Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
De vloeibare samenleving - 'Een realistische schets'
29 maart 2018 | Nico Jong

We zijn bezig een grote omslag te maken van de klassieke maatschappij naar de digitale samenleving. Deze transitie is een faseovergang. Peter Hagedoorn vergelijkt die in zijn boek met de overgang van ijs (vast, structuur) naar water (vloeibaar, mobiel).

Het probleem is dat bestuurders en beleidsmakers denken dat het allemaal wel zijn plek zal krijgen en blijven zich gewoon vasthouden aan de oude structuren. Dat kan niet lang meer goed gaan.

De sterke digitalisering verbindt alles met alles. We gaan steeds meer leven en werken in een virtuele wereld, waarin het aantal interacties exponentieel toeneemt. Complexiteit en dynamiek zijn het gevolg. De gangbare manier van werken, organiseren en besturen kan echter niet omgaan met de onzekerheden en de onvoorspelbaarheid van de complexe digitale wereld. De bestaande instituties functioneren dan ook slecht. Ze streven achterhaalde doelen na, dienen vooral zichzelf en niet de samenleving en ze wonen de wereld uit. Bovendien blokkeren ze hoognodige vernieuwing. Innovatie laat zich niet realiseren met oplossingen van vroeger. De auteur maakt zich dan ook terecht zorgen. Zijn boek is een pleidooi voor een nieuwe visie, andere bestuurs- en organisatievormen en andere besluitvormingsmechanismen. Steeds meer internationale wetgeving is nodig om zowel burgers als internationale bedrijven overal op dezelfde wijze van dienst te zijn en rechtszekerheid te kunnen bieden.

Hagedoorn begint met de invloed van nieuwe technologieën en digitalisering op mens en maatschappij. Dan komt disruptie aan bod en dat oude modellen vastlopen en nieuwe organisatievormen nodig zijn. En wat de enorme digitale transitie voor de samenleving betekent. Vervolgens benoemt hij de problemen en risico’s die de digitalisering met zich meebrengt. Ook geeft de auteur een voorschot hoe de zich ontvouwende digitale samenleving bestuurlijk vorm kan krijgen, onder andere met behulp van een goede Digitale Agenda. In het laatste hoofdstuk doet Hagedoorn een poging de digitale samenleving in 2117 uitgebreid te beschrijven.

De vloeibare samenleving bevat een realistische schets van wat er in de wereld om ons heen aan de hand is en wat er zou moeten gebeuren om voorbereid de toekomst tegemoet te treden. Het boek bevat weinig nieuws, maar de auteur heeft de ontwikkelingen overzichtelijk bij elkaar gezet. Zijn toekomstbeschrijving is origineel.

Nico Jong is senior adviseur bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.


De vloeibare samenleving
27 juli 2017 | Freija van Duijne

De kaft van het boek van Pieter Hagedoorn trok meteen al mijn aandacht. Met waterverf stond in uitgevloeide letters de titel beschreven. Een letterlijke opvatting van het begrip vloeibaar dus.

Het boek geeft een analyse van de transformatie naar een digitale samenleving. Deze analyse is wel vaker beschreven, maar Hagedoorn richt zich nadrukkelijk op bestuurders van overheden en internationale organisaties. Zijn stijl van schrijven lijkt dan ook meer op de stijl van rapportages die in opdracht zijn geschreven, dan op boeken die voor een breed publiek zijn geschreven. Zijn analyses zijn vooral op een abstract en generiek niveau geschreven. Het ontbreekt aan interessante voorbeelden van concrete casuïstiek of een persoonlijk relaas. Het boek leest snel en prettig, maar door de afwezigheid van een verhalende manier van schrijven kom je er ook niet echt in.

Zijn pleidooi voor een mondiale agenda voor digitalisering raakt wel aan thema’s die wellicht nadrukkelijker zouden mogen worden besproken in internationale arena’s. Hagendoorn schetst daarmee een groter en breder perspectief dan de fragmentarische agendapunten die in veel gremia aan de orde zijn. Het scenario voor 2117 is boeiend en zou zich uitstekend lenen voor een strategische dialoog met overheden en andere belanghebbenden. Op die manier kan zijn analyse de discussie voeden en zou dit boek kunnen bijdragen aan agenda’s voor de toekomst.

Freija van Duijne was van 2013 tot 2018 voorzitter van de Dutch Future Society. Zij heeft meer dan tien jaar werkervaring als toekomstverkenner en strateeg in diverse overheidsorganisaties. Freija werkt vanuit haar bedrijf Future Motions en geeft trainingen en lezingen op gebied van toekomstverkennen. Ze maakt deel uit van het collectief van toekomstdenkers voor de trendrede.


De vloeibare samenleving - Hoe digitalisering en globalisering de wereld veranderen
13 juni 2017 | Hanneke Tinor-Centi

Wat gaat het snel met de technologische ontwikkelingen! We kunnen inmiddels op elk moment van de dag nagaan wat er gebeurt; dichtbij en ver weg. Het is allemaal slechts één klik bij ons vandaan. Dat dat een enorm effect heeft op onze samenleving, laat zich raden.

Die veranderde samenleving is inmiddels – in korte tijd – zó vanzelfsprekend geworden dat we nauwelijks in de gaten hebben dát er iets veranderd is. Maar niet alleen wij, de gewone man en vrouw, ook politici en mensen uit het zakenleven, houden nauwelijks rekening met deze veranderde samenleving.

Met zijn werk De vloeibare samenleving toont auteur Peter Hagedoorn uiterst helder aan dat de digitaliserende samenleving schreeuwt om nieuwe regels en structuren. Hij doet met zijn boek een oproep aan beleidsmakers en politici om aan de slag te gaan met nieuwe besturingsmechanismen en niet langer blijven ‘ontkennen’ dat deze, geheel veranderde structuur een feit is.

Globalisering, cybercriminaliteit en kwaadwillende overheden, nieuwe politieke tegenstellingen tussen globalisten en populisten, wereldwijd nepnieuws, disruptie in allerlei sectoren. En wat te denken van de invloed op de economie; de handel? Het zijn allemaal gevolgen van de digitalisering. Politici (en beleidsmakers) kunnen daar niet langer de ogen voor sluiten. Overigens kunnen we niet slechts binnen de eigen landsgrenzen kijken. Ook de internationale aanpak voldoet niet langer. De negatieve effecten kunnen uitsluitend een halt toegeroepen worden middels een wereldwijde aanpak. Waarbij aandacht moet zijn voor de mogelijkheden die, met het huidige bestuursmechanisme, criminelen, terroristen en kwaadwillende overheden hebben om de digitale ruimte te benutten voor hun ongewenste activiteiten. De vloeibare samenleving opent je (verder) de ogen. Natuurlijk weten we allemaal dat de verregaande digitalisering effecten heeft op de samenleving. We zien het om ons heen en merken het in onze omgang met anderen. Dat het echter veel omvangrijker is en veel meer effecten heeft dan wij met elkaar konden vermoeden, toont Hagedoorn helder en transparant aan in zijn boek.

Een uniek boek; een verrassend boek; een (toch wel) schokkend boek. Een boek dat de gewone man en vrouw, de beleidsmakers én (hopelijk) ook de bestuurders van ons land, wakker kan schudden. Het is tijd voor ander beleid. In elk geval voor gewijzigd beleid. De lezer kan niet om de motivaties van Hagedoorn heen. Hij toont klip en klaar aan dat de huidige nationale wet- en regelgeving schromelijk tekortschiet en dat wij daarmee de (internationale) criminaliteit in de kaart spelen.

In het laatste hoofdstuk van De vloeibare samenleving schetst Hagedoorn een voorstelling van hoe het er uit zou kunnen zien wanneer we wereldwijd tot goede afspraken komen. Een utopie? We mogen hopen van niet. Komen de beleidsmakers en politici in actie? We mogen hopen van wel!

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, tekstschrijver, boekrecensent en boekmarketeer.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden