Klimaatverandering is een collectief actieprobleem van uitzonderlijke schaal, dat klassieke rechtsgebieden – historisch gevormd rond bilaterale geschillen, marktordening en bevoegdheidsverdeling – voor fundamentele uitdagingen stelt. In tien bijdragen onderzoeken vooraanstaande deskundigen van verschillende Nederlandse universiteiten hoe uiteenlopende rechtsgebieden klimaatbelangen incorporeren: van het consumenten en aansprakelijkheidsrecht tot het ondernemings, mededingings, pensioen-, financieel toezichts-, aanbestedings-, belasting- en staatssteunrecht, met het energierecht als grensgeval. Centraal staat het begrip ‘autonome draagkracht’: het vermogen van een rechtsgebied om vanuit zijn eigen doelstellingen, begrippen en institutionele logica ruimte te bieden aan klimaatoverwegingen. De bijdragen volgen een gemeenschappelijke opbouw. Eerst worden de uitgangspunten, centrale actoren en kernbegrippen van ieder rechtsgebied geschetst. Vervolgens wordt beschreven hoe klimaatoverwegingen daarin hun intrede hebben gedaan en wordt onderzocht welke mogelijkheden, grenzen en onbenutte kansen het rechtsgebied biedt. Zo biedt dit boek zowel een actueel overzicht als een systematische analyse van deze doorwerking van klimaatoverwegingen in het bestaande recht: het indirecte klimaatrecht. Dit boek is tot stand gekomen op initiatief van het Amsterdam Centre for Climate Change, Corporations and the Law (A4CL) van de Vrije Universiteit Amsterdam.
