Een carrière is zelden een rechte lijn van a naar b. Niet meer althans. Soms hangt je loopbaan van toevalligheden aan elkaar, soms is het een schaakspel van doordachte zetten. Maar zelden weet je van te voren hoe het pad gaat lopen. Tijdens het lezen van Je bent vrouw en je wil wat realiseerde ik mij hoezeer ik een plan miste toen ik net afgestudeerd was. En nu ik als veertigplusser het boek van An Goovaerts lees met een gretigheid van een twintiger, zie ik in dat ik nog lang niet alle spelregels van werk kende.
met verve
An Goovaerts begon als journalist bij Trends (België) en klom op tot hoofdredacteur, vervulde daarna bij de Persgroep en DPG Media rollen als chef, hoofdredacteur en director en is inmiddels director bij een succesvol communicatiebureau. Kortom: iemand met een scherpe pen die genoeg heeft ervaren om ‘een humoristische, no-nonsense gids voor leven en werk’ te schrijven. Dat doet Goovaerts met verve.
In haar boek lees je niet alleen over haar ervaringen, maar ook die van talloze andere vrouwen en mannen. Bovendien vroeg zij zeventien vrouwen om onderdeel te worden van het ‘clubhuis’: een ontmoetingsplek waar zij hun ervaringen met de auteur deelden. Stuk voor stuk ambitieuze en authentieke vrouwen die samen hun verhalen vertellen over doelen en dromen succesvol najagen, slimme keuzes maken, en hoe om te gaan met tegenslagen, oneerlijkheden en die twijfel aan eigen capaciteiten. Met scherpe en actuele voorbeelden, cijfers en onderzoeken brengt de auteur de verhalen samen tot slimme inzichten die je kunt toepassen in je eigen werkende leven.
jobsnobs
Een van mijn favoriete adviezen gaat over jobsnobs: ‘mensen die overal en altijd opscheppen over hun harde werk en verwachten dat we met z’n allen voor hen in zwijm vallen’. Ik vrees dat ik mij hier in het verleden ook weleens schuldig aan heb gemaakt. Misschien dat ik er daarom zo’n allergie voor ontwikkelde. Geinig weetje uit het boek: in het Engels heet dit fenomeen busy bragging. Paradoxaal genoeg missen deze jobsnobisten vaak de erkenning die leidinggevenden uitdelen in de vorm van extra verantwoordelijkheid. Want door lange uren en het roepen van ‘druk, druk, druk’ wekken deze werknemers juist niet de indruk hun baan aan te kunnen. Maar ook als je geen jobsnob bent, is het belangrijk om de spelregel uit dit voorbeeld te leren kennen: hard werken is niet voldoende om het verschil te maken op de werkvloer en te groeien in jouw loopbaan.
Vrouwen
Na dit voorbeeld vraag je je misschien af waarom het boek zich nadrukkelijk op vrouwen richt. Een groot deel van de no-nonsense aanpak van Goovaerts is namelijk door iedereen toe te passen. Waarom gaat ze dan toch uit van het vrouwelijk perspectief? Ze tackelt deze vraag direct in de inleiding: ‘Heb ik ergens gemist dat vrouwen geen ambitie meer hebben? Tonen de cijfers niet nog altijd aan dat veel vrouwen het moeilijker hebben dan mannen om hun professionele ambities te realiseren?’
Professionele kont
Daarmee is de kous af. Zoals Goovaerts zelf ook zegt: ‘Ik schrijf geen wij-zij-boek, geen klaagzang of activistisch pamflet, maar een gids die vrouwen een schop onder hun professionele kont geeft.’ Wat mij betreft is zij daar goed in geslaagd. Ook al waren niet alle adviezen nieuw voor mij, het kan geen kwaad om ze nog eens ingepeperd te krijgen voor de tweede helft van mijn loopbaan. Dat ze schrijft met humor, lef, zelfspot, zelfinzicht en gevoel voor goede verhalen, maakt het aanzienlijk makkelijker om haar no-nonsense aanpak ter harte te nemen.
Geef Je bent vrouw en je wil wat na het lezen gerust door aan een man. Voor mannelijke lezers geeft het namelijk meer achtergrond om te begrijpen waarom die spelregels zo belangrijk zijn voor hun werkende vrouw, vriendin, zus, moeder, dochter en collega. Wie weet kunnen die mannen daar zelfs iets mee doen, bijvoorbeeld door hun favoriete vrouwen de ruimte te geven hun plek te pakken of op te eisen.