In minder dan een eeuw is het vak communicatie in Nederland uitgegroeid tot een volwaardige organisatiefunctie. Overheden, bedrijven en andersoortige instellingen en instituties besteden stelselmatig professioneel aandacht aan hun betrekkingen met personeel en externe belangengroeperingen via een scala aan informatieve momenten en middelen. Ingrijpende maatschappelijke en technische veranderingen belagen het vak.
Is communicatie hiertegen bestand? Is communicatie als stafdiscipline ook een kritische succesfactor? Hoe bewijzen communicatoren hun meerwaarde in een wereld, waarin informatie als een zonnewind en stormwolk tegelijk voor een adembenemende sfeer zorgt? Vanuit ervaring naar de opkomst en de toekomst van het vak kijkend behandelt de auteur in wat hijzelf een empiriografie noemt onderwerpen als de positie van het vak en zijn beoefenaren, strategie, de egowereld, de invloed van internet en maakt hij minder bekende zijstappen naar de natuurkunde.
Verwacht geen afvinklijstjes, wel een kennismaking met het toneel, de coulissen en perspectieven buiten het communicatietheater.
