Wat Macy weet

Ik weet: er zijn de oceanen: de Atlantische

en de Indische, de Noordelijke IJszee

daar en de Zuidelijke daar en de grote

en de Stille daar

de grote en de stille daar de grote daar de stille

ik weet dat de stille niet zo stil is en de grote

niet zo groot (zo groot ongeveer)

ik heb zijn handen dat zegt mijn moeder

en ze zegt het luid je hebt zijn handen

en zijn ogen je hebt zijn neus ook

de stille zegt het luid en ik weet

het zijn mijn handen, mijn ogen, mijn neus

maar dat zeg ik niet

Macy kent de namen van de oceanen, de seizoenen en de vogels. Maar wat er zich afspeelt tussen haar gescheiden ouders, daar heeft ze het raden naar. Daarom probeert ze op te lijsten wat ze wél weet, in een poging te begrijpen hoe het allemaal zo ver is kunnen komen. Wat Macy weet is een wonderlijke tekst over wat moeders en vaders vertellen wanneer ze het zelf niet meer weten, over verhalen die de leegte moeten vullen, over elke week iemand anders zijn en het belang van weten waar je hoofd staat.