Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
19 september 2018 | Henny Portman

Rob Evers heeft het boek Teams door het vuur – 9 krijgsmachtlessen voor managers geschreven. Het is ondertussen al een jaar of zeven oud maar is nog steeds waardevol bij het bouwen of begeleiden van teams of tribes.

De auteur introduceert het vuurwiel waarin de balans gezocht wordt tussen actie, reflectie en teamgevoel als aanjager voor de organisatiedynamiek. Uitgangspunt zijn de, in de krijgsmacht, opgedane lessen en ervaringen van de auteur. Deze lessen zijn vervolgens vertaald naar de beroepspraktijk.

In het boek staat het vuurwiel centraal en iedere pijler (actie, reflectie en teamgevoel) wordt in drie lessen onderverdeeld, waarbij iedere les haar eigen hoofdstuk krijgt. Ieder hoofdstuk begint met een case en de daaruit te trekken lessen. Deze lessen worden uitgebreid beschreven aan de hand van ervaring en theoretische modellen. Ieder hoofdstuk wordt afgesloten met een paragraaf Van compagnie naar company waar de krijgsmachtlessen worden vertaald naar het bedrijfsleven.

In deel 1 staat actie centraal. Hier bevinden we ons in het vuur van de strijd waar we op elkaar moeten letten, elkaar vertrouwen en begrijpen. Deel II beschrijft reflectie, hier het vuur van de smid genoemd. Als je jezelf niet leidt, kan je ook de ander niet leiden of inspireren. Door met elkaar te denken (gedachten lezen, voorspellen, intuïtie, ratio en kritisch blijven) en elkaar te verbeteren (aanpassen, wendbaar zijn, leren) ben je als team tot veel meer in staat. In het laatste deel staat het teamgevoel, het kampvuur, in de spotlights. Met elkaar blijven (kameraadschap, broederschap, vriendschap), daarbinnen je eigen plek innemen en verkrijgen middels rituelen rond opnemen en afstoten, en lef en moed hebben. Waarbij moed aan de hand van de ster van moed beschreven wordt (vertrouwen, groepsintegratie, overtuigen, persoonlijkheid, fysieke fitheid, training, en leiderschap).

Een goed boek over leiderschap en teamvorming dat je kan helpen bij het bouwen of begeleiden van teams of tribes. Als ik het boek Gooi het roer om! van David Marquet (kaptein op de kernonderzeeër USS Santa Fe die ook zijn krijgsmachtlessen deelt) ernaast leg dan zien we overeenkomsten, aanvullingen maar ook verschillen. David Marquet benadrukt het leider-leider model waar Rob Evers spreekt over opdrachtgerichte commandovoering, effectieve bevelen geven en beslissingen nemen meer passend binnen het leider-volger model.


31 mei 2012 | Joost van Driessen

In 'Teams door het vuur' gebruikt Rob Evers inzichten uit de krijgsmacht om teams in bedrijven te verbeteren. In de Verenigde Staten is het leger al langer een inspiratiebron voor leiderschap in het bedrijfsleven. Nu het Nederlandse leger zich van oefenleger tot 'blooded army' heeft ontwikkeld, kan dat ook in ons land. Iedereen denkt bij het leger aan die bevelen schreeuwende sergeant. De waarheid is gelukkig heel wat bruikbaarder dan die stereotype sergeant doet vermoeden.

Voordat u deze recensie verder leest moet ik eerst iets bekennen. Rob Evers is net als ik reserveofficier bij de Koninklijke Landmacht. Hoewel we ranggenoten zijn, ken ik hem niet op het moment dat ik deze recensie schrijf. We maken beiden deel uit van één team, zonder elkaar te kennen. Het effect van die gezamenlijke achtergrond moet niet onderschat worden. Evers schrijft in zijn boek niet voor niets over traditie, saamhorigheid, tijdloze identiteit en 'het cement van de krijgsmacht'. Als wat Evers schrijft klopt, dan is mijn recensie van zijn boek niet objectief.

Objectief of niet, ik heb het boek met veel plezier gelezen. Het leest prettig, want in elk hoofdstuk werd ik vanuit een herkenbare situatie (een legervoorbeeld) naar de algemene toepassing begeleid. Ik kan moeilijk inschatten hoe dat uitpakt bij iemand voor wie de legervoorbeelden verder weg staan. Er zit een risico in en het schijnt zelfs voor te komen dat legervoorbeelden bij sommigen aversie opwekken. Die mensen kan ik maar één ding aanbevelen: Lees dan over de voorbeelden heen en neem de kennis uit de paragrafen 'van compagnie naar company' tot je. Zelfs voor de meest pacifistische manager staat hier meer dan genoeg zinvol gedachtenvoer in.

