Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Agile with a smile - 'Toegankelijk boek'
7 mei 2018 | Sjors Meekels

Agile is en blijft de trend maar tegelijkertijd is Agile alleen niet meer zaligmakend. Voor sommige organisaties is de Agile storm hen meer overkomen dan dat hier doelbewust op is gestuurd.

Mede hierdoor zien Dion Kotteman, Henny Portman en Bert Hedeman een aantal terugkerende problemen ontstaan in Agile projecten. In hun gezamenlijke werk Agile with a smile nemen zij concrete vraagstukken door en bieden handige tips om Agile projecten en organisaties succesvoller te maken.

Op het eerste gezicht hebben PRINCE2 en Agile niet veel overeenkomsten. Voor de hardcore Agile evangelisten zijn woorden als projectmanagement en PRINCE2 zelfs als vloeken in de kerk. Toch laten de auteurs Kotteman, Portman & Hedeman zien dat het Agile gedachtengoed en PRINCE2   beter bij elkaar aansluiten dan gedacht. Het boek Agile with a smile geeft organisaties handvatten om het Agile werken te voorzien van practices om bekende valkuilen te omzeilen.

De verhaallijn van het boek is een niet-IT-organisatie die met Scrum & Agile aan de slag is. We leren Bob kennen als de manager die de driver is van het Agile werken maar al snel tegen knelpunten aanloopt. Gelukkig kan hij leunen op Charles, die zijn ervaringen deelt met het Agile werken uit de IT-wereld.

Concreet bespreekt het boek een aantal onderwerpen waar Agile teams in de praktijk regelmatig tegenaan lopen. Van de prioriteitstelling van de Product Owners, tot rapportage en een geschiktheidscheck voor het werken met Scrum. Ook het moeten voldoen aan kaders of rapportages voor toezichthouders is een thema dat de revue passeert. Stuk voor stuk problemen waar organisaties, zeker de grotere, inderdaad tegenaanlopen in hun transitie naar het Agile werken.

De auteurs breken daarnaast een lans voor PRINCE2 en beargumenteren, middels Charles, dat PRINCE2 eigenlijk heel Agile is en jarenlang verkeerd is ingezet. De combinatie van PRINCE2 en Agile werken is zelfs een heel logische en de twee concepten vullen elkaar in de praktijk goed aan. Gezien de achtergrond van de auteurs in het PRINCE2 Agile domein is dit geen verrassende conclusie.

Wat of wie is de doelgroep van het boek? Deze vraag vind ik lastig te beantwoorden. Het is in ieder geval nuttig enige ervaring te hebben met Scrum en Agile werken. Is dit niet het geval dan mis je bij de gestelde uitdagingen al gauw de context. Aan de andere kant moet je ook niet te veel ervaring hebben omdat de handreikingen en tips weinig dan nieuws voor je zullen bevatten. De situationele beschrijvingen en tips die gegeven worden wisselen tussen projectmatig werken en het acteren in de lijnorganisatie. Deze contextwisseling zie je ook in de reflectie van de marketingafdeling van Bob ten opzichte van de situatie in de softwarewereld. Dit maakt het boek niet alleen geschikt voor IT-professionals maar juist ook voor mensen daarbuiten.

Het is een onmogelijke opgave om in een onderwerp als dit volledig te zijn. Het grootste thema binnen het onderwerp dat ik mis betreft het managen van afhankelijkheden en het werken met meerdere teams. Daarnaast gaan de auteurs nauwelijks in op het basisprincipe van Scrum dat het team al het werk doet en welke gevolgen dit uitgangspunt heeft voor de rollen die mensen hebben in een team of project. In dit kader worden Continuous development en DevOps wel vluchtig genoemd maar niet uitgediept.

Of het ‘Agile with a smile’ of ‘met een frons’ is na het lezen van dit boek hangt af van je achtergrond en ervaring met Scrum en projecten. Hoe dan ook doet dit toegankelijke boek je snel een aantal suggesties aan de hand om je organisatie, in de Agile storm, met ‘oude’ practices uit de PRINCE2-wereld in rustiger vaarwater te brengen.

Sjors Meekels is als onafhankelijk Agile Consultant verbonden aan Agitma. Hij is 10 jaar werkzaam geweest bij een gerenommeerde IT dienstverlener en richt zich momenteel op software development projecten en Agile methoden.


