Het boek 'KAM-management in de praktijk' heeft als ondertitel 'Invulling geven aan eisen en richtlijnen'. Geen titels die het hart gelijk doen overslaan, hoewel de inhoud dat wel zou moeten doen. Het boek behandelt namelijk een fundamenteel organisatorisch vraagstuk: hoe vinden organisaties de juiste weg in het woud van wetten en regels, dat steeds dichter lijkt te worden? De ervaringsdeskundigen Rogier Gerritsen en Olaf van den Berg nemen ons mee dit bos in. Komen we er ook weer uit?

Méér willen doen in minder tijd is een bekend streven. Dit vraagt om productiviteit en efficiëntie. Minder willen doen in minder tijd is ongebruikelijker.

In zijn inleiding bij De goeroe-methode van Rick Nieman spoort Ben Tiggelaar de lezer aan zich volledig over te geven aan de goeroes die in het boek aan bod komen: ‘Wie op afstand blijft en leest alsof hij het boek moet recenseren, heeft na afloop misschien wel een interessante mening over goeroes en over Rick Nieman, maar wordt er zelf niet veel wijzer van.’

Met alleen spreken over gezondheids- en verzuimbeleid, komen we er volgens Mr. Paul ter Wal niet. 'Inzetbaarheid, van visie naar praktijk' is in mijn optiek een mooi document dat zowel als leidraad kan fungeren en als naslagwerk. De schrijver geeft in duidelijke taal weer hoe een bedrijf of organisatie het nieuwe gezondheids- en verzuimbeleid kan inrichten zodat de inzetbaarheid van personeel zo optimaal mogelijk wordt en blijft; duurzame inzetbaarheid.

Nadenken over het Europese Rijnlandse model is weer in. Globalisering wordt een valstrik voor de democratie. Een onderneming kan over overbodige mensen spreken, een samenleving niet. Temidden van de kredietcrisis zien we de politiek aan beide kanten van de oceaan schipperen hoe daar mee om te gaan. Het turbokapitalisme blaast zichzelf op en ondermijnt de stabiliteit van de samenleving. Dat kan nooit bedoeling zijn geweest. Piet Moerman schreef het essay 'Rijnlanders, durft te denken en te twijfelen!' over de achtergronden van het Rijnlandse model.

Jan Hoogstra bespreekt in Silent Hands van Rogier Gielen een methode die belooft stress, angst en blokkades via één persoonlijke handbeweging te doorbreken. Het boek balanceert volgens Hoogstra tussen intrigerende eenvoud en stevige claims. Zijn recensie onderzoekt kritisch de potentie én de vragen die deze lichaamsgerichte aanpak oproept.

De relatie-economie is geschreven door twee hele slimme Data intelligence analisten bij het NRC, samen met de president van Mather Economics; specialist op het gebied van big data en economics.

Als we de ontwikkelingen van de afgelopen jaren overzien, kunnen we ons de vraag stellen of Europese ondernemingen zich - ondanks de onontkoombare Angelsaksische druk - voldoende bewust zijn van de meerwaarde van het Rijnlandse model. Of moeten we gewoon accepteren dat het zijn tijd heeft gehad? 'Rijnland Exit' is al eens in onze kranten verschenen. Met 'Herwaardering van de Rijnlandse principes' levert Rienk Goodijk zijn bijdrage door te pleiten voor een en/en-benadering.

Van de drieduizend emoties consumeren we er een kleine duizend. Roland en Rogier van Kralingen verdiepten zich in de rol van emoties met betrekking tot merken. In 'Emotionele innovatie' beschrijven zij ook het proces van emotie-innovatie. Op de shortlist van marketingboek van het jaar wat mij betreft!

Weg met wollig, van Esther van der Voort en Huibert-Jan van Roes, is als een corona-proof conference: een theatershow met leuke woordspelingen, plaatsvervangende schaamte, leerpuntjes, veel herkenning en een grote glimlach, en dat allemaal gewoon op je bank thuis. Niet zo gek, met twee stand-up comedians als auteurs! 

Roland en Rogier van Kralingen hebben een bijzonder boek geschreven. Zij zijn op zoek gegaan naar een werkbare verfijnde methodiek in het merkdenken. Het bedrijf van de van Kralingens, Innoa, heeft een methodiek ontwikkeld (emotuning) waarin de emoties van de consument centraal staan bij het bouwen van merken en merkbeleving.

‘Living like you mean it’ is een boek van Ronald J. Frederick. Rogier Poels vertaalde het en gaf het de titel: ‘Omarm je emoties’. Een titel die mijns inziens recht doet aan de inhoud van dit boek.

De creative director van JWT, een gerenommeerd reclameadviesbureau, raakt aan lager wal, besluit bij Starbucks te gaan werken en wordt gelukkig. Dit is in het heel kort de outline van het boek 'Hoe Starbucks mijn redding werd'. Het is de autobiografie van Michael Gates Gill, tot voorheen behorend tot de blanke rijke bovenklasse van New York, 'afgezakt' naar een baan als barista (winkelmedewerker) bij de bekende koffieketen.

Organisaties digitaliseren steeds verder, diensten worden complexer en hebben vaak verschillende leveranciers. De behoefte aan afstemming, tussen de diensten en de leveranciers, en regie is daardoor steeds groter geworden.

Onze tijd wordt wel het post-truth tijdperk genoemd. Op grote schaal en tot in de hoogste regionen worden aantoonbare feiten verdraaid, ontkend of gewoonweg genegeerd. Ook worden feiten vervangen door emoties, die niet zelden opborrelen vanuit de onderbuik.

Met veel genoegen heb ik dit boekje van Kathinka Fortuin en Gerdien de Wal gelezen. Het is goed geschreven en mooi vorm gegeven. Als tachtiger en vader lees ik dit boekje uiteraard anders dan mijn kinderen van vijftig-plus.