Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Wij wijzen u graag op het volgende
Door drukte zijn de levertijden van PostNL aangepast en kan uw pakket vertraging oplopen. Door de Brexit kan de levering van Engelse boeken vertraging oplopen.
Canon van HRM - 'Een bijzonder zorgvuldig samengesteld overzicht'
4 februari 2020 | Annett Keizer

Talentmanagement, flow, jobcrafting, de Balanced Scorecard, allemaal termen die we in organisaties gebruiken zonder altijd precies te weten van de hoed en de rand.

Waar komen deze ideeën, modellen en theorieën vandaan en hoe waren ze oorspronkelijk bedoeld? Zijn ze tegenwoordig nog bruikbaar in onze organisaties? En bovenal, wat betekenen ze voor het vak van HRM? Antwoorden op die vragen zijn gebundeld in het omvangrijke werk van de drie auteurs en hun vele gastschrijvers.

Met meer dan 900 pagina's is deze Canon van HRM een omvangrijk werk dat bijdraagt aan oude en nieuwe ideeën over ‘de mens in de organisatie'. Het boek bestaat uit vijftig concepten en theorieën, elk afzonderlijk geschreven door een hoogleraar, universitair docent of onderzoeker uit Nederland of België. Dat betekent gelukkig niet dat het boek een wetenschappelijk rapport is vol gecompliceerde verhandelingen. Het is verrassend helder geschreven met een consistente opbouw per hoofdstuk: wat houdt het model of de theorie in, wie is degene die het heeft bedacht, wat zijn de voor- en nadelen ervan en wat kun je er tegenwoordig nog mee? Al lezend geeft mij dit boek het gevoel dat ik vijftig keer een prettig, kort hoorcollege volg, inclusief persoonlijke noten en anekdotes van de professoren.

HRM is uiteraard de rode draad in dit boek, dus elk idee, model en elke theorie wordt tegen het licht gehouden van dit nog jonge vakgebied. De canon begint met een theorie over besturen en beslissen uit 1958, van politiek wetenschapper Herbert Simon. HRM was toen nog niet eens ‘uitgevonden', maar de auteurs hebben ervoor gekozen om de periode rond 1960 als startpunt te nemen omdat toen de arbeidsverhoudingen in organisaties steeds meer centraal kwamen te staan. Het boek eindigt met theorieën uit 2009 en 2011 over HR Analytics, duurzaam HRM en sustainable careers, termen die ons bezighouden nu we in een digitale wereld steeds langer moeten werken en dat het liefst zo leuk mogelijk willen invullen. Zo geeft deze canon ook een mooi beeld van hoe we in een halve eeuw tegen arbeid en werk aankeken en -kijken.

Al met al is deze canon zeker geen boek dat je in een paar dagen uitleest. Zo is het ook niet bedoeld. Wel is het een bijzonder zorgvuldig samengesteld overzicht, dat geldt als naslagwerk voor iedereen die zich bezighoudt met HRM of HR-gerelateerde activiteiten. Het geeft een verhelderende kijk op alle terminologie die we te pas en te onpas gebruiken, zonder altijd  precies te weten wat het inhoudt. Voor mij is dit boek dan ook letterlijk de bron van informatie om er bij te pakken op het moment dat ik als trainer of coach iets ga roepen over hoe het ook alweer zat met motivatie volgens Maslow of carrièreankers van Schein.

Annett Keizer is communicatiecoach en -trainer. Met Keizer&Co helpt ze professionals en teams in organisaties hun communicatieve vaardigheden te versterken.

Canon van HRM - 'Een prachtig en nuttig overzicht'
13 januari 2020 | Sippy van Akker

Voor mij ligt een baksteen van een boek. En dat mag ook wel. Het is namelijk de Canon van HRM en daarmee een behoorlijk ambitieus werk. Maakt de redactie de ambities waar?

Canon van de HRM - 50 Theorieën over een vakgebied in ontwikkeling is de volledige titel van het boek dat is samengesteld onder redactie van Willem de Lange, Peggy De Prins en Beatrice van der Heijden. Allemaal bekend in het vakgebied van de HRM in de lage landen. Het boek bestaat uit 50 hoofdstukken die allemaal iets vertellen over het relatief jonge vakgebied van de HRM.

Het boek geeft inzicht in de huidige stand van zaken in de HRM en kijkt terug naar hoe die visie zich in de loop ter tijd heeft ontwikkeld. Het boek is bedoeld als 'onmisbaar naslagwerk' voor professionals, wetenschappers en studenten. Gezien de schrijvers en samenstellers van dit boek past mij enige bescheidenheid, maar volgens mij zijn ze geslaagd in dat doel. Ik pretendeer ook wel enige kennis te hebben van dit vakgebied en ken, in ieder geval in het Nederlandse taalgebied, geen vergelijkbaar overzicht.