AGILE with a smile - 'Succesvoller met Agile'
3 april 2018 | Frank van Kuijck

Scrum, Lean en Agile. Dat zijn begrippen die je zowat in elke organisatie hoort. Dat was ook één van de redenen voor mij om het boek Agile with a smile te gaan lezen.

Met de begrippen scrum en lean was ik meer bekend dan met agile alhoewel ik het wel ken. Daarnaast was mijn nieuwsgierigheid ook getrokken door de subtitel van het boek. Wat zou de smile veroorzaken?

Wat is Agile? Behendig en lenig. Dat zijn de letterlijke vertalingen van Agile. Agile is dan ook een aanpak waarbij behendigheid voorop staat. Door middel van korte fasen – sprints – wordt toegewerkt naar het eindresultaat. Hierdoor is het mogelijk om beter toe te werken naar een eindresultaat dat nog niet helemaal vast staat. Je vermijd dan de traditionele en stroperige manier van projectbeheersing waarmee het voorkomt dat afnemers niet tevreden zijn omdat pas aan het eind van een project blijkt dat het opgeleverde niet voldoet aan de specificaties. Met alle herstelkosten van dien.

Het boek Agile with a smile is luchtig en ook vlot geschreven. Alhoewel de schrijvers natuurlijk niet ontkomen aan tal van ‘vaktermen’ en woord- en taalgebruik zoals dat in de theorie van agile is opgenomen. Handig is dat er voor mensen die minder bekend zijn met het begrip agile een begrippenkader en verklarende woordenlijst is opgenomen in de bijlage.

Het boek is geschreven in verhalende vorm en dat verhaal gaat over Bob en Charles. Bob is degene die agile werken wil invoeren bij het bedrijf waar hij werkzaam is. Bob raakt enthousiast, maar loopt herhaaldelijk tegen vraagstukken aan die het ‘nieuwe werken’ nog niet helemaal succesvol maken. Daar komt Charles in beeld. Charles heeft het agile werken al eerder ingevoerd binnen de organisatie waar hij werkzaam is. Daar heeft hij lessen uit getrokken en aanpassingen doorgevoerd om het agile werken te perfectioneren. Daarmee is hij in het boek dus de raadgever van Bob.

Hierdoor heeft het boek een luchtige opzet. Spelenderwijs komen de kernpunten voorbij waar je bij het invoeren van een agile manier van werken mee te maken krijgt. Je leert hoe je e.e.a. kan perfectioneren zonder te tornen aan de grondbeginselen van agile werken. Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een weergave van issues en denkrichtingen die in het hoofdstuk behandeld zijn.

Bij agile zijn de teams – multidisciplinair en over afdelingen samengesteld – verantwoordelijk voor de tussenresultaten en de tijdige afstemming met de toekomstige gebruiker. In het boek worden tal van ‘onzekerheden en ongelukken’ beschreven die zich voor kunnen doen als er niet een aantal randvoorwaarden worden geschapen om succesvol – with a smile – om te gaan met agile werken. Als issues worden onder meer aangedragen:

- Eigenaarschap van individuen en het team voor het tussenresultaat

- Vrijblijvendheid in ‘oppakken’ van (nieuwe) zaken

- Onvoldoende aandacht voor kwaliteit van tussentijdse oplevering

- Ontbreken van inzicht in stand van zaken van een project

- Kunnen we ons verantwoorden?

- Heb je als manager / eindverantwoordelijke wel voldoende ‘grip’?

De waarborgen die worden geschetst om deze issues te adresseren zijn:

- Duidelijk(er) omschrijven van de tussentijdse specificaties

- Aandacht hebben voor (minimale) spelregels en kaderstelling

- Tijdige escalatie bij issues

- Aanwijzen van verantwoordelijken voor bepaalde activiteiten

- Vormgeven van tussentijdse kwaliteitscontrole

- Rapportages: verbeteren en inzichtelijk maken

Wat mij betreft logische en legitieme zaken. En ik snap ook dat dit zaken zijn waar veel organisaties bij de invoering van agile werken tegenaan lopen. Maar dat was bij ‘oude’ vormen van projectmatig werken niet anders De schrijvers onderkennen dit ook aan het einde van het boek. Daar geven ze aan dat een aantal zekerheden uit het ‘oude’ projectmatig werken), mits goed ingevoerd, een verrijking en waarborg zijn om succesvol agile te werken.

Persoonlijk zou ik het boek nog krachtiger vinden als de verschillen en valkuilen tussen oude manieren van projectbeheersing en agile werken nog scherper waren beschreven. Tevens ben ik van mening dat het aspect van houding en soft controls nog scherper naar voren had mogen komen. Want daar zit in mijn idee vaak de kern waarom projectmatig werken niet werkt omdat ‘we’ ons niet aan de afspraken houden. En daar helpt een methodiek niet bij.

Agile with a smile geeft op een vlotte manier aan waar de aandachtspunten liggen om succesvoller om te gaan met deze filosofie van werken. De aangedragen issues en denkrichtingen snijden hout. Of de implementatiekant net zo makkelijk en vlot gaat….? Dat is een kwestie van zelf uitproberen.

Frank van Kuijck is een zeer gedreven onafhankelijk en zelfstandig professional in zowel audit en advies voor de public sector. Hij is kritische sparringpartner voor toezichthouders, bestuurders en organisatie om te helpen deze naar een hoger plan te krijgen. Specifieke aandachtsgebieden naast audit en verslaggeving zijn governance, control, risicomanagement en bedrijfsvoering. Deze laatste ook vanuit de specialisatie als operational auditor. Hij heeft een achtergrond als Partner in de audit en adviespraktijk bij Deloitte, is Voorzitter van RJ Werkgroep 645 - woningcorporaties en Docent Auditing aan de UVT Tilburg.


Agile with a smile - 'Heel concrete aanbevelingen'
7 maart 2018 | Jan Hoogstra

Steeds meer projecten worden ‘agile’ uitgevoerd met behulp van Scrum. Maar ook met deze aanpak worden projecten niet altijd binnen tijd, geld en kwaliteit gerealiseerd. Agile with a smile moet iedereen die agile werkt wel aanspreken.

Dion Kotteman, Henny Portman en Bert Hedeman schetsen met een praktijkverhaal de uitdaging van agile werken en geven oplossingen.

Als programma- en projectmanager krijg ik steeds meer te maken met organisaties die agile willen werken en daarbij Scrum in projecten willen inzetten. In de praktijk zie ik daar best veel projecten mee, doorschuiven van belangrijke functionaliteit en beperkt beschikbaar zijn van een Product Owner. Ook de worsteling met de veel gebruikte projectmanagementmethodiek PRINCE2 herken ik van dichtbij. Het boek ‘Agile with a smile’ beschrijft deze problemen en komt met mogelijke oplossingen.

De schrijvers Dion Kotteman, Henny Portman en Bert Hedeman hebben een verhaal bedacht waarbij een manager, Ben, van een verzekeringsmaatschappij agile en scrum gaat gebruiken voor marketingcampagnes. Dit leidt tot veel twijfels bij Ben, waardoor hij een coach gaat zoeken. Chris, een manager van een IT-ontwikkelafdeling heeft veel ervaring met dit onderwerp en is op veel gebieden verder dan Ben. Hij gaat als coach fungeren.

In minder dan 100 pagina’s worden de belangrijkste problemen van agile werken met behulp van Scrum aangekaart. Het begint met een analyse dat Agile projecten, hoewel dat wel vaak wordt beweerd, eigenlijk niet meer succesvol zijn dan projecten volgens de standaard watervalmethodiek.

Teamwerk is belangrijk bij het werken met scrum. Je moet de juiste mensen en taken en verantwoordelijkheden belegd hebben. Daarbij is het van belang om voldoende kennis en ervaring van het agile werken in te brengen. Een scrum-master moet niet als projectmanager gaan werken. Daarnaast wordt vaak geconstateerd dat teams veel wisselen doordat medewerkers in het primaire proces benodigd zijn. Dan worden ze vaak vervangen door collega’s. Dit is echter niet aan te raden, vanwege het werken in teams en de benodigde kennis. Aan het eind van dit hoofdstuk wordt geconstateerd dat een tweedaagse Scrum training niet voldoende is om goed agile te kunnen werken met Scrum. Ik denk dat veel organisaties dat onderschatten, waarbij het advies is om te starten met kleinere projecten voor de introductie van agile werken en scrum.

De rol van de Product Owner is erg belangrijk, hij bepaalt de prioriteit. Deze product owner moet dus voldoende beschikbaar zijn. Uitdaging daarbij is de prioriteit over teams heen. Overzicht is belangrijk, dat kan de rol van de projectmanager zijn. MoSCoW wordt als handvat aanbevolen (Must, Should, Could, Would) voor het stellen van prioriteiten.

Inzicht krijgen in de stand van zaken is een veelgenoemd kritiekpunt op agile werken, dat is erg lastig. In het boek wordt een hoofdstuk gewijd aan rapporteren en escaleren. Een mooie uitspraak die later in het boek komt, maar erg van toepassing is hiervoor: ‘Meer details leveren niet meer controle op’. Oftewel je moet sturen en rapporteren op hoofdlijnen.

Compliance (en met name het inzicht in de mate waarin aan compliance eisen wordt voldaan) is ook een kritiekpunt op Scrum. Advies is om de betrokkenen in een vroegtijdig stadium in het project te betrekken en de eisen goed te definiëren en op te nemen in de beschrijving van het gewenste resultaat.

‘Past Iedereen in Scrum?’ is de titel van het hoofdstuk waarin besproken wordt of agile werken met scrum wel geschikt is voor alle projecten en werkzaamheden. Conclusie daarbij is dat de methodiek agile flexibel is en toegespitst moet worden op de situatie. Agile is een gedachtegoed dat je kunt toepassen binnen de situatie van een project of organisatie. Waarbij projecten/processen die erg specificatiegericht zijn minder geschikt zijn voor agile werken.

Het meest interessante vond ik eigenlijk het hoofdstuk over PRINCE2 en de relatie met Agile/Scrum. Daarbij wordt de link gelegd tussen de principes van PRINCE2 en het agile werken. Daarbij zijn verrassend veel overeenkomsten tussen de methodieken te constateren. Er is ook reeds een PRINCE2 Agile versie beschikbaar. In het boek wordt dan ook terecht geconstateerd dat projectmanagers geen nieuwe methode hoeven aan te leren maar meer een andere invulling van dezelfde methode.

Samenvattend is Agile with a smile een interessant boek die op een lezenswaardige manier in een verhaalvorm de tekortkoming van Scrum en agile werken aankaart en met heel concrete aanbevelingen komt. Enig kritiekpunt is dat je al wel wat kennis moet hebben van agile en Scrum. De verklarende begrippenlijst in de bijlage helpt daarbij zeker, maar een algemeen begrip van agile en scrum zou helpen Het geeft inzicht in de samenhang tussen PRINCE2 en agile werken/scrum en helpt mij om deze methodes te kunnen combineren.

Jan Hoogstra is zelfstandige, IT-consultant. Hij voert opdrachten uit op het gebied van beoordeling en advisering over IT-gerelateerde onderwerpen in de zorgbranche. Zo is hij programmamanager, projectmanager en adviseur op het gebied van bijvoorbeeld IT-strategie en pakketselecties.


Agile with a smile - 'Maakt belofte waar'
14 februari 2018 | Rudy Kor

Na het lezen van de business roman Agile with a smile van Kotteman, Portman en Hedeman kent de lezer de basics van scrum. Ondanks de Engelstalige titel (waarom eigenlijk?) gaat het hier om een Nederlandstalig boek.

De subtitel van het boek is ‘Hoe met een paar klassieke aanpassingen agile werken voor iedereen succesvol kan zijn’ is nogal een belofte. Deze belofte moet door de twee hoofdpersonen van het verhaal, Bob en Charles, waargemaakt worden. Zij nemen ons mee in de wondere wereld van agile en resultaatgericht werken. Bob is een manager die onder druk staat in zijn organisatie om tijdig diverse marketingcampagnes op te leveren. Charles en Bob zijn vaders die regelmatig aan de kant van het voetbalveld staan om hun kinderen aan te moedigen en tussendoor praten ze over de problemen van Bob. Een handige bijkomstigheid bij deze gesprekken is dat Charles zijn boterham verdient als scrum-consultant. En dus kan Bob uitleggen (en daarmee ook ons lezers) wat scrum inhoudt. Want het boek gaat meer over scrum dan over agile, denk ik want de auteurs leggen het verschil tussen deze twee niet echt uit.

Het blijkt dat Bob tegen de grenzen van het agile werken was aangelopen en hij ‘…had genoeg van de klassieke waterval-methode: dat schoot namelijk niet op. Daarom voerde hij agile werken in.’ Hij introduceerde scrum waarmee hij sneller resultaten ging opleveren, maar ook een aantal problemen erbij kreeg, zoals de samenwerking in het team, de matige voortgangsrapportages en een gebrek aan overzicht. Gelukkig wordt de reddende hand uitgestoken door de scrummende voetbalvader.

Bob had blijkbaar wat slordig en ondoordacht scrum ingevoerd, maar gelukkig leert Charles hem stap voor stap, tussen de voetbalwedstrijden door, hoe het beter kan. In ieder geval is het volgens hem nodig ‘om meer kennis in de teams te stoppen. Dat kan door aparte trainingen en door training on the job: gewoon de scrum master uitleg laten geven’. De achterdochtige Groninger in mij vond dit een logisch advies uit de monden van de drie auteurs die trainingen verzorgen, maar dat terzijde.

Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een kort theoretisch verdiepend blok, soms over scrum, over prioriteitsstelling, de burn-down chart maar ook over andere onderwerpen zoals compliancy, kanban, Prince2 Agile en architectuur. Soms vatten die afsluitende blokken het voorgaande samen maar vaker ook niet. Het had mij geholpen dat de auteurs per hoofdstuk even de kern van het voorgaande hadden samengevat. Hoe dan ook, de auteurs leggen, bij monde van Charles, helder uit wat er nodig is om scrum goed in te voeren. Na lezing kent de lezer die geen of weinig van scrum heeft, de basics.

In de laatste hoofdstukken gaan de mannen onder meer in op de rol van Prince2, als methode om overzicht te houden op de onderhanden projecten. Daar wordt een van de vragen die Bob had, hoe houd ik overzicht, beantwoord.

Verder wordt in het laatste deel antwoord gegeven op de vraag of alles in scrum kan en of er geen projecten meer nodig zijn. Het antwoord van de scrum expert is twee keer nee. Charles zegt daarover: ‘Als je het werk naar de lijn brengt, spreek je van continuous development. Als je de mensen naar het werk brengt, spreek je over een project. Een project is een tijdelijke organisatie. Het inrichten van zo’n tijdelijke organisatie kost tijd en dat moet je alleen doen als het nodig is. Een project moet je doen bij domein overstijgende vraagstukken met veel belanghebbende partijen, waarbij het product pas geleidelijk aan duidelijker wordt en waar veel risico’s aan verbonden zijn en veel afstemming nodig is’.

Volgens Charles kan niet ieder project agile worden uitgevoerd. ‘Agile is het meest geschikt waar een sterke interactie met de gebruiker nodig is. In specificatie gedreven projecten is waterval of een combinatie van waterval en agile geschikter.  …. Wel is het zo dat op onderdelen agile kan worden gewerkt; met sprints, met daily stand-ups en dergelijke.’

Scrum is, volgens de bedenkers van Scrum, een methode die je niet een beetje kunt doen, en datzelfde geldt ook voor Prince2. Agile daarentegen is een gedachtengoed dat je kunt toepassen, aangepast aan de specifieke situatie. Een beetje agile kan dus wel.

Niet vaak heb ik zo het verschil tussen project, agile en scrum zo duidelijk uitgelegd gezien.

Oh ja, maken ze belofte waar dat ‘met een paar klassieke aanpassingen agile werken voor iedereen succesvol kan zijn.’ Als je agile definieert als flexibel en resultaat gericht werken met veel verantwoordelijkheid bij de uitvoerenden met veel ruimte voor veranderingen en met weinig bureaucratie, dan helpt dit boek je op weg.

Rudy Kor is zelfstandig organisatieadviseur en auteur van diverse managementboeken. Tot voor kort werkte hij (als partner) bij TwynstraGudde. Hij startte zijn werkzame leven bij Philips in Eindhoven. Als adviseur helpt hij (project)managers bij het effectiever inrichten van hun projecten. Als veel-lezer wordt hij gedreven door nieuwsgierigheid. Voor de lezer die benieuwd is wat anderen van een boek vinden, schrijft hij recensies voor managementboek.nl


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden