Zogeheten

Op speelse wijze wordt er moeiteloos met de meest veelzijdige thema's gejongleerd; via clichématige drogredenen en controlezoekende duistere krachten komen we via een feedbackloop van de massapsychose van de mainstream en de Oorlog van het Woord uit bij vervalste vooruitgang, negatieve groei, marionettenpolitiek, schaduwheersers en fictieve geschiedenis. Zelfs blinde vlekken, complotontkenners, tegendraadse onwetendheid en het cruciale levensgas CO2 blijven niet onopgemerkt.

Kortom, onze kunstmatige leugenmaatschappij, die bijna synoniem lijkt te zijn geworden met een zelfgemaakte gevangenis, wordt genadeloos geanalyseerd. De speelse benadering vol met spitsvondige inzichten maakt echter deze zwaardere thema's zelfs luchtig. Een aanvankelijke dreiging van een schijnbaar doemscenario wordt bovendien volop gecompenseerd door stil te staan bij positieve buitenaardsen, telepathie, het belang van soevereiniteit, spiritualiteit, creativiteit en natuurlijke manifestatiekracht. Of was het toch beter geweest als Adam en Eva kinderloos waren gebleven?