Een militaire academie kun je niet één op één kopiëren in het bedrijfsleven en een boek is ook geen vervanging voor een dergelijke opleiding. Wel leert het boek ons dat legermateriaal wat bruikbaar is te hergebruiken. We leerden de lijnproductie van (Henry) Ford. We leerden de cellenstructuur van BSO (en Eckart Wintzen). De krijgsmacht is goed in teamwork, dus op dat gebied kunnen veel bedrijven daar van leren. Evers houdt in de adviezen ook rekening met de verschillen tussen bedrijfsleven en de militaire wereld. Zo toont hij bijvoorbeeld de (bijzonder krachtige) OODA-loop van Boyd in een aangepaste versie voor zakelijke toepassingen. Ook leren we over de veelgeprezen saamhorigheid in het leger. Wat is saamhorigheid in het bedrijfsleven, waar individuele targets vaak overheersen? Dan is er geen 'samen', dus ook geen saamhorigheid.

Het vuur uit de titel heeft overigens niets met geweervuur te maken. Evers ontwikkelde een eigen raamwerk: Het Vuurwiel. Onderdeel daarvan zijn Het vuur van de strijd (Actie), Het vuur van de smid (Reflectie) en Het kampvuur (Teamgevoel). Naast de zelfontwikkelde basis en citaten uit recente literatuur haalt Evers regelmatig materiaal aan uit militaire handboeken. Dat is heel verstandig, want die kennis is via uw belastinggeld al een keer betaald. We zeggen niet voor niets 'liever goed gejat dan slecht verzonnen'.... Elk onderwerp wordt vaak vanuit meerdere gezichtspunten bekeken. Wederom (militair) verstandig, want 'dubbel genaaid hecht beter'... Het boek ademt groene lucht, heerlijk…


Teams door het vuur
1 december 2011 | Erik de Vries

Peter Senge zei het al in zijn beroemde boek The Fifth Discipline: de krijgsmacht is de enige organisatie die erop is ingesteld te leren en voortdurend op veranderingen in te spelen. Bedrijfskundige en actief reserveofficier Rob Evers kwam tot dezelfde conclusie, en schreef een boek waarin hij de lessen uit de krijgsmacht loslaat op de burgerwerkvloer: Teams door het vuur.

Belangrijk in het boek van Evers zijn drie kernbegrippen: actie, reflectie, en teamgeest. Evers vervangt deze termen met respectievelijk het vuur van de strijd, het vuur van de smid en het kampvuur. Wie deze begrippen voor het eerste leest, moet wellicht een grinnik onderdrukken, maar wie er even op doorkauwt, merkt dat het toch wel treffende omschrijvingen zijn.

Evers verdeelt elk van deze termen wederom in drieën. Zo valt het deel over ‘Het kampvuur’ uiteen in de hoofdstukken ‘Neem je plek in’, ‘Heb lef’, en ‘Blijf bij elkaar’. Het lijkt erop dat de auteur goed in de gaten heeft gehad dat hij veelal veroordeeld blijft tot het werken met dit soort vage gemeenplaatsen: alle begrippen worden verhelderd met een case waarin interviews met actieve militairen danwel veteranen een voorname rol spelen. Ook de sectie ‘leasons learned’ ontbreekt in geen hoofdstuk.

Evers vergelijkt krijgsmacht met zakenleven, maar legt het zwaartepunt bij de militaire kant. En hoewel het volstrekt helder is dat het bedrijfsleven baat kan hebben bij een (management)team dat haast als militaire eenheid opereert, verzuimt hij de vraag te stellen waarom dit zo weinig gebeurt. En of de manager hier wel op zit te wachten. Misschien liggen de doelstellingen van een leger of een multinational hiervoor wel te veel uit elkaar. Het zijn dit soort vragen waar Evers geheel aan voorbijgaat, en dat laat een gevoel achter dat de auteur wel degelijk iets interessants heeft aangestipt, maar te veel vervolgvragen aan zich voorbij heeft laten gaan.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden