Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Mijn jaren met Obama
14 december 2018 | Frank van Kuijck

Bijna twee jaar na de inauguratie van Trump, 20 januari 2017, viel mijn oog op het boek Mijn jaren met Obama. Een boek geschreven door Ben Rhodes. De schrijver is gedurende bijna tien jaar in de nabijheid geweest van Obama.

Als een van zijn belangrijkste speechschrijvers was Rhodes betrokken bij veel ontwikkelingen onder het bewind van Obama. Rhodes beschrijft de periode kort na de kandidaatstelling van Obama voor het presidentschap in 2007 tot aan het einde van 2016. Benieuwd welk verhaal hierachter schuilgaat.

Wat zou je allemaal meemaken als je verantwoordelijk bent als speechschrijver van een van de machtigste en meest besproken personen van de wereld? Zeker omdat Obama ook nog eens de eerste zwarte president van de USA was? Veel kiezers waren verwachtingsvol gestemd over de veranderingen die nu zouden optreden.

Rhodes’ boek valt uiteen in een viertal episodes:

Deel I: Hoop: 2007-2010

Deel II: Lente: 2011-2012

Deel III: Verandering 2013-2014

Deel IV: Wat Amerika groot maakt: 2015-2016

In deze verschillende onderdelen beschrijft Rhodes de ontwikkelingen en gebeurtenissen in de nationale Amerikaanse politiek, de tegenstellingen tussen de democraten en de republikeinen en de vele internationale spanningen en conflicten. Zonder de pretentie van volledigheid ging Rhodes in op conflicten in Afghanistan, Pakistan, Libië, Iran, Irak, Egypte, Libië, Birma, Syrië, Turkije, Israël, etc.

Naast deze schier oneindige lijst aan internationale conflicten waren er ook nog andere (be-)dreigingen. Zoals bijvoorbeeld de jacht op Bin Laden, ontstaan van IS en diverse terroristische dreigingen en aanslagen waaronder bijvoorbeeld de aanval op de Amerikaanse ambassade in Benghazi.

En alsof dat nog niet genoeg was natuurlijk de spanningen in de samenwerkingsverbanden, met Rusland en ook China.

Het boek beschrijft de wijze waarop Obama in diverse situaties door zijn handelen, vaak door goed te luisteren, maar ook door zijn persoonlijkheid erin slaagde om partijen bij elkaar te brengen. Soms ontstond een doorbraak door onverwachte acties.

Interessant zijn de diverse beschouwingen en twijfels die her en der worden opgetekend in het boek. Obama peinst er herhaaldelijk over of hij mogelijk te veel, te snel wil en of hij mogelijk in latere jaren meer van zijn beoogde plannen en hervormingen had kunnen bereiken. De wereld was in de ogen van Rhodes en Obama nog niet klaar voor meer en grotere veranderingen.

In het boek wordt ook stilgestaan bij de successen die Obama heeft bereikt. Bijvoorbeeld het herstellen van de banden met Cuba, hervormingen in de gezondheidszorg, herstel van de economie, klimaatakkoord en het verminderen van tal van internationale spanningen én beperken van schade of het voorkomen van geldverslindende oorlogen voor Amerika. Uiteraard zijn de successen opgetekend vanuit een partijgenoot van Obama. Want Rhodes was ook gestart als zijn campagnemedewerker bij zijn eerste uitverkiezing. Vermoedelijk zal een republikein hier een ander beeld bij hebben.

Na het lezen van het boek drong de hoeveelheid conflicten pas echt tot me door. Zeker kende je ze allemaal in de loop der tijd. Maar om ze nu achter elkaar opgetekend te zien geeft wel een verdrietig beeld over de hoeveelheid conflicten.

Het was voor Obama, zo beschrijft Rhodes, naar zijn mening niet makkelijk om te komen tot (inter-) nationale hervormingen. Vlak na zijn aantreden startte de economische crisis, aangekondigd door de val van Lehman. Op deze kant van het verhaal gaat Rhodes maar beperkt in. Dat geldt ook voor de aandacht die hij geeft aan de hervormingen in de gezondheidszorg.

Rhodes beschrijft in zijn boek de samenwerking en zijn relatie met Obama. Een enkele keer geeft hij een inkijk(je) in het karakter en optreden van de president. Vaak onverstoorbaar, genietend van kleine dingen, maar ook gespannen en soms kortaf. Deze laatste kant kende ik niet. Na de recent uitgegeven biografie van Michelle Obama is aangekondigd dat volgend jaar naar verwachting een nieuw boek van Barack Obama zal verschijnen. Benieuwd naar zijn eigen beschouwingen, lessen en de inzichten die hieruit naar voren komen. In Mijn jaren met Obama gaat het toch vooral over de rol en kijk van Rhodes op deze periode. Die is zeker interessant maar zijn natuurlijk niet de optekening van de president zelf.

