Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
18 november 2014 | Peter van den Boom

In 'Basisboek Veranderkunde' beschrijven Cozijnsen en Vrakking een integrale benadering van veranderprocessen. Het gepresenteerde ‘evidence-based’ perspectief is volgens hen cruciaal bij het diagnosticeren, ontwikkelen van een visie, ontwerpen, interveniëren en implementeren. Zij presenteren veel auteurs met hun concepten, theorieën, modellen. De focus willen Cozijnsen en Vrakking leggen op verandering van gedrag.

Cozijnsen en Vrakking nemen de lezer in Basisboek Veranderkunde mee in een ‘rondrit’ langs de in de loop van de decennia ontwikkelde veranderkundige inzichten en ontwikkelingen. Zij presenteren een vijfstappenmethode om het veranderproces integraal te managen. Dat is noodzakelijk omdat volgens hen veel veranderkundige initiatieven niet slagen. Een multidisciplinaire benadering door de ‘change agent’ is dan ook nodig. Dus integratie van bouwstenen zoals organisatieconcepten, context, gedrag en sturingsvermogen. Maar ook integratie van wetenschappelijke disciplines die theoretische en empirische ondersteuning moeten geven. Dat kan alleen als de ‘change agent’ integraal optreedt volgens de auteurs.

Pas dan is het ook mogelijk om de juiste diagnose te stellen waarbij de omgeving van de organisatie in kaart wordt gebracht en aanleiding kan vormen om te veranderen. Maar het diagnosticeren omvat meer: vaststellen van de verandercapaciteit en veranderdynamiek die optreedt. Na deze eerste stap moeten de visie en strategie worden bepaald. De derde stap is het ontwerpen en ontwikkelen. De vierde implementeren. Afsluitend: evalueren en continueren. De auteurs claimen dat dit boek het mogelijk maakt om ‘evidence-based’ te werk te gaan. Daartoe bieden zij een grote hoeveelheid van onderzoeken aan.

Maar dan blijft de lezer toch met een vraag zitten: waarom zullen die stappenplannen en integrale aanpakken uit ‘Basisboek Veranderkunde’ wel werken als al die ‘planned change’ benaderingen van de afgelopen decennia slechts zulke lage succespercentages scoorden? De ‘planned change’ heeft wel de langste traditie maar zij is kennelijk niet de meest effectieve strategie. Mogelijk gaan de auteurs nog te veel uit van voorspelbaarheid, beheersbaarheid en controleerbaarheid van gedrag in organisaties en kom je a.h.w. daarom vanzelf tot planmatig, gestructureerd, gefaseerd veranderen.

Je kunt je afvragen of je gedragingen van mensen verandert met deze conceptuele ‘planned change’ aanpak met een ‘change agent’ in de hoofdrol. Biedt dat de oplossing voor de vraag: hoe intervenieer je in gedrag dat zich elk moment van de dag toont? Waaruit bestaat dat gereedschap? Want los van welke stappenplannen en fases daarbinnen: gedragingen van mensen tonen zich steeds. Wat doet de leidinggevende dan op dat ogenblik en op welke wijze? Gedrag is immers de focus bij veranderkunde.

Wie kan heel veel baat hebben bij dit boek? Dat zullen zeker studenten zijn die in dit toegankelijk geschreven en goed geïllustreerde ‘Basisboek Veranderkunde’ heel veel historie tegenkomen over het denken over dit belangrijke vakgebied. De kracht van het boek ligt in de presentatie van onderzoekers die in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw modellen en concepten ontwikkelden voor ‘change agents’. Deze onderzoekers van het vroege uur plaatsten in die tijd veranderkunde overtuigend op de agenda.


Basisboek veranderkunde
18 november 2014 | Peter van den Boom

In 'Basisboek Veranderkunde' beschrijven Cozijnsen en Vrakking een integrale benadering van veranderprocessen. Het gepresenteerde ‘evidence-based’ perspectief is volgens hen cruciaal bij het diagnosticeren, ontwikkelen van een visie, ontwerpen, interveniëren en implementeren. Zij presenteren veel auteurs met hun concepten, theorieën, modellen. De focus willen Cozijnsen en Vrakking leggen op verandering van gedrag. Cozijnsen en Vrakking nemen de lezer in Basisboek Veranderkunde mee in een ‘rondrit’ langs de in de loop van de decennia ontwikkelde veranderkundige inzichten en ontwikkelingen. Zij presenteren een vijfstappenmethode om het veranderproces integraal te managen. Dat is noodzakelijk omdat volgens hen veel veranderkundige initiatieven niet slagen. Een multidisciplinaire benadering door de ‘change agent’ is dan ook nodig. Dus integratie van bouwstenen zoals organisatieconcepten, context, gedrag en sturingsvermogen. Maar ook integratie van wetenschappelijke disciplines die theoretische en empirische ondersteuning moeten geven. Dat kan alleen als de ‘change agent’ integraal optreedt volgens de auteurs.

Pas dan is het ook mogelijk om de juiste diagnose te stellen waarbij de omgeving van de organisatie in kaart wordt gebracht en aanleiding kan vormen om te veranderen. Maar het diagnosticeren omvat meer: vaststellen van de verandercapaciteit en veranderdynamiek die optreedt. Na deze eerste stap moeten de visie en strategie worden bepaald. De derde stap is het ontwerpen en ontwikkelen. De vierde implementeren. Afsluitend: evalueren en continueren. De auteurs claimen dat dit boek het mogelijk maakt om ‘evidence-based’ te werk te gaan. Daartoe bieden zij een grote hoeveelheid van onderzoeken aan.

Maar dan blijft de lezer toch met een vraag zitten: waarom zullen die stappenplannen en integrale aanpakken uit ‘Basisboek Veranderkunde’ wel werken als al die ‘planned change’ benaderingen van de afgelopen decennia slechts zulke lage succespercentages scoorden? De ‘planned change’ heeft wel de langste traditie maar zij is kennelijk niet de meest effectieve strategie. Mogelijk gaan de auteurs nog te veel uit van voorspelbaarheid, beheersbaarheid en controleerbaarheid van gedrag in organisaties en kom je a.h.w. daarom vanzelf tot planmatig, gestructureerd, gefaseerd veranderen.

Je kunt je afvragen of je gedragingen van mensen verandert met deze conceptuele ‘planned change’ aanpak met een ‘change agent’ in de hoofdrol. Biedt dat de oplossing voor de vraag: hoe intervenieer je in gedrag dat zich elk moment van de dag toont? Waaruit bestaat dat gereedschap? Want los van welke stappenplannen en fases daarbinnen: gedragingen van mensen tonen zich steeds. Wat doet de leidinggevende dan op dat ogenblik en op welke wijze? Gedrag is immers de focus bij veranderkunde.

Wie kan heel veel baat hebben bij dit boek? Dat zullen zeker studenten zijn die in dit toegankelijk geschreven en goed geïllustreerde ‘Basisboek Veranderkunde’ heel veel historie tegenkomen over het denken over dit belangrijke vakgebied. De kracht van het boek ligt in de presentatie van onderzoekers die in de zestiger en zeventiger jaren van de vorige eeuw modellen en concepten ontwikkelden voor ‘change agents’. Deze onderzoekers van het vroege uur plaatsten in die tijd veranderkunde overtuigend op de agenda.


Veranderingen in de veranderkunde
11 september 2013 | Pierre Spaninks

Tien jaar lang was hun Handboek verandermanagement verplichte kost voor change agents en iedereen die dat wilde worden. Nu komen Willem J. Vrakking en Anton J. Cozijnsen met een opvolger: het Basisboek veranderkunde. Een systematische, integrale presentatie van de nieuwste wetenschappelijke inzichten.

Het begrip organisatieveranderkunde werd in de jaren vijftig in Nederland geïntroduceerd. Sinds die tijd er veel veranderd, stellen Willem Vrakking en Anton Cozijnsen in het voorwoord bij hun Basisboek veranderkunde. ‘Organisatiekundigen hebben zich in toenemende mate geprofileerd als professionele veranderaars. De inzichten omtrent veranderkunde zijn toegenomen en leveren een steeds grotere bijdrage aan de oplossing van organisatievraagstukken.’

Vrakking en Cozijnsen zijn er niet alleen maar bij geweest, bij al die veranderingen in de veranderkunde. Zij hebben er ook mee vorm aan gegeven. Vrakking als medeoprichter van de Holland Consulting Group en als hoogleraar aan de Erasmus Universiteit. Cozijnsen als zelfstandig consultant, hoogleraar aan de Vrije Universiteit en directeur onderzoek van het NCOI. En samen als auteur van gezaghebbende publicaties als het Handboek voor strategisch innoveren (1986), Ontwerp en invoering (1995) en het Handboek verandermanagement (2003).

Aan dat lijstje standsaardwerken kunnen we het nagelnieuwe Basisboek veranderkunde met een gerust hart toevoegen. Eerder dan een herziene versie van het inmiddels tien jaar oude Handboek verandermanagement is hete en actuele, systematische en integrale presentatie van het beste wat het vakgebied de afgelopen decennia aan inzichten heeft opgeleverd.

Bij het schrijven van het Basisboek veranderkunde hebben Vrakking en Cozijnsen zich door een aantal uitgangspunten laten leiden. Het eerste is dat veranderingen integraal moet worden aangepakt, dat wil zeggen met gebruikmaking van alle disciplines die daar verstandige dingen over te zeggen hebben. Het tweede uitgangspunt is dat veranderen echt met bijdragen aan de beoogde resultaten van de organisatie. Met andere woorden: dat de veranderingen zinvol moeten zijn voor de mensen die ermee te maken krijgen, zowel intern als extern. Het derde is dat in ieder veranderingsproces het verkrijgen en behouden van vertrouwen cruciaal is, zowel bij de medewerkers binnen de eigen organisatie als bij de stakeholders die wat meer op afstand staan. Dus niet: werken vanuit één stroming, niet pretenderen dat er maar één oplossing is, en wel: luisteren, alternatieven doordenken, en die open bespreken.

Een begrip dat steeds terugkomt als Vrakking en Cozijnsen praten over hun vak is evidence based. Veranderen op basis van ideologie of intuïtie is vragen om moeilijkheden, vinden zij. Veranderingen moeten worden gestuurd op onderbouwde inzichten, waarvan wetenschappelijk is vastgesteld dat ze hout snijden. De uitdaging is om in de praktijk steeds mee gebruik te maken van alle onderzoeken die internationaal naar organisatieverandering wordt gedaan. Die vormen leveren namelijk de kennis op waarmee change agents een solide basis kunnen geven aan hun interventies.

Nieuw in het Basisboek veranderkunde, vergeleken met het oude Handboek verandermanagement, is de aandacht voor de digitale technologie. Vrakking en Cozijnsen zijn tot het inzicht gekomen dat die van groot belang is voor het functioneren van organisaties. De mogelijkheden van ICT en internet bij veranderingsprocessen komen daarom nu expliciet aan bod, met name daar waar het gaat om het vaststellen van de ontwerpcriteria voor de nieuwe organisatie en om de ondersteuning van het kennismanagement. Wat hier helaas niet aan bod komt, is de rol die sociale media kunnen spelen bij het ontwikkelen van draagvlak voor de verandering.

Bij het schrijven hebben Vrakking en Cozijnsen twee belangrijke doelgroepen voor ogen gehad. Het Basisboek veranderkunde is in de eerste plaats een leerboek voor studenten. Daarvan getuigen de vele didactische hulpmiddelen die erin zijn opgenomen - zoals leervragen, opdrachten en cases. In de tweede plaats biedt het een referentiekader voor change agents - dat wil zeggen: voor iedereen die in welke functie dan ook verantwoordelijk is voor een grote of kleine verandering in een organisatie. Beide doelgroepen komen met dit boek volop aan hun trekken.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden