trefwoord
Taboe - waarover we zwijgen, en waarom dat moet veranderen
Sommige onderwerpen worden liever vermeden. In gesprekken thuis, op het werk, bij de dokter: taboes zorgen ervoor dat mensen zwijgen over zaken die er juist wél toe doen. Of het nu gaat over het vrouwelijk lichaam, psychische klachten, seksualiteit of de dood - elk onbesproken onderwerp heeft zijn prijs. Wie er niet over praat, vraagt niet om hulp. Wie niet om hulp vraagt, blijft achter.
De boeken op deze pagina nemen dat zwijgen serieus. Ze beschrijven waar taboes vandaan komen, hoe ze werken en - misschien het belangrijkst - hoe je ze doorbreekt. Niet met grote gebaren, maar door gewoon te beginnen met praten.
-
Waarom zeggen we niet wat we vinden? - en wat daaraan te doenVerder lezen in het magazineJan Hille Noordhof onderzoekt waarom mensen zwijgen over wat ze echt denken. Macht, cultuur en psychologie spelen allemaal een rol - een helder model dat taboes in een breder kader plaatst.
Het taboe op het vrouwelijk lichaam en de werkplek
Vrouwen leren vroeg dat bepaalde klachten niet besproken worden. Menstruatieproblemen, baarmoederaandoeningen, overgangsklachten - ze worden te vaak afgedaan als iets persoonlijks, iets gênants. Op de werkplek versterkt dit patroon zich. Wie wil er nou zijn leidinggevende lastigvallen met een opvlieger of een slechte nachtrust?
Hilde Debackere, voormalig communicatiedirecteur en coach, schreef er een boek over. Vanuit haar eigen ervaring en die van talloze vrouwen om haar heen maakt ze inzichtelijk wat het taboe op de menopauze werkelijk kost - voor vrouwen, maar ook voor organisaties.
Hilde Debackere
Auteurs die schrijven over 'taboe'
Seksualiteit als onbesproken terrein
Seksualiteit is al decennialang een onderwerp dat men liever omzeilt - zeker als het gaat om mensen met een beperking. De combinatie van handicap en intimiteit roept bij veel mensen ongemak op, terwijl het voor de betrokkenen een volwaardig onderdeel van het leven is. Emile Cobben en Veroni Steentjes willen dat veranderen.
-
Da’s gek - Een antropologische kijk op normaal - Editie 2024Verder lezen in het magazineDanielle Braun bekijkt vanuit een antropologische invalshoek wat wij 'normaal' vinden - en hoe die norm bepaalt wat als taboe geldt. Een verfrissende blik op de ongeschreven regels die ons gedrag sturen.
Psychische klachten: het taboe dat mensen isoleert
Wie aan antidepressiva denkt, denkt vaak aan schaamte. Mensen die ermee beginnen, houden dat voor zichzelf. Wie ermee wil stoppen, merkt dat er ook over dát proces nauwelijks open wordt gesproken. Het zwijgen rondom psychische klachten heeft gevolgen: mensen vragen te laat om hulp, of weten niet waar ze terechtkunnen.
Marianne ter Mors maakt het gesprek over antidepressiva en psychische klachten toegankelijk. Ze doorbreekt het taboe op een praktische manier en begeleidt lezers door een onderwerp dat te lang in de schaduw bleef.
-
MeToo in de zorgrelatie - Dat gebeurt toch niet bij ons?!Verder lezen in het magazineSelini Roozen-Vlachos schrijft over seksueel grensoverschrijdend gedrag in de zorg - een onderwerp dat door schaamte en machtsongelijkheid vaak onbesproken blijft. Een artikel dat een hardnekkig taboe in de zorgsector belicht.
De dood: het oudste taboe
Weinig onderwerpen worden zo consequent vermeden als de dood. We weten dat die komt, maar praten er nauwelijks over - met onze naasten, onze huisarts of onszelf. Dat stilzwijgen heeft gevolgen: mensen sterven zonder hun wensen te hebben geuit, nabestaanden blijven achter met vragen die nooit zijn gesteld.
Leo Pot, schrijver van meerdere toegankelijke boeken over psychologie en gedrag, tackelt dit onderwerp op zijn eigen directe manier. Hij nodigt de lezer uit om na te denken over de dood - niet als iets beangstigends, maar als iets dat gewoon bij het leven hoort.
Leo Pot
-
UiteindelijkVerder lezen in het magazineHanneke Tinor-Centi schrijft over het einde van het leven - een onderwerp dat we structureel voor ons uitschuiven. Dit artikel maakt duidelijk waarom we eerder en vaker zouden moeten nadenken over de dood, en hoe je dat gesprek aangaat.
We weten allemaal dat we doodgaan. Toch doen we alsof dat niet zo is. Die ontkenning kost ons meer dan we denken - in gemiste gesprekken, onuitgesproken wensen en onverwerkt verdriet.
Uit: Doodgaan kun je leren
-
Sander Schimmelpenninck: ‘De schaamte over de leugen moet terug’Verder lezen in het magazineSander Schimmelpenninck schrijft over schaamte en openheid in het publieke debat. Zijn pleidooi voor eerlijkheid raakt aan de kern van wat taboes in stand houdt: de angst om iets te zeggen dat niet past binnen de geldende norm.
Taboes rondom het lichaam worden in stand gehouden door zwijgen. Door bewust te benoemen wat normaal wordt afgedaan als privé of gênant, creëer je ruimte voor anderen om hetzelfde te doen. Openheid werkt aanstekelijk.
Uit: Let's talk about our bodiesTaboe doorbreken begint bij spreken
De boeken op deze pagina laten zien dat taboes niet vanzelf verdwijnen. Ze worden in stand gehouden door schaamte, gewoonte en de angst om anders te zijn. Maar ze verdwijnen ook: langzaam, door mensen die het gesprek aandurven.
Of het nu gaat over het vrouwelijk lichaam, de overgang, psychische klachten, seksualiteit of de dood - elk van deze onderwerpen verdient een plek in het gesprek. Niet omdat praten alles oplost, maar omdat zwijgen bewezen schade aanricht. Laat deze boeken het begin zijn van dat gesprek.