Frank van Kuijck is een zeer gedreven onafhankelijk en zelfstandig professional in zowel audit en advies voor de public sector. Hij is kritische sparringpartner voor toezichthouders, bestuurders en organisatie om te helpen deze naar een hoger plan te krijgen. Specifieke aandachtsgebieden naast audit en verslaggeving zijn governance, control, risicomanagement en bedrijfsvoering. Deze laatste ook vanuit de specialisatie als operational auditor. Hij heeft een achtergrond als Partner in de audit en adviespraktijk bij Deloitte, is Voorzitter van RJ Werkgroep 645 - woningcorporaties en Docent Auditing aan de UVT Tilburg.


Mijn jaren met Obama - 'Waardevol in diverse opzichten'
16 november 2018 | Annemiek Sierhuis

Wat een mooi boek! De schrijver, tevens medewerker van Barack Obama, heeft een prachtig boek geschreven waarin hij goed en integer vertelt over een ruime periode die hij samen met de bekendste president van de wereld heeft doorgebracht.

Mijn jaren met Obama is dik met ruim 500 pagina's en het bevat een katern met foto's die voor mij uniek en nieuw zijn.

Barack Obama, geboren in Honolulu in 1961, werd voor de eerste keer als president gekozen op 4 november 2008. Vier jaar later won hij weer de strijd om het Amerikaans presidentschap, waardoor hij acht jaar lang de baas was van dit machtige, westerse land.

De uitgever geeft een duidelijk beeld met de tekst om de achterflap: 'Ben Rhodes was een buitenbeentje in het politieke en diplomatieke universum van Washington D.C. toen hij zich in 2007 meldde bij de campagne van Barack Obama. Rhodes ging in de jaren daarna van campagnemedewerker naar speechschrijver, om uiteindelijk Obama’s belangrijkste adviseur te worden. Samen met de president maakte hij de meest cruciale en controversiële wereldpolitieke gebeurtenissen mee. De zoektocht naar Osama bin Laden, de Arabische Lente, de oorlog in Syrië, de opkomst van alt-right en Donald Trump – Rhodes was erbij.
Tien jaar lang hield Ben Rhodes alles voor zichzelf. Nu deelt hij eindelijk het verhaal over zijn samenwerkingen vriendschap met een uitzonderlijke president. Mijn jaren met Obama vertelt de hele geschiedenis: van de begindagen van de campagne, tot de laatste uren van Obama’s presidentschap.'

Het boek geeft een verrassende inkijk in de wereld achter de schermen van hoe de wereld wordt bestuurd, tenminste vanuit Amerika. Ben Rhodes was als speechschrijver twee jaar deel van Obama's campagneteam om vervolgens de buitenlandadviseur en meest naaste vertrouweling te worden. In deze memoires vertelt hij over zijn rol bij de belangrijkste momenten van Obama's presidentschap. Daaruit komen de rust en intelligentie die Obama uitstraalde goed naar voren.

Ik ben blij dat dit boek is geschreven zonder poeha en het komt op mij oprecht en eerlijk over. Ik heb veel nieuwe dingen gelezen en kennis opgedaan die mij via de bestaande media niet had bereikt.

Wat mij vooral bijblijft na het lezen van dit boek zijn de tegenstrijdigheden waar Obama continu mee moest dealen. Zo heeft hij een hoop 'dingen', zoals oorlogen overgedragen gekregen van zijn voorganger en kost het tijd en veel moeite om die zaken naar zijn hand te zetten of zijn eigen keuzes en beleid daarin door te voeren.

Het boek is waardevol in diverse opzichten. Het bevat allerlei inzichten en lessen. Zo vind ik het interessant om te lezen hoe veel via diplomatieke onderhandelingen wordt aangepakt en opgelost. Daarbij wordt veel door de medewerkers gedaan. Daarover vertelt Ben Rhodes in hoofdstuk 24, met de titel 'een nieuw begin', over een deal die wordt geregeld in het Vaticaan met betrekking tot Amerika en Cuba. Alles moet binnen de marges geregeld worden, want er is dan een embargo van toepassing. Het Vaticaan biedt de gelegenheid om moeilijke problematiek op te lossen en door een positief, opbouwende houding van alle partijen lukt het. Rhodes is hier zonder Obama en hij kan echt genieten van het moment dat het rond komt, waarop zijn compagnon Ricardo zegt: 'Veel beter dan dit gaat het niet worden'.

De volgende alinea is dan meteen weer een stap terug in de harde realiteit, waarbij de Democraten in de tussenverkiezingen verslagen werden en Obama aangeeft dat hij het laatste kwart van zijn presidentschap in gaat – een mooie vergelijking met sportwedstrijden in de USA.

Mijn jaren met Obama is een goed boek. Neem er wel even de tijd voor om het hele verhaal van 530 pagina's te lezen.

Annemiek Sierhuis, fotograaf – bedrijfskundige – coach. Ze is de maker van de Creatieve Coachingskaarten.


Mijn jaren met Obama - 'The West Wing meets Homeland'
10 september 2018 | Liesbeth Tettero

Welkom in de wereld van internationale politiek, feiten en fake news. Ben Rhodes, speechschrijver, adviseur en volgens de president zelf vriend van Barack Obama, biedt in Mijn jaren met Obama een uniek kijkje in de keuken van het Witte Huis.

Rhodes schrijft meteen behoorlijk wat frustratie van zich af. Want tegen de stroom in roeien leek zijn belangrijkste baan en een anoniem bestaan als man achter de schermen was er niet bij voor hem. Heb je de serie The West Wing helemaal gezien, Homeland en House of Cards? Dan is dit beslist aanbevolen leesvoer.

De macht van de adviseur

'Nine eleven’ was het moment waarop Rhodes besloot zich te wijden aan de internationale politiek. Hij belandde als speechschrijver in het campagneteam van Obama en werd na diens verkiezing ‘Deputy National Security Advisor for Strategic Communications’. Best een machtige positie, blijkt. Zijn focus was en bleef de internationale politiek en hij ging mee op zo goed als alle buitenlandse reizen die Obama als een ware superster maakte. Als speechschrijver legde hij de president letterlijk woorden in de mond, hoewel Obama ook regelmatig zelf spreekteksten schreef en herschreef. In de documentaire The Last Year (nog te zien op Netflix) had National Security Advisor Susan Rice het over een ‘mindmelt’ tussen Obama en Rhodes: ze denken precies hetzelfde. Dat maakte Rhodes tot een belangrijke vertrouweling van Obama.

Meer dan ‘slechts’ speechschrijver

Rhodes’s verhaal neemt je mee in de rol die Amerika speelt op het wereldtoneel. Waar zijn en natuurlijk Obama’s visie leidend was voor de strategie. Daarin speelde diplomatie een grote rol, voor de Republikeinen natuurlijk veel te soft. Maar ook binnen Obama’s kabinet is er lang niet altijd overeenstemming. Wel of niet ingrijpen in Syrië, is een discussie die Rhodes bijvoorbeeld uitgebreid beschrijft. Voor velen in de VS belangrijk als onderdeel van de ‘war on terror’, maar vooral ook een kansloze en miljarden dollars kostende operatie. Ook het bestrijden van gevolgen dan eerdere oorlogen is een belangrijke missie van Rhodes, zoals in Laos. Tijdens de Vietnamoorlog hebben de VS dit land bedolven onder een enorme hoeveelheid bommen, waarvan een groot deel niet is afgegaan. Het is wrang om te lezen hoe Rhodes het als een succes benoemt dat hij met pijn en moeite geld gevonden heeft om deze blindgangers te helpen opruimen. Dit voorbeeld geeft ook al aan dat Rhodes meer dan ‘slechts’ speechschrijver en adviseur was. Zo koos hij zelf voor het ‘project’ om de verhoudingen met Cuba te normaliseren, waarbij hij belangrijkste onderhandelaar werd en zelfs de paus wist in te schakelen als bemiddelaar.

Complottheorieën als machtsmiddel

Het bleek niet eenvoudig om het goed te willen doen voor de wereld in een land waarin de politiek op het absurde af gepolariseerd is. Met als absoluut dieptepunt de Benghazi-affaire: de dood van vier Amerikaanse diplomaten bij een bestorming van de ambassade in Libië. De Republikeinen, de anti-Obama-gestemde media en talloze obscure bloggers en twitteraars verzonnen er een uitgebreide complottheorie omheen, die uiteindelijk ook nog tijdens de verkiezingscampagne van Hillary Clinton tot een smerige uitbarsting kwam. Ook rond de Iran-deal, voornamelijk bewerkstelligd door John Kerry als minister van Buitenlands Zaken, werd ‘gespind’ en ‘getrold’ dat het een leven had. Obama’s oppositie had een simpele strategie: het maakt niet uit waar het over gaat, maar het deugt niet. De verhalen over de rol van Poetin, Netanyahu, Merkel en Cameron leveren fascinerend leesvoer op, dat zo maar het script voor een nieuwe serie van Homeland had kunnen zijn.

Tekenfilmfiguur Trump

En ja, natuurlijk gaat Mijn jaren met Obama ook over Trump. In de proloog al, waarin Rhodes de reacties van wereldleiders op zijn verkiezing beschrijft. En hoe Obama daar diplomatiek op antwoordt: geef hem een kans. Toen Trump zich de eerste keer kandidaat stelde, verspreidde hij al aperte onwaarheden over doden in Libië en het idee dat Obama niet in de Verenigde Staten geboren was. Wat een groot deel van de Republikeinse achterban overigens nog steeds blijkt te geloven… Na de verkiezingsuitslag in 2015 is de verslagenheid groot en zoekt Obama naar verklaringen. De meest positieve: ‘Ik heb de economie goed voor hem op poten gezet. Ze kunnen het gewoon met een tekenfilmfiguur toe’.

Liesbeth Tettero is trainer en coach in het openbaar bestuur: www.publice.nl


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden