Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
3 januari 2014 | Mieke Schepens

'De ondergang van SNS Bank' geschreven door Hetty van de Laar is een pakkende titel. Ook de ondertitel 'Klokkenluider tegen wil en dank' is veelbelovend. De auteur wil ons informeren over de gebeurtenissen die ons allemaal aangaan en zeker interessant zijn voor alle mensen die ooit bij een bank gewerkt hebben of daar nog werken. Er komen een heleboel zaken boven tafel die zonder dit boek niet bekend zouden worden. Wij, belastingbetalers, hadden hier dan niets over geweten. Maar of dit allemaal positief is...

Iedereen die bij een bank werkt of gewerkt heeft, zal een aantal onderdelen herkenbaar vinden, positief en negatief. Ik vraag me alleen af waarom Hetty van de Laar ervoor gekozen heeft dit boek zelf te schrijven in plaats van door een ghostwriter. Door de emotie, rancune, opmerkingen en persoonlijke ervaringen geeft het boek geen objectief verhaal weer waardoor het ongeloofwaardig wordt. Het échte onderwerp, de ondergang van de SNS Bank, raakt hierdoor ondergesneeuwd. Er had van mij wat meer afstand in mogen zitten.

Een klokkenluider is bepaald geen geliefd persoon. De auteur geeft bij de inleiding aan de angst te hebben om vermoord te worden. Ik vind het dan ook dapper dat zij dit boek heeft willen schrijven. Hiermee laat ze van binnenuit zien hoe een criminele organisatie binnen de SNS bank jarenlang zijn gang kon gaan, betrokkenen elkaar op sluwe wijze de bal toespeelden en hoe ze elkaar de hand boven het hoofd konden houden. Zodra zij het verhaal vanuit 'wij' in plaats van 'ik' had geschreven, hadden ook buitenstaanders of (ex-)klanten hun verhaal kunnen doen. Op deze wijze zou het verhaal compleet geworden zijn en voor veel fijner leesvoer gezorgd.

Een verhaal dat vaker aan de orde komt, is van Buck Groenhof, projectleider van een team dat opgericht is om opnieuw structuur aan te brengen binnen de SNS bank en toenmalige baas van de auteur in de periode 2009 - 2012. Hij is in dit boek de grote boeman. Zo vergat hij geregeld haar facturen te accorderen en door te sturen waardoor een deel van haar prestaties nooit vergoed werd.

Andere situaties die je vaak in dit boek tegenkomt zijn deze: 'Als ik mijn baas Buck vertelde dat er geld verdween, of hem vroeg waarom hij zo nonchalant was terwijl hij een bank moest redden, dan antwoordde hij steevast: 'Ik heb de bankencrisis niet veroorzaakt, dus ik neem alle tijd. Neem jij ook de tijd!' Waarna hij een sigaar opstak.' Het is duidelijk dat de auteur hier heeft willen laten zien dat er nauwelijks moeite gedaan werd om iets te herstructureren.

Het boek leest als een thriller, het ene verschrikkelijke onderwerp is nog niet afgesloten of het volgende ligt op de loer. Durf jij het aan?


De ondergang van de SNS Bank
3 januari 2014 | Mieke Schepens

'De ondergang van SNS Bank' geschreven door Hetty van de Laar is een pakkende titel. Ook de ondertitel 'Klokkenluider tegen wil en dank' is veelbelovend. De auteur wil ons informeren over de gebeurtenissen die ons allemaal aangaan en zeker interessant zijn voor alle mensen die ooit bij een bank gewerkt hebben of daar nog werken. Er komen een heleboel zaken boven tafel die zonder dit boek niet bekend zouden worden. Wij, belastingbetalers, hadden hier dan niets over geweten. Maar of dit allemaal positief is... Iedereen die bij een bank werkt of gewerkt heeft, zal een aantal onderdelen herkenbaar vinden, positief en negatief. Ik vraag me alleen af waarom Hetty van de Laar ervoor gekozen heeft dit boek zelf te schrijven in plaats van door een ghostwriter. Door de emotie, rancune, opmerkingen en persoonlijke ervaringen geeft het boek geen objectief verhaal weer waardoor het ongeloofwaardig wordt. Het échte onderwerp, de ondergang van de SNS Bank, raakt hierdoor ondergesneeuwd. Er had van mij wat meer afstand in mogen zitten.

Een klokkenluider is bepaald geen geliefd persoon. De auteur geeft bij de inleiding aan de angst te hebben om vermoord te worden. Ik vind het dan ook dapper dat zij dit boek heeft willen schrijven. Hiermee laat ze van binnenuit zien hoe een criminele organisatie binnen de SNS bank jarenlang zijn gang kon gaan, betrokkenen elkaar op sluwe wijze de bal toespeelden en hoe ze elkaar de hand boven het hoofd konden houden. Zodra zij het verhaal vanuit 'wij' in plaats van 'ik' had geschreven, hadden ook buitenstaanders of (ex-)klanten hun verhaal kunnen doen. Op deze wijze zou het verhaal compleet geworden zijn en voor veel fijner leesvoer gezorgd.

Een verhaal dat vaker aan de orde komt, is van Buck Groenhof, projectleider van een team dat opgericht is om opnieuw structuur aan te brengen binnen de SNS bank en toenmalige baas van de auteur in de periode 2009 - 2012. Hij is in dit boek de grote boeman. Zo vergat hij geregeld haar facturen te accorderen en door te sturen waardoor een deel van haar prestaties nooit vergoed werd.

Andere situaties die je vaak in dit boek tegenkomt zijn deze: 'Als ik mijn baas Buck vertelde dat er geld verdween, of hem vroeg waarom hij zo nonchalant was terwijl hij een bank moest redden, dan antwoordde hij steevast: 'Ik heb de bankencrisis niet veroorzaakt, dus ik neem alle tijd. Neem jij ook de tijd!' Waarna hij een sigaar opstak.' Het is duidelijk dat de auteur hier heeft willen laten zien dat er nauwelijks moeite gedaan werd om iets te herstructureren.

Het boek leest als een thriller, het ene verschrikkelijke onderwerp is nog niet afgesloten of het volgende ligt op de loer. Durf jij het aan?


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden