Oorlog overleef je nooit alleen

Nadat Marjolein Visser in 2024 wordt gevraagd om eenmalig een les te geven in asielcomplex Ter Apel, besluit ze er tweewekelijks terug te keren. Ze volgt een groep kinderen en volwassenen op de voet tijdens hun eerste jaar in Nederland. Wat begint als een eenmalige middag, ontvouwt zich als een intensieve en indrukwekkende periode die wordt getekend door aangrijpende situaties.

Persoonlijke verhalen worden gedeeld op het papier, vanaf het gras, vanuit containers, units en tenten en via slechte telefoonverbindingen. Hoe zijn de eerste dagen in Nederland? Wat gebeurt er in Groningen op de grens van zand en veen? Hoe gaat het verder in noodopvangen in de rest van het land? Welke mensen of gedachten helpen om met moeilijke situaties om te gaan? En wat gebeurt er als je niet in Nederland mag blijven? In tijden van toenemend wereldwijd geweld en steeds meer mensen op de vlucht, verschuift Visser op unieke wijze de focus op beleidsmakers, rellen en talkshowtafels naar de onbekende hoofdrolspelers van dit verhaal.

‘Een unieke inkijk in de plek die zo het maatschappelijke debat domineert. De misschien wel meest besproken maar minst gekende groep mensen komt in dit hartverwarmende boek in al haar veelkleurigheid tot leven middels prachtige observaties en diep ontroerende verhalen. Een broodnodig boek.’ Tim Fransen

‘Een mens kun je achter hekken plaatsen, reduceren tot een nummer of dossier en hem zijn spreekruimte ontnemen, maar de verbeelding laat zich niet afpakken. Visser laat zien hoe mensen, te midden van angst en ontworteling, blijven schrijven, hopen en liefhebben. Met een brok in mijn keel gelezen. Een uitzonderlijk aandachtig en integer boek over menselijke waardigheid en de stille kracht van literatuur.’ Forugh Karimi, winnaar Boekhandelsprijs 2026