Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
4 juni 2013 | Dick Bos

In een periode waarin veel boeken worden geschreven over allerlei vormen van managen, krijg je dan opeens een boek in handen van Ward Grootens: 'Het recht op een baas'. Als subtitel staat er op de kaft: 'Afscheid van de zoek-het-maar-uit manager'. Het is een heerlijk boek om te lezen, met tal van herkenbare situaties. Waar het op neerkomt, is dat werknemers – in alle opzichten – recht hebben op een 'betrokken' manager.

Het boek begint, na de inleiding natuurlijk, met twee aansprekende persoonlijkheden 'Jos' en 'Sjoerd'. Waar de een de 'would be' manager is en vooral uit is op de uiterlijke schijn, is de ander vooral betrokken bij zijn personeel. De sfeertekening die in dit gedeelte wordt neergezet, is zeer typerend en vast zeer herkenbaar voor een groot aantal managers.

Op een vrij directe wijze wordt in het boek afgerekend met allerlei hypes, zoals bijvoorbeeld het nieuwe werken. Naar de mening van de auteur zijn het activiteiten, hobby's van managers, die de gedurende decennia zorgvuldig opgebouwde fundamenten van goed managen op de grondvesten doet schudden. Letterlijk zegt hij er over: 'Gelukkig zien steeds meer organisaties de nadelige effecten in van dit soort leiderschapsavonturen, die meetbaar ten koste gaan van productiviteit, winst, collegialiteit, creativiteit en werkplezier.'

De auteur wijst er ook op dat er een juiste keuze ten grondslag moet liggen aan de wens om manager te worden. Managen moet vooral uit jezelf komen. De wens om met een team te werken en mensen te motiveren om boven zichzelf uit te stijgen. Je moet vooral niet gaan managen omdat je de vraag van je chef niet kon weerstaan vanuit opoffering, omdat ze geen ander konden vinden.

Door middel van confronterende beelden wordt geschetst hoe soms functionerings- en/of beoordelingsgesprekken worden gevoerd. Als een manager daarbij afhankelijk is van voorgeschreven formulieren of methoden, dan schiet het gesprek duidelijk zijn doel voorbij. Het gaat er ook om dat klare taal wordt gesproken, dat er op het ultieme moment niet even een paar voorbeelden van de laatste tijd naar voren worden gehaald, maar dat concrete momenten als leerdoel kunnen worden benoemd. Het dient een tweegesprek te zijn die door de opbouw door het jaar heen niet mag leiden tot verrassingen. Medewerkers managen vraagt om gerichte aandacht voor, het intensief luisteren naar, interesse tonen in en het begeleiden van medewerkers.

Als manager moet je je bewust zijn van het feit dat je niet je eigen meetlat naast een medewerker kunt leggen. Je dient je ook bewust te zijn van het feit dat wat jij ziet jouw perceptie van de werkelijkheid is en niet noodzakelijk de waarheid hoeft te zijn. Dat betekent dat je in gesprek moet gaan met de ander om beelden op elkaar af te stemmen. Ward Grootens zegt daarover: 'Medewerkers hebben recht op een baas die mensen niet in hokjes duwt maar die écht contact maakt om hun werkelijkheid te achterhalen.'

Als ik het boek goed heb begrepen, dan gaat het er vooral om dat medewerkers recht hebben op een baas die vanuit motivatie voor het vak van manager gekozen heeft. Medewerkers wil leiden en hen wil coachen om hun werk goed te doen en om zich verder te ontwikkelen. Managen is geen gemakkelijke baan en vraagt om een open en eerlijke benadering maar bovenal om voorbeeldgedrag, transparantie en interesse in mensen.

Het is gewoon een leuk boek om te lezen, voor sommigen confronterend, voor anderen leerzaam, maar vooral ook heel boeiend geschreven. Een boek dat je naar mijn mening gelezen moet hebben.

17 mei 2013 | Mady Meijer

'Het recht op een baas' van Ward Grootens is het lichtste en duidelijkste managementboek dat ik ooit heb gelezen. De schrijver vertelt niets nieuws maar laat ons wel weer even zien waar leiding geven ook alweer om ging…

'Het recht op een baas' van Ward Grootens begint goed. Als er iets niet loopt binnen het bedrijf… dan ligt dat aan u, beste manager! Maar er is hoop, met dit boek krijgt u alle inzichten die een echte baas nodig heeft. U wilt toch geen 'zoek het maar uit'-manager zijn?

De schrijver begint voorzichtig. Harde zelfreflectie is voorlopig nog niet aan de orde. De lezer kan zich nog heel veilig spiegelen aan twee beschreven managers. Lijk je op Sjoerd of lijk je op Jos… en deal daar maar mee.

De boodschap van het boek is duidelijk: een echte baas is er voor zijn mensen. Managers zijn vaak bezig met het managen van processen en papieren. Maar wat er echt aandacht nodig heeft, zijn de mensen. De werknemers maken het bedrijf en zij hebben recht op een baas. Zo eentje die stuurt, leiding geeft, zorgt en faciliteert.

De echte manager heeft tijd voor mensen. Het gaat niet goed als de manager zo druk is dat hij zijn kantoor niet uitkomt. Het is ook een slecht teken als de manager bergen papier maakt en geen mensen spreekt. Kortom, als je geen interesse hebt in mensen, neem dan ontslag als manager.

Maar gun je je medewerkers wel een echte baas, neem dan tijd voor je mensen. Dat is niet zo moeilijk… gewoon tijd reserveren in je agenda. En als je dan met mensen omgaat, doe het op je werk dan net zo als in het leven daarbuiten. Met fatsoen en respect.

Grootens heeft een broertje dood aan KPI's , POP en PAP en andere instrumenten die je als manager kunt gebruiken om je werk te doen. Gelukkig heeft de schrijver een alternatief voor de SMART, SPEER en MAGIE doelen, namelijk de SMURF doelen. Lees het boek en besluit dan wijselijk om ook dit acroniem in de prullenbak te gooien. Want met een beetje gezond verstand kan een echte manager heus wel een goede doelstelling formuleren en zijn medewerkers helpen deze te halen.

Ik kan iedereen 'Het recht op een baas' aanraden. Iedere manager, iedere directeur, iedere chef en iedere medewerker. Het is vol humor geschreven en leest echt heel makkelijk weg. Het boek spreekt je aan op menselijkheid en fatsoen. Hoe ga je met mensen om? En waarom zou je dat in een werksituatie anders doen? Kortom, een leuk boek met een wijze boodschap, eentje die we eigenlijk wel al kennen maar soms even vergeten.

U weet het eigenlijk wel
7 mei 2013 | Erik de Vries

In Het recht op een baas bindt Ward Grootens de strijd aan met het type leidinggevende dat hij de zoek-het-maar-uit-manager noemt, ook bekend als de one hour manager, vernoemd naar hét jaarlijkse contactmomentje met zijn werknemers, het functioneringsgesprek van hooguit een uurtje.

Grootens gaat in zijn boek stevige kwalificaties niet uit de weg. Al in de inleiding maakt hij gewag van het ‘wangedrag’ van de moderne leidinggevende dat hij aan de kaak wil stellen. ‘Leidinggeven is te eenvoudig om ingewikkeld te maken’ is zijn credo. Wat Grootens betreft hoeft er over leidinggeven niet moeilijk gedaan te worden: ‘je vertelt wat je van je mensen verwacht, je geeft hier terugkoppeling op en wanneer het niet loopt zoals het zou moeten lopen, dan ga je met mensen praten.’

De materie die Grootens behandelt - hoe houd ik mijn medewerkers gemotiveerd, hoe kan ik ze laten samenwerken zoals ik dat wil, enzovoort - is niet nieuw. De schrijver is zich daarvan bewust: ‘U weet het eigenlijk wel, maar u bent vergeten dat u het weet.’ Zijn aanpak is niettemin prettig verfrissend. In een heldere stijl laat hij middels twee fictieve managers, Jos en Sjoerd, zien hoe het vooral niet moet. Het gedrag van Jos en Sjoerd, geheel gebaseerd op de praktijk zoals Grootens die vrijwel dagelijks tegenkomt, vormt de kapstok waar de auteur zijn visie aan ophangt. Opvallend is zijn afkeer van competentieprofielen en de ‘acroniemencultuur’ van POP’s, PAP’s en KPI’s. Grootens laat zien over gevoel voor humor te beschikken door, nogal tongue in cheek, niettemin zijn zelfbedachte SMURF-doelen te introduceren, alsmede zijn methodiek rond de vijf W’s, waarmee hij alsnog aansluiting vindt bij het gilde der typische managementschrijvers.

Het recht op een baas is een vlotgeschreven, bij vlagen grappig boek, waarin Grootens overtuigend laat zien dat een goede manager al een heel eind komt als hij zijn werknemers behandelt zoals hij zelf behandeld wenst te worden.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden