Het gebruik van interactieve media is een must voor iedere marketeer. Sterker nog: de mate waarin bedrijven erin slagen de personal touch in hun marketinginspanningen voortdurend te optimaliseren, is een kritieke succesfactor van belang. Zo luidt, kort samengevat, de boodschap die de schrijvers van Interactieve marketing hun lezers willen meegeven. Dat zijn vooral studenten in het hoger economisch onderwijs, maar ook voor praktiserende professionals heeft het boek ongetwijfeld genoeg te bieden. ‘Interactieve marketing’ wil de lezer op een gestructureerde manier leren kijken naar de nieuwe mogelijkheden die de internettechnologie biedt en dat is ook voor ervaren marketeers nog lang niet altijd gesneden koek.

In zijn boek Onderwijsinnovatie: geen verzegelde lippen meer neemt Dolf van den Berg iedereen die beleidsmatig iets met onderwijs te maken heeft, de maat; politici, bestuurders en leidinggevenden. Zijn oordeel is even genadeloos als herkenbaar: gebrek aan visie, gebrek aan leiderschap en een toenemend aantal leraren dat het allemaal wel gelooft.

Meerwaardecreatie is in balans zijn, schrijft Michel Jansen in zijn boek Brand Flow. Balans tussen de eigen competenties, relevantie voor de consument en onderscheidend vermogen ten opzichte van de concurrentie. Meerwaardecreatie is geen luxe, maar de essentie van het bouwen van een succesvol merk.

Is Het adviseursspel dat binnenkort verschijnt spannend? En is het eigenlijk wel een spel? Ieder wedstrijdelement ontbreekt namelijk en er zijn in principe geen winnaars of verliezers. M&L vroeg het een van de makers, Gerard Hoendervanger.

Een feedbackinstrument en een ‘tool’ om het eigen functioneren bespreekbaar te maken. Aldus wordt Het SuccesManagementSpel gepresenteerd. Je kunt het in je eentje spelen én in teams, bijvoorbeeld bij het voorbereiden van POP- en coachingsgesprekken, maar ook als leidraad tijdens die gesprekken zelf. Het spel is ontwikkeld door Miranda Langedijk en Wendy de Peuter, die inspiratie opdeden tijdens hun werk als trainer en personal coach.

Essentie van communicatie is de opvolger van het succesvolle ‘Basisboek communicatie’, de klassieker van Wil Michels die in de loop der jaren heel wat hbo-studenten de weg gewezen heeft in de boeiende wereld van de bedrijfscommunicatie.

Verantwoord ondernemen door bedrijven van Dick van der Meijden is een boekje voor MVO-opdrachten. Duidelijk van opzet, prettig leesbaar en voor dat doel prima te gebruiken. Niet minder, maar ook niet meer.

Onder het motto ‘Geef het volk brood en spelen’ ontwikkelde Fenno Moes opnieuw een spel dat tot doel heeft de communicatievaardigheden van mensen te verbeteren. Nadat hij eerder, samen met Bert van Dijk, tekende voor Het grote beïnvloedingsspel, maakte hij nu een spel met een bredere insteek: Het communicatiespel.

Sinds Joep Schrijvers in 2002 zijn succesvolle boekje Hoe word ik een rat? publiceerde, geldt ‘rattigheid’ zo’n beetje als een serieuze competentie, al waagt niemand het haar in een officiële competentiebibliotheek een plaats te geven. ‘Rattigheid’ staat immers voor konkelen en samenzweren; gedrag dat je zonder discussie als negatief en ongewenst hoort af te doen.

Strategisch selecteren onder redactie van onder andere Marius van Dijke en Jef Syroit beschrijft personeelsselectie vanuit het perspectief van de organisatiestrategie. In dit boek beschrijven en bediscussiëren elf auteurs een groot aantal selectietechnieken en hun status binnen de wetenschap en de professionele selectiepraktijk.

Het boek 'Verandermanagement. Een integrale aanpak' gaat over strategische veranderingen - het grotere werk dus - en wordt gepresenteerd als een praktische handleiding voor managers en studenten in - vooral - het hoger en universitair onderwijs. Dat ‘vooral’ is waarschijnlijk een hint in de richting van opleidingen op masterniveau. Met dit boek in de hand moet het mogelijk zijn gewenste organisatieveranderingen vast te stellen, te ontwerpen, implementeren en evalueren.

Strategie en management van Hans Veldman wordt gepresenteerd als een studieboek voor het hoger onderwijs dat tot doel heeft de belangrijkste aspecten van strategie te beschrijven, zodat duidelijk wordt dat strategie in alle typen organisaties een dominante rol speelt. Dat is een even helder als een opmerkelijk streven, want zo’n boek was er bij mijn weten nog niet en eigenlijk werd het ook niet gemist.

Ooit waren het mooie tijden voor marketeers. Ze hadden overal verstand van (of werden geacht dat te hebben) en bemoeiden zich het liefst met alle beleidsterreinen die ertoe deden: product, prijs, personeel en promotie en soms zelfs met het plaatsbeleid. Als vorsten heersten zij over de marketing-P’s. Maar aan alles komt een eind, ook aan de autoriteit van marketeers.

Als een goed spel gekenmerkt wordt door een stimulerende vormgeving en een rijkdom aan materialen, dan is Het grote kernkwaliteitenspel van Daniel Ofman een goed spel. Ga maar na: het zit in een fraaie, veelkleurige doos en bevat behalve een spelbord 3 dobbelstenen, 40 kaarten met beschrijvingen van alledaagse situaties, 6 sets van 6 kaarten met gevarieerde opdrachten (218 in totaal), 80 kaartjes met kwaliteiten of uitdagingen en 80 kaartjes met valkuilen of allergieën. Plus nog 4 kaarten met speeltips. Naast dit alles hebben goede spellen ook een spanningselement – je moet kunnen winnen – en ook aan die voorwaarde voldoet ‘Stel je eens voor!’ Kopen dus, zou je zeggen. Maar die conclusie is wat voorbarig.

Als serieus boekbespreker ben je voortdurend op zoek naar de juiste balans tussen niets ontziende eigenwijsheid en gepaste nuancering. Daarvan werd ik me weer eens bewust toen ik het boek Praktisch Lean Management van Bas Lohman en Jeroen van Os onder ogen kreeg. ‘Don’t judge a book by the cover.’ Of titel in dit geval!

Het gaat misschien wat ver om van een Babylonische spraakverwarring te spreken, maar dat het hoger onderwijs en het bedrijfsleven elkaar maar moeilijk verstaan, is toch wel zeker. Waar komen anders al die klachten over het niveau van afgestudeerde HBO’ers en academici vandaan? Die gaan nog niet eens zozeer over de kennis die ze van school hebben meegebracht. ‘Maar je kunt er nog zo weinig mee,’ verzucht het bedrijfsleven te vaak als er weer een kersverse schoolverlater is aangenomen.