trefwoord
Groene groei: de belofte en het debat
Kan de economie blijven groeien zonder de aarde verder uit te putten? Rond die vraag woedt een van de felste debatten in het huidige economische denken. Voorstanders zien groene groei als de enige realistische weg naar een duurzame toekomst, waarbij innovatie en technologie zorgen voor welvaart binnen ecologische grenzen. Critici noemen het concept een gevaarlijke mythe die ons verhindert de werkelijke, ingrijpende keuzes te maken. Op deze pagina brengen we beide kanten van het debat samen, aan de hand van boeken, auteurs en artikelen die zich met groene groei bezighouden.
Spotlight: Barbara Baarsma
Boek bekijken
De kritiek: is groene groei een mythe?
Niet iedereen is overtuigd van de haalbaarheid van groene groei. Een groeiende groep denkers en activisten stelt dat het concept vooral dient om de status quo te bestendigen, terwijl de werkelijke systeemverandering uitblijft. Deze critici wijzen op de fysieke grenzen van de planeet en betwijfelen of ontkoppeling van groei en milieudruk ooit voldoende snel en op voldoende schaal kan plaatsvinden.
Spotlight: Lisa Doeland
Boek bekijken
Boek bekijken
Voorbij groei: alternatieve wegen
Tussen de voor- en tegenstanders van groene groei bevindt zich een derde stroming, die het hele groeidenken ter discussie stelt. Postgroei-denkers pleiten voor kwalitatieve in plaats van kwantitatieve groei en zoeken naar welvaart die niet langer wordt afgemeten aan het bruto binnenlands product.
Boek bekijken
Boek bekijken
Groene groei is geen tegenstelling met duurzaamheid, maar de voorwaarde ervoor: alleen met welvaart kunnen we de transitie naar een schone economie financieren en versnellen. Uit: Groene groei
Voorbij de groei Blijvende economische groei op een eindige planeet is fysiek onhoudbaar; welvaart moet daarom worden losgekoppeld van het streven naar steeds meer productie en consumptie.
Conclusie: een debat zonder eenduidig antwoord
Groene groei is geen neutraal begrip, maar een inzet in een groter debat over hoe we onze economie en samenleving willen inrichten. Waar Baarsma en anderen groene groei zien als een pragmatische en haalbare weg, wijzen Doeland, De Wever Van der Heyden en Jackson op de risico's van een verhaal dat de status quo te makkelijk in stand houdt. Wie zich in deze materie verdiept, ontdekt dat de vraag niet simpelweg is óf groei groen kan zijn, maar welke groei we eigenlijk willen, voor wie, en binnen welke grenzen. Dat maakt groene groei niet alleen een economisch, maar vooral ook een fundamenteel maatschappelijk vraagstuk.