HRM is niet alleen een relatief jong vakgebied, maar ook een breed vakgebied, het kan gaan over competenties, werving en selectie, beloning, leiderschap, motivatie, inzetbaarheid enzovoort, enzovoort. Dit betekent ook dat de onderwerpen die opgenomen zijn in deze canon net zo breed zijn. Naast een duidelijke inhoudsopgave met daarin duidelijk opgenomen de auteurs, de theorieën en hun grondleggers, vind je ook achterin het boek nog een duidelijk trefwoordenregister, zoals je dat zou verwachten in een naslagwerk.

Dat de redactie is gedaan door wetenschappers is duidelijk te merken bij de inleiding van het boek. Er wordt toegelicht welke keuzes zijn gemaakt en waarom die keuzes zijn gemaakt ten aanzien van de op te nemen theorieën. De auteurs zijn zich bewust van het feit dat bij het maken van een schifting er ook altijd mensen zullen zijn die andere keuzes zouden hebben gemaakt. Soms gaat het ook over hele praktische keuzes. Bijvoorbeeld de keuze om de theorieën in chronologische volgorde op te nemen. Zodat naast de inhoud per theorie ook de ontwikkeling in de tijd goed uit de verf komt.

Eén van die keuzes waar discussie over kan zijn, gaat bijvoorbeeld over waar je begint in de tijd. De samenstellers hebben besloten om rond 1960 te beginnen. Dat betekent ook dat een aantal van de usual suspects op het gebied van organisatiekunde en HRM niet, of alleen zijdelings in andere hoofdstukken, aan bod komen. Taylor, Weber en Mayo krijgen bijvoorbeeld geen eigen hoofdstuk. Zelf vind ik het begrijpelijk dat er een keuze gemaakt moet worden en dat die keuze per definitie subjectief en tot op zekere hoogte arbitrair is. Maar dat laat wel onverlet dat ik het jammer vind dat bijvoorbeeld Taylor niet aan de orde komt. Juist in deze tijd van verregaande automatisering, lijkt Taylor in zekere zin relevanter dan ooit. Wat bijvoorbeeld te denken van de orderpickers in de grote magazijnen van Amazon, Bol.Com? Of de bezorgers van al dat moois? Zij worden vooral 'gemanaged' door hun handheld device, waarbij zorgvuldig wordt aangegeven hoe lang ze ergens over mogen doen, wanneer ze wat waar moeten halen of brengen, enzovoort. Taylor ten voeten uit, volgens mij.

De verschillende auteurs hebben van de redactie van dit boek veel vrijheid gekregen in de opzet van hun hoofdstuk, maar in elk hoofdstuk zijn wel dezelfde elementen te vinden. Dat is de kern van de theorie en de fundamentele concepten daarin, de achtergrond van de grondlegger van die theorie, de ontwikkelingen sinds het verschijnen van die theorie, de relevantie voor de praktijk en de theorie, een kritische reflectie van de auteur en hoe de auteur zich zelf verhoudt tot de theorie en haar grondlegger.

Die vrijheid zorgt enerzijds dat iedere auteur kan doen wat bij hem of haar past, maar zorgt daarmee soms wel voor inconsistenties in met name de opzet van het hoofdstuk. Elk hoofdstuk eindigt met een literatuuroverzicht dat soms wel en vaak niet is opgedeeld in primaire en secundaire bronnen, bijvoorbeeld. Ik begrijp waarom dat zo is, maar ik vond het wel een fijn onderscheid dat ik leuk had gevonden overal terug te zien.

Iets anders wat sommige auteurs wel doen en anderen niet, maar wat ik zelf wel prettig zou hebben gevonden, was een inleiding aan het begin van elk hoofdstuk waarin in een paar pennenstreken het onderwerp en de kern van de theorie even wordt beschreven, om vervolgens in de rest van het hoofdstuk verder te worden uitgewerkt. Sommige auteurs duiken direct de huidige context in, of de geschiedenis, of de inhoud. Een zeer beknopte inleiding van hooguit een halve pagina, zou gezorgd hebben voor meer overzichtelijkheid.

Natuurlijk is het onmogelijk om elk hoofdstuk apart te bespreken. Dat ga ik voor een boek van ruim 900 pagina's ook niet doen. Net zo natuurlijk is het dat in een boek met een dergelijke omvang in auteurs, onderwerpen en ambitie altijd kritiek kan zijn op keuzes die wel of niet gemaakt zijn. Een boek een Canon noemen, zal in die zin altijd discussie oproepen en dat is goed. Net zoals het bewustzijn dat dit een Canon is van nu, van deze tijd. Dat het vakgebied van de HRM in ontwikkeling is. Dat wellicht in een heruitgave over tien of twintig jaar weer andere keuzes gemaakt zullen worden en sommige hoofdstukken zullen vervallen, worden herzien en nieuwe hoofdstukken zullen worden toegevoegd. Dat gezegd hebbende denk ik dat de redactie en de vele auteurs die een bijdrage hebben geleverd een prachtig overzicht hebben gemaakt over HRM en hoe het zo gegroeid is. Canon van HRM is een mooi en nuttig naslagwerk, dat prettig is vormgegeven en ongetwijfeld zijn weg zal vinden onder studenten, wetenschappers en professionals. In dat opzicht is het beoogde doel van de samenstellers volgens mij gerealiseerd. Ik noemde de opzet al ambitieus en ik denk dat die ambities zijn waargemaakt.

Sippy van Akker MSc is bestuurskundige en legt zich toe op coaching en consultancy op het gebied van mens, werk en zingeving. Sippy schrijft sinds 2018 over deze onderwerpen op zinvollerleven.nl, het door haar opgerichte platform voor bewust en zinvol leven en werken.

Canon van HRM - 'Formidabel en onmisbaar naslagwerk'
18 december 2019 | Wiemer Renkema

De complete werken van Shakespeare is het enige boek in mijn boekenkast dat dikker is dan het onderwerp van deze recensie, de Canon van HRM. Beide boeken zijn inmiddels onmisbaar geworden in mijn werk als trainer en docent.

Aangezien er over Shakespeare al heel veel geschreven is, gaat deze recensie over de Canon van HRM, een formidabel naslagwerk dat onmisbaar is voor iedereen  werkzaam in het HRM (human resource management) vakgebied.

De Canon van HRM, een meer dan kloek boekwerk van bijna duizend pagina's, is het resultaat van de samenwerking van meer dan zestig auteurs. In vijftig hoofdstukken staat de herkomst van het HRM gedachtengoed centraal met de concepten en theorieën die daaraan ten grondslag liggen. Het is een meer dan interessant samenspel geworden van psychologie, sociologie en economie, die het fundament vormen van HRM. De redactie van het boek, stuk voor stuk gerenommeerde wetenschappers in het vakgebied, hebben de keuze gemaakt om het jaar 1960 als startpunt te nemen. Gelukkig maar, want anders zou het boek nog een keer zo dik zijn geworden. Tegelijkertijd zou ik een tweede deel, de periode voor 1960, zeer toejuichen want de invloeden van bijvoorbeeld Frederick Taylor, Max Weber en Elton Mayo zijn ook in moderne organisaties nog steeds tastbaar. Enfin, dat voor het geval de redactie zich ooit mocht gaan vervelen.

Hoewel het boek nadrukkelijk niet geschreven is om een uitputtend overzicht te geven van alle concepten en theorieën die relevant zijn in het HRM vakgebied komen de meeste bekende namen (Herzberg, McGregor, Argyris, Beer, Fombrun, Moss Kanter, Ulrich) voorbij. Omdat de auteurs nadrukkelijk aandacht besteden aan de tijd waarin de theorieën tot stand zijn gekomen, leest het boek af en toe als een geschiedenisboek. Dit heeft meerwaarde omdat, zoals we allemaal weten, je het heden alleen kan begrijpen als je het verleden kent. Daarmee zijn de hoofdstukken die betrekking hebben op ontwikkelingen in deze eeuw nog krachtiger geworden. Er is veel aandacht voor de nieuwste trends en dat maakt de Canon van HRM ook nog eens bijzonder actueel. Er is een goede balans gevonden tussen oude - maar bewezen blijvertjes - en nieuwe concepten en theorieën. De inhoudsopgave van de Canon van HRM leest als het menu van een echt goed Chinees restaurant: té veel heerlijke gerechten om uit te kiezen.

Expectancy theory, competentiemanagement, het job characteristics model, flow, flexicurity en sustainable careers. Zo maar een greep uit al het lekkers dat voorhanden is. HR generalisten zullen het hele menu willen proberen, maar ook voor de specialisten is dit boek een aanrader, juist vanwege de aantoonbare samenhang tussen de ‘gerechten'. Het is bijzonder om te lezen hoezeer de HR praktijk verweven is met de theorie en dat is slechts een van de vele inzichten die in het verschiet liggen voor de lezer. Met de Canon van HRM is een standaardwerk verschenen dat onmisbaar zal blijken op het bureau van HR professionals, studenten HRM en alle academici die dit prachtige vakgebied verder vooruit willen helpen.

Wiemer Renkema is eigenaar van To be Training & Consulting, een innovatief human resources training- en managementadviesbureau. Hij is de auteur van Managen of niet, dat is de vraag, waarin hij op zoek gaat in het werk van Shakespeare naar antwoorden op de lastigste zakelijke dilemma's, en van Denken als Gordon Ramsay.

Willem de Lange, Peggy De Prins, Beatrice van der Heijden
Canon van HRM

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden