Maar als je dat doet – dan kan Brown je helpen om een stap in je persoonlijke ontwikkeling en verdere groei te maken.


23 juli 2013 | Annett Keizer

Auteur Brené Brown omschrijft zichzelf als universitair docent, veelgevraagd spreker, moeder en bovenal: kwetsbaar mens. Ze stopte twaalf jaar onderzoek naar kwetsbaarheid en schaamte in een boek van zeven hoofdstukken, die lezen alsof ze naast je staat om erover te vertellen. Open, persoonlijk en indringend geeft ze de lezer haar belangrijkste boodschap door. Kwetsbaarheid tonen is, volgens Brown, niet een teken van zwakte, maar vraagt juist om moed, betrokkenheid en verbinding met mensen.

Iedereen kent gevoelens van kwetsbaarheid en schaamte. Schaamte verlamt ons en maakt dat creativiteit en innovatie verdwijnt. Erger nog, we krijgen er angstgevoelens voor in de plaats. Zeker in een cultuur waar het 'nooit-genoeg' is. In de eerste twee hoofdstukken schetst Brown de wereld waarin we leven als een cultuur van schaarste. Een tijd van social media en narcisme, waarin het nooit goed genoeg, nooit perfect genoeg, nooit slank genoeg, machtig genoeg of succesvol en veilig genoeg is. Deze cultuur creëert de angst om te worden uitgelachen of buitengesloten te worden. Niet voor niets luidt de ondertitel van dit boek: 'Heb de moed om niet perfect te willen zijn'.

Uit angst voor wat anderen van ons zullen denken, houden we liever onze mond dicht. Daarmee voeden we schaamte, terwijl we nou juist bestand moeten zijn tegen schaamte, voordat we onze kwetsbaarheid kunnen omarmen. Gelukkig komt Brown in hoofdstuk drie al met een advies over hoe we grip krijgen op schaamte:
1. Herken de signalen en oorzaken van schaamte.
2. Stel je kritisch op. Check of de gevoelens van schaamte wel reëel zijn.
3. Zoek contact. Door ervaringen te delen, creëren mensen sympathie voor elkaar.
4. Spreek je schaamte uit. Praten over je gevoelens zorgt ervoor dat schaamte geen grip op je krijgt.

Gelukkig is Brown de eerste om toe te geven hoe moeilijk het is om je kwetsbaar op te stellen op het werk, in huiselijke kring of in relaties. In hoofdstuk vier passeren de vele 'schilden' de revue waarmee we ons wapenen tegen kwetsbaarheid. Van wantrouwen, perfectionisme en zelfverdoving tot slachtoffergedrag, hatelijkheid en onverschilligheid. Voor iedereen herkenbare gedragspatronen. In dit hoofdstuk toont Brown's haar bevlogenheid en drijfveren. Op heldere wijze beschrijft ze elk schild en komt met concrete tips voor het verbeteren van gedrag om kwetsbaarheid te tonen. 'We moeten ons niet langer verstoppen, maar onze schilden laten zakken en onszelf laten zien.' Voor mij is dit het meest waardevolle hoofdstuk omdat het zo schrijnend duidelijk maakt hoe wij onszelf voor de gek kunnen houden. Vechten, vluchten, verstarren, allemaal herkenbare beschermingsmechanismen, maar ze houden ons tegen om onszelf te kunnen en mogen laten zien. Wat doen we onszelf toch aan?

Ook op die vraag geeft Brown antwoord. In hoofdstuk vijf komt ze met een strategie om de kloof te overbruggen tussen wat we doen, denken en voelen (praktijkwaarden) en wat we willen doen, denken en voelen (streefwaarden). Ze vraagt zich terecht af of de cultuur op het werk, op school en thuis wel de ruimte biedt om te kunnen en mogen zijn wie je bent. Als de kloof tussen de praktijkwaarden en streefwaarden te groot is, creëren we een waardekloof die leidt tot een gebrek aan betrokkenheid tussen mensen. Hiermee zet Brown de toon voor haar laatste twee hoofdstukken, die gaan over de moed om onderwijs en werk weer menselijk te maken en de moed om de volwassenen te zijn die we willen dat onze kinderen worden.

In het hele boek is Brown open over haar eigen gevoelens van schaamte, angst en perfectionisme. Al in de inleiding vertelt ze dat ze er een grote hekel aan heeft om zich kwetsbaar op te stellen. 'Het voelt alsof mijn huid eraf gestroopt wordt'. En ondanks dat afschuwelijke gevoel weet Brown mij na het lezen van het boek te overtuigen dat kwetsbaarheid toch de moeite waard is. Want wat is nou een mooier cadeau voor jezelf én de wereld om je heen dan dat je jezelf kunt laten zien?


19 juni 2013 | Brigitte Koehler

Brené Brown is professor maatschappelijk werk aan de Universiteit van Houston. Op basis van twaalf jaar onderzoek stelt zij dat kwetsbaarheid geen teken van zwakte is, maar juist de weg naar moed, betrokkenheid en verbinding. In haar boek 'De kracht van kwetsbaarheid' moedigt ze je aan om je perfectionisme te laten varen en je kwetsbaarheid te omarmen.

Wie Brené Brown nog niet kent moet zeker haar TEDx-presentaties bekijken, een mooiere introductie tot haar boek 'De kracht van kwetsbaarheid' is niet denkbaar. Maar mocht je die filmpjes wel al gezien hebben dan is dat wellicht ook de reden dat je dit boek wilt gaan lezen. Voor mij gold dat in elk geval wel. Ik was erg onder de indruk van haar TEDx-presentatie, en ik kon daarom niet wachten aan dit boek te beginnen.

'De kracht van kwetsbaarheid' is een boek dat je stap voor stap meeneemt in de theorie van Brown. Hierbij worden de volgende vragen gesteld:
- Waarom zijn we zo bang om ons kwetsbaar op te stellen?
- Hoe schermen we ons af voor onze kwetsbaarheid?
- Welke prijs betalen we als we ons afsluiten en terugtrekken?
- Hoe kunnen we onze kwetsbaarheid omarmen en op een positieve manier inzetten in ons leven, onze relaties en ons werk?

Zo concreet en inspirerend als Brené Brown spreekt in haar TEDx-presentatie, dat zie ik in haar boek helaas veel minder terug. Veel tijd gaat uit naar het zorgvuldig omschrijven en uitwerken van begrippen als kwetsbaarheid en schaamte, cultuur en waarden. En hoe die samenhangen met en een rol spelen bij perfectionisme. Dat maakte het boek voor mij moeilijker leesbaar. Doordat de begrippen abstract blijven is het boek minder pakkend. Het is voor mij dan ook echt een boek om te blijven herlezen en vooral met anderen te bespreken om er vat op te krijgen.

Ik vind 'De kracht van kwetsbaarheid' van Brené Brown een heel interessant boek, en absoluut de moeite van het lezen waard. Echt een boek dat moet groeien. Zelf ben ik er ook nog niet klaar mee, ik zal het zeker nog eens herlezen. Wie meer wil weten over de kracht van kwetsbaarheid is en niet bang is in het diepe te springen kan ik dit boek van harte aanraden.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden