Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Gamification
20 oktober 2016 | Carla Verwijs

Gamification is zo’n begrip dat ik veel hoor, maar waar ik eigenlijk niet goed van weet van wat het inhoudt. Verder dan een paar bekende spellen en een manier van mensen te motiveren door beloning, kom ik niet.

Door het boek Gamification van Horst Streck heb ik hier een veel beter beeld van gekregen. In spelen liggen kansen, voor het onderwijs, overheid en bedrijfsleven. Kansen die nu nog te weinig worden benut. Als het aan Streck ligt komt daar snel verandering in.

De vele bestaande voorbeelden, die helaas pas in het laatste hoofdstuk beschreven worden, laten zien hoe gamification ons uitdaagt, misschien zonder dat we het door hebben. LinkedIn past dit toe door ons te laten zien hoe hoog we scoren in het klassement van bekeken profielen en daagt ons uit het beter te doen door ons profiel aan te passen en actief te worden in groepen. Nike moedigt ons aan meer te bewegen, in elk geval meer dan andere deelnemers in de Nike community doen.

De drijvende factor van games is vooral plezier. Een goed spel is leuk, heeft een verhaal, ziet er leuk uit, is origineel, kent een beloningssysteem en past gamemechanismen goed toe. Het houdt ons vast en we willen doorgaan. Ingewikkeld hoeft het niet te zijn. Denk aan de populariteit van LEGO.

De vaardigheden die we gebruiken in games zijn typisch de vaardigheden die we nodig hebben in deze tijd: ontdekken, samenwerken, creëren. Alleen al daarom zouden games goed passen in het onderwijs, zo redeneert Streck. Kinderen weten dit al en het is de vraag wanneer volwassenen dit gaan ontdekken. Want spellen en spelen lijken nu nog synoniem te staan voor ‘niets doen’. 

Zelf een spel ontwikkelen is een vak apart. De gamifier, een nieuw beroep, werkt samen met de opdrachtgever aan een spel dat past binnen het doel en de doelgroep. Het vinden van het spel binnen de werkelijkheid is de uitdaging, lees ik. Waarom een spel succesvol wordt is niet altijd aan te geven. Streck heeft met zijn bedrijf Youdagames een methode ontwikkeld die de kans op succes vergroot. Deze stappen (levels) van deze methode, ProtoPlay, beschrijft Streck vrij beknopt. De lezer die verwacht hier zelf mee aan de slag te kunnen, zal hier niet genoeg aan hebben. Dat is waarschijnlijk ook niet de bedoeling van dit boek. Streck wil ons vooral overtuigen dat games meer zijn dan ‘tijdverspilling’ en een plek verdienen in ons dagelijks leven.

Met Gamification slaagt Horst Streck er goed in om een beeld te geven van games, gamification of (online) spelen. Hij houdt niet een strakke definitie vast en dat is fijn, het gaat hem meer om de spelelementen. Die elementen uit spellen kunnen we gebruiken in ons dagelijks leven, om doelen te behalen. Streck is enthousiast en weet te inspireren en ik krijg zin (nu meteen!) een spel te gaan spelen.

Carla Verwijs is managementconsultant met een specialisatie in kennismanagement.


Gamification
28 september 2016 | Robert Buisman

Met Gamification, de kracht van beleving gaat Horst Streck in op het combineren van elementen, principes en mechanismen uit de game-wereld de echte wereld. Specifiek gericht op het behalen van resultaten voor organisaties in zowel de commerciële als de not-for-profit-sector.

Het boek geeft inzicht in het toepassen van spelprincipes binnen bedrijven en instellingen. Onderliggend is het echter een les in anders naar de huidige wereld kijken. En dat is misschien nog wel de grootste take-away. De eerste alinea van het voorwoord komt meteen goed binnen. Zonder het hier te gaan herhalen is de strekking ervan dat het leven één grote ontdekkingsreis is en dat het - ondanks wellicht wat meer ‘risico’ - veel interessanter is om zelf je paden te kiezen en ontdekkingen te doen dan het pad te volgen dat anderen hebben uitgestippeld.

De auteur heeft het over een nieuwe tijdgeest die zich ontvouwt, waarin oude zekerheden op losse schroeven staan. Op zich is dat niks nieuws, maar gekoppeld aan het principes dat spelen vooral experimenteren en ontdekken is, komen games en voornamelijk Gamification ineens in een ander daglicht te staan. Wie momenteel nog weerstand heeft tegen het spelen van (digitale) spellen en denkt dat managers in organisaties zich vooral bezig moeten houden met rationele ‘serieuze’ aangelegenheden, moet bij zichzelf te rade gaan. Videogames hebben al snel een negatieve associatie van ‘stil zitten’, niet productief zijn en erger: verslaving. Terwijl ‘serious gaming’ bezig is aan een niet te stuiten opmars. Het is volgens de auteur ook de mindshift die we moeten maken: van louter functioneel denken naar het gebruiken van het natuurlijke verlangen van de mens om te spelen.

Aan de hand van zijn ervaring als ceo bij Youdagames waar developers zelf ook spelenderwijs nieuwe ontdekkingen deden, weet de auteur zeer gefundeerd de lezer te inspireren. Hij is overtuigend in zijn pleidooi voor de positieve kanten van het toepassen van gaming-elementen binnen bedrijven, overheid en onderwijs.

Overigens krijgt het huidige onderwijssysteem er flink van langs. Streck vindt het systeem ouderwets en niet voldoen aan de huidige eisen van een de nieuwe tijd. Ik kan hem hierin vanuit mijn eigen onderzoeken en observaties alleen maar gelijk geven. Het onderwijssysteem is zogezegd toe aan een forse upgrade. Wat voor mij een eye-opener in het boek was, was de constatering van de auteur dat de game-wereld (inclusief de mensen aan de ontwikkelkant) veel socialer zijn dan vaak wordt aangenomen. Ondanks dat competitieve elementen de dienst uitmaken, zijn gamers onderling erg supporting naar elkaar en wordt er veel positieve feedback gegeven. Kinderen (maar ook volwassenen!) leren in een game-omgeving samenwerken, co-creëren en gezamenlijk dingen bouwen (al waren het alleen maar simulaties). Typische 21st Century Skills, overigens, waarvan je mag aannemen dat ze alleen maar in belang zullen toenemen.

In dit zeer toegankelijke boek wordt gamification uitgelegd zonder dat de auteur zich te veel vastpint op definities (hij stelt dat de manier waarop je ermee omgaat, belangrijker is dan wat je onder de term verstaat). De essentie van leren en ontdekken, namelijk spelenderwijs, komt aan de orde en wordt doorgetrokken naar waardecreatie en succesvolle resultaten voor organisaties. Inclusief praktijkvoorbeelden van onder meer Knab bank, LinkedIn en Google (alhoewel ik die wat dunnetjes beschreven vind).

Streck lijkt in dit boek niet te willen voorschrijven wat je met gamification zou moeten doen. Eerder krijg ik de indruk dat hij wil inspireren, vanuit zijn eigen ervaring met gamification en een sterk geloof in de werking ervan (onderbouwd met internationale onderzoeken, onder meer van de Aberdeen Group). Op concreet niveau geeft het boek inzicht in de spelmechanismen als spelplezier, belonings- en feedbacksystemen en elementen als het boardingprincipe (‘zelfs de beste toepassing is nutteloos, als de potentiële gebruiker niet aan boord komt’). Bijkomend geeft Streck een handzame ontwikkelmethode, de ‘Proto-Playmethode’, die wel iets wegheeft van Design Thinking-structuren, maar waarbij elke fase in het ontwikkeltraject gezien wordt als een ‘level’.

Van Gamification heb ik zeker nieuwe dingen opgestoken die ook nog eens toepasbaar zijn in mijn eigen werk. Maar misschien nog wel belangrijker: het heeft mijn kijk op een nieuwe generatie, waaronder ik mijn eigen kinderen reken, fors bijgesteld. De tijd die ze achter Minecraft en de Wii mogen doorbrengen is inmiddels verruimd. En zelf probeer ik wat vaker mee te spelen.

Robert Buisman is strateeg in B2B Marketing & Sales en Co-owner van Studio Interactive, Creatief Bureau voor Interactieve Videoconcepten. Daarnaast is hij Kwartiermaker bij de Dutch Innovation School, recensent voor Managementboek.nl en opinieblogger voor Marketingtribune. Hij is de auteur van Zakelijk succes in nieuwe tijden.


Gamification - De kracht van beleving
8 september 2016 | Freija van Duijne

Gamification, serious games. Inmiddels weten veel mensen wat het is. Maar wat we er precies mee kunnen, dat is nog niet voor iedereen even duidelijk. Het boek Gamification van Horst Streck was voor mij een eye opener voor hoe gamification werkt en wat de mogelijkheden zijn om iets wat werk heet leuker en aantrekker te maken.

Streck is een enthousiaste schrijver. Hij kent de beleving van games van binnenuit. Met Gamification wil hij overbrengen wat gaming doet met mensen. Die bevlogenheid spat van de bladzijden af.

Gamen is leuk. Alle kids spelen. Op straat, met bordspellen en videogames. Volwassenen spelen ook, vooral op de telefoon in de trein en zo. De groeiende populariteit van videospelletjes is een trend die niet te stoppen is. De mechanismen die in games worden toegepast, daar kunnen we zoveel meer mee. Dat is het betoog van Streck.

Streck benoemt de positieve eigenschappen van games en laat zien wat het doet met de beleving van de speler. Bijvoorbeeld dat fouten maken niet wordt gezien als falen, maar onderdeel is van het leerproces. ‘Af gaan’ stimuleert de speler om het nog een keer te proberen. Dat is een heel andere beleving dan de onvoldoende voor een proefwerk op school. Een game daagt ons uit. Er zitten zachte beloningsmechanismen in die inspelen op erkenning en teamwork. Een game maakt mensen betrokken en inspireert ze om mee te doen en mee te blijven doen. Streck legt op een toegankelijke manier uit hoe je die principes kan toepassen in allerlei situaties. Van de webomgeving van een bank tot een meldsysteem van hulpdiensten. En al lezende kwamen bij mij ook allerlei ideeën op.

Een van de krachtigste eigenschappen van games is de fun en de flow. Als de fun goed gedoseerd is, gaan mensen door en willen ze blijven spelen en komen ze in een flow. Streck herkent dat ook bij zijn team dat spellen bouwt. Dat is voor hem een teken dat een project goed loopt. Met dat soort inzichten brengt Streck hele gewone zaken aan het licht, die zelden in een methodiek worden benoemd.

Streck is iemand die durft te pionieren. Leren door te doen. Intuïtie volgen. Hij is een praktijkman, geen schrijver van huis uit. Met dit boek laat hij zien dat je ver kan komen als je zomaar probeert. Gamification is prettig en toegankelijk boek waar veel praktijkkennis in verscholen zit.

Freija van Duijne was van 2013 tot 2018 voorzitter van de Dutch Future Society. Zij heeft meer dan tien jaar werkervaring als toekomstverkenner en strateeg in diverse overheidsorganisaties. Freija werkt vanuit haar bedrijf Future Motions en geeft trainingen en lezingen op gebied van toekomstverkennen. Ze maakt deel uit van het collectief van toekomstdenkers voor de trendrede.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden